Το μεγάλο Λατιφούντιο* η χώρα μας

Αγιογδύτης Publican επι το έργο...δεν έχει στον θεό του...

Απόσπασμα από http://news.in.gr/economy/article/?aid=1231120172
Ιδιώτες στην είσπραξη φόρων

Νομοσχέδιο-σκούπα με το οποίο ρυθμίζονται μία σειρά θέματα που συμπληρώνουν τον εφαρμοστικό νόμο κατέθεσε την Πέμπτη το βράδυ στη Βουλή ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος.

Με διάταξη του πολυνομοσχεδίου δίνεται το πράσινο φως για την εμπλοκή ιδιωτών στους εισπρακτικούς μηχανισμούς του κράτους.

Η διάταξη αναφέρει ότι «με απόφαση του υπουργού Οικονομικών μπορεί, προκειμένου να εντοπιστούν περιουσιακά στοιχεία των υπόχρεων ή συνυπόχρεων προσώπων και να διασφαλιστεί η είσπραξη των δημοσίων εσόδων, να ανατίθεται η έρευνα σε ελεγκτικές εταιρείες ή δικηγορικά γραφεία ή κοινοπραξίες αυτών».

Σημειώνεται ότι την κινητοποίηση ιδιωτικών εταιρειών είχε προαναγγείλει ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στην Financial Times Deutschland, σημειώνοντας: «Υπάρχουν στην Ελλάδα 14.000 άνθρωποι, που όλοι μαζί χρωστούν στο κράτος περίπου 36 δισ. ευρώ φόρους».

«Σε αυτή την ομάδα πρόκειται να επικεντρωθεί τώρα ο υπουργός Οικονομικών. Πιθανόν να αναθέσουμε αυτό το έργο σε ιδιωτικές εταιρείες. Γιατί έχουμε την εντύπωση ότι η διοικητική μηχανή δεν μπορεί να το κάνει και δεν αποδείχτηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική σ’ αυτό το έργο», ανέφερε ο κ. Παπανδρέου.

—

Να τα να τα…

Η εφορία κάνει ανοίγματα στον ιδιωτικό τομέα, αναρωτιέμαι ποιο θα είναι το επόμενο βήμα, ιδιωτικές φυλακές, όπως στις ΗΠΑ; Ιδιωτικά δικαστήρια; Ιδιωτική αστυνομία με δικαιώματα αντίστοιχα με αυτή της δημόσιας, να ξυλοφορτώνει δηλαδή πολίτες κάθε φορά που αυτοί διαδηλώνουν που άμα χρειαστεί να αναλαμβάνουν και χρέη κουκουλοφόρου «αντιεξουσιαστή»;

Τελικά οι εισπρακτικές ήρθαν για να μείνουν, και όχι μόνο αυτό, αλλά τους δίνει αβέρτα δουλειά το κράτος, υποθέτω υπέρ της καταπολέμησης της ανεργίας και της ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας. Αλλά και για να μειωθεί το χρέος βεβαίως βεβαίως…

Και τι ρόλο θα παίζουν αυτοί οι νέοι «εισπράκτορες»;

Το ρόλο του ντραμπούκου;

Το ρόλο του μεγάλου αδερφού;

Το ρόλο του Δικαστή Ντρέντ;

Και ποιόν άραγε θα κυνηγούν αυτοί οι νέοι εισπράκτορες; Για λογαριασμό ποιού θα δουλεύουν; Γιατί στο μυαλό μου μπορώ να τους φανταστώ να εκτελούν εντολές, όχι μόνο για το δημόσιο, αλλά και για ιδιώτες, να εκτελούν δηλαδή συμβόλαια για να ξεπαστρέψουν τους μικροαπατεώνες(αλλά και τους άμοιρους μικρομεσαίους επιχειρηματίες) και να ανοίξουν χώρο για τους μεγάλους, εκείνους που δεν ελέγχονται, αλλά αντίθετα ελέγχουν τις εν λόγω εισπρακτικές.

Αλλά ας αφήσω την απόλυτα δικαιολογημένη κινδυνολογία που κανονικά δεν έχει τελειωμό,  και ας πάμε να δούμε ένα παράδειγμα, από την ιστορία, που όπως πολύ σοφά έγραψε ο Μαρξ, επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.

«Καθώς οι Ρωμαίοι δεν διέθεταν αρκετούς κρατικούς υπαλλήλους ώστε να συγκεντρώνουν απευθείας όλα τα έσοδα, νοίκιαζαν το δικαίωμα είσπραξης φόρων σε επιχειρηματίες, τους επονομαζόμενους δημισιώνες(publican), οι οποίοι, όπως ήταν φυσικό, έπρεπε να συγκεντρώσουν περισσότερα απ όσα κατέβαλλαν οι ίδιοι ως ενοίκιο στη Ρώμη και να καρπωθούν τη διαφορά. Τον 1 αιώνα μ.χ οι καταχρήσεις των δημοσιώνων είχαν πάρει πια τόσο κραυγαλέες διαστάσεις που η κυβέρνηση άρχισε να μεταφέρει τη συγκέντρωση των εσόδων στα τοπικά σώματα διακυβέρνησης, των Civitates.» (David Nicholas, Η εξέλιξη του μεσαιωνικού κόσμου, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα 2009, Μτφ. Μαριάννα Τζιαντζή, σελ. 28-29)

Σε μία κρατικοκεντρικού(δεν ξέρω άμα υπάρχει αυτή η λέξη) τύπου διακυβέρνηση, όπως ήταν η Ρωμαϊκή, οι κυβερνητικοί κατάλαβαν το λάθος τους και επανόρθωσαν, αποσπώντας από τους δημοσιώνες την εξουσία που τους είχε δοθεί. Στην εποχή μας, που ο ρόλος του κράτους είναι να υπηρετεί το κεφάλαιο, καθαρά και ξάστερα, αυτή η κίνηση δεν είναι λανθασμένη, αλλά αποσκοπεί που αλλού, στο να δοθεί περισσότερη ακόμα εξουσία στους ιδιώτες, και το πετυχαίνει. Αυτός είναι και ο λόγος που άπαξ και δοθούν αυτά τα προνόμια στους ιδιώτες, δεν πρόκειται να παρθούν ποτέ πίσω, και όχι μόνο αυτό, αλλά θα αυξάνονται μέρα με τη μέρα οι εξουσίες τους.

Ο λαός να μην τσιμπήσει το δόλωμα

Να μην φάει το παραμύθι ότι και καλά έτσι θα γεμίσουν τα ταμεία του κράτους, θα μειωθεί το χρέος και όλα καλά.

Οι σκοποί τους είναι πάντα υπέρ της πλουτοκρατίας και ο στόχος τους η εξαθλίωση του λαού.
Μας θέλουν αμόρφωτους, διαχειρήσιμους, πειθήνιους, εξειδικευμένους, απροστάτευτους και αποδυναμωμένους.

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ

* Λατιφούντιο = Μεγάλο φέουδο της ρωμαϊκής περιόδου, ιδιοκτησία κάποιου αριστοκράτη ή και συγκλητικού. Τα λατιφούντια, συνήθως απορροφούσαν τα μινιφούντια(μικροί κλήροι γης που άνηκαν σε λιγότερο εύπορους ρωμαίους) μετατρέποντας έτσι τους μικρογαιοκτήμονες σε “δουλοπάροικους”.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)