Δυο χιλιάδες, τρείς και δύο διαστάσεις Να που οι λέξεις μοιάζει να σε οδηγούν σε αδιέξοδο Και εσύ είχες την εντύπωση πως η λύση διδόταν πάντα από δέκα δώδεκα στιχάκια Δε φταιν τα στιχάκια, δε φταιν οι λέξεις Δε φταιν αυτές που όσο όμορφα και να τις βάλεις την μια δίπλα στην άλλη, την μια [...]
Αρχείο για την κατηγορία ‘Ποίηση’
Δυο χιλιάδες, τρείς και δύο διαστάσεις
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση με ημερομηνία Μαΐου 21, 2012 | Αφήστε Σχόλιο »
Υλιστικός Ιδεαλισμός
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Για μένα..., Ποίηση με ημερομηνία Μαΐου 16, 2012 | 7 σχόλια »
Υλιστικός Ιδεαλισμός Σκέφτηκα να γράψω ένα ποίημα για ένα ποίημα Να σκαρώσω ένα αίνιγμα για ένα αίνιγμα Και να δω ένα όνειρο για ένα όνειρο Θα ήθελα να κλείσω μέσα σε ιδέες, εκείνα τα αισθητά που τις υπερβαίνουν Τι μάταιος κόπος αλήθεια; Τι ιεροσυλία να θέλεις να βάλεις ένα φράγμα στο ποτάμι που κυλά… Και [...]
Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση με ημερομηνία Μαρτίου 18, 2012 | 8 σχόλια »
Μεταξύ ύπνου και ξύπνιου Μέσα είσαι στο σκοτεινό δωμάτιο ξαπλωμένος, και πίσω απ το σκοτάδι, αιωρούνται τα σταγονίδια ενός αρώματος που κάτι σου θυμίζει. Κλείνεις τα μάτια σου, φεύγεις απ τα σκοτεινά του δωματίου, γεμίζει ο ουρανός αστέρια, γεμίζει παντού ουρανό, 360 μοίρες ολόγυρα σου. Κι αρχίζει να βρέχει, και αρχίζει να χιονίζει, χτυπάει χαλάζι [...]
Θάνειρος
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Για μένα..., Ποίηση με ημερομηνία Μαρτίου 3, 2012 | 5 σχόλια »
Θάνειρος Ήμουν Ασταμάτητος, έτρεχα σαν να μπορούσα να πετάξω Έφτιαζα φαράγγια για να διασχίσω τα βουνά Έβαζα γεφύρια πάνω απ’ τα ποτάμια Ξετύλιγα όλον τον κόσμο όπως ξετυλίγει η γάτα το κουβάρι της κι έπλεκα το κουβάρι όπως υφαίνει η αράχνη τον ιστό της. Μέχρι που Με ξύπνησε της εκκλησίας η καμπάνα Και επανήλθε ξαφνικά [...]
Άνοιξε τα μάτια
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση με ημερομηνία Ιανουαρίου 30, 2012 | 14 σχόλια »
Άνοιξε τα μάτια Έχει γεμίσει το μυαλό σου άγνωστες λέξεις, που όταν το νόημα τους σου γίνεται κατανοητό, θα προτιμούσες να είχανε μείνει άγνωστες. Η αλήθεια βρίσκεται τώρα γυμνή μπροστά σου, αχ πόση ασχήμια κάλυπτε η χλαμύδα της, τυλίξτε την με μια πετσέτα. Βιώνεις, και δεν είναι ποτέ αργά να το παραδεχθείς, ένα κόσμο που [...]
Το μικρό ψάρι
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση με ημερομηνία Δεκεμβρίου 27, 2011 | 12 σχόλια »
Το μικρό ψάρι Μικροί οι άνθρωποι, ψαρεύουμε με μια υπόσχεση μονάχα στο αγκίστρι μας, κι όμως ελπίζουμε πως θα πιάσουμε το μεγαλύτερο ψάρι. Λιμνάζοντα τα ύδατα από κάτω μας, χάνεται η πετονιά στη θολούρα, μα εμείς λέμε «δεν βαριέσαι, έχει ο θεός». Περάσαν οι ώρες και είναι άδειος ακόμα ο κουβάς, που θα πάει θα [...]
Χριστός γεννάται σήμερον…και πεθαίνει ο άνθρωπος
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση, Πολιτική-κοινωνικά θέματα με ημερομηνία Δεκεμβρίου 25, 2011 | 4 σχόλια »
Βγήκε μια ακροάτρια στην Ελληνοφρένεια της παρασκευής και είπε (το λέω με δικά μου λόγια διότι δεν θυμάμαι πως το είπε ακριβώς) «όλοι αυτοί στην τηλεόραση που εύχονται τα Χριστούγεννα φέτος να είναι λευκά, σκέφτηκαν ότι ο περισσότερος κόσμος δεν έχει να βάλει πετρέλαιο στους καυστήρες και με τόσο χαμηλές θερμοκρασίες θα παγώσει;» Ανήκω και [...]
Ματαιότης ματαιοτήτων
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση, Πολιτική-κοινωνικά θέματα με ημερομηνία Νοεμβρίου 3, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Ματαιότης ματαιοτήτων Αυτό το βήμα, που σε έβγαλε έξω από τις στράτες, σε οδήγησε, στη φωλιά του λύκου, που σε δαγκώνει και σε γλείφει. Και ήταν αρκετή, μια στιγμή τρέλας, για να χάσεις τα λογικά σου, και να εγκαταλείψεις, ότι γνώριζες, για να κυνηγήσεις, ότι ήλπιζες. Μες το κεφάλι σου, ακούγονται οι σειρήνες, εκλιπαρώντας σε [...]
Νεκρή φύση
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Ποίηση, Πολιτική-κοινωνικά θέματα με ημερομηνία Οκτωβρίου 16, 2011 | 2 σχόλια »
Νεκρή φύση Πες μου αν έχεις δει ποτέ πιο άσκημο πράγμα, τέτοιο γερασμένο άσχημο πράγμα! Απλώνουνται τα γυμνά του κλαδιά σαν σκελετωμένα δάχτυλα που προσπαθούν να παγιδέψουν τον ουρανό, και από κάτω οι ρίζες του, ρουφάνε ότι έχει απομείνει στο κάποτε γόνιμο χώμα, που τώρα έχει γεμίσει πτώματα, λες και είναι ομαδικός τάφος. Ακόμα και [...]
Ψυχοφθόρος διαδικασία
Αναρτήθηκε στην κατηγορία: Για μένα..., Ποίηση με ημερομηνία Οκτωβρίου 14, 2011 | Αφήστε Σχόλιο »
Ψυχοφθόρος διαδικασία Φοβάμαι να ελευθερώσω την ψυχή μου, φοβάμαι τον ουρανό τον γκρίζο που ανοίγεται μπροστά της. Φώλιασε στο στομάχι μου μέσα και περιμένει να την ταΐσω… Με τι να την ταΐσω; Πείνασε η ψυχή μου και αρχίζει να με τρώει από μέσα, βιαστικά καταπίνω μερικές λέξεις, τις καταβροχθίζει και αυτές πιο γρήγορα απόσο μπορώ [...]
