Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 12 Ιουλίου 2010

Σκεφτόμουν χτες, και βάσει μιας συζήτησης που είχα, ότι η τάση να θεωρούμε το ανθρώπινο πνεύμα(ή η ψυχή) ανεξάρτητο απο την ύλη προέρχεται απο την θρησκεία.

Η γνώμη μου είναι, ότι το πνεύμα, είναι προιόν ύλης και δυνάμεων, που δρούν και υπάρχουν εντός του ανθρώπινου μυαλού, ο Τζων Λοκ που είχε προβληματισμό σχετικά με το αν η σκέψη μπορεί να είναι προιόν ύλης ή αν χρειάζεται η μεσολάβηση ενός μη εκτατού πνεύματος, κατέληξε στο ότι δεν μπορούμε να μάθουμε ποτέ την απάντηση(αυτός είναι και ο λόγος που και εγω το λεω γνώμη και όχι γνώση, διότι είναι αδύνατον να έχω βέβαια γνώση επ αυτού).

Ο τρόπος βέβαια που ο νούς αντιλαμβάνεται τον κόσμο, δεν είναι τέλεια αναπαράσταση του κόσμου, αλλά μια οικειοποίηση, απο την πλευρά του νου, των όσων συλαμβάνει με τις αισθήσεις(κάτι το οποίο διατυπώθηκε και απο τον Έντμουντ Χούσερλ). Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος, αντιλαμβάνεται τον κόσμο, όχι ακριβώς όπως είναι, αλλά έτσι όπως ο νούς του του λέει οτι είναι.

Η χρήση οργάνων, όπως το τηλεσκόπιο ή το μικροσκόπιο, προεκτείνουν την εμπειρία μας, και δίνουν την δυνατότητα στην γνώση μας να προχωρήσει πέρα απο τις αισθήσεις(ή πιο σωστά να προεκτείνει τις δυνατότητες των αισθήσεων), όμως ο τελικός κριτής είναι και πάλι ο ανθρώπινος νους.

Ένας ανθρώπινος νούς όμως, που είναι δύναμη και ύλη, και όχι μη εκτατό πνεύμα, όπως υποστήριζουν θρησκείες όπως ο χριστιανισμός ή φιλοσοφικές θεωρίες όπως ο πλατωνισμός. Το να πρέπει το πνεύμα να είναι ανεξάρτητο της ύλης, είναι ως ενα βαθμό προιόν της φοβίας μας για το άγνωστο, της φοβίας μας για τον θάνατο, διότι αν το πνεύμα είναι ύλη και δύναμη, τότε παύει να υπάρχει(τουλάχιστον στην μορφή που το ξέρουμε) όταν αυτή η ύλη και η δύναμη αλλάξει μορφή. Ο «εγκέφαλος» δηλαδή είναι ενας «τρόπος» με τον οποίο συνεργάζεται η ύλη και οι δυνάμεις, για να αποτελεσουν(ή για να είναι), αυτό που λέμε «ανθρώπινο πνεύμα».

Τώρα αν υποθεσουμε ότι ο εγκέφαλος ως ύλη και δύναμη παράγει ιδέες, τότε η πραγμάτωση αυτών των ιδεών, πρέπει να λαμβάνει χώρο στον φυσικό-εκτατό κόσμο. Η ποιότητα μιας ιδέας βέβαια δεν μπορεί να κριθεί απο το πόσο διαδεδομένη είναι(έτσι και αλλιώς η ποιότητα είναι μια έννοια εντελώς σχετική), αλλά σίγουρα όσο περισσότερο διαδοθεί, τόσο περισσότερο θα επηρρεάσει την ύλη γύρω της, δηλαδή θα πραγματωθεί σε μεγαλύτερο βαθμό. Σε κάθε περίπτωση όμως, χωρίς ύλη και δύναμη, δεν υπάρχει ιδέα, γιατί ακόμα και αν υπάρχει μόνο σε εναν νού, είναι και πάλι προιόν ύλης και δύναμης.

Μετέχοντας η «ιδέα» στον υλικό κόσμο, γίνεται αυτόματα υποκείμενη σε μεταβολή, γιατί αλλιώς συλαμβάνει μια συγκεκριμένη ιδέα ο καθ΄ ένας, αλλιώς την εκτελεί, αλλιώς την μεταδίδει. Δηλαδή και η ίδια η ιδέα συμπεριφέτεται ως δύναμη πάνω στην ύλη.

gota go

το ολοκληρώνω αργότερα

Read Full Post »

Αρέσει σε %d bloggers: