Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Οκτώβριος 2010

lol

Αυτό που ίσως να μην ξέρετε όσοι δεν με γνωρίζετε προσωπικά, είναι ότι είμαι αθεράπευτος Gamer, παρόλο που δεν έτυχε ποτέ να το αναφέρω στο Blog. Επειδή λοιπόν για όλα υπάρχει μια αρχή, και επειδή έχω πάρει φόρα τώρα τελευταία με τις λίστες θα αναρτήσω μια λίστα με τα 5 πιο αναμενόμενα, για τα γούστα μου, Video Games, έτσι για να περάσει η ώρα.

– Gothic 4 Arcania

Αυτό το Game υποτίθεται ότι θα έπρεπε να έχει κυκλοφορήσει απο καιρό, παρόλα αυτά παίρνει συνεχώς αναβολή η ημερομηνία κυκλοφορίας του, ας ελπίσουμε για το καλύτερο. Το Gothic Arcania είναι το 4ο μέρος της δημοφιλούς σειράς Role Playing Gamew(απο δω και πέρα RPG) Gothic, της οποίας είμαι οπαδός. Τα δυο πρώτα μέρη της σειράς ήταν πολύ όμορφα(για την εποχή τους) το ίδιο και το 3ο αν και με απίστευτα bugs που το έκαναν unplayable, τουλάχιστον μέχρι που κυκλοφόρησε το Community Update και τα πράγματα έφτιαξαν. Υπήρχε και ενα Stand Alone Expansion δημιουργημένο στην Ινδία(?) το Forsaken Gods, το οποίο καλύτερα να μείνει Forsaken διότι ήταν τόσο απαράδεκτο και είχε τόσα πολλά Bugs που δεν ήταν δυνατόν καν να τερματιστεί μερικές φορές ανάλογα με τις πράξεις του παίκτη.

Στο Arcania ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός διαφορετικού ήρωα απο τα υπόλοιπα της σειράς, καθότι ο ανώνυμος ήρωας των προηγούμενων έχει γίνει αυτοκράτορας του βασιλείου. Να σας πω την αλήθεια αυτό για μένα είναι κάτι καλό επειδή σε όλα τα προηγούμενα υποτίθεται πάντα ο ήρωας έχανε της δυνάμεις του η πάθαινε αμνησία για να μην ξεκινάει απο υψηλό Level, αυτή τη φορά τουλάχιστον δεν θα βρούνε ακόμα μια τέτοια γελοία δικαιολογία.

– Two Worlds 2

Το Two Worlds 1 είναι ενα απο τα πιο απαράδεκτα RPG που έχω αποπειραθεί να παίξω, τα Bugs χιλιάδες, το animation των εχθρών απαράδεκτο(αρκεί να δείτε το animation της επίθεσης της αρκούδας για να ρίξετε το γέλιο της αρκούδας και να παρατήσετε το παιχνίδι). Το Two Worlds 2 απο την άλλη έχει μερικά καλά χαρτιά στα χέρια του(κάποια απο τα οποία υπήρχαν και στο 1), όμορφα γραφικά, υπόγειο και υπέργειο κόσμο, φοβερο Crafting System και Spellcrafting system, μένει μόνο να μην τα κάνει θάλασσα όπως το πρώτο.

– Drakensang 2, The River of Time

To video είναι στα Ιταλικά αλλά δείτε το για να πάρετε μια γεύση

Το πρώτο πετάχτηκε απο του πουθενά και με γοήτευσε, απίθανο Character Creation μοντέλο(βασισμένο σε κάτι Γερμανικά PnP Rpg των οποίων ξεχνώ το όνομα), ωραία υπόθεση απο ένα σημείο και πέρα(γιατί στην αρχή ήταν βαρετή), μοναχά δυο ενστάσεις. Πρώτον οι διαλόγοι που δεν ήταν ηχογραφημένες ομιλίες αλλά μονάχα κείμενο, και δεύτερον κάποιες περίεργες μάχες όπως αυτή με μια Rat Mother στην αρχή σχετικά του παιχνιδιού που ήταν σχεδόν αδύνατον να τη βγάλεις, εγώ για να τα καταφέρω επέστρεψα όταν είχα πάρει 4-5 level παραπάνω(για την ακρίβεια επέστρεφα κάθε 1 level που ανέβαινα μπας και την περάσω αλλά μάταια, μόνο όταν πήγα κάπου στο 10 lvl τα κατάφερα).

Το δεύτερο μέρος έχει κυκλοφορήσει εδώ και καιρό στα Γερμανικά(νομίζω απο τις αρχές του χρόνου), αλλά δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει μεταφρασμένο. Απο ότι διάβασα η εταιρία που το ανέπτυξε φαλήρησε, παρόλα αυτά θα κυκλοφορήσει και στα Αγγλικά.

– Deus Ex(3) Human Revolution

Το πρώτο μέρος αυτού του Game το είχα παίξει πριν απο χρόνια και το βρήκα πολύ του γούστου μου, αν και δεν ήταν Hard Core Rpg, ήταν τόσο πρωτότυπο που δεν με είχε πειράξει. Διαφορετικά τερματίσματα, πολλαπλές προσεγγίσεις των Quest, μεγάλο μέγεθος, υπέροχη υπόθεση, όμορφα γραφικά. Όλα τα παραπάνω, συν το γεγονός ότι έθετε πολλά και διάφορα  φιλοσοφικά-ηθικά ερωτήματα και δηλλήματα στον παίχτη, με έκαναν να το αγαπήσω.

Απο το δεύτερο μέρος αν και περίμενα πολλά, απογοητεύτηκα, πάντως δεν ήταν κακό, απλά υπολειπόταν του πρώτου σε όλους τους τομείς.

Το τρίτο μέρος, όπως θα δείτε και στο Trailer είναι πολλά υποσχόμενο…αντέ να κυκλοφορήσει το γαμημένο δεν μπορώ να περιμένω!!!

– Fallout(4 ή 5 αν μετράμε και το Fallout Tactics) New Vegas

Τα Fallout μαζί με τα Baldurs Gate και Gothic είναι η αγαπημένη μου σειρά CRpg. Τα έχω παίξει όλα, δεν κατάφερα ποτέ να τερματίσω το 2ο γιατί δεν έβρισκα τρόπο να επισκευάσω το αμάξι που χωρίς αυτό δεν σου έφτανε ο χρόνος να το τελειώσεις(τότε δεν είχα internet για να δω τη λύση).

Τα αγαπημένα μου στοιχεία στη σειρά Fallout είναι η υπέροχη μουσική του επένδυση(Jazz), ο μετα-αποκαλυπτικός κόσμος με ραδιενέργειες, μεταλλαγμένους, ζόμπι και μια εκτεταμένη αναρχία στα θεμέλια ενός φρέσκοφτιαγμένου, ή στα συντρίμια αν προτιμάτε ενός φρεσκοκατεστραμένου κόσμου.

War, war never Changes, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Narrator στην αρχή κάθε Fallout.

Και ναι, τα αγαπημένα μου Games είναι τα Rpg όπως θα καταλάβατε, όμως με όλα ασχολούμαι, άντε καλό gaming.

Read Full Post »

Μερικές δημοσιεύσεις πρίν, είχα εγκαινιάσει το είδος post «απαντήσεις στα γρήγορα», τα άρθρα με τον τίτλο αυτό, έχουν σκοπό να ενημερώνουν τον κόσμο για πράγματα που πιθανόν ακούει αλλά δεν γνωρίζει τι σημαίνουν. Αποφάσισα να κάνω κάτι τέτοιο επειδή σε καθημερινές μου συζητήσεις με κόσμο παρατήρησα οτι αρκετοί συνομιλητές μου δεν ήξεραν τι είναι το «καμποτάζ» η «υπεραξία» κλπ. Απο σήμερα ξεκινώ ακόμα μια κατηγορία άρθρων, τα «πολιτικά μαθήματα» που σκοπό έχουν να μάθουν στους αναγνώστες μερικά βασικά πράγματα πάνω σε ζητήματα που σχετίζονται με την πολιτική. Για αρχή θα πάμε λίγο πίσω στον χρόνο και θα πούμε μερικά βασικά πράγματα για το τι είναι το κοινωνικό συμβόλαιο.

Στην αναφορά μου θα παρουσιάσω τους ορισμούς ή καλύτερα τις απόψεις που εξέφρασαν σχετικά με το τι είναι «κοινωνικό συμβόλαιο» οι Τόμας Χόμπς, Τζών Λοκ και ο Ζαν Ζακ Ρουσσώ(του οποίου η άποψη για την ανθρώπινη κοινωνία και την ανθρώπινη φύση διαφοροποιούταν αρκετά απο τους δυο πρώτους), στο τέλος θα αντιπαραθέσω τις θεωρίες τους με την άποψη του Κάρλ Μάρξ.

Τόμας Χόμπς(1588-1679)

Για τον Χόμπς ο άνθρωπος δεν είναι τίποτα παραπάνω απο ενα αυτόματο, μια μηχανή δηλαδή με εξαρτήματα όπως όλες οι μηχανές που είναι τα όργανα της. Η ανθρώπινη μηχανή έχει ως σκοπό την συνέχιση της λειτουργείας της, και υπο αυτό το πρίσμα εκτελούνται όλες τις οι λειτουργίες.

Έτσι ο Χόμπς θεωρεί τον άνθρωπο ως ενα εγωιστικό ον που σκοπό έχει μόνο τη συνέχιση της ύπαρξης του, αυτή είναι και η μόνη αξία που του αναγνωρίζει, η αυτοσυντήρηση. Υπο αυτή την έννοια υοθετεί μια ντετερμινιστική αντίληψη για την ανθρώπινη συμπεριφορά η οποία περιορίζει την ελευθερία βούλησης, δεσμεύοντας την στην υπηρεσία της συντήρησης του ανθρώπινου οργανισμού.

Τα εγωιστικά κίνητρα υπο τα οποία δρα το ανθρώπινο ον το βάζουν απευθείας σε μια ανταγωνιστική θέση με τα υπόλοιπα όντα, καθώς αυτό, όπως και τα άλλα, προσπαθεί να διασφαλίσει την αυτοσυντήρηση του με την απόκτηση δύναμης, και η απόκτηση δύναμης δημιουργεί επιθυμία για περισσότερη δύναμη. Ο αγώνας όμως για την απόκτηση δύναμης δημιουργεί συγκρουσιακές συνθήκες μεταξύ των ατόμων, οι οποίες καταλήγουν συχνά στην βία, αλλά επειδή η βία απειλεί την ίδια τη ζωή, ο άνθρωπος προτιμά να αποφεύγει τη βία.

Η προσπάθεια για αποφυγή της βιας λοιπόν, αναγκάζουν τον άνθρωπο να αποδεχθεί το «κοινωνικό συμβόλαιο», τι χαρακτηριστικά όμως αναγνωρίζει ο Χόμπς στο κοινωνικό συμβόλαιο και πως το καταλαβαίνει;

Ούτε γνώση του προσώπου Γης, ούτε μέτρηση του χρόνου, ούτε τέχνες, ούτε γράμματα, ούτε συντροφιά και φιλία, κι αυτό που είναι χειρότερο απο όλα, υπάρχει μόνο συνεχής φόβος και κίνδυνος βίαιου θανάτου. Και η ζωή του ανθρώπου είναι μοναχική, φτωχή, άθλια, κτηνώδης και σύντομη(Χόμπς).

Όταν λοιπόν στην ανθρώπινη κοινωνία κυριαρχούν τα εγωιστικά ένστικτα, το μόνο που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για να προστατέψει τη ζωή του είναι να έρθει σε μια συμφωνία με τα υπόλοιπα ανθρώπινα όντα για κατάπαυση του πυρός. Έτσι δεσμεύει μέρος της ελευθερίας του προκειμένου να ζει με ασφάλεια, ποιός όμως είναι εκείνος που θα προστατέψει αυτήν την εύθραυστη ειρήνη; Το ρόλο αυτό τον αναλαμβάνει ο Κυρίαρχος, η προσωποποίηση δηλαδή της κρατικής εξουσίας της οποίας ο ρόλος είναι ενας και μόνο, η προστασία της ειρήνης.

Για τον Χόμπς η άσκηση εξουσίας του Κυρίαρχου ωφείλει να έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ο ρόλος του δεν είναι να κατευθύνει την κοινωνία προς κάποιο συγκεκριμένο δρόμο-όραμα, το μόνο που ωφείλει να κάνει είναι να τιμωρεί τους παραβάτες των όρων του κοινωνικού συμβολαίου, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η ασφάλεια. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Χόμπς θεωρείται πατέρας του φιλελευθερισμού, επειδή αναγνωρίζει περιορισμένες εξουσίες στο κράτος-Κυρίαρχο. Δηλαδή η ελευθερία του Κυρίαρχου να παρεμβαίνει σταματά στο σημείο που οι υπήκοοι σέβονται το κοινωνικό συμβόλαιο, δηλαδή τον νόμο. Επίσης επειδή ο Κυρίαρχος δεν αναλαμβάνει το ρόλο του μεσσία, που καθοδηγεί το ποίμνιο, αλλά μονάχα εκπροσωπεί το νόμο, ενώ οι υπήκοοι είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν το δρόμο που οι ίδιοι επιθυμούν κάτω απο την ασφάλεια που τους εγγυάται.

Πηγή, Γ Μολυβάς, Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τόμος β, «Η εποχή του διαφωτισμού 17ος-18ος αιώνας», ενότητα 4.1.


Τζών Λοκ(1632-1704)

Θα ήταν ασφαλές να πούμε ότι οι απόψεις του Λοκ, όσον αφορά το ρόλο του κράτους διαφέρουν απο τον Χόμπς μόνο στα σημεία, παρόλα αυτά υπάρχουν μερικές αξιοσημείωτες διαφοροποιήσεις στην πολιτικοκοινωνική του θεώρηση και την άποψη του για την ανθρώπινη φύση.

Για τον Λοκ, αντίθετα με ότι πίστευε ο Χόμπς, υπάρχει ενας φυσικός νόμος ο οποίος περιορίζει τον άνθρωπο. Ο νόμος αυτός, και όχι η εγωιστική παρόρμηση του ανθρώπου, είναι εκείνος που ρυθμίζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Για τον Λοκ ο νόμος αυτός πηγάζει απο τον Θεό και προικοδοτεί στους ανθρώπους συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Ο συνδιασμός αυτού του πηγαίου νόμου και της τάσης του ανθρώπου για κοινωνικοποίηση, δημιουργούσαν στον Λοκ την αντίληψη οτι οι προ-πολιτικές ανταλλακτικές ανθρώπινες κοινωνίες ήταν φιλειρηνικές. Η ανάγκη για το κοινωνικό συμβόλαιο κατά τον Λοκ, εμφανίστηκε όταν αναπτύχθηκαν μέσα στις κοινωνίες πολλύπλοκες οικονομικές σχέσεις σε συνδιασμό με την εμφάνιση του χρήματος. Στην περίπτωση αυτή δημιουργούνται διενέξεις μεταξύ των μελών τις οποίες τα ίδια τα ενεπλεκόμενα μέλη δεν είναι κατάλληλα να λύσουν. Έτσι λοιπόν, τίθονται ορισμένοι νόμοι, την τήρηση των οποίων αναλαμβάνει να διαφυλάξει η κρατική αρχή, την οποία οι πολίτες πια, αναγνωρίζοντας την χρησιμότητα της, ωφείλουν να υπακούν.

Η πολιτική αυτή αρχή δεν νομοθετεί, αλλά ωφείλει εφαρμόζει τον φυσικό νόμο και να τον προσαρμόζει κατάλληλα, δηλαδή αναλαμβάνει να προστατέψει τα κατά τον Λοκ ανθρώπινα φυσικά δικαιώματα, το δικαίωμα στην ζωη, στην ελευθερία και στην ιδιοκτησία. Αυτή είναι και μια βασική διαφορά της πολιτικής θεωρίας του Λοκ σε αντίθεση με τον Χόμπς, ότι η «εξουσία» του ηγέτη πηγάζει απο τον φυσικό νόμο, ενω για τον Χόμπς υπάρχει για να περιορίζει την μηχανιστική εγωιστική παρόρμηση του ανθρώπου για αύξηση της δύναμης του.

Η σχέση πολίτη και κυβέρνησης κατά τον Λοκ βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, αν αυτή δεν υπάρχει ή προσβληθεί, η κοινωνία αποσυντίθεται, ενω για τον Χόμπς απλά οι αρχόμενοι πρέπει να αντικαταστήσουν τον Κυρίαρχο. Το τελευταίο καταφύγιο του ανθρώπου για τον Λοκ όταν ο άρχοντας δεν σέβεται τον φυσικό νόμο είναι η προσφυγή του στους ουρανούς, δηλαδή στον Θεο. Ο ίδιος ο θεός, δηλαδή ο φυσικός νόμος, δίνει σε αυτήν την περίπτωση στους πολίτες το δικαίωμα της επανάστασης.

Πηγή, Γ Μολυβάς, Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τόμος β, «Η εποχή του διαφωτισμού 17ος-18ος αιώνας», ενότητα 4.2.


Τέλος πρώτου μέρους

Το δεύτερο μέρος θα το βρείτε εδώ

διορθώσεις αύριο γιατί πρέπει να τελειώσω τη γυμναστική και να την πέσω

Read Full Post »

« Newer Posts

Αρέσει σε %d bloggers: