Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Νοέμβριος 2010

Συζητούσα αυτές τις μέρες με εναν φίλο μου καθηγητή πληροφορικής, ο οποίος με πληροφόρησε ότι το μάθημα της πληροφορικής θα σταματήσει να διδάσκεται στα λύκεια. Εμένα κάτι τέτοιο με ξένισε, μιας και μου φάνηκε περίεργο εν έτει 2010 να αφαιρούν ενα απο τα σημαντηκότερα ίσως μαθήματα ελαφρά την καρδία. Όταν τον ρώτησα με πιο σκεπτικό το κάνουν, μου είπε ότι υποστηρίζουν πως τα παιδιά μαθαίνουν έτσι και αλλιώς απο μόνα τους υπολογιστές…

Αποφάσισα να το ψάξω λίγο παραπάνω στο δύκτιο και έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο απο την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ που καλό θα ήταν να το διαβάσετε ολοκληρωμένο, εγώ για τις ανάγκες του post θα μεταφέρω μόνο την τελευταία παράγραφο του δημοσιεύματος:

«Το νέο σχέδιο σπουδών της Β’ και της Γ’ Λυκείου προκά λεσε αναταραχή στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η Ενωση Ελλήνων Χηµικών αφού διατυπώνει σοβαρές ανησυχίες για το µέλλον της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών και ιδιαίτερα της Χηµείας στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση επισηµαίνει ότι στη «δοµή του νέου Λυκείου προτείνε ται δραµατική µείωση της διδασκαλίας των Φυσικών Επιστηµών». Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνονται από κα θηγητές της Πληροφορικής των οποίων το µάθηµα παύ ει να διδάσκεται στο Λύκειο, αλλά και από Θεολόγους κα θώς τα Θρησκευτικά µετατρέπονται σε προαιρετικό µάθη µα σε όλο το Λύκειο. Ωστόσο, σοβαρότερα είναι τα πράγ µατα µε το µάθηµα της Ιστορίας, ιδιαίτερα µε τη Νεώτερη Ιστορία. Στο σχέδιο του υπουργείου Παιδείας εξαφανίζε ται το µάθηµα της Νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας από το Λύκειο και αντικαθίσταται µε ένα µάθηµα επιλογής µε τον τίτλο Ευρωπαϊκή Ιστορία, που πιθανόν να έχει και µερικές σελίδες για την Ελλάδα.»

Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι ο φίλος μου με πληροφόρησε πως τα λύκεια, παρόλο που ετοιμάζονται να καταργήσουν το μάθημα της πληροφορικής, δίνουν λεφτά για να αγοράσουν τεχνικό εξοπλισμό που στην ουσία δεν απαντά σε κάποια σοβαρή ανάγκη ενώ παράλληλα μειώνουν το διδακτικό προσωπικό. Προφανώς κάποια μίζα είναι στη μέση, έτσι ώστε αύριο μεθαύριο να γυρίσουν και να μας πούν ότι είπαν και για τα νοσοκομεία «κοιτάχτε πόσα έξοδα γίνονται στους εξοπλισμούς των νοσοκομείων, θα τα κόψουμε όλα, μαζί και τους εργαζόμενους σε αυτά», έτσι βλέπω να γίνεται και στα σχολεία.

Και πάμε τώρα στον σχολιασμό…

1) Κύριοι και κυρίες του υπουργείου, αφού τα παιδία υποθέτετε εσείς ότι γνωρίζουν πληροφορική απο μόνα τους και δεν χρειάζεται να τα μαθαίνουν στο σχολείο, και αφού εξ΄ αιτίας της παραπαιδείας δεν μαθαίνουν στο σχολείο ούτε μαθηματικά, ούτε φυσική, ούτε αρχαία, δεν τα κλείνετε τα μπορδέλα; Σας βάζω ιδέες; Μπα δεν νομίζω, εσείς όλα αυτά τα έχετε σκεφτεί εδω και καιρό.

2) Την χημεία γιατί θέλετε να την κόψετε; Φοβάστε μήπως μάθουν οι μαθητές καμια «συνταγή» και αρχίσουν και στέλνουν εκρηκτικούς φακέλους απο εδώ κι απο εκεί; Ανυσηχείτε δηλαδή μην σας κλέψουν την ιδέα;

3) Αυτά που έλεγε το Γιωργάκι για την «κοινωνία της πληροφορίας» τα ξέχασε ή μήπως ήταν κόλπα για να τα αρπάξει η Microsoft και διάφορες άλλες πολυεθνικές πληροφορικής;

4) Καλά για την ιστορία τα ξέρουμε τα κόλπα, το αρχίσατε απο το δημοτικό, βλέπετε στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης είναι κακό να μαθαίνει κανείς την πραγματική ιστορία, όχι δηλαδή ότι πριν του την μαθαίνατε, απλά τώρα ο σκοταδισμός και η προπαγάνδα θα γίνεται σε μεγαλύτερο βαθμό. Γνωστή η προσπάθεια σας να παρουσιάσετε την ευρώπη σαν μια ενιαία οντότητα, έχει ξαναγίνει στο παρελθόν τότε που έπρεπε να φτιάξετε εθνικό κράτος και τα κάνατε όλα ενα αχταρμά και τα ονομάσατε ελληνική ιστορία, τώρα τον καινούριο αχταρμά θα τον ονομάσετε ευρωπαική ιστορία, μια ιστορία βέβαια που θα υπάρχει μόνο στην φαντασία σας γιατί θα απέχει χιλιόμετρα απο την πραγματικότητα. Όπως ήταν άλλωστε και ο μύθος του κρυφού σχολειού που μας μαθαίνατε τόσα χρόνια, που τώρα, ποιός ξέρει, ίσως για να επιβεβαιωθείτε θα τον κάνετε πραγματικότητα, αφού το σχολείο και κρύφο θα γίνει, και μύθος.

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, όλα αυτά, τόσο τα μαθήματα επιλογής που αναφέρονται στο άρθρο, οι διάφοροι κλάδοι κλπ κλπ κλπ δεν έχουν κανένα άλλο στόχο απο το να δημιουργήσουν υπήκοους εξειδικευμένους εργάτες. Μέχρι πριν μερικά χρόνια αυτό ξεκινούσε απο το πανεπιστήμιο, πλέον ξεκινάει απο την πρώτη δημοτικού. Τα βιβλία του δημοτικού, και ειδικά το εμείς και ο κόσμος, επειδή τα εχω διαβάσει, έχουν μέσα τόση προπαγάνδα που κάνουν τον Γκαίμπελς να κοκκινίζει απο ντροπή και τόση εξιδείκευση που μετατρέπουν τα παιδία κανονικά σε γρανάζια πριν καλά καλά ενιληκιωθούν(δείτε εδώ μια σχετική αναφορά που είχα κάνει παλιότερα).

Για να θίξουμε όμως μια ακόμη διάσταση του όλου θέματος πρέπει να συνδιάσουμε όλα τα παραπάνω με τον Καλλικράτη. Ας δούμε τι έγινε σε άλλες χώρες που εφάρμοσαν παρόμοιες αυτοδιοικητικές δομές, το απόσπασμα που ακολουθεί είναι παρμένο απο τον Ριζοσπάστη Κυριακή 1 Αυγούστου 2010.

«Στο ερώτημα «τι σημαίνουν όλα αυτά για τον απλό εργαζόμενο πολίτη;», η διεθνής εμπειρία που υπάρχει δίνει μια σαφή εικόνα ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί εκ των υστέρων ότι δεν ήξερε. Ο «Καλλικράτης», άλλωστε, δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Αντίθετα, η χώρα μας είναι αυτή που με τη διοικητική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης προσαρμόζεται – όπως άλλωστε έχει ομολογηθεί – στα διεθνή και ειδικότερα στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ας δούμε επομένως ορισμένα από αυτά τα παραδείγματα που φανερώνουν την αυριανή «Καλλικράτεια» εικόνα. Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι από μελέτη της Επιτροπής Περιφερειών της ΕΕ (2008) σχετικά με τη μεταρρύθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και το ρόλο του κοινωνικού διαλόγου.

Κοινωνικές υπηρεσίες: Ιδιωτικοποιήσεις και ΣΔΙΤ στην Ευρώπη

Γερμανία. Εχουν γίνει μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις στη διαχείριση απορριμμάτων, αφού λιγότερο από 40% των πολιτών εξυπηρετείται από υπηρεσία του δήμου. Οι δήμοι δίνουν προς πώληση – ιδιωτικοποίηση υπηρεσίες νερού, τη διανομή της ενέργειας και νοσοκομεία.

Η διαχείριση πάρκων, υποδομών αναψυχής, αθλητισμού και παιδικών σταθμών έχουν ιδιωτικοποιηθεί κατά 20%. Επίσης γίνεται εκτεταμένη ιδιωτικοποίηση – πώληση δημοτικών ακινήτων, από το 1998 έχουν πωληθεί πάνω από 60.000. Από την άλλη πολλά έχουν να κερδίσουν και οι ιδιωτικές εταιρείες αστικών συγκοινωνιών.

Επίσης είναι σε λειτουργία πάνω από 300 Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) σε τομείς όπως τα σχολεία, ο αθλητισμός, ο τουρισμός, η αναψυχή, οι μεταφορές, κατασκευές διοικητικών κτιρίων και υπουργείων. Επίσης, περιλαμβάνουν τον πολιτισμό, τους παιδικούς σταθμούς, την αστική ανάπτυξη, το περιβάλλον, την υγεία, τη δημόσια ασφάλεια και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Η ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών μέσω παραχώρησης σε εργολάβους δε θεωρήθηκε ο καλύτερος τρόπος για να μειωθεί το κόστος και να αυξηθεί η ποιότητα και έτσι δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν περιπτώσεις που επαναδημοτικοποιούν υπηρεσίες. Ετσι έγινε επαναδημοτικοποίηση στην τεχνική υπηρεσία συντήρησης δήμων στο Freiburg και τη διαχείριση απορριμμάτων στην περιφέρεια SoltauFallingbostel. Επαναδημοτικοποίηση γίνεται και σε άλλους δήμους – περιφέρειες για τα απορρίμματα, αλλά και για την υπηρεσία νερού.

Ιταλία. Προχωράνε ΣΔΙΤ στην Υγεία, Παιδεία, Αμυνα, στις φυλακές για την ανάπλαση βιομηχανικών περιοχών. Η παροχή νερού έχει ενταχθεί σε προγράμματα ΣΔΙΤ. Στις υγειονομικές περιφέρειες έχει επιβληθεί να λειτουργούν ως ιδιωτικοί φορείς και τους έχουν επιβληθεί οικονομικοί και χρηματοδοτικοί περιορισμοί.

Δυο νοσοκομεία στη Ferrara και τη Φλωρεντία κατασκευάζονται από την ίδια εταιρεία με ΣΔΙΤ, που η διαχείριση από τον ιδιώτη θα κρατήσει από 15-30 χρόνια. Η ίδια εταιρεία παρέχει φυσικό αέριο σε πάνω από 330 νοσοκομεία. Με διαδημοτική συνεργασία 4 δήμων και με μία άλλη ιδιωτική εταιρεία κατασκευάζονται με ΣΔΙΤ 4 νέα νοσοκομεία με πρόγραμμα ύψους 400 εκατ. ευρώ στην Τοσκάνη.

Αυστρία. Από τη δεκαετία του ’90 πολλές περιφερειακές αρχές της χώρας παραχώρησαν σε υπεργολάβους ολόκληρα νοσοκομεία που ήταν στην ιδιοκτησία των περιφερειών, όπως των Burgenland, Upper Austria, Slazburg, Styria, Tyrol, Vorarlberg και άλλες δημόσιες υπηρεσίες όπως η διαχείριση των απορριμμάτων, του νερού και κατασκευαστική εταιρεία που ανήκει στην περιφέρεια στην Tyrol. Ακόμα, παραχώρησαν τον τομέα του τουρισμού μαζί με ορισμένες υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πολιτών και τεχνικές εταιρίες για τη συντήρηση των υποδομών.

Φινλανδία. Οι υπηρεσίες Πρόνοιας είναι κατά βάση δημοτικές υπηρεσίες. Οι τοπικές αρχές λειτουργούν τους παιδικούς σταθμούς, τις υπηρεσίες Πρόνοιας για τους ηλικιωμένους και μεγάλη έκταση υπηρεσιών Υγείας όπως η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η πιο εξειδικευμένη ιατροφαρμακευτική φροντίδα και οδοντιατρική περίθαλψη.

Επίσης, λειτουργούν βιβλιοθήκες και διαχειρίζονται τη βασική και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα ινστιτούτα κατάρτισης και τα πολυτεχνικά κέντρα εκπαίδευσης. Παρέχουν κατάρτιση και εκπαίδευση ενηλίκων ή διάφορες τάξεις για τέχνες και πολιτισμό και υπηρεσίες αναψυχής, θέματα σχετικά με το περιβάλλον, τη χρήση γης, τη διαχείριση του νερού και τους δρόμους. Υπάρχουν συμβάσεις των τοπικών αρχών με ιδιώτες και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στη φροντίδα Υγείας, τους παιδικούς σταθμούς και γενικά τη φροντίδα των παιδιών και ηλικιωμένων. Σε ό,τι αφορά τη διαδημοτική συνεργασία υπάρχουν και λειτουργούν από κοινού 230 τέτοιες συνεργασίες που ασχολούνται με την Εκπαίδευση, την Υγεία και την Πρόνοια. Μερικές τοπικές αρχές φτιάχνουν μέσω των διαδημοτικών συνεργασιών Κέντρα Υγείας και ινστιτούτα κατάρτισης. Υπάρχουν και συνεργασίες δήμων με τις περιφέρειες για αυτούς τους τομείς.

Σουηδία. Ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δήμου έχει γίνει σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, το κέτερινγκ. Στην Υγεία οι δήμοι έπαιξαν τη δεκαετία του ’90 σοβαρό ρόλο στην προώθηση των δημοτών στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας, ενώ ο τομέας της Πρόνοιας από τη δεκαετία του ’90 λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς.

Ιδιωτικοποιήσεις έγιναν και σε νοσοκομεία όπως το νοσοκομείο StGoran το 1990. Οι ιδιωτικοποιήσεις σταμάτησαν το 2002. Πάνω από τα 40% της αποκομιδής απορριμμάτων γίνεται από ιδιωτικές εταιρείες, οι τοπικές συγκοινωνίες ιδιωτικοποιήθηκαν. Το 2007 υπάρχουν πάνω από 40 εταιρείες τοπικών συγκοινωνιών και μόνο 7 δημοτικές. Επίσης, χρησιμοποιούν διάφορες μορφές έμμεσης ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης της Υγείας π.χ.: Η ευθύνη για τη λειτουργία κάποιων νοσοκομείων μοιραζόταν ανάμεσα στο δήμο και την περιφέρεια. Ενα από αυτά τα νοσοκομεία του Norrtaljie λόγω αυστηρών περικοπών κινδύνευε να κλείσει. Για να μείνει ανοιχτό έφτιαξαν από κοινού δήμος και περιφέρεια μία εταιρεία, την εταιρεία Tiohundra, που αυτή τώρα έχει αναλάβει τη λειτουργία του νοσοκομείου.

Παραδείγματα για την πολιτική στους εργαζόμενους των δήμων

Σουηδία. Στην περιφέρεια του Vorarlberg έχει γίνει διαδημοτική συνεργασία για τη διαχείριση του ανθρώπινου – εργατικού δυναμικού που επιτρέπει στα μέλη της συνεργασίας των δήμων να χρησιμοποιούν το εργατικό δυναμικό με τη μορφή υπεργολαβίας ανάμεσα στα μέλη του δικτύου και να μοιράζονται οι αρχές γνώση και πληροφορίες σχετικά με το μάνατζμεντ των εργαζομένων.

Φινλανδία. Ο δήμος της πόλης του Ελσίνκι το 1990 έφτιαξε ένα πρακτορείο-εταιρεία πρόσληψης μερικής απασχόλησης προσωπικού (ενοικίαση εργαζομένων) το SeureOy για να αντιμετωπίσει την κάλυψη κενών άδειας, εγκυμοσύνης κλπ. του προσωπικού του δήμου. Με αυτό τον τρόπο διατείνονται ότι προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα που έχει προκύψει λόγω του ότι οι αγορές εργασίας σε κάποιες περιφέρειες της χώρας έχουν γίνει πολύ «ανταγωνιστικές» και έτσι οι διάφοροι δήμοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα εύρεσης του κατάλληλου εργατικού δυναμικού. Η εταιρεία αργότερα επεκτάθηκε από την πόλη του Ελσίνκι για να καλύψει και τους δήμους Espoo, Vantaa, που όλες μαζί χρειάζονται καθημερινά περίπου 2.000 εργαζόμενους για κάλυψη κενών. Ετσι αντί να «ανταγωνίζονται» για την εύρεση εργατικού δυναμικού, με αυτή την εταιρεία μοιράζουν το προσωπικό.»

Τα Συνδικάτα των εργαζομένων στους δήμους δέχτηκαν τη λειτουργία της επιχείρησης και ζήτησαν απλά να διευκρινιστεί η νομική μορφή της εταιρείας και να περιοριστεί η εταιρεία μόνο στους αντικαταστάτες εργαζόμενους και όχι γενικά στην πρόσληψη προσωπικού.

Μία νέα διαδημοτική επιχείρηση διαχείρισης εργατικού δυναμικού δημιουργήθηκε το 2005. Η διαφορά σε αυτή την εταιρεία είναι ότι οι προσωρινοί εργαζόμενοι δεν είναι υπάλληλοι των δήμων, αλλά της νέας διαδημοτικής εταιρείας.

Με λίγα λόγια η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παραδώσει Υγεία-Παιδεία-Υπηρεσίες συλλογής απορριμάτων στους ιδιώτες και απλά κανονίζει να τους τα πακετάρει σε οικονομική συσκευασία δώρου έτσι ώστε να γλιτώσει τον ιδιώτη απο περιττό κόπο και χρήμα, σαν έξτρα bonus τους δίνουν και την διαχείρηση του νερού, για να μπορούν να πίνουν νερό στο όνομα του…άντε άσπρο πάτο!

Read Full Post »

Λοιπόν ενα μικρό αρθράκι προκειμένου να τοποθετηθώ στο ζήτημα που τίθεται στον τίτλο. Αφορμή για την δημοσίευση αυτή μου δίνει μια κουβέντα που είχα χθές με κάτι φίλους οι οποίοι υποστήριζαν ότι είναι εφικτό να υπάρχει σύστημα ίσων ευκαιριών χωρίς να τίθονται περιορισμοί στην ατομική ιδιοκτησία.

Λοιπόν ας υποθέσουμε ότι σε ενα σύστημα(δεν το ονομάζω καπιταλιστικό) σε κάποιο σημείο του πλανήτη ζούν 10 άνθρωποι. Αυτοί οι άνθρωποι ξεκινούν απο το 0 και πέρα απο τις όποιες βιολογικές τους διαφοροποιήσεις κατα τα άλλα έχουν πρόσβαση ακριβώς στα ίδα αγαθά. Οι δυο ενδιαφέρονται να γίνουν μουσικοί, οπότε ασχολούνται με αυτό και γίνονται καλοί μουσικοί. Οι άλλοι δυο γίνονται αγρότες(ιδιοκτήτες γης) και φτιάζουν μια μικρή φάρμα, προσλαμβάνουν μάλλιστα και 2 άτομα για να κάνουν τις σκληρές αγροτικές δουλειές.  Τέλος οι άλλοι δυο φτιάζουν ενα μπακάλικο και προσλαμβάνουν τους  2 εναπομείναντες να δουλεύουν στο μπακάλικο τους.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι οι μισοί είναι άνδρες και οι μισοί γυναίκες και ότι γίνονται ζευγάρια.

Ο μπακάλης με την μπακάλισα

Ο μουσικός με τη μουσικό

ο αγρότης με την αγρότισα

ο εργάτης με την εργάτισα

και ο υπάλληλος με την υπάλληλο

Ας υποθέσουμε τώρα ότι το κάθε ζευγάρι κάνει ενα παιδί:

Το παιδί του μουσικού θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες με το παιδί του αγρότη;

Το παιδί του υπαλλήλου θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες με το παιδί του μπακάλη;

Όχι γιατί ο αγρότης με το να κατέχει κάποια παραγωγικά μέσα για είδη πρώτης ανάγκης καθορίζει την διατροφή των υπόλοιπων μελλών, άρα τα υπόλοιπα μέλη τον έχουν άμεση ανάγκη, κάτι που του δίνει περισσότερη αξία.

Το ίδιο και ο μπακάλης, ο οποίος, μαζί με τον αγρότη έχουν δημιουργήσει ενα μικρί δίκτυο διανομής και απαντούν στην ανάγκη των υπολοίπων μελλών για διατροφή.

Με λίγα λόγια ο μπακάλης και ο αγρότης κατέχουν μέσα παραγωγής και διανομής αγαθών, αρα οι υπόλοιποι εξαρτώνται απο αυτούς.

Όμως το προιόν, δεν το παράγει ο αγρότης μόνος του αλλά μαζί με τους εργάτες που κάνουν τη σκληρή δουλειά, το ίδιο και ο μπακάλης που συντηρεί το μπακάλικο με την βοήθεια των υπαλλήλων του. Εδω δηλαδή υπάρχει το εξής παράδοξο, μέσω της ιδιοκτησίας, άτομα που συμμετέχουν στην ίδια παραγωγική διαδικασία αμοίβονται διαφορετικά, όχι βάσει του πόσο δούλεψε ο καθ΄ ένας αλλά βάσει του σε ποιόν ανήκουν τα μέσα παραγωγής-διανομής.

Εφόσον λοιπόν το μπακάλικο είναι ιδιοκτησία του μπακάλη, και όχι όλων όσων εργάζονται εκεί

και εφόσον η φάρμα είναι ιδιοκτησία του αγρότη και όχι όλων όσων εργάζονται εκεί,

τότε τα παιδιά του αγρότη και του μπακάλη γεννιούνται έχοντας στην κατοχή τους μέσα παραγωγής

ενώ τα παιδιά των εργατών και τα παιδιά των υπαλλήλων δεν έχουν κανένα δικαίωμα σε αυτά τα μέσα…

που σημαίνει ότι δεν έχουν ίσες ευκαιρίες.

Βέβαια εδω μπορέι κάποιος να ισχυριστεί ότι κανείς δεν εμποδίζει τα παιδιά του υπαλλήλου να ανοίξουν ενα μπακάλικο, αυτός ο ισχυρισμός όμως είναι λάθος διότι:

Σε κάθε σύστημα οι πόροι και η γη είναι περιορισμένα, οπότε κάποια στιγμή τελειώνουν. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει έλεγχος στην ατομική ιδιοκτησία μοιραία θα προκύψει ανισοκατανομή πλούτου. Δηλαδή κάποιος θα έχει 5 εργοστάσια και 10 μπακάλικα, κάποιος άλλος 20 στρέματα καλλιεργήσιμης γής, ενας τρίτος θα κατέχει 5 ορυχεία και πάει λέγοντας. Θα υπάρχουν όμως και εκείνοι οι οποίοι θα είναι άκληροι και οι οποίοι θα είναι αναγκασμένοι να συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία μέσω του τελευταίου πράγματος που τους απομένει, της προσφοράς εργασίας. Επειδή όμως οι άκληροι δεν θα έχουν κανένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους(τουλάχιστον οσο δεν είναι ενωμένοι), θα είναι έρμαια των εργοδοτών-ιδιοκτητών, οι οποίοι θα είναι ελεύθεροι να καθορίσουν την τιμή αγοράς της εργασίας τους(ειδικά επειδή σχεδόν πάντα υπάρχει μεγαλύτερη προσφορά απο ότι ζήτηση εργασίας).

Έτσι καταλήγουμε να έχουμε μια παραγωγική διαδικασία, στην οποία κανείς δεν αμοίβεται βάσει του τι προσφέρει, ούτε βάσει κάποιων κανόνων ισότητας, αλλά βάσει της ατομικής ιδιοκτησίας.- Μοιραία, οι ευκαιρίες που έχει το παιδί ενος εργάτη να πετύχει εναν σκοπό, είναι μηδαμηνές σε σχέση με εκείνες που έχει το παιδί ενος βιομήχανου.

Αυτά τα ολίγα, το θέμα είναι μεγάλο και παίρνει συζήτηση, θα χαρώ να απαντήσω οποιεσδήποτε ερωτήσεις.

Αναφορικά με την ανισοκατανομή του πλούτου δείτε εδω ενα παλιότερο μου άρθρο που περιέχει μερικά στατιστικά στοιχεία.

Read Full Post »

Κυριακή των εκλογών, και αφού δεν μπορούσαμε λόγω εποχής να τις υποβαθμίσουμε σε εκλογές τις παραλίας, τις μετατρέψαμε σε εκλογές του βουνού. Ορίστε μερικές φωτογραφίες απο την κυριακάτικη βόλτα μας.(εδώ θέλω να βάλω ανω τελεία αλλά δεν ξέρω πως μπαίνει) Και για να μην παρεξηγηθώ να ξεκαθαρίσω ότι και να ψηφίσω πρόλαβα και εκλογικός αντιπρόσωπος της Λαικής Συσπείρωσης ήμουν.

Η αποχή δεν είναι λύση…

Read Full Post »

Read Full Post »

« Newer Posts

Αρέσει σε %d bloggers: