Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 4 Μαρτίου 2011

Προσπαθώντας να ορίσει κάποιος το τι σημαίνει ξένος στην Ελλάδα, καταλαβαίνει ότι δεν είναι μόνο αυτός που περνάει τα σύνορα. Ξένος στην Ελλάδα είναι πλέον και αυτός που γενιέται στην Ελλάδα, ξένος στην χώρα του.

Είναι αλήθεια πέρα για πέρα αυτό ότι μας πετάνε σιγά σιγά έξω, αφού έβαλαν πόδι τότε με την ενωμένη ευρώπη, αρχίσανε να έρχονται τα άγρια για να διώξουν τα ήμερα.

Έφεραν τις επιχειρήσεις τους, αγόρασαν τους δρόμους, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις τηλεπικοινωνίες, την γη μας, και πως το πέττυχαν αυτό, απλά μετατρέποντας μας εμάς σε ζόμπι και εξαγοράζοντας μερικές συνειδήσεις.

Η πατρίδα μας δεν είναι πατρίδα μας, δεν μας ανήκει. Η κυβέρνηση, οι νόμοι, η αστυνομία, δεν προστατεύουν τα συμφέροντα μας, προστατεύουν τα δικά τους. Εσύ πεινάς και εκείνοι σου ζητούν να σφίξεις και άλλο το ζωνάρι, για να μην τυχόν και δεν είμαστε ελκυστικοί για τους επενδυτές, για να μη μας κακοχαρακτηρήσουν οι τράπεζες, για να ανέβει η ανταγωνιστικότητα.

Τα ίδια και χειρότερα που εφαρμόζουν εδώ τα εφαρμόζουν και σε όλον τον κόσμο, κάνοντας και άλλους να αισθάνονται ξένοι στην πατρίδα τους ή αναγκάζοντας τους να την εγκαταλείψουν, ψάχνοντας όχι πια ενα καλύτερο μέλλον, αλλά ενα οποιοδήποτε μέλλον.

Είμαστε νοικάρηδες στις ίδιες μας τις χώρες, οι σπιτονοικοκύρηδες αγνώστου πατρίδος, μέσω των διαχειριστών, ζητούν χαράτσι και όποιος δεν έχει ή δεν γουστάρει να το δώσει είναι ανεπιθύμητος.  «Να φύγετε, να πάτε αλλού κύριε, δεν πληρείτε τις προυποθέσεις υποτέλειας, αφήστε τα υπάρχοντα σας στο ταμείο κατά την έξοδο«.

Και μοιάζει όλος ο κόσμος ενα αδιέξοδο, ένα σύνορο κλειστό και απο έξω προς τα μέσα και απο μέσα προς τα έξω. Και μοιάζει όλος ο κόσμος σαν πύργος της Βαβέλ, θέση στον οποίο έχουν όσοι μιλάνε μια γλώσσα, εκείνη του χρήματος.

Μετρημένες οι μέρες τους…

Το τραγούδι αφιερωμένο στον Blinder με ολο το νόημα

 

Η Διεθνής

Εμπρός της γης οι κολασμένοι
Της πείνας σκλάβοι, εμπρός, εμπρός,
Το δίκιο από τον κρατίρα βγαίνει
Σα βροντή, σαν κεραυνός

Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
Τώρα εμείς οι ταπεινοί της γης
Που ζούσαμε στην καταφρόνια
Θα γίνουμε το παν, εμείς.

* Στον αγώνα ενωμένοι
Κι ας μη λείψει κανείς
Ω νά τη! μας προσμένει
Στον κόσμο η Διεθνής *

Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
Με πλάνα λόγια, μας γελούν
Της γης οι δούλοι και ραγιάδες
Μοναχοί τους θα σωθούν.

Για να σπάσουν τα δεσμά μας
Για να πάψει η σκλαβιά
Να νιώσουμε τη γροθιά μας
Και της ψυχής μας τη φωτιά.

Read Full Post »

Αρέσει σε %d bloggers: