Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Οκτώβριος 2012

Χέρι χέρι με τον Καρατζαφέρη…

<<Μετά τον Κώστα Βαξεβάνη, σειρά είχε ο Σπύρος Καρατζαφέρης, ο οποίος συνελήφθη χθες αργά το βράδυ.

Αιτία αποτέλεσε η «κατοχή» των «απόρρητων εγγράφων» που αφαίρεσαν οι hackers από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, τα οποία όπως είχε αναφέρει δημοσίως είχε στα χέρια του. Ο κ. Καρατζαφέρης δεν κοινοποίησε κανένα στοιχείο απλά κάλεσε από την εκπομπή του να παρέμβει πολιτικό στέλεχος του υπ. Οικονομικών έτσι ώστε να γίνει διασταύρωση. Αφού αυτό δεν έγινε, προανήγγειλε ότι θα αρχίσει να δημοσιοποιεί τα στοιχεία από την επομένη.
Λίγη ώρα μετά το τέλος της εκπομπής και αφού ο δημοσιογράφος κατευθυνόταν προς το σπίτι του, συνελήφθη από ισχυρή αστυνομική δύναμη! Ο λόγος; Κάποια περασμένη και ξεχασμένη στα μπαούλα δικαστική απόφαση για συκοφαντική δυσφήμιση δια του Τύπου, την οποία η κυβέρνηση αποφάσισε να ενεργοποιήσει απόψε… τα μεσάνυχτα και μάλιστα στη μέση του δρόμου. Δεν ξέρανε που μένει ο κ. Καρατζαφέρης; Γιατί λοιπόν δεν του κοινοποιήθηκε κάτι, πριν να συλληφθεί σαν Γιαγκούλας;>> Πhγή Dailynews24

——-
Άντε να απογυμνώνεται η αστική δημοκρατία σιγά σιγά για όσους είχαν την ψευδαίσθηση ότι ήταν ελεύθεροι. Η μόνη ελευθερία που υπάρχει στον καπιταλισμό είναι η ελευθερία που δίδεται στον κυνηγό να πιάσει το αφοπλισμένο απο το ίδιο το σύστημα θήραμα. Βέβαια όλες αυτές οι «άκομψες» κινήσεις τρομοκράτησης(γιατί αυτό το στόχο έχουν οι συλήψεις να τρομοκρατήσουν όσους αρχίζουν να αμφισβητούν για να τους κρατήσουν καθηλωμένους) απο την πλερά του κράτους δείχνουν πως υπάρχει μια δυσκολία όσον αφορά στο να κρατηθεί ο έλεγχος, δηλαδή είναι καλό σημάδι γιατί φανερώνει τα αδιέξοδα, τις αδυναμίες και το πραγματικό πρόσωπο του καπιταλισμού που όσο περισσότερο φτάνει στην άκρη του γκρεμού τόσο πιο επιθετικός γίνεται. Απέχει πολύ βέβαια σε κόπο και κατά πάσα πιθανότητα σε χρόνο ο καπιταλισμός από την απόσυρση του, αλλά σίγουρα τα εμπόδια που καλείται να ξεπεράσει εξαιτίας των αντιφάσεων του γίνονται όλο και ψηλότερα. Το κρίσιμο ζήτημα λοιπόν είναι πότε εμείς οι λαοί θα του δώσουμε το αποφασιστικό καλοζυγισμένο χτύπημα που θα σημάνει την αρχή του τέλους του.
.
Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)
Advertisements

Read Full Post »

Λοιπόν αν δείτε στο Blog προστέθηκε μια νεα καρτέλα με τίτλο «Ανακοινώσεις κάθε είδους», εκεί μπορεί ο καθένας να δημοσιεύει τα όποια άσχετα σχόλια για να μην χαλάνε την εικόνα των υπολοίπων άρθρων.
Ευχαριστώ

Read Full Post »

Αναδημοσιεύω ως έχει ενα άρθρο απο το dailynews24.gr στο οποίο φαίνεται ο παραλογισμός του να αφήνεις την υγεία στα χέρια των εταιριών. 226.000 Ευρώ για ενα φάρμακο ή πεθαίνεις, αυτός είναι ο καπιταλισμός κύριοι, αυτή η ελευθερία που σου παρέχει.

——————
Η Caroline Cassin είναι 29 ετών, ζει στο Μπέρμιγχαμ και όλη της τη ζωή δίνει μία γενναία μάχη με την κυστική ίνωση.
Δυστυχώς η κατάστασή της το τελευταίο διάστημα έχει επιδεινωθεί πολύ με αποτέλεσμα η κοπέλα να προσπαθεί να κρατηθεί στη ζωή μέσα σε ένα νοσοκομείο (όπου εισήχθη για 6η φορά από τον Ιανουάριο), την ίδια ώρα που η διεύθυνση του ιδρύματος αρνείται να δώσει το πράσινο φως προκειμένου η κοπέλα να λάβει ένα φάρμακο που έχει χαρακτηριστεί ότι κάνει θαύματα στην περίπτωσή της.
Το σοκαριστικό είναι ότι η εταιρεία που φτιάχνει το φάρμακο προτίθεται να το χορηγήσει δωρεάν στην 29χρονη για ένα χρονικό διάστημα!(σημ. δική μου: Ω τι φιλεσπλαχνία κύριοι, και με τους υπόλοιπους ανα τον κόσμο που δεν εχουν χρήματα να αγοράσουν τα διάφορα φάρμακα τι θα γίνει;)
Το φάρμακο σύμφωνα με την Daily Mail λέγεται Kalydeco, και κανονικά κοστίζει 226.000 ευρώ, ένα ποσό που το NHS (το αντίστοιχο βρετανικό ΕΣΥ) δεν μπορεί να διαθέσει. Η εταιρεία προτίθεται να το δώσει δωρεάν για ένα χρονικό διάστημα αλλά οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου Heartlands είπαν ότι θα ήταν ανήθικο να το ξεκινήσουν ενώ δεν θα είχαν λεφτά για να το συνεχίσουν μετά.
Διάφορες οργανώσεις και φίλοι της Caroline θέλουν να πάνε την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποστηρίζοντας ότι οι υπεύθυνοι του νοσοκομείου καταπατούν τον όρκο του Ιπποκράτη και δεν κάνουν ό,τι μπορούν για να σώσουν μία ζωή.
Οι γονείς της λένε ότι το φάρμακο θα μπορούσε να παρατείνει τη ζωή της ακόμα και μια δεκαετία.

Read Full Post »

Οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες αλλά οι νεοέλληνες πολεμούν τους ήρωες

Επιστρέφοντας σήμερα από το Ηράκλειο άκουσα στο ραδιόφωνο κάτι που πολύ με τάραξε. Δεν πρόσεξα σταθμό, δεν γνωρίζω ποιος έκανε την εκπομπή, δεν πρόλαβα να δω συχνότητα διότι οδηγούσα και αμέσως χάθηκε το σήμα , όμως δεν έχει και τόση σημασία γιατί από ότι φαίνεται η προσπάθεια βιασμού της πραγματικότητας είναι συντονισμένη και γενικευμένη.

Ανέλυε λοιπόν ο εκφωνητής την αστική δημοκρατία και το καπιταλιστικό σύστημα μνημονεύοντας στο τέλος τον Τσώρτσιλ ο οποίος είχε πει «Η Δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα[που είναι ακόμα χειρότερα]», εννοώντας φυσικά την Αστική Δημοκρατία.

Και μετά κολλητά, αναφερόμενος στον πόλεμο την κατοχή και την αντίσταση, συνέχισε με τα εξής.

«…Άλλωστε όλο αυτό το αίμα που χύθηκε τότε από τους συμπατριώτες μας χύθηκε για αυτόν τον λόγο…»

Δηλαδή για την αστική, κατά Τσώρτσιλ, δημοκρατία

Και για να μας βεβαιώσει ότι μιλούσε για αυτού του είδους τη δημοκρατία είπε αμέσως μετά

«Γιατί στη δημοκρατία έχεις το δικαίωμα να είσαι φασίστας, ενώ στο φασισμό δεν έχεις κανένα δικαίωμα…»

Εννοείται για ΚΚΕ, κομμουνιστές αγωνιστές, ούτε λόγος, ούτε καν για ΕΑΜ!

Ένα πράγμα θα πω για να τελειώνουμε…

Λυπηθείτε τους παππούδες σας ρε, που τους έσφαζε εναλλάξ ή και από κοινού η ελληνική, η γερμανική και η αγγλική(του Τσώρτσιλ) αστική τάξη τα χρόνια εκείνα της κατοχής, και τα χρόνια λίγο πριν και λίγο μετά.

Σεβαστείτε τους νεκρούς συγγενείς σας, τίποτα άλλο.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

ΥΓ: Για όσους δεν γνωρίζουν ο Τσώρτσιλ ήταν εκείνος που μετά την γερμανική κατοχή είχε τηλεγραφήσει στον Σκόμπι, διοικητή των βρετανικών στρατευμάτων κατοχής στην Ελλάδα το περίφημο: «μη διστάσεις να ενεργήσεις σαν να ήσουν σε μια κατακτημένη πόλη όπου γίνεται μια τοπική εξέγερση»

Αυτά όμως παρέλειψε να τα αναφέρει ο εκφωνητής της ραδιοφωνικής εκπομπής…

Read Full Post »

Έβλεπα το βιντεάκι-απάντηση της Κανέλλη στο ΣΚΑΙ σχετικά με την «φάρσα» που της έκαναν. Κάποια στιγμή είχα γράψει ότι τα κανάλια πλέκουν το εγκώμιο της Χ.Α, ε δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο παράδειγμα-απόδειξη του συγκεκριμένου ισχυρισμού.

Γιατί τι άλλο μπορεί να υποθέσει κανείς όταν αυτά τα βρωμοκάναλα αναπαράγουν τις εγκληματικές + άνανδρες πράξεις των φασιστοειδών, και μάλιστα με θύματα ίδια  τα άτομα που τις υπέστησαν, έτσι, για να σπάσουν πλάκα…

Δεν θα σχολιάσω ιδιαίτερα τα όσα έλεγε η Τσαπανίδου στο συγκεκριμένο βιντεάκι, μόνο δυο τρεις προτάσεις. «Ήταν άντρες«!?!? είπε, «δεν το είχαν προσχεδιάσει» είπε, «δεν ήθελαν να σε αναστατώσουν» είπε… Υπάρχει μια παροιμία  που λέει ότι στου κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σχοινί, όμως δεν είναι μόνο αυτό που θα έπρεπε να σεβαστεί πριν προχωρήσει σε αυτόν τον υπέρτατο δημοσιογραφικό κρετινισμό η Τσαπανίδου, ούτε καν το στοιχειώδες ότι έχει ευθύνες απέναντι στον φιλοξενούμενο της εκπομπής. Θα έπρεπε να γνώριζε και τις πολιτικές συνέπειες των πράξεων των συναδέλφων της πριν επιδοθεί σε ένα αγώνα για να περάσει στο ντούκου το όλο συμβάν(και να βγει και ο ΣΚΑΙ λάδι αφού υποτίθεται δεν ήταν προσχεδιασμένο άρα κανείς στο σταθμό δεν γνώριζε). Πάλι καλά που δεν είπε στην Λιάνα ότι το παράκανε κιόλας, αν και στην ουσία αυτό υπονοούσε.

Αλλά αρκετά με την Τσαπανίδου

Όταν είχε γίνει το γνωστό επεισόδιο με την Κανέλλη και τον Κασιδιάρη ήταν προεκλογική περίοδος και εμείς οι ΚΚΕδες βγαίναμε στις λαϊκές και στους χώρους εργασίας για να μοιράσουμε υλικό του κόμματος και με την αφορμή αυτή συζητούσαμε και με τον κόσμο. Ε λοιπόν πολύς κόσμος τότε είχε απολαύσει αυτό που είχε συμβεί στην βουλευτή μας, έσπευδαν μάλιστα να μας λοιδορήσουν,  σημειωτέον μεταξύ αυτών και πολλές γυναίκες. Προσωπικά δεν είχα σοκαριστεί γιατί την είχα δει νωρίτερα την φασιστοποίηση που ερχόταν πετώντας με τον αέρα της αγανάκτησης καβάλα στο μαγικό χαλί της βλακείας και της αμορφωσιάς. Εκτός όμως από την προβολή της Χ.Α και των πράξεων της από τα κανάλια, μεγάλο ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι είχαν προετοιμαστεί από πρωτύτερα οι «θύλακες» στους εγκεφάλους των τηλεθεατών που κατέστησαν τον φασισμό προσφιλή και ευκολοχώνευτο.

Κανάλια όπως τον ΣΚΑΙ καλλιεργούν εδώ και χρόνια τα πιο ποταπά ένστικτα των ανθρώπων

την ξενοφοβία

τον ρατσισμό

την μισαλλοδοξία

τον εκθειασμό της επιβολής του δυνατότερου πάνω στον αδύναμο

παρουσιάζουν την ανισοκατανομή δικαίου ανάμεσα στους αδύναμους και τους δυνατούς σαν κάτι φυσικό (για να μην πω θεμιτό)

προβάλουν την «γυναίκα αντικείμενο» και τον «άντρα αντικείμενο»

τον άνθρωπο που όχι απλά ζει για να καταναλώνει αλλά ζει καλά όταν καταναλώνει

Και γενικά οτιδήποτε φτηνό και άδειο, προκειμένου να απονευρώσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο από τη διαδικασία «εκτίμησης» μιας κατάστασης και να τον κάνουν υποδοχέα έτοιμων συνταγών που στοχεύουν στο θυμικό του.

Αυτός είναι ο μοντέρνος τύπος ανθρώπου που θέλουν να φτιάξουν, ένας άνθρωπος που βλέπει τους άλλους σαν ανώτερους και κατώτερους και που είναι ικανοποιημένος με όλους αυτούς τους διαχωρισμούς αρκεί να υπάρχει και για αυτόν κάποιος κατώτερος να μπορεί να του ρίχνει μια σφαλιάρα που και που. Κάποτε, του ίδιου ανθρώπου, όταν μπορούσε ακόμα να ονειρεύεται για τον εαυτό του, του είχαν πουλήσει το όνειρο ότι μπορεί και εκείνος να γίνει Μαντόνα, Μαραντόνα, Μεγαλέξανδρος και ότι άλλο, και που τώρα αντλεί απόλαυση όχι από το να βγει ο ίδιος από τα σκατά αλλά από το να βλέπει τους άλλους να μπαίνουν βαθύτερα και αν είναι δυνατόν να τους ρίξει και ο ίδιος κάνα κλώτσο. Για τα παιδιά του έχει ο θεός βουλευτάκος(όλο και κάποια τρίμινη σύμβαση με 300 ευρώ θα του εξασφαλίσει ή έστω να πει μια καλή κουβέντα ή να του δώσει καμιά τσάντα πατάτες βρε αδερφέ), τα παιδιά του που με τη στάση ζωής του ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνει, τα έχει καταδικάσει από την πλευρά του, να ζήσουν στον πάτο του σκατόλακκου.

Είχα διαβάσει κάποτε μια φράση που μου είχε αρέσει πολύ:

«Ο άνθρωπος πρέπει να χρησιμοποιεί τα αντικείμενα και να αγαπά τους ανθρώπους και όχι το αντίθετο»

Δυστυχώς στις μέρες μας γεμίζουμε τα κενά που μας δημιουργεί το σύστημα με προϊόντα κονσέρβες και κάνουμε ότι μπορούμε για να συντηρήσουμε αυτό το στερνό πλαστικό μας όνειρο.

Κονσέρβα αγάπη

Κονσέρβα ψυχαγωγία

Κονσέρβα φιλία

Και γενικά πολύ κονσέρβα και φαστ φούντ ενώ η αλλοτρίωση όσο πάει επεκτείνεται, με χορηγό επικοινωνίας πάντα κανάλια σαν το ΣΚΑΙ για να μην ξεχνιόμαστε, αλλά όχι μόνο.

Έτσι λοιπόν όταν οι διάφοροι δημοσιογραφίσκοι καταγγέλλουν για του κώλου τα μάτια εγκληματικές ενέργειες όπως εκείνη του Κασσιδιάρη καλό θα είναι να μην υπερασπίζονται τα αφεντικά τους όσο εκπομπές που προβάλλουν τα κανάλια τους αναπαράγουν τις ενέργειες αυτές σαν «αστείο». Διότι έτσι ακριβώς φουσκώνει ο φασισμός, με την «νορμαλοποίηση» του, «έλα μωρέ δεν έγινε και τίποτα«…

Εκατομμύρια εβραίοι και κομμουνιστές νεκροί από τον Χίτλερ στους κλίβανους, επειδή δεν έγινε και τίποτα…στο κάτω κάτω όλοι το ξέρουμε πως το καλύτερο σαπούνι το κάνει το κομμούνι και πως FA πάει να πει From auschwitz

Οι ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι το μόνο που ξέρουν να κατακρίνουν συνεπέστατα και συντονισμένα είναι το ΠΑΜΕ που κλείνει τα λιμάνια και δεν αφήνει τους πτωχευμένους έλληνες να κάνουν διακοπές ή εναλλακτικά τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους να πάνε στις δουλειές τους. …α ναι και να προστατεύουν το δικαίωμα στην εργασία(όποτε τους συμφέρει το λένε εργασία όποτε τους συμφέρει απασχόληση για αυτό που έχουν μετατρέψει σε δουλεία) που πάντα το καταπατάνε οι απεργοί και ποτέ τα αφεντικά.

Οι δημοσιογράφοι αυτοί που προβάλλουν την Χ.Α το κάνουν εις γνώση τους, είναι στα πλαίσια του συμβολαίου που υπέγραψαν όταν ξεπούλησαν και το παραμικρό ίχνος συνείδησης και αξιοπρέπειας για να δουλέψουν στα μεγάλα κανάλια, it goes with the job. Το πρόβλημα είναι με τον υπόλοιπο λαό, που από τη μια βρίζει μέρα νύχτα τον Πρετεντέρη και τον κάθε Πρετεντέρη και που χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνει γίνεται τελικά φερέφωνο του.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Βγήκε πάλι ο πρωθυπουργός της χώρας να εκβιάσει τον ελληνικό λαό απειλώντας τον με την γνωστή καραμέλα πως αν δεν πάρουμε τη δόση το ταμείον θα είναι μείον.

Όπως συγκεκριμένα αναφέρει ο Υπ. Οικονομικών κύριος Στουρνάρας στην εφημερίδα «Ημερησία»:

«Έχουμε καλύψει το 90% του δρόμου για να πάρουμε τη δόση. Θα ήταν τεράστια σπατάλη εθνικής προσπάθειας εάν, τώρα, αποτύχουμε»

Ο πρωθυπουργός ορίζει ως καταληκτική ημερομηνία για να ξεπεραστούν τα προβλήματα που μεσολαβούν ανάμεσα σε εμάς και τη δόση τις 16/11, και ο λόγος είναι ότι εκείνη την ημερομηνία λήγουν έντοκα γραμμάτια ύψους 6,6 δισ που το δημόσιο πρέπει να εξοφλήσει.

Όχι για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις(αυτά έχουν πλέον μετατραπεί σε βοηθήματα)

Όχι για να γεμίσουν τα άδεια ράφια των Σούπερ Μάρκετ(αυτά εντός ολίγου θα γεμίσουν με ληγμένα)

Αλλά όπως πλέον μας λένε στην ψύχρα, για να ικανοποιηθούν οι υποχρεώσεις μας προς τρίτους.

Ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος Σίμος Κεδίκογλού μας λέει πως η δόση πρέπει να εκταμιευθεί προκειμένου να γίνει «επανεκκίνηση» της Ελληνικής οικονομίας, αλλά υπάρχουν όπως ο ίδιος ομολογεί τρία αγκάθια. Οι καθυστερήσεις της Τρόικα, οι τριγμοί μέσα στην κυβέρνηση συνεργασίας(συνενοχής) και οι (δήθεν) αντιρρήσεις κάποιων βουλευτών να ψηφίσουν το νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων.

Εγώ σε αυτό το σημείο να ευχηθώ καλή επιτυχία στα παιδιά της συνκυβέρνησης αλλά και της ισχυρής αντιπολίτευσης της αριστεράς και της προόδου που είναι ευθέως συμπολιτευόμενη, αν και πιστεύω ότι οι ευχές περιττεύουν γιατί όπως πάντα μπροστά στο καλό της χώρας και οι τριγμοί θα πάψουν και ένας ικανός αριθμός βουλευτών θα ψηφίσει τα μέτρα, και η τρόικα ως από μηχανής θεός θα παρέμβει την τελευταία στιγμή για να κάνει το θαύμα της. Άλλωστε οι έλληνες βουλευτές των αστικών κομμάτων είναι πάντα ενωμένοι στις δύσκολες για τη χώρα περιόδους, ενωμένοι βέβαια με τους αντιπάλους της αλλά αυτό είναι κάτι που τείνει να περνά απαρατήρητο.

Ας αφήσουμε όμως αυτό το θέατρο του παραλόγου, της τρομοκρατίας, του αποπροσανατολισμού και της ψευτιάς και ας δούμε για λίγο, όπως δεν μας έχουν συνηθίσει, μερικά πραγματικά στοιχεία για τη χώρα μας την Ευρώπη και τον κόσμο:

Ας δούμε λοιπόν ποιοί ευθύνονται για την σημερινή κατάντια της ελληνικής οικονομίας και του παραγωγικού ιστού της χώρας. Αν ορίσουμε ως 100% την βιομηχανική παραγωγή της Ελλάδας το 2005, στις αρχές του 2009 αυτή είχε ήδη πέσει στο 91,79%, ενώ σήμερα βρίσκεται στο 73,63% σε σχέση με το 2005. Μεταξύ των χωρών Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, η μόνη χώρα που σήμερα έχει αυξημένη βιομηχανική παραγωγή από το 2005 είναι η Γερμανία στο 110,51% της παραγωγής του 2005.[1] Όχι ότι έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη τους αριθμούς για να αποδείξουμε ότι σε μια καπιταλιστική αγορά ισχύει πάντα το «ο θάνατος σου ή ζωή μου«, απλά επειδή κάποιοι έκαναν προσπάθεια τόσα χρόνια να μας πείσουν ότι οι χώρες της ΟΝΕ θα θωράκιζαν την οικονομία τους και αδερφωμένες θα αποκτούσαν ισχυρό προβάδισμα απέναντι στα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα, καλό θα είναι να γνωρίζουμε ότι τέτοιου είδους συμμαχίες δεν είναι τίποτα παραπάνω από λυκοφιλίες.

Το ότι η εθνική οικονομία κατρακυλούσε και ακρωτηριαζόταν δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν υπήρχαν εκείνοι που τόσα χρόνια κερδοφορούσαν στις πλάτες μας στήνοντας χρηματιστηριακές απάτες, κλέβοντας τα κρατικά ταμεία άμεσα ή μέσω του χρηματιστηρίου, ξεπουλώντας και καταλύοντας τους δημόσιους οργανισμούς και υπηρεσίες, απαξιώνοντας την τοπική παραγωγή και τα τοπικά προϊόντα και αυξάνοντας τις εισαγωγές σε αγαθά που θα μπορούσαμε εύκολα ή που μέχρι τότε είχαμε αυτάρκεια εξυπηρετώντας μέσα στα πλαίσια των 4 ελευθεριών εταιρίες κολοσσούς όπως είναι η Μονσάντο.   Μάζεψαν λοιπόν ένα σωρό χρήμα, φούσκωσαν τα ταμεία τους αδειάζοντας τις τσέπες μας, μας χρέωσαν και ένα σωρό χρήματα μέσω δανείων για να μπορούμε να συνεχίσουμε να είμαστε δέσμιοι της τυφλής κατανάλωσης, και τώρα που φαίνεται ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για περαιτέρω καπιταλιστική ανάπτυξη ήρθε η ώρα για «επανεκκίνηση».

Αν και στην πραγματικότητα αυτό που προωθούν δεν είναι  η επανεκκίνηση αλλά το «να βγάλουμε από τη μύγα ξύγκι και να κανονίσουμε μέσα από την αναμπουμπούλα να ισχυροποιήσουμε τις θέσεις μας για την επόμενη μέρα(δηλαδή την πραγματική επανεκκίνηση που έρχεται μοιραία μέσα από τις κυκλικές κρίσεις του καπιταλισμού)». Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που ανάβουν τα αίματα στις συσκέψεις των ευρωπαϊκών κρατών, αυτός είναι ο λόγος που ακόμα και μέσα στους ανώτερους κύκλους των ευρωπαϊκών χωρών  υπάρχει διάσταση απόψεων και φαγωμάρα. Όλοι αυτοί φυσικά δεν ιδρώνουν για το μέλλον των λαών τους, αυτό το έχουν προεξοφλήσει από τη μεριά τους ότι θα είναι μαύρο κι άραχνο, αλλά για το δικό τους μέλλον, ποιός θα βγει χαμένος και ποιός κερδισμένος δηλαδή από την κρίση. Γιατί η καπιταλιστική κρίση είναι σαν το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες, όταν σταματάει η μουσική υπάρχουν λιγότερες καρέκλες για περισσότερους χοντρόκωλους μπουρζουάδες.

Προσπαθούν λοιπόν από τη μια να κερδίσουν λίγο χρόνο ξεπατώνοντας μας στην φορολογία και στις περικοπές, κάτι που δεν περίμεναν βέβαια να έρθει η κρίση για να το κάνουν απλά τώρα εντείνονται οι ρυθμοί.  Συγκεκριμένα για τη φορολογία «το 2002 οι άμεσοι φόροι που κατέβαλαν τα νομικά πρόσωπα έφτασαν το 81% των άμεσων φόρων που κατέβαλαν τα φυσικά πρόσωπα, το 2008 η αναλογία υποχώρησε στο 39% και το 2012 μόλις και φτάνει το 20%»[2], ενώ αναμένεται να υπάρξει με τα νέα μέτρα ακόμα μεγαλύτερο άνοιγμα της ψαλίδας. Και από την άλλη προσπαθούν να διαμορφώσουν τις συνθήκες εκείνες που ελπίζουν ότι θα τους επιτρέψουν να έχουν την πολυπόθητη ανάπτυξη που επιθυμούν στο μέλλον(όταν θα έχει καταστραφεί/απαξιωθεί[3] ικανός αριθμός κεφαλαίων και θα είναι δυνατόν να γίνει reset). Και έχουμε πάρει ήδη μια γεύση από τα μέτρα που στοχεύουν σε αυτή την κατεύθυνση:

– Απόκτηση για κομμάτι ψωμί φυσικών πόρων και υποδομών όπου και όπως μπορούν, είτε δηλαδή με ξεπουλημένες ηγεσίες και μια σειρά από «ο τζάμπας ζει» μέτρα, όπως γίνεται στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη, είτε με πόλεμο όταν δεν μπορούν να βάλουν χέρι με το καλό(Ιράκ, Αφγανιστάν κλπ).

– Με αφορμή την κρίση και την αύξηση της ανεργίας, διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, θεσμοθέτηση μισθών και συνθηκών Ινδίας, νέες(όχι και τόσο νέες μιας και οι καπιταλιστές όλα αυτά δεν τα έβγαλαν ποτέ από την ατζέντα τους αφού τα επέβαλλαν όπου και όποτε οι συνθήκες το επέτρεπαν) μορφές εργασίας κ.α.

Με όλα αυτά να συμβαίνουν σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά που έχει αλλάξει ροπές και που αναζητά νέο σημείο ισορροπίας. Που έχουν έλθει δυναμικά στο προσκήνιο νέα ισχυρά καπιταλιστικά κέντρα ενώ τα παραδοσιακά όχι απλά αισθάνονται το χνώτο των ανταγωνιστών τους στο σβέρκο αλλά φοβούνται ότι θα τους πετάξουν από στιγμή σε στιγμή εκτός κούρσας. Και μέσα σε αυτήν την αναζήτηση των μεν της ισχυροποίησης και των δε της σταθεροποίησης, προκύπτει μια έκρυθμη και φρενήρης κατάσταση που δεν είναι δυνατόν να προβλέψουμε που και πώς και πότε και με τί αντίτιμο θα σταθεροποιηθεί. Γινόμαστε μάρτυρες, είτε τη βλέπουμε ως τέτοια είτε όχι, μιας παγκόσμιας σύγκρουσης που κανείς(ή σχεδόν κανείς) δεν τολμά να κατονομάσει, με πρώτο και τραγικότερο θύμα της τον απλό λαό(εργάτες, μικρομεσαίους, φτωχούς). Και είναι επόμενο ένας λαός που έχει αποδεχθεί τη μοίρα εκείνη που τον θέλει να υποφέρει ο ίδιος για αμαρτίες άλλων(αν και έχει κάνει και ο ίδιος αμαρτίες ενάντια στον εαυτό του και την τάξη του), να ζει και να ξαναζεί ένα επαναλαμβανόμενο μαρτύριο ανάλογο σε βαρβαρότητα με εκείνο του Σύσσιφου και του Προμηθέα.

Έχοντας υπόψη κανείς τα παραπάνω καταλαβαίνει ότι μήτε ένα από αυτά τα μέτρα που παίρνονται σε επίπεδο Ελλάδας και σε επίπεδο Ευρώπης και σε παγκόσμιο επίπεδο δεν είναι ικανά να μας γλιτώσουν από τα χειρότερα που έρχονται, για την ακρίβεια όλα αυτά τα μέτρα και οι πολιτικές, και όσες προηγήθηκαν, είναι η αιτία για όλα αυτά που έρχονται. Και όπως δεν είναι δυνατόν να σβήσει κανείς τη φωτιά με φωτιά, έτσι και δεν είναι δυνατόν να αποφύγει τα δεινά του καπιταλισμού με περισσότερο και σκληρότερο καπιταλισμό.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)


[1] Κομμουνιστική Επιθεώρηση, 2012, τεύχος 4-5, «Τμήμα Οικονομίας της ΚΕ του ΚΚΕ: Για την αστική πολιτική διαχείρισης της κρίσης στην ΕΕ και στην Ελλάδα», σελ. 48

[2] Στο ίδιο, σελ. 59

[3] Και η καταστροφή κεφαλαίων είναι κάτι που θα γίνει με βίαιο για τον λαό τρόπο, από τη σιωπηλή βία του να πεθαίνεις άστεγος σε ένα παγκάκι ή να πηδάς από τον τρίτο όροφο βουτηγμένος στα χρέη μέχρι και τον πόλεμο.

Read Full Post »

Η πίστη στις πατροπαράδοτες αξίες παραμένει ακλόνητη

 

Καθότανε ο πατέρας μου στο μαγαζί και μίλαγε με έναν πελάτη, η κουβέντα περιστρεφόταν γύρω από τα πολιτικά. Του λέει λοιπόν κάποια στιγμή ο πελάτης «έλα μωρέ, τι να πει και το ΠΑΜΕ, αφού είναι το μόνο που δεν έχει διεκδικητικό πλαίσιο…».

Πάει λοιπόν ο πατέρας μου μέσα και του φέρνει το Ριζοσπάστη και του λέει, «να για αυτά και για αυτά και για αυτά αγωνιζόμαστε εμείς και αυτά διεκδικούμε». Δίκαια και σωστά τα βρήκε λοιπόν όλα αυτά ο πελάτης και με όλα συμφώνησε.

«Ωραία, τώρα εγώ σου έδειξα το διεκδικητικό μας πλαίσιο, και επειδή εσύ μου είπες ότι όλοι έχουν εκτός από εμάς, για πες μου ποιό είναι το διεκδικητικό πλαίσιο των υπολοίπων;»

Και του απαντά ο πελάτης:

«Και πού θες να ξέρω;»

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: