Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 30 Μαρτίου 2013

Δεν είναι ο Μπελογιάννης ήρωας των αντικομμουνιστών του τότε και του τώρα, είναι ήρωας της εργατιάς και του πρωτοπόρου επαναστατικού κόμματος της.

Περίμενα εναγωνίως σήμερα να διαβάσω την αναφορά του «Νευροσπάστη» στον Νίκο Μπελογιάννη, ήθελα να δω που θα το φτάσουνε το πράγμα, τελικά διόλου δεν εντυπωσιάστηκα. Δεν θα κάτσω να επεκταθώ στα ατελείωτα παραληρήματα του άρθρου(μιας και χρησιμοποιεί ο Νευροσπάστης την εκτέλεση του κομμουνιστή Μπελογιάννη για να βγάλει όλη τη χολή του ενάντια στα κομμουνιστικά κόμματα, πάντα με κύριο στόχο το ελληνικό Κ.Κ.), αλλά θα προσπαθήσω να σταθώ στην ουσία. Παρουσιάζει ενδιαφέρον το συχνό επιχείρημα του Νευροσπάστη, ότι η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ ξεφτιλίζει την ένδοξη ιστορία του. Ποια ιστορία του όμως εννοεί; Αφού στο εν λόγω άρθρο, που αναφέρεται στην ιστορία του κόμματος μέσα από το δικό του πρίσμα, όλα του βρωμάνε και όλα του μυρίζουνε.

Δεν είναι αυτή όμως η μοναδική αντίφαση στην οποία πέφτει ο Νευροσπάστης, αιτία το μένος που τον τυφλώνει και ο δογματικού τύπου αντικομμουνισμός του. Αφού πρώτα πλέκει το εγκώμιο του Νίκου Μπελογιάννη, ενός Μπελογιάννη που τον περιγράφει όχι ως τέκνο του ΚΚΕ όπως ήταν, αλλά κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των γκαιμπελίσκων του εν λόγω blog, στο τέλος μας λέει ότι πολλές πληροφορίες για το άρθρο αντλήθηκαν από το βιβλίο των Νίκου Μπελογιάννη(υιού) και Αγγελικής Κώττη «Σταλινισμός, η τέταρτη μονοθεϊστική θρησκεία» (εκδόσεις Αγρα). Παραλείπει όμως να μας αναφέρει ο Νευροσπάστης, ότι ο ήρωας της εργατιάς περήφανος και αλύγιστος κουκουές Νίκος Μπελογιάννης, εκτιμούσε βαθύτατα τον Στάλιν, ενώ το παρεάκι του νευροσπάστη δηλώνουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη ότι είναι αντισταλινικοί(φαίνεται και στον τίτλο του βιβλίου του γιού του άλωστε). Πως γίνεται λοιπόν να θεωρούν κάποιον μεγάλο αγωνιστή και να τον τιμούν όταν εκείνος εκπροσωπεί ότι αυτοί σιχαίνονται;  Ένα είναι σίγουρο, ότι αν ζούσε σήμερα ο Μπελογιάννης, ο Νευροσπάστης θα έριχνε και σε εκείνον τα άσφαιρα(κι όμως βρωμερά) πυρά του όπως κάνει και για τους υπόλοιπους κομουνιστές. Ας δούμε όμως τι ακριβώς έλεγε ο ίδιος ο αγωνιστής Νίκος Μπελογιάννης για τον Στάλιν, για τον κομμουνισμό και για όλους εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την υπόθεση του σοσιαλισμού όπως έκανε αργότερα και εκείνος. Ίσως μετά να κλείσουν κάποια στόματα(αν και πολύ αμφιβάλω γιατί πολύ καλά την ξέρουν την αλήθεια τα συγκεκριμμένα στόματα) και να διαπιστώσουν μερικοί μερικοί ότι το μήλο δεν πέφτει πάντα κάτω από τη μηλιά.

Σύντροφοι και συντρόφισσες!

Σήμερα σ” όλες τις γωνιές του κόσμου εκατοντάδες εκατομμύρια εργαζόμενοι, μυριάδες αμέτρητες απλοί άνθρωποι, εύχονται από τα βάθη της καρδιάς τους χρόνια πολλά στο Στάλιν.

Ποτέ κανένας άνθρωπος στον κόσμο ύστερα από τον Λένιν δε…..
συγκέντρωσε τόσα βουνά αγάπης και αφοσίωσης, αλλά και τόσους σωρούς από λυσσασμένο μίσος. Για κάθε τίμιο άνθρωπο, για κάθε αγωνιστή του δίκιου και της λευτεριάς, για την ατελείωτη φάλαγγα των κομμουνιστών, ο Στάλιν είναι ο σοφός δάσκαλος, ο αγαπημένος φίλος, ο δοξασμένος αρχηγός. Είναι η καρδιά της καρδιάς μας. Είναι ο «μπάρμπας» όπως με μια λέξη τον ονομάζει χαϊδευτικά ο λαός μας. Και αντίθετα για όλους τους εκμεταλλευτές, για όλους τους εχθρούς της προόδου, ο Στάλιν είναι ο πιο μισητός αντίπαλος, ο πιο φοβερός εφιάλτης τους και στον ύπνο και τον ξύπνιο τους.

Σήμερα ο Στάλιν ενσαρκώνει τους πόθους και τις επιθυμίες, τις ελπίδες και τα όνειρα εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Είναι η προσωποποίηση μιας ολόκληρης εποχής, της πιο ιστορικής εποχής, που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα, της μεγάλης σταλινικής εποχής, της εποχής του Κομμουνισμού. Γι” αυτό είναι και μεγάλος.

Στην ιστορία πολλούς είπανε και λένε μεγάλους. Όμως πολλοί λίγοι αξίζουν αυτόν τον τίτλο. Μεγάλος δεν μπορούσε να είναι ένας τυχοδιώκτης σαν τον Χίτλερ, που δοκίμασε να γυρίσει την ιστορία προς τα πίσω και ματοκύλισε τον κόσμο. Ούτε μπορεί να “ναι ποτέ μεγάλος ένας εγκληματίας σαν τον Τσόρτσιλ, τον εχθρό κάθε προοδευτικού κινήματος, τον εμπρηστή ενός νέου πόλεμου. Ο Στάλιν όμως είναι και παραείναι μεγάλος, όπως είναι κι ο Λένιν και ο Μαρξ. Ένας Ρώσος μαρξιστής, πολύ σωστά είπε ότι μεγάλος άνδρας είναι εκείνος που «βλέπει μακρύτερα από τους άλλους και θέλει δυνατότερα από τους άλλους». Το «να βλέπεις μακρύτερα από τους άλλους», σημαίνει να βλέπεις ότι η ιστορία κινιέται προς τα μπρος, προς την πρόοδο και ταυτόχρονα να συλλαμβάνεις κάθε φορά τους νόμους αυτής της κίνησης. Και το «να θέλεις δυνατότερα από τους άλλους», σημαίνει να “χεις όλη την αλύγιστη θέληση και δύναμη που χρειάζεται, για να μπεις επικεφαλής αυτής της ιστορικής κίνησης, να συντρίψεις κάθε παλιό και σάπιο και να οδηγήσεις την ανθρωπότητα σ” έναν καινούργιο πιο πολιτισμένο, πιο ευτυχισμένο και πιο χαρούμενο δρόμο.

Σήμερα κανένας δε βλέπει μακρύτερα από τον Στάλιν και κανένας δεν έχει δυνατότερη θέληση από τον Στάλιν. Και βλέπει μακρύτερα από κάθε άλλον ο Στάλιν, γιατί στάθηκε ο καλύτερος, ο πιο πιστός μαθητής και συνεχιστής του έργου του Μαρξ και του Λένιν. Γι” αυτό είναι καταπληκτική η δύναμη της επιστημονικής του πρόβλεψης. Όταν μιλάει ο Στάλιν, μιλάει η ζωή, η αλήθεια, η πείρα ολόκληρων αιώνων. Στα λόγια του καθρεφτίζεται ολοζώντανο το παρόν και ζωγραφίζεται με ακρίβεια το μέλλον. Ο,τι λέει ο Στάλιν γίνεται. Είπε πριν την επανάσταση ότι μπορεί η Ρωσία να ανοίξει πρώτη το δρόμο προς τον Σοσιαλισμό και τον άνοιξε. Είπε ότι μπορεί να ανοικοδομηθεί ο Σοσιαλισμός στη Ρωσία και ανοικοδομήθηκε. Είπε από το 1925 ότι θα νικήσει η Κινεζική Επανάσταση και νίκησε. Είπε, όταν ο Χίτλερ ήταν παντοδύναμος ότι ο Χιτλερισμός θα συντριβεί και συντρίφτηκε. Είπε ότι θα ανοικοδομηθεί ο Κομμουνισμός στη Ρωσία και ανοικοδομείται. Κι όταν σήμερα ο Μαλένκοφ, ένας από τους πιο καλούς μαθητές του Στάλιν, λέει πως «αν οι ιμπεριαλιστές εξαπολύσουν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο πόλεμος αυτός θα ναι ο τάφος όχι μονάχα για μερικά καπιταλιστικά κράτη ξεχωριστά, μα για ολάκερο τον Καπιταλισμό, ποιος αμφιβάλλει ότι κι αυτό θα γίνει;».

Κι έχει την πιο δυνατή θέληση ο Στάλιν, γιατί η πίστη του είναι βουνό και η επίμονη του αμέτρητη. Για τον Στάλιν, δεν υπάρχουν εμπόδια και δυσκολίες αξεπέραστες, δεν υπάρχουν φρούρια απόρθητα. Πρωταθλητής στην σκληρή πάλη για τον παγκόσμιο Κομμουνισμό, ο Στάλιν διαπαιδαγωγεί όλα τα στελέχη του με το ίδιο του το παράδειγμα στην πάλη με τις δυσκολίες, υπόδειγμα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας.

«Να μην αμφιβάλλετε σύντροφοι», γράφει το 1929 στις οργανώσεις και τα μέλη του κόμματος που τον ευχήθηκαν για τα 50χρονα του, «να μην αμφιβάλλετε ότι είμαι έτοιμος και τώρα και πάντοτε να δώσω στην υπόθεση της εργατικής τάξης, της προλεταριακής επανάστασης και του παγκόσμιου Κομμουνισμού, όλες μου τις ικανότητες κι αν χρειαστεί ακόμα και την τελευταία σταγόνα από το αίμα μου».

Ποιος από τους αντίπαλους μας έχει να επιδείξει παραδείγματα αυτοθυσίας στα «ιδανικά» τους; Μήπως ο Τρούμαν και ο Άτλι; Μήπως ο Τσαλδάρης και ο Φράνκο; Ή μήπως η βασίλισσα της Ολλανδίας ή ο Τσαγκ Κάι Σεκ; Τα «ιδανικά» τους, αυτά που λένε ιδανικά, είναι ψεύτικα, κάλπικα. Γι” αυτό και οι ίδιοι είναι κάλπικοι και η ιστορία θα τους πετάξει στα σκουπίδια της. Τους μεγάλους ήρωες τους γεννούν τα μεγάλα ιδανικά, το ιδανικό του Κομμουνισμού. Αυτό ζει ακόμα κι όταν πεθαίνουν.

«Θα έπαιρνα τον ίδιο δρόμο, αν θα ξανάρχιζα τη ζωή μου, γιατί ο Κομμουνισμός είναι τα νιάτα του κόσμου», γράφει λίγες στιγμές πριν τουφεκιστεί από τους χιτλερικούς ο αλησμόνητος Γάλλος διανοούμενους Γκαμπριέλ Περί. Και μια Κινέζα κομμουνίστρια, που καταδικάστηκε σε θάνατο, φωνάζει στους στρατοδίκες της: «Εγώ ξέρω γιατί έζησα και γιατί πεθαίνω. Εσείς μπορείτε να μου πείτε γιατί ζείτε;»». Ο Βούλγαρος Λιουτιμπρότσκι, την ώρα που θα του περνούσαν οι δήμιοι το σκοινί στον λαιμό, γράφει στον πατέρα του, που λύγισε και του προτείνει να αποκηρύξει το κόμμα του για να σωθεί: «Τι μας χρειάζεται, πατέρα, η ζωή μας, αν σώζοντάς την μείνουμε μονάχα ζωντανά πτώματα που βρομούν; Θα βαδίσω προς την κρεμάλα ήσυχος και χαρούμενος με καθαρή τη συνείδηση, ότι στη σύντομη, μα γεμάτη αγώνες για τη λευτεριά ζωή μου, δε ντρόπιασα ούτε το όνομα του κόμματος, ούτε το δικό σου, πατέρα. Και με το σκοινί στο λαιμό σας φωνάζω: Ψηλά το κεφάλι πατέρα, αγαπημένη μου γυναίκα, μικρό μου παιδί, που δε σε είδα ποτέ…». Ακόμα ο Χρήστος Φιλίδης γράφει το ’43 στην αδελφή του, όταν πάνε να τον εκτελέσουν: «Δεν έχει σημασία το πόσο θα ζήσεις και ποτέ θα πεθάνεις αλλά πώς θα ζήσεις και πώς θα πεθάνεις».

Και ακόμα με το ιδανικό του Κομμουνισμού και με το παράδειγμα του Στάλιν διαπαιδαγωγήθηκαν και πρόσφεραν σήμερα, ο,τι πολυτιμότερο είχαν χιλιάδες Έλληνες κομμουνιστές, από τον αξέχαστο Αναστασιάδη μέχρι τον νεαρό αγρότη της πιο απομακρυσμένης γωνίας της χώρας μας. Ο,τι πιο αγνό και μεγάλο, ο,τι πιο αληθινό και ανθρώπινο, ο,τι δυνατό και ηρωικό έχει να δείξει η ιστορία σήμερα, αυτό γεννιέται από τις ιδέες του Κομμουνισμού, το εμπνέει ο Στάλιν, που ενσαρκώνει την αλύγιστη θέληση και απόφαση εκατομμυρίων μαζών για το γκρέμισμα της σκλαβιάς και το χτίσιμο μιας καινούργιας φωτεινής και χαρούμενης ζωής. Ο Στάλιν ανάθρεψε και διαπαιδαγώγησε το μεγάλο επιτελείο του κομμουνισμού, το Μάο Τσε Τουνγκ, τον Τορέζ, τον Τολιάτι, τον Ράκοσι, τον Πόλιτ, τον Γκότβαλντ, τον Τσερβενκόφ, τον Πικ, την Πασιονάρα, τον Ντεζ, τον Πρέστες, τον Ζαχαριάδη και τόσους άλλους αγαπημένους ηγέτες των λαών της γης.

Γι” αυτό σήμερα από τη μια άκρη της γης ίσαμε την άλλη, ο Γάλλος εργαζόμενος, κι ο Ινδός δουλοπάροικος, ο Ιταλός εργάτης κι ο μαύρος της Αφρικής, ο Έλληνας αγρότης κι ο τσοπάνος της Μογγολίας, καθένας που κερδίζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του, εύχεται στο Στάλιν από τα τρίσβαθα της καρδιάς του να ζει πολλά, παρά πολλά χρόνια.

Αλλά, σύντροφοι, η καλύτερη τιμή, το λαμπρότερο δώρο που θα μπορούσαμε να προσφέρουμε στον αγαπημένο μας Στάλιν θα είναι να προσπαθούμε όλοι, με μια επίμονη, αδιάκοπη προσπάθεια, να γίνουμε άξια παιδιά του. Το όνειρο κάθε αγωνιστή, πρέπει να ναι να μοιάσει όσο περισσότερο μπορεί με τον Στάλιν.

Να διδαχτούμε από τη σοφία του, που με κρυσταλλένια λαμπρότητα και απλότητα βρίσκεται μέσα στα έργα του. Να μαθαίνουμε, όπως ο Στάλιν, να διδασκόμαστε από το λαό, από τις μάζες. Να διδαχτούμε από τις έξοχες οργανωτικές του ικανότητες, από τη δύναμη να διαλέγει τα στελέχη και να οργανώνει τον έλεγχο της δουλείας. Να μας γίνει παράδειγμα η ιδιωτική ζωή του, η απλότητα και η σεμνότητά του, η αποστροφή του στους θορυβοποιούς, τους φλύαρους, τους κόλακες και τους δουλοπρεπείς ανθρώπους.

Σύντροφοι και συντρόφισσες!

Σήμερα όλοι οι ταπεινοί και κατατρεγμένοι της γης ορκίζονται στ” όνομα του Στάλιν. Όλοι όσοι ζουν στην καταφρόνια πιστεύουν ότι θα γίνουν το παν, γιατί τον αγώνα τους τον καθοδηγεί ο Στάλιν. Κι όλοι εμείς οι Έλληνες αγωνιστές, πιστεύουμε πως έπαθλο του αγώνα μας θα ναι σύντομα η λαϊκοδημοκρατική σοσιαλιστική Ελλάδα, γιατί τον ηρωικό μας αγώνα τον παραστέκει ο Στάλιν και γιατί θα κάνουμε ο, τι μπορούμε να φανούμε αντάξιοι του μεγάλου μας δάσκαλου και αγαπημένου μας συντρόφου και φίλου.

Στ” όνομα του Στάλιν, για τα μεγάλα μας ιδανικά, ποτίστηκε με το αίμα των ηρώων μας και κάθε γωνία της πατρίδας μας. Κι αν αυτή τη στιγμή μπορούσε μαζί μας να φωνάξουν οι πολιτείες και τα βουνά μας, οι κάμποι και τα χώρια μας, θα φώναζαν και θα λέγαν: Ζήσε ακόμα πολύ, παρά πολύ, μεγάλε Στάλιν!

Ν. Μπελογιάννης
Από λόγο του στους «συντρόφους» το 1949

ΥΓ: Ας μου επιτραπεί να πω και κάτι τελευταίο. Οι κομμουνιστές δεν λατρεύουν θεούς όπως θεωρεί ο γιός Μπελογιάννης αλλά αγωνίζονται δίπλα σε θνητούς που το αποτύπωμα τους μένει στον κόσμο για πολλές δεκαετίες ή και αιώνες μετά τον θάνατο τους, εκείνοι μας δείχνουν το δρόμο, δυστυχώς δεν έχουν όλοι την κράση να τον βαδίσουν. Και να θυμηθούμε πως απο το τότε κατηγορητήριο ενάντια στον Μπελογιάννη από εκείνους που τον εκτέλεσαν, αντλούν πολλά επιχειρήματα όλοι όσοι σήμερα στρέφονται κατά του ΚΚΕ, δήθεν επειδή ανυσηχούν για το μέλλον του, ενω στην πραγματικότητα θα ήθελαν να μην έχει κανένα μέλλον.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

 

Advertisements

Read Full Post »


«Είμαστε έτοιμοι» λέει ο Γ.Στουρνάρας εν όψει της έλευσης της τρόικας.

Έτοιμοι πανέτοιμοι, έχουμε κάνει μπιντέ, αποτρίχωση, λεύκανση(δεν λέμε που) και σας περιμένουμε. Εύκολα λόγια να τα λες όταν δεν πρόκειται για τον δικό σου κ..ο αλλά για τους κ….ς μερικών εκατομμυρίων λαού.

Μα καλά ο Στουρνάρας δεν ήταν εκείνος που είχε παρτακρανιάσει με την Τρόικα και την είχε διώξει κακήν κακώς από το γραφείο του πριν από καμπόσους μήνες; Έτσι δεν μας έλεγαν τότε τα media; Και για του λόγου το αληθές ας διαβάσουμε ένα απόσπασμα από όσα είχαν συμβεί εκείνο το πρωί του Σεπτέμβρη.

«Τέλος, ως εδώ. Σας έχω παρουσιάσει παρεμβάσεις 7,5 δισ. ευρώ από περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Καταργούμε δώρα, μειώνουμε προνοιακά επιδόματα. Δεν πάω παραπάνω» και συνέχισε «Αρνούμαι να εισηγηθώ στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς έστω και ευρώ παραπάνω από μειώσεις σε μισθολόγιο και συνταξιοδοτική δαπάνη».


«Ούτε ένα ευρώ» επανέλαβε ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του. Ο κύριος Τόμσεν φανερά αμήχανος του είπε «Εδώ έχουμε αδιευκρίνιστα μέτρα 4 με 5 δισ. ευρώ. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε έτσι και να κλείσει με αυτά το πακέτο».


«Τελειώσαμε. Είμαι έτοιμος να υποβάλω την παραίτησή μου. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό Οικονομικών, να βρείτε καλύτερη κυβέρνηση», είπε ο Γιάννης Στουρνάρας.


«Δηλαδή μας λες να φύγουμε;», ρώτησε ο Τόμσεν. «Ναι να σηκωθείτε να φύγετε», φώναζε έξαλλος ο Στουρνάρας.


Τώρα θα μου πεις  μιλούσε για εκείνο το πακέτο, όχι για ετούτο που θα «πάρουμε» τώρα, γιατί για να λέμε και του στραβού το δίκιο πακέτο από πακέτο διαφέρει. Να ας πούμε σε αυτό το πακέτο τι ζητάνε τα παιδιά, τα βασικά.

» Ο προϋπολογισμός και τα έσοδα, η τρύπα στα Ταμεία, το χαράτσι της ΔΕΗ και φυσικά η κινητικότητα στο Δημόσιο είναι μεταξύ των κρίσιμων ζητημάτων που πρέπει να διευθετηθούν προκειμένου η τρόικα να δώσει το «πράσινο φως» για την έγκριση των δόσεων.»(in.gr)

Σιγά το πράγμα δηλαδή, τι ψυχή έχει ένα χαράτσι, εδώ τόσα λεφτά σου παίρνουμε τόσο καιρό, στο χαράτσι θα κολλήσεις βρε αδερφέ; Μη γίνεσαι σαν εκείνον που χλαπάκιασε10 γουρουνόπουλα και στο τέλος έφαγε μια ελιά και δεν άντεξε και έσκασε. Άντε καιρός να το χωνέψεις ότι το χαράτσι ήρθε για να μείνει, άμα δεν έχεις να το πληρώσεις δεν έγινε και τίποτα, απλά θα σου πάρουμε το σπίτι. Τι το θες το ρημάδι, μόνο έξοδα είναι. Δάνειο, φως νερό τηλέφωνο, θέρμανση, χαράτσι…ίσα με 1000 ευρώ το μήνα θα γλιτώσεις άμα το χάσεις. Ξέρεις τι είναι 1000 ευρώ το μήνα παραπάνω, θα πάς τις διακοπές που τόσα χρόνια ονειρευόσουν. Στο κάτω κάτω τα σπίτια είναι για μικροαστούληδες, εσύ είσαι αλάνι ρε, άμα γουστάρεις κοιμάσαι και σε παγκάκι. Στην Ελλάδα ζεις να πούμε, 8 μήνες το χρόνο είναι καλοκαίρι, στα παπάρια σου, ξάπλα σκεπασμένος με εφημερίδες να αγναντεύεις τον έναστρο ουρανό, ρομαντζάδα λέμε.

Και άμα δεν έχεις λεφτά να πάρεις φαγητό δεν παίζει πρόβλημα, έχεις μέσα σου το dna του πρωτόγονου κυνηγού, θα τσακώσεις κανένα περιστέρι, κανέναν αρουραίο, καμιά κατσαρίδα, καμιά γάτα… οι κινέζοι τόσα χρόνια δηλαδή που τα τρώνε όλα αυτά πάθανε τίποτα; Και άμα δεν καταφέρεις να πιάσεις κάτι, μην απογοητευτείς, τόσοι κάδοι υπάρχουν, πες ότι κάνεις ανακύκλωση να το παίξεις και εναλλακτικός, αυτά μετράνε τώρα άκου που σου λέω. Και τα παιδιά σου που δεν θα πάνε σχολείο σιγά το πράγμα, στο πεζοδρόμιο ρε μαθαίνεις την ζωή, τη γνώση του πεζοδρομίου δεν την παίρνεις ούτε στα καλύτερα πανεπιστήμια. Εδώ κοτζάμ Ωνάσης έτσι ξεκίνησε, τι νομίζεις χρειαζόταν ντοκτορά ο Ωνάσης για να βουλιάξει τα σαπιοκάραβα; Σάμπως όλοι αυτοί που τα πήρανε τα διπλώματα τι καταφέρανε, στην ανεργία είναι, χαμένος χρόνος λέμε.

Που να μην είχαμε εδώ στην Ελλάδα και Στουρνάρες, Κύπρος θα είχαμε καταντήσει! Πω πω λαχτάρα που πάθανε οι άνθρωποι! Δεν είδες πόσο απότομα τους ήρθε; Ενώ εσένα και πιο γλυκά σου το φέραμε και είχες και χρόνο να το συνηθίσεις. Μας έκανες κάτι τσαλιμάκια στην αρχή εκεί στις πλατειούλες δεν λέω, όμως κάτι τέτοια εμάς μας ανάβουν περισσότερο. Τώρα χαλάρωσες και το απολαμβάνεις σαν κυρία! Νταξει, μπορεί να άνοιξες 5-6 καινούριες τρύπες στο ζωνάρι για να μη σου πέφτει το πανταλόνι, αλλά έμεινες τουλάχιστον στην ευρωζώνη, λίγο είναι να έχεις σκληρό νόμισμα; Αλλιώς είναι να είσαι εξαθλιωμένος με σκληρό νόμισμα και αλλιώς με μαλακό. Δες το και πρακτικά, να για παράδειγμα άμα ζητιανεύεις με ευρώ ο άλλος το λιγότερο που μπορεί να σου δώσει είναι 1 λεπτό, ναι μα το 1 λεπτό έχει αξία 3 δραχμές.

Υπάρχουν να φανταστείς και εκείνοι οι βλάκες που διαμαρτύρονται για το ξεπούλημα των ενεργειακών πηγών της χώρας. Θα μας τα πάρουν κομμάτι ψωμί λένε, θα μας βάλουν να δουλεύουμε για μισθούς Κίνας λένε. Γιατί μωρέ, τόσα χρόνια που το είχατε το πετρέλαιο και το χρυσάφι να σαπίζει κάτω από τη γη τι καταλάβατε; Δηλαδή επειδή δεν είσαστε εσείς άξιοι να το εξορύξετε σαν λαός πάει να πει ότι πρέπει να μείνει ανεκμετάλλευτο; Και οι επενδυτές δηλαδή κλέφτες θα γίνουνε; Τι είχες τι έχασες μωρέ; Σάμπως και να το ‘βγαζες από τη γη θα μπορούσες να το αγοράσεις; Να πάρεις το μαγκαλάκι σου, το καρβουνάκι σου, πατροπαράδοτες αξίες, σου φέρνουν και μνήμες από το σπίτι της γιαγιάς και του παππού στο χωριό.

Είδες που τα πράγματα δεν είναι και τόσο άσχημα, εμείς από την αρχή στο λέγαμε ότι η κρίση είναι ευκαιρία. Όλα είναι ζήτημα οπτικής, δεν σου φταίει ούτε η τρικομματική, ούτε ο Στουρνάρας, ούτε η ΤΡΟΙΚΑ ούτε η Ε.Ε ούτε ο καπιταλισμός(ηλίθιε) άμα εσύ είσαι μίζερος και επιμένεις να βλέπεις το ποτήρι μισοάδειο. Μισογεμάτο είναι το ποτήρι και εμείς θα το πιούμε στην υγειά σου μέχρι την τελευταία σταγόνα.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Αρέσει σε %d bloggers: