Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Σεπτεμβρίου 2013

Όταν η προπαγάνδα τους μοιάζει σαν δυο σταγόνες νερό

Διαβάζοντας στην σελίδα της Χρυσής Αυγής σχετικό άρθρο για το σταμάτημα της στήλης του Νίκου Μπογιόπουλου στο Ριζοσπάστη, θυμήθηκα ένα άρθρο της «αριστερής» συγγραφέως Ελένης Καρασαββίδου που είχε γραφτεί πριν από μερικές μέρες και είχε τον δακρύβρεχτο τίτλο «την αλήθεια ρε, την αλήθεια!!!». Στο εν λόγο άρθρο, η Καρασαββίδου «έβγαινε από τα ρούχα της» επειδή τα διάφορα «σταλινικά» «κυκλώματα» του Περισσού βάλθηκαν να καταχωνιάσουν τον μπογιόπουλο στο χρονοντούλαπο της «σοβιετίας». Για να μην αδικήσουμε την Ελένη, δεν ήταν η μόνη «αριστερή» που έγραψε τέτοιο άρθρο ή που αναφέρθηκε προφορικά στην κλίκα του ΚΚΕ που θέλει να «φάει» τον Νίκο Μπογιόπουλο, υπήρχαν πολλοί ακόμα που έγραψαν περίπου τα ίδια, κάτι που δείχνει ότι ο αντικομμουνισμός είναι πάνω κάτω ο ίδιος από όπου και αν προέρχεται.  Απορώ όμως, πως αισθάνονται όλοι αυτοί οι «αριστεροί» και οι «αντιεξουσιαστές» όταν βλέπουν τα επιχειρήματα τους να χρησιμοποιούνται από τους φασίστες της Χρυσής Αυγής; Και βέβαια αυτό δεν έχει γίνει μόνο στην περίπτωση του «ημερόδρομου» αλλά και σε άλλες περιπτώσεις όπως ήταν για παράδειγμα η «φύλαξη της βουλής» από τα «κνάτ», οι απολύσεις στην τυποεκδοτική κ.α.

Παρακάτω γίνεται μια σύνθεση των δυο άρθρων, αυτό της Καρασαββίδου και αυτό του Γιώργου Μάστορα(στον γκαιμπελισμό) που υπογράφει τη δημοσίευση της Χρυσής Αυγής. Με bold τα αποσπάσματα από το άρθρο της Καρασαββίδου, με πλάγια γράμματα τα αποσπάσματα από το άρθρο της Χρυσής Αυγής, παρατηρήστε πως τα δυο αυτά άρθρα όχι απλά συμφωνούν, αλλά και αλληλοσυμπληρώνονται.

 

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Από εχθές ο Ημεροδρόμος του Νίκου Μπογιόπουλου εξαφανίστηκε από τον «Ριζοσπάστη». Αναρωτιέμαι η ΕΣΗΕΑ, συνάδελφοι του τού «δημοκρατικού χώρου» κι όλοι (αν και κάποιοι θα το κάνουνε) όσοι αντέδρασαν (και πολύ σωστά!) όταν είχε παυθεί η Πρωινή Ενημέρωση από την ΕΡΤ, θα μιλήσουν δημόσια και θα μιλήσουν στην ένταση που πρέπει; Ή το έστησα εγώ το περιστατικό «γιατί είμαι  αντικομουνίστρια»;

Εμείς, απλώς να υπενθυμίσουμε ότι ο Μπογιόπουλος ήταν στο στόχαστρο του Κουτσούμπα και της νέας ηγετικής κλίκας του κομματικού μαγαζιού του Περισσού και γι’ αυτό τον λόγο είχε αποκλειστεί από το πρόσφατο συνέδριο του ΚΚΕ (δεν εξελέγη από την Κ.Ε. στην οποία είναι μέλος!). Κάποιες απόψεις του για τον ανεπάγγελτο και παιδί του κομματικού σωλήνα νέο Γ.Γ. του κόμματος δεν άρεσαν και τώρα που δόθηκε η ευκαιρία έφυγε κλοτσηδόν από την κομματική φυλλάδα.

Το θέμα δεν είναι ο Μπογιόπουλος, γιατί έτσι θα το αναγνώσουν αφού συμφέρει η αποπολιτικοποίησή του περιστατικού. Το θέμα είναι να αναρωτηθούμε, όπως όσοι το διέπραξαν (ηγετική ομάδα του ΚΚΕ) δίνουν το δικαίωμα, πόσο ριζοσπάστης είσαι όταν ακολουθείς τις παλιές ολιγαρχικές πρακτικές  κλειστών κύκλων που αποφασίζουνε για τη ζωή και την εργασία ανθρώπων;

το Καπιταλιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) θεώρησε ότι ήταν η πλέον κατάλληλη στιγμή για να ξεκαθαρίσει τους εσωκομματικούς του λογαριασμούς με τον δημοσιογράφο του (β)ριζοσπάστη και μέλος του κόμματος Νίκο Μπογιόπουλο. Θεωρώντας ότι είναι το καλύτερο χρονικό σημείο για να περάσει στο «ντούκου» η εκδίωξη Μπογιόπουλου, η νέα διεύθυνση του (β) ριζοσπάστη έκοψε με συνοπτικές διαδικασίες την σελίδα του, με την φτηνή και φαιδρή δικαιολογία ότι αυτό γίνεται στα πλαίσια των… περικοπών!

Τι αξίες (βολικές! «Ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος» του Μπρεχτ δεν έχει ένα μονάχα ένα χρώμα, ούτε καν μια τάξη…) έχεις όταν αυτό το καλύπτεις ή το δικαιολογείς με δικαιολογίες κατ’ επίφασην σπουδαίες ξεγελώντας πρώτα τον εαυτό σου και μετά τους άλλους, ακριβώς όπως και οι πολιτικοί σου αντίπαλοι τα «ναι» τους;

Εμείς, όμως, απλώς θα του πούμε ότι είναι τυχερός που ζει στην Ελλάδα και όχι στην Σοβιετική Ένωση, επί «πατερούλη» Στάλιν. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα γλύτωνε απλώς με μια απόλυση, αλλά το πιο πιθανό θα ήταν να έσπαγε πέτρες στα γκουλάγκ της Σιβηρίας, αφού προηγουμένως κάποιος εισαγγελέας τύπου Βισίνσκι θα τον εξευτέλιζε πλήρως. Γι’ αυτό, αν και άθεος, ας κάνει τον σταυρό του που γλίτωσε τα χειρότερα…

Σήμερα, που ο έλεγχος πάνω στη συνείδηση των μαζών έχουν ενισχυθεί πέρα από κάθε μέτρο, η προσπάθεια να μεταβάλουμε ριζικά αυτή τη συνείδηση, η άρνηση να την αποδεχθούμε, θεωρείται αντιδραστική. Η κριτική πέφτει πάνω στον καθέναν που συνδυάζει την κριτική του καπιταλισμού με την κριτική του προλεταριάτου, το οποίο όλο και περισσότερο γίνεται μια απλή αντανάκλαση των τάσεων της καπιταλιστικής ανάπτυξης» (ή των όποιων απόλυτων στόχων της θα προσθέταμε. Η Παρέκκλιση του Αντόρνο για να μην το αναλύσουμε περισσότερο κι ας στραβοκοιτάξουν όσοι βολεύονται την εφαρμογή της εδώ).
 

Μέσα στην λασπολογική διάθεση των τελευταίων ημερών εναντίον της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, η οποία αποτέλεσε όχι απλώς το κυρίαρχο αλλά ουσιαστικά το μόνο θέμα με το οποίο ασχολούνταν τα καθεστωτικά ΜΜΕ[…]


Τελικά απέναντι σε όλους μας και σε όλα η τελευταία φράση από το «Μάθε παιδί μου γράμματα» (προσαρμοσμένη για να επαναβαπτίζει τις ιδεολογίες στις αξίες και όχι το αντίθετο) αποκτά ιδιαίτερη σημασία: «Την αλήθεια ρε! Την αλήθεια!»

Advertisements

Read Full Post »

To βρωμερό ναζιστικό κόμμα της Χρυσής αυγής ενώ στην βουλή έχει ψηφίσει νομοσχέδιο που προβλέπει φοροαπαλλαγές στο εφοπλιστικό κεφαλαίο.

http://www.902.gr/eidisi/politiki/27120/d-manolakoy-sto-skai-i-drasi-tis-hrysis-aygis-symferei-systima-video

Στην ιστοσελίδα της στο παρακάτω άρθρο

http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/rekor-konomas-gia-tous-anthellhnes-efoplistes-to-2013-oi-theseis-tou-laikou

κατηγορεί τους «ανθέλληνες» εφοπλιστές που ενώ έχουν θησαυρίσει μέσα στην κρίση δεν κάνουν το πατριωτικό τους καθήκον να συνεισφέρουν κάτι στην προσπάθεια να αποφύγει την εξαθλίωση ο ελληνικός λαός.

Επειδή έχει πολύ γέλιο το άρθρο που περιέχει και τις θέσεις του φασιστικού αυτού εκτρώματος θα ακολουθήσει σχολιασμός.

τίτλος

Ρεκόρ κονόμας για τους (ανθ)έλληνες εφοπλιστές το 2013 – Οι θέσεις του Λαϊκού Συνδέσμου

Ο ναυλομεσιτικός οίκος Allied Shipbroking παρουσίασε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το έτος 2013 αποτελεί για τους Έλληνες εφοπλιστές την δεύτερη καλύτερη χρονιά στις αγοραπωλησίες πλοίων διεθνώς από το 2008, οπότε και η ναυτιλία επλήγη συνεπεία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ναυλομεσιτικού οίκου, οι Έλληνες εφοπλιστές κατά την χρονική περίοδο Ιανουαρίου-Αυγούστου του τρέχοντος έτους, απέκτησαν 209 πλοία διαφόρων τύπων, την ώρα που το σύνολο των πλοίων που άλλαξε χέρια παγκοσμίως ανήλθε στα 867. Συγκρίνοντας μάλιστα τα κεφάλαια τα οποία διατέθηκαν για την αγορά πλοίων, διαπιστώνεται πως οι τιμές τους κατά το προαναφερθέν χρονικό διάστημα, είναι οι χαμηλότερες της τελευταίας εξαετίας, γεγονός που μαρτυρά την πτώση της αξίας των πλοίων.

τι λες; το ¼ των πλοίων που αγοράστηκαν παγκοσμίως έχουν περιέλθει στα χέρια των Ελλήνων εφοπλιστών;

των μεγάλων μας ευεργετών οι δουλειές πάνε πολύ καλά. Ο αριθμός όμως των ναυτεργατών συνεχώς μειώνεται και οι συνθήκες εργασίας τους όλο και χειροτερεύει.

Λέτε αυτός να είναι και ο  λόγος της υπεκερδοφοριας των εφοπλιστών;

Καθίσταται λοιπόν σαφές, πως οι βαρύτατες συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής της κυβέρνησης των υποτακτικών -οι οποίες και πλήττουν βαθιά τον Ελληνικό Λαό, βυθίζοντάς τον στην ανέχεια και τη φτώχεια- δεν αγγίζουν τους Έλληνες εφοπλιστές, οι οποίοι βλέπουν το έτος 2013 ως έτος κονόμας! Παρά τη συνεχιζόμενη κερδοφορία τους, οι εφοπλιστές αδιαφορούν προκλητικά και επιδεικτικά μπροστά στην εντεινόμενη εξαθλίωση του Ελληνικού Λαού, αρνούμενοι να συμβάλλουν στην ανακούφιση των Ελλήνων από τα άδικα μέτρα της κυβέρνησης των εντολοδόχων της Τρόικα και του ΔΝΤ.

Οπα, αναζητούν την κονόμα οι ευεργέτες; αδιαφορούν πλήρως για την εξαθλίωση του ελληνικού λαού για την οποία εκείνοι δεν φέρουν καμιά ευθύνη. Οι πολυαγαπημενοι μας εφοπλιστές παρά την συνεχιζόμενη κερδοφορία τους δεν μοιράζουν απλόχερα χρήμα στον λαό όπως είναι πιθανό να εννοεί ο αρθογράφος λέγοντας «αρνούμενοι να συμβάλλουν». Από μόνοι τους να συμβάλλουν οι εφοπλιστές έπρεπε κι επειδή δεν το έκαναν οι εφοπλιστές από μονοί τους, αποφάσισε η χρυσή αυγή να ψηφίσει και αυτή το νομοσχέδιο για τις φοροαπαλλαγές για να τους πείσει φοροαπαλλασομενοι να δώσουν τον οβολό τους για να σώσουν τον ελληνικό λαό.

Τι παραλήρημα είναι αυτό ρε χιτλερικά αποσκατα!!!
Αντιθέτως, εκμεταλλεύονται την οικονομική κρίση προκειμένου να πλουτίσουν ακόμη περισσότερο, παραμένοντας απαθείς έναντι της αναγκαιότητας να συμβάλουν στην προάσπιση του εθνικού καλού, να κάνουν το ελάχιστο για την ευημερία και πρόοδο της ελληνικής Λαϊκής Κοινότητας. Σε αυτή τους την άθλια πρακτική, η οποία και θέτει το προσωπικό κέρδος πάνω από το εθνικό όφελος, τυγχάνουν της ένθερμης στήριξης της αντεθνικής κυβέρνησης Σαμαρά. Κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κίνα, ο μνημονιακός πρωθυπουργός φρόντισε να κλείσει συμφωνίες υπέρ των εφοπλιστών, για τη ναυπήγηση των πλοίων τους σε κινέζικα ναυπηγεία. Επισημαίνεται ότι, πλήττοντας βαρύτατα την ελληνική οικονομία και κατ’ επέκταση τους Έλληνες εργαζομένους, οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν επενδύσει τα τελευταία έτη εκατομμύρια δολάρια στην κινεζική οικονομία, ναυπηγώντας εκεί τα πλοία τους και κατέχοντας ένα σημαντικό τμήμα της διακίνησης των κινέζικων προϊόντων.
ΧΑΧΑΧΑ

Κατηγορούν τους επιχειρηματίες ότι έχουν στόχο το κέρδος. Μα αγαπητά μου σιχάματα  πλουτίζουν τώρα με την ευκαιρία της κρίσης και όταν γίνει κυβέρνηση (ΧΑΧΑΧΑ) η χρυσή αυγή τότε θα τα μοιράσουν απλόχερα στον ελληνικό λαό.
Υπομονή έως τότε.
Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα, ξεκαθαρίζει τόσο προς τους εφοπλιστές όσο και προς τον Ελληνικό Λαό ότι στα πλαίσια του Εθνικού Κράτους, το οποίο συντόμως θα οικοδομηθεί από το Λαό μας με εγγυήτρια πολιτική δύναμη την Χρυσή Αυγή, οι εφοπλιστές θα κληθούν να προβούν σε μια σειρά ενεργειών, ούτως ώστε να προαχθούν τα συμφέροντα του Ελληνικού Έθνους. Μεταξύ αυτών των ενεργειών, είναι η υποχρεωτική ανάρτηση της Ελληνικής Σημαίας στα πλοία τους, η πρόσληψη ελληνικών πληρωμάτων σ’ αυτά και η ναυπήγηση των πλοίων τους στα ελληνικά ναυπηγεία, τα οποία η κυβέρνηση των υποτακτικών οδήγησε στο μαρασμό και μαζί τους χιλιάδες Έλληνες στην ανεργία.
ΠΩΠΩ!! ΕΩΣΦΟΡΕ ΒΟΗΘΑ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΓΕ ΚΙ Ο ΚΑΙΑΔΑΣ. ΒΑΣΤΑΤΕ ΕΒΡΑΙΟΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ!!

Η χρυσή αυγή θα τιμωρήσει πολύ σκληρά τους εφοπλιστές για την απαράδεκτη στάση τους όταν δημιουργήσει το εθνικό κράτος που ονειρεύεται.

Διότι ονειρεύονται να κυβερνήσουν κιόλας στ’ αλήθεια τα ζωντόβολα.

Ε όχι τέτοια σφαγή δεν την θέλει ούτε ο θεός ούτε ο εωσφόρος.

υποχρεωτική ανάρτηση της Ελληνικής Σημαίας στα πλοία τους,

ΧΑΧΑ!!! και πως θα καταφέρνουν να κάνουν τα υπερπόντια ταξίδια τα σαπιοκάραβα τους χωρίς να χρησιμοποιούν σημαίες της Λιβερίας και άλλων κρατών που υπόκεινται σε ειδικά καθεστώτα ακόμα περισσοτέρων φοροαπαλλαγών;

η πρόσληψη ελληνικών πληρωμάτων

Θα δείτε τι θα πάθατε κουφαλες εφοπλιστές όταν έρθουμε εμείς στα πράγματα. Δεν θα έχετε δικαίωμα να προσλαμβάνετε με μισθούς πείνας, εξαθλίωσης αλλοφύλους μιαρούς, βρωμερούς μετανάστες αλλά ελληναραδες.

Αυτούς θα σκίζετε από το πρωί ως το βραδύ στα αμπάρια οπού θα σκυλοπνιγονται για ένα κομμάτι ψωμί.

Μονό Έλληνες σκλάβους θα έχετε αλήτες εφοπλιστές. Αυτή θα είναι η τιμωρία σας.

Αυτά λένε τα ελεεινά φασιστοειδή που έχουν στήσει μέχρι και δουλεμπορίκα γραφεία οπού τάσσουν μισθούς Τζημερου στους εξαθλιωμένους Έλληνες εργάτες.

η ναυπήγηση των πλοίων τους στα ελληνικά ναυπηγεία,

Με την προϋπόθεση η ναυπηγοεπισκευαστικη ζώνη να γίνει ένα μεγάλο στρατόπεδο συγκεντρώσεως όπου οι εφοπλιστές μας θα μπορούν να κατασκευάζουν τα πλοία τους πιο φτηνά από οτι στην Κίνα και δεν θα αναγκάζονται και οι ταλαίπωροι οι ευεργέτες μας να ξενιτεύονται στην άκρη του κόσμου για να βγάλουν μερικά δισεκατομμύρια παραπάνω.

Αυτές θα είναι οι σκληρές τιμωρίες που θα υποστούν οι «ανθέλληνες» εφοπλιστές.

Οι οποίοι αν και είναι «ανθέλληνες πάνω σ’ αυτούς θα στηθεί το εθνικό κράτος.

Πάνω στους τόσο σκληρά τιμωρημένους, αλλά μετανοημένους εφοπλιστές.

.Δεν κάνουν καν τον κόπο να πουν το ψέμα ότι θα εθνικοποιήσουν τα ναυπηγεία, τα λιμάνια και τα πλοία  μιας που θέλουν να φτιάξουν και εθνικό κράτος.

Ε είπαμε να λεμέ και μαλάκιες αλλά να μην το γαμησουμε κιόλας.

Τα λιμάνια τα έχει η Κοσκο για την οποία δεν βγάζουνε λέξη μιας που οι «ανθέλληνες» εφοπλιστές μας κάνουνε μπιζνες δισεκατομμυρίων.

Οι 4 ελευθερίες του Μααστριχτ;

Άραγε τα απολιφαδια του Χίτλερ έχουνε ακούσει ποτέ για αυτές;

Πως θα υποχρεώσουν τους εφοπλιστές να σταματήσουν να διακινούν ελευθέρα τα κεφαλαία τους;

Θα βγάλουν την χωρά από την ΕΕ;

Είναι τόσο βρωμερά καθάρματα. Τόσο απίστευτα σιχάματα που η υποκρισία τους δεν έχει κανένα όριο.

Αυτοί είναι οι αντισυστημικοι, αυτοί που θα δώσουν όραμα στον ελληνικό λαό και θα στήσουνε κρεμάλες για να τιμωρήσουν τα κόμματα της κλεπτοκρατιας.

Αυτοί είναι που χτυπούνε τους κομμουνιστές στο Πέραμα επειδή ζητούν να έχουν μεγαλύτερα μεροκάματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας οι ναυτεργάτες ανεξαρτήτως εθνικότητας.

Αυτά τα καθάρματα που ενώ οι ίδιοι λένε ότι δεν φέρεται με πατριωτικό τρόπο το εφοπλιστικό κεφαλαίο το αθωώνουν πιο γρήγορα απ’ όσο αλλάζει ο Τσιπρας θέσεις για το μνημόνιο.

Υ.Γ.: Η εικόνα που συνοδεύει το παρόν κείμενο προέρχεται από την γαμήλια δεξίωση γόνου γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας επάνω στο… Θωρηκτό Αβέρωφ! Ντροπή στα κοπρόσκυλα του ΥΠΕΘΑ που παρέδωσαν ένα κομμάτι της Ιστορίας μας για να κάνουν πάρτι μερικές ξεβράκωτες.

Η τοποθεσία σας ενόχλησε πρωην ροντβαιλερ και νυν πεκινουα τους καπιταλιστικού συστήματος.

Η απίστευτη χλιδή αυτών των δεξιώσεων και γιορτών δεν σας ενοχλεί καθόλου ούτε με πόσο αίμα βγαίνουν αυτά υπερκέρδη από την υπερεκμετάλλευση των εργατών μέσα στα μηχανοστάσια και τα αντλιοστάσια των πλοίων.

Αλλά μήπως έχει πάει και κανείς από σας εκεί μέσα;

Άντε να έχετε πάει μέχρι την πόρτα της ναυτιλιακής εταιρίας των εφοπλιστών για την μέρα των πληρωμών.

(μόλις έφτασα στο γεια σας, ανοίγω την τηλεόραση και βλέπω τις τελευταίες εξελίξεις πάνω στο θέμα της χρυσής αυγής)

ΓΕΙΑ ΣΑΣ

Read Full Post »

Οι κομμουνιστές, όταν μαζικά στέλνονταν στην φυλακή για την αντικαπιταλιστική τους δράση, έμπαιναν με ψηλά το κεφάλι, σαν ήρωες που ήταν, δεν απαρνούνταν τις ιδέες τους και συνέχιζαν να τις υποστηρίζουν μετά από βασανιστήρια, ακόμα και μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι φασίστες Ρουπακιάδες, ψάχνουν τρόπο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, προσπαθούν να μετακυλήσουν τις ευθύνες, προσπαθούν να πάρουν αποστάσεις από αυτό που πραγματικά έκαναν και από τους λόγους για τους οποίους το έκαναν.

Οι σύντροφοι των κομμουνιστών, αυτοί που βρίσκονταν έξω από τις φυλακές, δεν πρόδιδαν τους φυλακισμένους συναγωνιστές, δεν τους απαρνούνταν, δεν ένιπταν τας χείρας τους προκειμένου να μην μπλέξουν και οι ίδιοι, αντίθετα τους στήριζαν με όποιο τρόπο μπορούσαν, ακόμα και ρισκάροντας τη ζωή τους. Οι «σύντροφοι» του Ρουπακιά κάνουν το πάν για να αποσυνδεθούν τόσο από τον ίδιο όσο και από την αποτρόπαια πράξη του, βλέπετε δεν υπήρξε τίποτα ηρωικό σε αυτή, μόνο ντροπή, οργή και μίσος.

Οι κομμουνιστές ότι κάνουμε το κάνουμε μαζικά, επώνυμα και στο φως του ήλιου, είμαστε είμαστε περήφανοι για τους αγώνες μας και για όσα καταφέρνουμε. Οι ναζί χρυσαυγίτες δρούν σαν συμορίες, καλύπτουν τα πρόσωπα τους και επιτίθονται ύπουλα φροντίζοντας να είναι πάντα οπλισμένοι πολύ περισσότεροι από τα θύματα τους, ύστερα αρνούνται τις πράξεις τους.

Οι κομμουνιστές και οι προοδευτικοί άνθρωποι αυτής της χώρας, παρότι βρίσκονταν φυλακισμένοι από το φασιστικό καθεστώς Μεταξά όταν ξεκίνησε η ναζιστική εισβολή, έκαναν ότι μπορούσαν για να βγουν από τις φυλακές και να δώσουν τη ζωή τους στη μάχη ενάντια στον καταχτητή, μόνο και μόνο για να ξαναμπούν στα κελιά μετά την απελευθέρωση, από τους υποτιθέμενους συμμάχους και τα τσιράκια τους που τους έδειξαν το άλλο πρόσωπο του φασισμού. Οι μεν κομμουνιστές χτυπούσαν ναζί, οι δε φασίστες χτυπούν άμαχο λαό και αγωνιστές εργάτες. Οι  χρυσαυγίτες ναζί δολοφόνοι αγωνίζονται να αναστήσουν εκείνες τις περιόδους, νοσταλγοί του Χίτλερ, του Μεταξά, του Παπαδόπουλου και του Γκοτζαμάνη.

Οι κομμουνιστές βλέπετε, αποτελούν τη μαγιά που θα «ζυμώσει» τους «ανθρώπους της νέας εποχής», αντίθετα με τους φασίστες που εκπροσωπούν τις πιο οπισθοδρομικές, τις πιο μαύρες, τις πιο νοσηρές περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας. Αν η ανθρωπότητα είναι ένα ιστιοφόρο που ταξιδεύει στην θάλασσα, ο σοσιαλισμός είναι το αεράκι που θα του φουσκώσει τα πανιά ενώ ο φασισμός είναι η ξέρα που απειλεί να το βυθίσει.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

αξιοκρατία

Έκατσες στα αλήθεια ποτέ να αναλογιστείς για κάθε «νικητή» πόσοι πάνε χαμένοι;

Ακούω γενικά διάφορους και κλαίγονται ότι σε αυτή τη χώρα τίποτα δεν λειτουργεί αξιοκρατικά. Προφανώς θεωρούν εαυτούς αξιότερους από κάποιους άλλους και για αυτό το λόγο αισθάνονται αδικημένοι, ή μπορεί κάποιου άλλου το «μέσον» να ήταν πιο «άξιο» από το δικό τους και έτσι να τους πήρε την μπουκιά απ’ το στόμα. Εν πάση περιπτώσει, εδώ δεν θα κάτσω να κάνω το ψυχογράφημα όλων εκείνων που κλαίν και οδύρονται για την παρεξηγημένη τους αξία αλλά θα σταθώ στην ίδια την έννοια της αξιοκρατίας.

Τι σημαίνει αξιοκρατία λοιπόν, μήπως το «κράτος» των αξίων, ναι αλλά βάσει ποιών αξιών; Τι είδους αξιοκρατία μπορεί να υπάρχει σε ένα σύστημα που κυρίαρχη αξία είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο; Ποιός θα πάει μπροστά μέσα σε μια τέτοια κοινωνία; Μα αυτός που θα διακριθεί σε αυτού του είδους την εκμετάλλευση, αυτός που θα χύσει το περισσότερο αίμα στην αρένα.

Γιατί όμως είναι καλύτερος από κάποιον άλλο αυτός που διακρίνεται στην εκμετάλλευση; Γιατί δεν είναι πιο «άξιος» εκείνος που θυσιάζεται για το κοινό καλό, αυτός που βοηθάει το διπλανό του ή έστω εκείνος που δεν θέλει το κακό εκείνων που δεν τον έχουν πειράξει; Αλλά ακόμα και αν το αγνοήσουμε αυτό, τι είδους αξιοκρατία μπορεί να υπάρξει σε μια ακραία άνιση κοινωνία; Έχει ή δεν έχει περισσότερες πιθανότητες να τα καταφέρει στη ζωή ένας πλούσιος ενάντια σε ένα φτωχό; Τι είδους λοιπόν αξιοκρατία θα μπορούσε να υπάρξει σε οποιοδήποτε επίπεδο σε ένα σύστημα που όχι μόνο συντηρεί αλλά και οξύνει τις όποιες ανισότητες;

Η αξιοκρατία λοιπόν είναι στην πραγματικότητα ένα παραμυθάκι για παιδιά και ενήλικες, κυρίως για ενήλικες, είναι το δόλωμα που σου ρίχνει το σύστημα προκειμένου να φορέσεις παρωπίδες και να πορεύεσαι στον δρόμο που σου υποδεικνύει. «Δούλεψε πιο σκληρά να πάς μπροστά» σου λέει ο προϊστάμενος ή το αφεντικό, αυτό όμως που τον ενδιαφέρει πάνω και πέρα από όλα είναι το ατομικό του συμφέρον, τα περί αξιοκρατίας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από motivation για να τρέξεις πιο γρήγορα στον χαμστεροκύλινδρο σου.

Το να είναι κάποιος αυτό που η καπιταλιστική κοινωνία ονομάζει «πετυχημένος» δεν έχει να κάνει με την αξία του ως άνθρωπο, έχει να κάνει κυρίως με τις «αρχικές συνθήκες» στις οποίες γεννήθηκε και την ικανότητα του να προσαρμοστεί και να χρησιμοποιήσει προς όφελος του τους νόμους που κινούν την καπιταλιστική οικονομία. Και ερωτώ, αυτού του είδους την αξιοκρατία θέλουμε, αυτού του είδους την κοινωνία θέλουμε; Μια κοινωνία στην οποία οι πολλοί τρέχουν μια ζωή και δεν φτάνουν προσπαθώντας να πιάσουν το καρότο που τους έχουν βάλει για δόλωμα οι λίγοι και ευνοημένοι; Μια κοινωνία που «άξιος» δεν είναι αυτός που συμβάλει στο κοινό καλό αλλά εκείνος που αρπάζει την περισσότερη λεία; Τι διαφορά έχει αλήθεια αυτού του είδους η αξιοκρατία από την αριστοκρατία;

Η αξιοκρατία στον καπιταλισμό σημαίνει ανθρωποφάγο ανταγωνισμό, αυτός ο ανταγωνισμός δημιουργεί ανισότητες και αυτές οι ανισότητες χωρίζουν τους ανθρώπους σε «ανώτερους» και «κατώτερους», μια τέτοια αξιοκρατία δεν μπορεί λοιπόν παρά να είναι συνώνυμη του φασισμού. Αυτό που πρέπει να επιδιώκει ο σύγχρονος άνθρωπος δεν είναι την προς όφελος του όξυνση των ανισοτήτων αλλά την αξιοπρεπή διαβίωση αυτού και των υπολοίπων, την ισότητα και την πραγματική κατάκτηση της διακήρυξης «όλοι γεννιούνται ίσοι» . Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι χαρούμενος όντας μονομάχος σε μια αρένα, ακόμα και αν δείχνει (προς στιγμήν)να κερδίζει τη μάχη. Ο νόμος της ζούγκλας δεν μπορεί να είναι ο νόμος που διέπει την ανθρώπινη κοινωνία, θα έπρεπε κάτι τέτοιο να το θεωρούσαμε αναχρονιστικό, έχουμε την ικανότητα να φτιάξουμε καλύτερες κοινωνίες.

Στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε αξιοκρατική κοινωνία, ούτε και θα υπάρξει ποτέ με τη σημασία που της δίνει ο καπιταλισμός. Διότι αυτός ο όρος [αξιοκρατία] μας ωθεί στον ατομικισμό, και ατομικισμός σημαίνει προσπάθεια για όξυνση των ανισοτήτων, και όξυνση των ανισοτήτων σημαίνει κοινωνική διαστρωμάτωση και διαστρωμάτωση σημαίνει ότι εξ αρχής δεν αγωνίζεσαι ίσοις όροις με τους υπολοίπους που βρίσκονται σε πιο ευνοημένη ή σε πιο δυσμενή θέση. Επίσης δεν μπορεί να υπάρξει αξιοκρατία στον καπιταλισμό, διότι αυτοί που έχουν στα χέρια τους τον πλούτο έχουν τη δύναμη και τα μέσα να κρατάνε όλους τους υπόλοιπους χαμηλά για να μπορούν να συνεχίσουν να τους ξεζουμίζουν.

Πρέπει λοιπόν η επιδίωξη μας στη ζωή να μην είναι η διάκριση στη σφαγή αλλά η αποτίναξη του ζυγού και ο «στραγγαλισμός» όλων εκείνων που κοιτάζοντας μας από τις κερκίδες τέρπονται από το αιματηρό θέαμα. Οφείλουμε [κατά Μπρέχτ] να δίνουμε το χέρι σε αυτόν που ζητάει τη βοήθεια μας για να ορθώσει ανάστημα και όχι, προκειμένου να ικανοποιήσουμε τους αιμοβόρους «κυρίαρχους» και τα πιο ποταπά μας ένστικτα, να του δίνουμε μια στο κεφάλι για να πάει πιο κάτω. Πρέπει να πάψουμε μια για πάντα να παίζουμε με τους κανόνες τους, γιατί αποδεδειγμένα όσο τους αποδεχόμαστε θα βρισκόμαστε κάτω από ένα μαραθώνιο καθεστώς απειλής από την πρώτη στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι τη στιγμή που θα πεθάνουμε, ή που θα μας σκοτώσουν.

Θα έπρεπε να αγωνιζόμασταν για μια κοινωνία στην οποία ο κατάλληλος άνθρωπος θα βρίσκεται στην κατάλληλη θέση, με κριτήριο καταλληλότητας την ευημερία του συνόλου. Η κοινωνία αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την κομμουνιστική, μια κοινωνία που όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Μαρξ θα επιδιώκει να λειτουργεί με κανόνα το: «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του»

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Ο τίτλος της ανάρτησης αναφέρεται στο γνωστό βασανιστήριο που σου χώνουν μια σφήνα κάτω από το νύχι και τη σπρώχνουν μέσα στη σάρκα σου. Τον επέλεξα ειδικά, επειδή αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας μου θυμίζει αυτό ακριβώς το βασανιστήριο, με τη διαφορά ότι δεν περιορίζονται στη σάρκα, αλλά μας μπήγουν τη σφήνα και στο μυαλό, για την ακρίβεια εκεί εστιάζουν περισσότερο. Αυτοί που σπρώχνουν τη σφήνα βασίζονται στο γεγονός ότι ο πόνος θα μας σαστίσει θα μας πανικοβάλει και θα μας θολώσει, και ύστερα, όταν θα έχουν πέσει οι άμυνες μας, θα μας πουν αυτό που θέλουν γνωρίζοντας ότι  δεν θα είμαστε στη θέση να σκεφτούμε καθαρά και άρα να το αμφισβητήσουμε.

Έτσι λοιπόν βλέπουμε μετά από κάθε ανατριχιαστικό φασιστικό χτύπημα, να βγαίνουν διάφορα παπαγαλάκια και αστοί πολιτικοί να μιλούν για «τα άκρα», το «συνταγματικό τόξο», να επικαλούνται την νομιμότητα και να καταδικάζουν τη βία από όπου και αν προέρχεται. Γνωρίζουν βλέπετε, ότι μπορούν να αξιοποιήσουν τα περιστατικά φασιστικής βίας για να προωθήσουν την λογική τους, τη λογική της συναίνεσης σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Είναι σαν να λέμε το κάθε τέτοιο τραγικό περιστατικό, ένα μικρό σπρώξιμο της σφήνας πιο βαθιά μέσα στη σάρκα της κοινωνίας, και επειδή ο οξύς πόνος αφήνει τον οργανισμό μισολιπόθυμο, στηρίζονται σε αυτό για να μας περάσουν το μήνυμα και να βγάλουν «εκτός νόμου» την λογική της αντίδρασης στην εκμετάλλευση.

Το παιχνίδι λοιπόν είναι πολλαπλό, έρχεται από τη μία ο ένας και σου ρίχνει μια σφαλιάρα να σε ζαλίσει, και έρχεται και ο άλλος και σε ταράζει στην νομιμότητα. Τι σου λένε δηλαδή; Ή θα κάτσεις να τρως τις σφαλιάρες, ή θα σε λιανίσουμε. Ή διαφορετικά, ή θα συνταχθείς με το συνταγματικό τόξο που απαιτεί να σκύβεις το κεφάλι στην αποδόμηση της ζωής σου, ή αν στραφείς εναντίον του(και αντιδράσεις), θα σε εξισώσουμε με το φασίστα εγκληματία και θα σε μπουζουριάσουμε. Το ίδιο δηλαδή το σύστημα που σου έχει κάνει τη ζωή μαρτύριο, έρχεται και σε προκαλεί μέσω των μπράβων του της Χρυσής Αυγής, και μετά σου λέει «κάτσε τώρα να τις τρως ήσυχα-ήσυχα και να συνηθίζεις την ακραία υποταγή».

Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να προσέχουμε, ειδικά τώρα που το κίνημα δεν είναι όσο δυνατό θα θέλαμε. Επιπόλαιες αντανακλαστικές αντιδράσεις, τόσο από τη μεριά του κόμματος της εργατικής τάξης όσο και από την πλευρά των μελών και φίλων του(αλλά και κάθε ενός με τη στοιχειώδη ανθρωπία) είναι βούτυρο στο ψωμί του συστήματος που μας την έχει στήσει στη γωνία ελπίζοντας πως θα βρει την αφορμή να μας βγάλει εκτός νόμου και να μας στέλνει μαζικά στα μπουντρούμια. Και δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες που μας ωθούν προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά και διάφοροι δήθεν αντιεξουσιαστές, όμως στην πραγματικότητα παρακρατικοί(ή που κάνουν τη δουλειά παρακρατικών), που προσπαθούν να περάσουν στο λαϊκό κίνημα τη λογική του μπάχαλου και της τυφλής βίας.

Και θα πει κανείς «ναι αλλά εμείς τι να κάνουμε; να καθόμαστε να βλέπουμε να μας σφάζουν;». Όχι, δεν πρέπει να καθόμαστε, αντίθετα πρέπει να πιέσουμε τον εαυτό μας για να γίνουμε πιο δραστήριοι και να βρισκόμαστε παντού, πρέπει να πονηρέψουμε, να μπορούμε να προβλέπουμε τις κινήσεις τους και να παίρνουμε τα μέτρα μας. Δεν πρέπει να αφήνουμε καμιά εργατική κινητοποίηση απροστάτευτη, να έχουμε καλά αντανακλαστικά και να είμαστε έτοιμοι να βρεθούμε ανά πάσα στιγμή δίπλα σε εργάτες που απειλείται η σωματική τους ακεραιότητα είτε από την κρατική είτε από την παρακρατική καταστολή. Όμως παράλληλα πρέπει να καταλάβουμε ότι «ένα κόμμα χειμώνα καλοκαίρι» με τον περιορισμένο αριθμό μελών και δραστήριων φίλων δεν μπορεί ούτε να είναι παντού ούτε να τα προλάβει όλα. Αυτός είναι και ο λόγος που οφείλουμε να σταθούμε δίπλα του, να γίνουμε παράδειγμα με τον αγώνα μας, να πληθύνουμε τις γραμμές του, δηλαδή τις γραμμές του εργατικού κινήματος. Οι εποχές είναι δύσκολες και δεν δικαιολογούμαστε να αρκούμαστε στην ψήφο μας, μένοντας κατά τα άλλα στα λόγια, για αυτό μελέτη, σκέψη, δράση, εμπειρία, ο μόνος δρόμος που οδηγεί τελικά στη νίκη.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Πότε αλήθεια ξεκινάει ένα φασιστικό έγκλημα; Τη στιγμή που βγαίνει το μαχαίρι και καρφώνεται στο στήθος; Τη στιγμή που κάποιος το παίρνει απόφαση να στήσει ενέδρα για να ταΐσει το λεπίδι του αίμα; Μήπως τη στιγμή που κάποιος αντί να σιωπήσει εναντιώθηκε στη φασιστική λογική και στους εκφραστές της;

Όχι, το φασιστικό έγκλημα δεν ξεκινάει τότε. Γιατί ακόμα και αν γινόταν ένα rewind, και ο δολοφόνος αντί να βγάλει μαχαίρι έριχνε μια μπουνιά, ή αν δεν γύρναγε ποτέ για να στήσει καρτέρι, ή αν το θύμα δεν ύψωνε το ανάστημα του, κάπου αλλού, κάποια άλλη μέρα αργά η γρήγορα θα είχαμε αντίστοιχο περιστατικό. Η χθεσινή δολοφονία δεν οφείλεται στην κακιά στιγμή, ή για να το πούμε διαφορετικά, η κακιά στιγμή αυτή ήταν σίγουρο ότι από στιγμή σε στιγμή θα έφτανε.

Μήπως ο φασισμός ξεκινάει με τη Χρυσή Αυγή, με αυτό το ναζιστικό κόμμα που στρατολογεί νταβατζήδες μαφιόζους και μπράβους για να τρομοκρατεί, να εκβιάζει να δέρνει και να σκοτώνει; Ποίος αλήθεια της όπλισε το χέρι; Ποιός της έδωσε την εντολή να σκοτώσει; Ή μήπως η Χρυσή Αυγή είναι ένα φυσικό φαινόμενο όπως τον τυφώνα ή το τσουνάμι;

Όχι, η Χρυσή Αυγή και ο φασισμός δεν είναι φυσικά φαινόμενα,(παρότι έχουβ κοινά σημεία με τα φυσικά φαινόμενα όπως για παράδειγμα το σεισμό, αφού όπως και με το σεισμό προηγούνται κάθε φορά προσεισμοί πριν από τον κύριο και είμαι σίγουρος ότι ακόμα δεν έχουμε δει τον κύριο σεισμό) είναι εργαλείο, εργαλείο στην διάθεση του συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτός είναι και ο λόγος που χρηματοδοτείται από καπιταλιστές(και συγκεκριμένα από το εφοπλιστικό κεφάλαιο) διότι υπηρετεί τα συμφέροντα τους με τραμπουκισμούς και επιθέσεις σε συνδικαλιστές, σε σωματεία, με φτηνό λαϊκισμό και αλλεπάλληλα ψεύδη θέλει να περάσει στην εργατική τάξη τη λογική του «χωρίς αφέντη γρανάζι δεν γυρνά» ενάντια στην άλλη, φιλολαϊκή λογική και μεγάλη αλήθεια του «χωρίς εργάτη γρανάζι δεν γυρνά».

Η Χρυσή Αυγή είναι φασιστικό κόμμα όμως ο φασισμός ούτε ξεκινά ούτε τελειώνει σε αυτούς. Υπάρχει πέρα και έξω από αυτούς, υπήρχε πριν από αυτούς και θα συνεχίσει να υπάρχει για όσο καιρό υπάρχουν έντονες ανισότητες, αδικία, νόμος της ζούγκλας και άνθρωποι που για κάποιο λόγο θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο ή κατώτερο από κάποιους άλλους και που αυτόν τον διαχωρισμό στη συνείδηση τους τον αποδέχονται και τον δικαιολογούν.

Τον φασισμό τον προωθεί τόσο η Χρυσή Αυγή όσο και τα κανάλια που για δεκαετίες πριν το μεγάλο εκλογικό της μπάμ, καλλιεργούσαν την ξενοφοβία, τον ρατσισμό, που συντηρούσαν τα στερεότυπα του ανίκανού φτωχού και ικανού πλούσιου, του πετυχημένου, του αποτυχημένου, του καλοντυμένου, του νοικοκύρη και του ανοικοκύρευτου. Τον φασισμό τον καλλιεργεί τόσο η Χρυσή Αυγή όσο και οι διαφημίσεις στην τηλεόραση, στα περιοδικά, που επιβάλουν τον σωστό και το λάθος τρόπο ζωής, που δημιουργούν πρότυπα αρείων και πρότυπα αχρείων.

Τον φασισμό τον συντηρούμε και όλοι εμείς που μάθαμε και συνηθίσαμε να ζούμε σε μια κοινωνία τεράτων, που γινόμαστε τέρατα και οι ίδιοι, που θεωρούμε φυσιολογικό να εκμεταλλευόμαστε αυτόν που βαφτίστηκε κατώτερος και να μας εκμεταλλεύεται αυτός που βαφτίστηκε ανώτερος, φυσιολογικό και αποδεκτό, «ο νόμος της ζούγκλας είναι η φύση του ανθρώπου», όπως λένε κάποιοι, ή «αυτό είναι ελευθερία γιατί σου δίδεται και εσένα η ευκαιρία να γίνεις το λιοντάρι» όπως πάλι λένε.

Φασισμός είναι ο Πρετεντέρης, και ο Μπάμπης, και ο Στούπας, και ας φοράνε κοστούμια, και ας έχουν σπουδές, και ας καθίζουν τους κώλους τους σε καρέκλες γραφείων. Όλοι αυτοί που καταδικάζουν την βία όταν προέρχεται από τον λαό με τη μορφή της αντίδρασης στην εκμετάλλευση, και που συνιστούν ψυχραιμία και συναίνεση όταν η πραγματική βία που ασκεί το σύστημα με χιλιάδες μορφές, μας γονατίζει, μας ματώνει, μας τσακίζει μας ταπεινώνει. Φασισμός είναι και η καριόλα που κλωτσάει το τσιγκανάκι με το ακορντεόν και φασισμός είναι και η πολιτεία εκείνη που δεν φροντίζει να μην υπάρχει παιδική εργασία και μάλιστα του χειρίστου είδους. Που κλείνει για τους νέους και για τις μειονότητες κάθε μέρα όλες τις πόρτες, εκτός ίσως από εκείνη που οδηγεί στο σφαγείο.

Φασισμός όμως είναι και άλλα πράγματα, είναι ας πούμε αυτός που βλέπει το στοχευμένο έγκλημα και το περιμένει απλά να συμβεί στον διπλανό, στον «αλλόθρησκο», στον «αλλόφυλο», στον συνδικαλιστή και στον φτωχό της διπλανής πόρτας που του κόβουνε το ρεύμα ή που τον πετάνε έξω από το σπίτι. Φασισμός είναι να μην μπορείς να δεις πέρα από τη μύτη σου, να δέχεσαι τα πράγματα όσο στραβά και αν είναι ως δεδομένα, να είσαι πάντα με το νικητή(και ας σε βαράει) και να περιμένεις πάντα τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Το φασισμό υποθάλπουν όμως και όλοι όσοι μας καθησυχάζουν σε ένα κόσμο που στην πραγματικότητα βράζει και που μας υπόσχονται ότι θα βγάλουν απ την τρύπα το φίδι, και ύστερα όταν το φίδι βγαίνει και είναι το φίδι του φασισμού, εκείνοι νίπτουν τας χείρας τους και ζητούν την συμπαράστασή μας και την ομοψυχία. Όμως συμπαράσταση σε κάτι τέτοιοι δεν μπορεί να σημαίνει κάτι άλλο εκτός από συνενοχή.

Άγριος φασισμός είναι και το να πέφτουν βομβάκια παντού στον κόσμο και εσύ να αδιαφορείς, να μη σε νοιάζει, να στηρίζεις αυτά τα κόμματα που εγκρίνουν αυτοί του είδους τις πολιτικές, που έχουν χαρίσει τη χώρα μας στους ιμπεριαλιστές για να φτιάξουν πάνω βάσεις του θανάτου. Φασισμός είναι να διαμαρτύρεσαι που έχει γεμίσει η Αθήνα από μετανάστες, ενώ ξέρεις, ότι αυτοί έρχονται οι άμοιροι από αυτές τις χώρες, τις πτωχευμένες, τις βομβαρδισμένες, τις διαλυμένες, που δεν διαλύθηκαν από κάποιο φυσικό φαινόμενο ούτε και εκείνες, αλλά από το ίδιο εκείνο το σύστημα που σήμερα σου κλείνει το ρεύμα σου παίρνει το σπίτι και γίνεται αιτία να χάσεις τη δουλειά σου. Που σαν να μην έφταναν όλα αυτά σου φορτώνει όλες τις δικές του αδυναμίες, σου ρίχνει το φταίξιμο, σε γεμίζει με ενοχή σε σημείο να πηδάς από τον πέμπτο όροφο μην μπορώντας να αντέξεις. Σε μια τέτοια κοινωνία οι φασίστες είναι οι γάιδαροι που απλά έφαγαν το στραβό κλίμα.

Χίλια πράγματα είναι φασισμός χίλια πράγματα και όμως ένα, ο καπιταλισμός. Φασίστα δεν σε κάνει σώνει και καλά το τι έριξες στην κάλπη, αυτό σε κάνει σίγουρα χαζό και μαλάκα που είναι μεν ελαφρυντικά, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι σε καθαρίζουν από τις ευθύνες. Παρόλα αυτά μπορείς αν θες αυτό ακόμα να το διορθώσεις, διορθώστε την ψήφο σας όπως έλεγε το κόμμα στο δεύτερο γύρο των εκλογών, εφόσον όμως δεν την διόρθωσες ακολούθησε την συμβουλή του Τοτέμ και διορθώσε την συμπεριφορά σου, βγες στους δρόμους και αγωνίσου ενάντια στο φασισμό για να καθαρίσουν τα χέρια σου από το αθώο αίμα.

Σήμερα, κάποιοι είναι εξοργισμένοι, κάποιοι φοβισμένοι και κάποιοι άλλοι μπερδεμένοι. Το δίχως άλλο υπάρχουν και εκείνοι που νιώθουν περήφανοι, που λένε, «σας δείξαμε εμείς…», που νιώθουν εκστασιασμένοι. Υπάρχουν αυτοί και υπάρχουμε εμείς… οι πλούσιοι και οι φτωχοί, οι πολλοί και οι λίγοι. Δυστυχώς πολλοί από τους πολλούς συντάσσονται με τα συμφέροντα των λίγων, με αυτά δηλαδή τα συμφέροντα που καλλιεργούν το φασισμό, που αναπαράγουν ή καλύτερα οξύνουν την φτώχεια, συμφέροντα για τα οποία ο άνθρωπος δεν είναι πάρα ένα θρεπτικό κομμάτι κρέας. Έχει έρθει λοιπόν η ώρα να μετρηθούμε, να ενωθούμε όλοι εμείς που νιώθουμε εξοργισμένοι, που δεν εγκρίνουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την ρατσιστική βία. Έχει έρθει η ώρα να τους πολεμήσουμε, όχι με ενέδρες γκλόμπ και στρακαστρούκες που θα τους δώσει την αφορμή να μας ξεπετάξουν στο λεπτό. Αντίθετα, πρέπει να δυναμώσουμε το λαϊκό μέτωπο ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα, να το κάνουμε κάθε μέρα ισχυρότερο, να το κάνουμε τσιμέντο. Για να μην μπορούν εκείνα τα χαμερπή να σταθούν πουθενά, ούτε στα σχολεία, ούτε στους χώρους δουλειάς, ούτε στους δρόμους πρέπει όλοι εμείς να δώσουμε βροντερό παρόν στα εργατικά σωματεία, στις λαϊκές επιτροπές, στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές,  στους καθημερινούς αγώνες μέχρι την τελική νίκη.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

soviet_flag_at_reichstag

 

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: