Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουλίου 2015

Σχόλια εδώ

Advertisements

Read Full Post »

Αλέξης Τσίπρας από τη χθεσινή του συνέντευξη:

.

«Πριν από τις εκλογές, εγώ δεν είπα ότι θα σκιστούν τα μνημόνια με έναν νόμο και κανένας δεν το είπε.»Πηγή: http://www.lifo.gr https://www.youtube.com/watch?t=285&v=wGjClntbuhM

.

Στο παραπάνω βίντεο απόσπασμα από τη συζήτηση για το δημοψήφισμα λίγο μετά το 4ο λεπτό ο πρωθυπουργός εγκαλεί την κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ ρίχνοντας μερικά ακόμα κούτσουρα στο «αντιμνημονιακό» τζάκι με τα παρακάτω λόγια.

.

«Κύριε Παφίλη κατανοώ απολύτως την αμηχανία σας(χάχανα στα έδρανα από τους συριζαίους βουλευτές). Επί πέντε συναπτούς μήνες, επί πέντε μήνες είχατε προεξοφλήσει κάτι που και εσάς βόλευε, ότι αυτή η κυβέρνηση θα αποδεχθεί μνημόνια και ότι θα φέρει μνημόνια σε αυτή τη βουλή να ψηφιστούν. Δε σας κάνουμε τη χάρη ούτε σε σας ούτε στους άλλους απ΄την άλλη πλευρά(θερμά χειροκροτήματα από τους βουλευτές του σύριζα). Θα σας ζητούσα όμως να αναλογιστείτε και την ιστορία του κόμματος σας και σ’ αυτήν την κρίσιμη στιγμή να μην κάνετε μικροπολιτικά παιχνίδια, αυτήν την κρίσιμη στιγμή θα περίμενα με σαφήνεια να τοποθετηθείτε στο κυρίαρχο ζήτημα. Με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, του εργαζόμενου λαού, της εργατικής τάξης, ή με τα συμφέροντα αυτών που θέλουν να διαλύσουν την κοινωνία. Και μην ταυτίζεστε εσείς με την άλλη πλευρά δεν σας περιποιεί τιμή;»

.

Βασικά δεν το λέγαμε μόνο πέντε μήνες ότι θα ψηφίσετε μνημόνια, εδώ και κάτι χρόνια τα λέγαμε, από τη στιγμή που φάνηκε ότι θα γίνετε κυβέρνηση. Ψέματα λέγατε και τότε, ότι θα σκίσετε τα μνημόνια, ότι δεν θα ψηφίσετε μνημόνια και τα ρέστα(και μάλιστα μέχρι το παρά 5, δηλαδή μερικές μόνο μέρες πρίν τα φέρετε στη βουλή), ψέματα λέτε και τώρα, μετά που τα ψηφίσατε, ότι δεν υποσχεθήκατε προεκλογικά πως θα τα σκίσετε. Δυστυχώς για εσάς, και προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά, και την ώρα που ήδη είχατε σχεδιάσει το δικό σας «αριστερό» μνημόνιο, δεν διστάσατε να επαναλάβετε ότι μνημόνια δεν θα ψηφίσετε και ότι το ΚΚΕ παραπλανά και τάσσεται απέναντι από το λαό, επειδή τολμά και σας αμφισβητεί. Τελικά ποιοί ταυτιστήκαν με την άλλη πλευρά κ. Τσίπρα και λοιποί του σύριζα, το ΚΚΕ ή εσείς, και ποιός επιβεβαιώθηκε για τα όσα έλεγε, το ΚΚΕ ή εσείς;

.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

.

ΥΓ: Και μια θερμή παράκληση, ας τα «ζωγραφίσει» κάποιος και στο Λαφαζάνη, να του εξηγήσει ρε παιδί μου που βρίσκεται, αφού με λέξεις δεν τα καταλαβαίνει, μη βγαίνει να λέει μπαρούφες να ξεφτυλίζεται!

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

Πρέπει να γίνει μου φαίνεται ολυμπιακό άθλημα, η παράφραση ή η σκοπίμως μερική παράθεση ή η μερική απόκρυψη θέσεων και δηλώσεων μελών και στελεχών του ΚΚΕ. Η παράφραση που θα μας απασχολήσει σε αυτό το άρθρο έχει να κάνει με την διαστρέβλωση της θέσης του ΚΚΕ σχετικά με την αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει μεταξύ των υποστηρικτών του Ευρώ και εκείνων του εθνικού νομίσματος. Η εν λόγω γκαιμπελιά αποτελεί παλιά κατασκευή(θυμάμαι την επικαλούνται από εποχή Αλέκας), όμως αυτές της μέρες δείχνει να γίνεται μια προσπάθεια επανά-διάδοσης της στα τουίτερ τα φέησμπουκ και παντού αλλού…

«ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ “ΣΥΜΜΑΧΟΣ” ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ “ΔΡΑΧΜΟΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ” Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ«(από ίσκρα)

Παραφράζουν λοιπόν την θέση μας, υποστηρίζοντας ότι το ΚΚΕ δια στόματος Κουτσούμπα τάσσεται [ξεδιάντροπα] υπέρ του Ευρώ και κατά της δραχμής. Είναι τίμιο κάποιος να διαφωνήσει με μια οποιαδήποτε θέση του ΚΚΕ-κάποιοι έχουν και ταξική υποχρέωση να το κάνουν- δεν είναι τίμιο όμως να διαφωνήσει με κάτι που το έχει εκ του πονηρού βαφτίσει ο ίδιος θέση του ΚΚΕ(παραφράζοντας, λαϊκίζοντας, πετσοκόβοντας, υπεραπλουστεύοντας σε σημείο να χαθεί το πραγματικό νόημα, παίρνοντας αποσπασματικά κάποιες φράσεις ή βάζοντας αποπροσανατολιστικές επικεφαλίδες) με σκοπό να εξυπηρετήσει την Α ή τη Β σκοπιμότητα.

Τι πραγματικά λέει το ΚΚΕ; Πολύ απλά ότι η χειραφέτηση του ελληνικού λαού δεν έχει να κάνει με το αν του επιτρέψουν να έχει εθνικό νόμισμα ή αν τον θέλουν να μείνει στο ευρώ, αφού το νόμισμα αυτό καθ αυτό, δεν είναι η βάση της οικονομίας, δεν εγγυάται ούτε πιο δίκαιη διανομή πλούτου ούτε από μόνο του αποτελεί κάποιο βήμα προς τον σοσιαλισμό, ούτε καν, απλά και μόνο με εθνικό νόμισμα πρόκειται να απεξαρτηθεί-απεμπλακεί η χώρα από την ΕΕ. Αυτός είναι και ο λόγος που το ΚΚΕ δεν μιλάει έτσι απλά για έξοδο από ευρώ ούτε αφηρημένα για έξοδο από την ΕΕ, αλλά για αποδέσμευση από Ε.Ε Νάτο και λοιπούς ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, με εργατικό έλεγχο, συγκεντροποίηση της παραγωγής και λαϊκή εξουσία.

Και επειδή το κόμμα, η τεσπά αυτοί που το αποτελούν, και πείρα έχουν και δεν είναι χαζοί, υπάρχει λόγος που επιμένουν σε αυτή τη θέση, ότι δηλαδή με την αλλαγή απλά νομίσματος ο λαός δεν μπορεί τίποτα καλό να περιμένει, κάποια πράγματα μάλιστα θα χειροτερέψουν κιόλας, αφού αυτή η αλλαγή νομίσματος δείχνει να αποτελεί Plan B της αστικής τάξης(ή προς το παρόν κάποιας μερίδας της). Και όταν λέμε Plan B, εννοούμε εναλλακτική επιλογή καπιταλιστικής διαχείρισης, διέξοδο σε πιθανό πολιτικό αδιέξοδο της αστικής πολιτικής εξουσίας, σχέδιο σωτηρίας της, σχέδιο αποπροσανατολισμού των λαϊκών μαζών, ανάχωμα στην ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων τους, και γενικά καθένα από αυτά και όλα μαζί. Και δεν είναι τυχαίο που διάφορες αριστερές πλατφόρμες, κάποιοι εξωκοινοβουλευτικοί, διάφορες συνιστώσες, σταδιολόγοι κάθε είδους[1], προβάλλουν το πέρασμα στη δραχμή ως πανάκεια, ως κάτι επαναστατικό, ως μια νίκη του λαού απέναντι στα συμφέροντα και στα αρπαχτικά. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτή η «αριστερή όψη του ευρωσκεπτικισμού»(γιατί υπάρχει και δεξιά και άκροδεξιά όψη του ευρωσκεπτικισμού(Λεπέν και τα ρέστα) που λέει περίπου τα ίδια) με αυτόν τον τρόπο εκφράζει ανοιχτά την βλακεία της εξυπηρετώντας χωρίς να το θέλει εκείνη την μερίδα της αστικής τάξης που στηρίζει την έξοδο από το ευρώ, ή αν το κάνει εσκεμμένα. Και δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία αν συνειδητά ή ασυνείδητα(ή υποσυνείδητα) προετοιμάζει το έδαφος για την έξοδο από το ευρώ διαφημίζοντας την, και κάνοντας ελκυστική για τον λαό μια επιλογή που στην ουσία είναι επιλογή της αστικής τάξης ή έστω ενός μέρους αυτής. Όπως δεν είχε και τόση σημασία αν το Σύριζα πραγματικά πίστευε ότι μπορούσε να αλλάξει την Ε.Ε προς το φιλολαϊκό ή αν απλά και χυδαία κορόιδευε τον λαό, διότι κάποια πράγματα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και η εγκληματική βλακεία μπορεί να είναι βλακεία αλλά είναι και εγκληματική(αν και εγώ προσωπικά κάνω δίκη προθέσεων και είμαι καχύποπτος απέναντι στις προθέσεις όλων αυτών).

Στο χορό αυτόν λοιπόν που παραδοσιακά αυτοί οι χώροι σέρνουν το λαό και που πιθανά να δημιουργήσει μια η περισσότερες αποχρώσεις του πάλαι ποτέ Σύριζα, το ΚΚΕ δεν θα πιάσει το μαντήλι και δεν θα μπει στον κύκλο -ή στη λούπα αν προτιμάτε- διότι ως κομμουνιστικό κόμμα έχει ευθύνη απέναντι στις εργατικές μάζες να μη συμβάλει στον αποπροσανατολισμό τους. Αυτοί που διαφημίζουν την έξοδο από το ευρώ ως πανάκεια -γνωρίζοντας ότι σε δύσκολους καιρούς οι λαοί έχουν μια τάση προς την ρομαντική ενατένιση του «ένδοξου παρελθόντος»- είναι οι ίδιοι που μέχρι μόλις πριν λίγους μήνες διαφήμιζαν την κυβέρνηση της αριστεράς, η οποία θα σχηματίζονταν με κορμό το Σύριζα και θα έσκιζε τα μνημόνια-μέσα στο νάτο και στην ΕΕ- φέρνοντας ευημερία στον τόπο, ουράνια τόξα και ροζ μεταξωτές κορδέλες. Τελικά τα μνημόνια αναγεννήθηκαν από τις στάχτες μας, οι μεταξωτές κορδέλες έγιναν φύκια, και η ευημερία[για όσο παραμένουμε παγιδευμένοι στους δικούς τους σχεδιασμούς] βρίσκεται κάπου εκεί στην άκρη του ουράνιου τόξου κρυμμένη μέσα σε ένα τσουκάλι…άντε ας είναι στην αριστερή άκρη.

Σε κάθε περίπτωση εμείς δεν θα πάμε ούτε με τους μεν-τους δραχμολάγνους-ούτε με τους δε- τους ευρωλάγνους, όπως και πρωτύτερα, παρά τις όποιες πιέσεις, δεν επιλέξαμε μεταξύ αριστερής και δεξιάς διαχείρησης, δηλαδή όπως φάνηκε στην πράξη μεταξύ αριστερού και δεξιού μνημονίου.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

[1] Ότι και καλά η έξοδος από το ευρώ αποτελεί ένα στάδιο προς το μετασχηματισμό του καπιταλισμού στο αντίθετο του…

Read Full Post »

Από 902.gr

Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση της Συνόδου Κορυφής μετά από 17 ώρες με κύρια χαρακτηριστικά, τους ανταγωνισμούς, τα παζάρια και τις οξυμένες αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη μέλη για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους αλλά και την πλήρη ομοφωνία ως προς την ομοβροντία των αντιλαϊκών μέτρων.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού  Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ η Σύνοδος Κορυφής κατέληξε σε ομόφωνη απόφαση που προβλέπει «σοβαρές μεταρρυθμίσεις» και χρηματοδότηση.

Νωρίτερα, «Συμφωνία» έγραψε στο Twitter ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ. Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ξαβιέ Μπετέλ έγραψε ότι «βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία».

Η Σύνοδος που ξεκίνησε το απόγευμα της Κυριακής διέκοπτε κατά διαστήματα τις εργασίες της για τετραμερείς συναντήσεις μεταξύ Αλέξη Τσίπρα με την Άγκελα Μέρκελ, τον Φρανσουά Ολάντ και τον Ντόναλντ Τουσκ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο θέμα που παρέμενε ανοιχτό, από τα δύο που ήταν τα ξημερώματα ήταν για τη δημιουργία ταμείου ιδιωτικοποιήσεων στο οποίο θα μεταβιβαστούν περιουσιακά στοιχεία αξίας 50 δισ. ευρώ σαν ενέχυρα.

Στο κείμενο του Eurogroup που παρουσιάστηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης γίνεται λόγος για ψήφιση έως την Τετάρτη 15 Ιούλη των πρώτων αντιλαϊκών μέτρων για ΦΠΑ, συντάξεις, Δημοσιονομικό Συμβούλιο και ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας περί εξυγίανσης των τραπεζών. Εφόσον τα μέτρα αυτά ψηφιστούν, τότε θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για το 3ο μνημόνιο για δάνεια ύψους 82 με 86 δισ. ευρώ και με την προϋπόθεση ότι «η ελληνική προσφορά για μεταρρυθμιστικά μέτρα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά».

Μεταξύ άλλων ζητούν «φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις στο Συνταξιοδοτικό» και «αυστηρή αναθεώρηση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του συνδικαλισμού και των συλλογικών απολύσεων». Στο κείμενο γίνεται λόγος για «σαφές χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή όλων των συστάσεων του ΟΟΣΑ, μεταξύ των οποίων και άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή, περίοδοι εκπτώσεων, άνοιγμα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, της αγοράς γάλατος και των αρτοποιείων».

Για τις ιδιωτικοποιήσεις αναφέρεται «πρόοδος στην ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ» και «ένα σημαντικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων», ενώ προτείνεται κατά πλειοψηφία πως «αξιόλογα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία [αξίας 50 δισ. ευρώ] θα πρέπει να μεταβιβαστούν σε ένα υπάρχον εξωτερικό και ανεξάρτητο ταμείο όπως το Institution for Growth στο Λουξεμβούργο, ώστε να ιδιωτικοποιηθούν με την πάροδο του χρόνου και να μειωθεί το χρέος. Ένα τέτοιο ταμείο θα είναι υπό τη διαχείριση των ελληνικών αρχών, υπό την επίβλεψη των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών».

Ολόκληρο το κείμενο του Eurogroup (στις αγκύλες είναι οι προτάσεις που δεν είναι ομόφωνες).

«Το Eurogroup υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη με τις ελληνικές αρχές ως προαπαιτούμενο για ενδεχόμενη μελλοντική συμφωνία για πρόγραμμα διάσωσης μέσω ESM. Σε αυτό το πλαίσιο, η εμπέδωση του προγράμματος από τις ελληνικές αρχές είναι ζωτικής σημασίας και η επιτυχής εφαρμογή του πρέπει να ακολουθήσει τις πολιτικές δεσμεύσεις.

Το Eurogroup αναμένει τη συνέχιση της πλήρους συμμετοχής του ΔΝΤ (και καλωσορίζει την πρόθεση της Ελλάδας να επιδιώξει πλήρη εμπλοκή του ΔΝΤ στην παρακολούθηση και χρηματοδότηση του προγράμματος). Αυτό αποτελεί προαπαιτούμενο για το Eurogroup προκειμένου να υπάρξει συμφωνία επί ενός προγράμματος στον ESM.

Δεδομένης της ανάγκης για ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης με την Ελλάδα, το Eurogroup καλωσορίζει τις δεσμεύσεις των ελληνικών αρχών να νομοθετήσουν χωρίς καθυστέρηση μέχρι τις 15 Ιουλίου ένα πρώτο πακέτο μέτρων. Αυτά τα μέτρα, έχοντας ληφθεί σε πλήρη συμφωνία με τους θεσμούς, θα περιλαμβάνουν:

– Εξορθολογισμό του ΦΠΑ και διεύρυνση της φορολογικής βάσης για την αύξηση των εσόδων.

– Προκαταβολικά μέτρα για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου μεταρρυθμιστικού προγράμματος στο Συνταξιοδοτικό.

– Υιοθέτηση Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι σημαντική αναδιάρθρωση των διαδικασιών και των κανονισμών για το σύστημα της αστικής δικαιοσύνης, αλλά και σημαντική επιτάχυνση της δικαστικής διαδικασίας και μείωση του κόστους.

– Διασφάλιση της πλήρους νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ.

– Πλήρης εφαρμογή των σχετικών προβλέψεων που περιλαμβάνονται στη Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, ιδιαίτερα με το να καταστεί λειτουργικό το Δημοσιονομικό Συμβούλιο προτού οριστικοποιηθεί το MoU [και εισαγωγή αυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τους φιλόδοξους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος που θα υπόκειται στην έγκριση των Θεσμών].

– Ενσωμάτωση της οδηγίας BRRD τουλάχιστον σε διάστημα μιας εβδομάδας με τη στήριξη της Κομισιόν.

Άμεσα, και μόνο μετά τη νομική εφαρμογή των προαναφερόμενων μέτρων, καθώς και την επικύρωση όλων των δεσμεύσεων που περιλαμβάνονται στο παρόν έγγραφο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, μπορεί να ληφθεί μια απόφαση εντολής προς τους Θεσμούς για διαπραγμάτευση ενός Μνημονίου Κατανόησης (MoU). Η απόφαση αυτή θα ληφθεί υπό τον όρο ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες σε εθνικό επίπεδο και ότι θα πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 13 της Συνθήκης του ESM, στη βάση της αξιολόγησης που προβλέπει το Άρθρο 13.1.

Προκειμένου να διαμορφωθεί η βάση για μια επιτυχή κατάληξη του MoU, η ελληνική προσφορά για μεταρρυθμιστικά μέτρα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά, ώστε να λαμβάνει υπόψη την έντονα επιδεινωμένη οικονομική και δημοσιονομική θέση της χώρας κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δεσμευθεί επισήμως ως προς την ενίσχυση των προτάσεών της σε ένα αριθμό πεδίων που προσδιορίζονται από τους Θεσμούς, με ένα ικανοποιητικό ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για τη νομοθέτηση και την εφαρμογή τους, συμπεριλαμβάνοντας δομικής φύσης σημεία αναφοράς, ορόσημα και ποσοτικά κριτήρια, ώστε να υπάρχει σαφήνεια για την κατεύθυνση των πολιτικών σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο.

Κυρίως χρειάζεται, σε συνεννόηση με τους θεσμούς:

– Να διενεργηθούν οι φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις στο Συνταξιοδοτικό, καθώς και συγκεκριμένες πολιτικές που θα ισοφαρίσουν πλήρως τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου για τη μεταρρύθμιση στις συντάξεις του 2012 και την εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος ή κοινώς συμφωνημένα ισοδύναμα μέτρα έως τον Οκτώβριο του 2015.

– [Πώληση Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων από σούπερ μάρκετ σε επόμενο βήμα], όπως και το άνοιγμα κρίσιμων μακροοικονομικά κλειστών επαγγελμάτων (για παράδειγμα οι μεταφορές με πλοία). Σύμφωνα με τη δεύτερη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, οι κατασκευές θα πρέπει να συμπεριληφθούν στα προαπαιτούμενα.

– Στην αγορά Ενέργειας, η πρόοδος στην ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ [εκτός αν μπορούν να βρεθούν άλλα μέτρα που να έχουν ισοδύναμη επίδραση στον ανταγωνισμό, όπως συμφωνήθηκε με τους Θεσμούς].

– Στην αγορά εργασίας, να προχωρήσει σε αυστηρή αναθεώρηση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του συνδικαλισμού και των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και την προσέγγιση που προτείνεται από τους Θεσμούς. [Επίσης, οι ελληνικές αρχές θα εκσυγχρονίσουν το νομοθετικό πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές]. Στο πλαίσιο αυτών των αξιολογήσεων, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας θα πρέπει να βασίζονται σε διεθνείς και ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές και δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντος, οι οποίες δεν είναι συμβατές με το στόχο προώθησης της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης.

– Να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης αποφασιστικής δράσης για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και μέτρα για την ενίσχυση της διακυβέρνησης του ΤΧΣ και των τραπεζών, συγκεκριμένα περιορίζοντας ενδεχόμενο πολιτικής παρέμβασης ειδικά στις διαδικασίες διορισμού.

Επιπλέον αυτών, οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να προχωρήσουν στις ακόλουθες ενέργειες:

– Να αναπτύξουν ένα σημαντικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων με βελτιωμένη διακυβέρνηση.

[Οι ελληνικές αρχές θα προσκαλέσουν ένα ανεξάρτητο σώμα που θα αποτιμήσει την αξία των προς πώληση παγίων και θα αναζητήσουν τον καταλληλότερο τρόπο προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η ανεξαρτησία του ΤΑΙΠΕΔ, με τη συμμετοχή της Κομισιόν] ή

[Επιπλέον, αξιόλογα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία (αξίας 50 δισ. ευρώ) θα πρέπει να μεταβιβαστούν σε ένα υπάρχον εξωτερικό και ανεξάρτητο ταμείο όπως το Institution for Growth στο Λουξεμβούργο, ώστε να ιδιωτικοποιηθούν με την πάροδο του χρόνου και να μειωθεί το χρέος. Ένα τέτοιο ταμείο θα είναι υπό τη διαχείριση των ελληνικών αρχών υπό την επίβλεψη των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών].

– Σε συμφωνία με τις φιλοδοξίες της ελληνικής κυβέρνησης, να εκσυγχρονιστεί και να ενισχυθεί σημαντικά η δημόσια διοίκηση και να τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την ενίσχυση των δεξιοτήτων και την αποπολιτικοποίηση της ελληνικής διοίκησης. Μια πρώτη πρόταση θα πρέπει να κατατεθεί μέχρι τις 20 Ιουλίου μετά από συζητήσεις με τους Θεσμούς. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να μειώσει περαιτέρω το κόστος της ελληνικής διοίκησης, με βάση ένα πρόγραμμα το οποίο θα συμφωνηθεί με τους Θεσμούς.

– Να ομαλοποιήσουν πλήρως τις μεθόδους εργασίας με τους Θεσμούς, περιλαμβανόμενης της αναγκαίας εργασίας στην Αθήνα, για να βελτιωθεί η εφαρμογή του προγράμματος και η εποπτεία. Η κυβέρνηση χρειάζεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με τους Θεσμούς σε όλα τα προσχέδια των νομοσχεδίων στις σχετικές περιοχές, με επαρκή χρόνο πριν την υποβολή τους για δημόσια διαβούλευση ή στο Κοινοβούλιο. Το Eurogroup υπογραμμίζει και πάλι ότι η εφαρμογή είναι το κλειδί και στο πλαίσιο αυτό καλωσορίζει την πρόθεση των ελληνικών αρχών να ζητήσουν έως τις 20 Ιουλίου υποστήριξη από τους Θεσμούς και τα κράτη – μέλη για τεχνική βοήθεια και ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντονίσει την υποστήριξη αυτή από την Ευρώπη.

-[Τέλος, να τροποποιήσουν ή να αντισταθμίσουν ακυρωτικούς νόμους (roll-back legislation) που υιοθετήθηκαν μέσα στο 2015, οι οποίοι δεν είχαν συμφωνηθεί με τους Θεσμούς και είναι αντίθετοι στις δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της ανακοίνωσης του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου του 2015].

Οι παραπάνω δεσμεύσεις είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές αρχές. Ωστόσο, το Eurogroup κατέστησε σαφές ότι η έναρξη των διαπραγματεύσεων δεν αποκλείει κάποια πιθανή τελική συμφωνία για ένα νέο πρόγραμμα του ESM, το οποίο θα πρέπει να βασίζεται σε μια απόφαση για το συνολικό πακέτο (περιλαμβανόμενων των χρηματοδοτικών αναγκών, της βιωσιμότητας του χρέους και πιθανής χρηματοδότησης – γέφυρας).

Το Eurogroup υπολογίζει τις πιθανές χρηματοδοτικές ανάγκες του προγράμματος μεταξύ 82 δισ. ευρώ και 86 δισ. ευρώ όπως αξιολογήθηκε από τους Θεσμούς. Το Eurogroup προσκαλεί τους Θεσμούς να εξετάσουν πιθανότητες για να μειωθεί το χρηματοδοτικό πακέτο μέσω ενός εναλλακτικού δημοσιονομικού δρόμου ή υψηλότερων εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις. Η αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές, το οποίο αποτελεί στόχο κάθε προγράμματος χρηματοοικονομικής βοήθειας, μειώνει την ανάγκη για άντληση από το συνολικό χρηματοδοτικό πακέτο. Το Eurogroup σημειώνει τις επείγουσες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας, οι οποίες υπογραμμίζουν την ανάγκη για πολύ γρήγορη πρόοδο στην κατάληξη μιας συμφωνίας για ένα νέο MoU: Αυτές εκτιμάται ότι φτάνουν τα 7 δισ. ευρώ έως τις 20 Ιουλίου και επιπλέον 5 δισ. ευρώ μέχρι τα μέσα Αυγούστου.

Το Eurogroup αναγνωρίζει τη σημασία να διασφαλιστεί ότι το ελληνικό κράτος μπορεί να εκπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ΔΝΤ και την Τράπεζα της Ελλάδας και να εκπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις τις επόμενες εβδομάδες, για να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν την οργανωμένη ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Οι κίνδυνοι να μην ολοκληρωθούν ταχέως οι διαπραγματεύσεις παραμένουν πλήρως στην Ελλάδα. Το Eurogroup θα συζητήσει επειγόντως αυτά τα θέματα.

Δεδομένων των σημαντικών προκλήσεων του ελληνικού χρηματοπιστωτικού κλάδου, ο συνολικός φάκελος ενός νέου προγράμματος με τον ESM θα πρέπει να περιλαμβάνει την πρόβλεψη ενός «μαξιλαριού» ρευστότητας 10-25 δισ. ευρώ για τον τραπεζικό κλάδο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης και τα κόστη εξυγίανσης, εκ των οποίων ποσό ύψους 10 δισ. ευρώ θα διατίθετο άμεσα σε ξεχωριστό λογαριασμό στο ESM.

Το Eurogroup αναγνωρίζει πως μια ταχεία απόφαση για την υλοποίηση νέου προγράμματος αποτελεί προϋπόθεση για να ανοίξουν ξανά οι τράπεζες, αποφεύγοντας έτσι την αύξηση του συνολικού προγράμματος χρηματοδότησης. Η ΕΚΤ/SSM θα προχωρήσει σε μία ολοκληρωμένη αξιολόγηση μετά το καλοκαίρι. Συνολικά το «μαξιλάρι» ρευστότητας θα καλύψει πιθανά κεφαλαιακά ελλείμματα μετά τις ολοκληρωμένες αξιολογήσεις όταν θα έχει τεθεί σε εφαρμογή το νομικό πλαίσιο.

Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες αναφορικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Αυτό οφείλεται στη χαλάρωση των πολιτικών κατά τους τελευταίους 12 μήνες, που είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του εγχώριου μακροοικονομικού και οικονομικού περιβάλλοντος. Το Eurogroup επαναλαμβάνει πως οι χώρες – μέλη της Ευρωζώνης έχουν -κατά τα προηγούμενα χρόνια- υιοθετήσει σημαντικά μέτρα που στηρίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ελαφρύνοντας το μονοπάτι εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, μειώνοντας σημαντικά το κόστος αποπληρωμής του.

Σε αυτή τη βάση και στο πλαίσιο ενδεχόμενου μελλοντικού προγράμματος μέσω του ESM και σε ευθυγράμμιση με το πνεύμα της ανακοίνωσης του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012, το Eurogroup είναι έτοιμο να εξετάσει ενδεχόμενα πρόσθετα μέτρα περαιτέρω χαλάρωσης των όρων εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, αν αυτό χρειαστεί, ώστε να διασφαλιστεί πως οι καθαρές χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο μονοπάτι. Αυτά τα μέτρα, περιλαμβανομένης μεγαλύτερης περιόδου χάριτος και επιμήκυνση των περιόδων αποπληρωμής, θα εξαρτηθούν από την πλήρη εφαρμογή των μέτρων που θα συμφωνηθούν σε ενδεχόμενο νέο πρόγραμμα ανάμεσα στην Ελλάδα και τους Θεσμούς και θα εξεταστούν μετά τη θετική ολοκλήρωση της εφαρμογής των εν λόγω μέτρων.

Το Eurogroup υπογραμμίζει πως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κούρεμα της ονομαστικής αξίας του χρέους.

Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και εγκαίρως.

Δεδομένου ότι όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις πoυ περιλαμβάνονται σε αυτό το έγγραφο εκπληρωθούν, το Eurogroup μαζί με το διοικητικό συμβούλιο του ESM και με βάση το άρθρο 13.2 της Συνθήκης του ESM, θα εξουσιοδοτήσουν τους θεσμούς να διαπραγματευτούν ένα νέο πρόγραμμα, αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 13 της συνθήκης του ESM πληρούνται στη βάση της αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 13.1.

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία, θα πρέπει άμεσα να προταθεί στην Ελλάδα προσωρινή αναστολή (time out) από την Ευρωζώνη με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους».

——Σχόλιο δικό μου—–

Ελπίζω να καταλαβαίνει μέχρι και η τελευταία πετρά πια, ότι οι «δημοκρατικοί θεσμοί» της ΕΕ σταματούν εκεί που ξεκινά η οικονομία και την κοιτούν σαν ντροπαλά κορίτσια να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιοτέρους…

Read Full Post »

Lions_Rome

Χαμός έχει γίνει όλες αυτές τις μέρες μετά το δημοψήφισμα με το όχι του ελληνικού λαού το οποίο δεν το σεβάστηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΛ και πήγε ολοταχώς προς νέο μνημόνιο, είναι όμως να εκπλήσσεται κανείς; Η άποψη μου είναι πως όχι, μιας και η κυβέρνηση το έλεγε και το έδειχνε σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους ότι αναζητά μια κάποιου είδους συμφωνία με τους δανειστές η οποία έτσι και αλλιώς θα ήταν αδύνατον να υλοποιηθεί χωρίς μια σειρά από σκληρά αντιλαϊκά μέτρα.

Και προκύπτουν λοιπόν μερικά ερωτήματα:

α) Κακώς ψήφισε όχι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού;

Άποψη μου είναι ότι καλά έκανε και ψήφισε όχι(ή τέλοσπαντων δεν ψήφισε ναι) διότι από τη μια το όχι έχει μια συμβολική έστω αξία, και από την άλλη το ναι θα ήταν σαν να βάζει ο λαός μεμιάς την υπογραφή του στην ίδια του τη σφαγή. Να μου πεις ενδιαφέρει τον χασάπη αν το πρόβατο βάλει την υπογραφή του ή όχι στη σφαγή του, όχι αλλά ενδιαφέρει το πρόβατο έστω και αν δεν γλιτώνει ούτε στη μια ούτε στην άλλη περίπτωση τη ζωή του.

β) Εξαπατήθηκε ο λαός με το δημοψήφισμα;

Άποψη μου πάλι είναι ότι εξαπατήθηκε μόνο στο βαθμό που πίστευε ότι το όχι ήταν κάτι παραπάνω από αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή μια συμβολική απάντηση σε ένα συμβολικού τύπου ερώτημα, αφού σε κάθε περίπτωση ήταν προδιαγεγραμμένο ότι η κυβέρνηση δεν θα περιοριζόταν από το «όχι» του ελληνικού λαού. Ούτε καν η φύση του ερωτήματος δεν ήταν τέτοια που να την περιορίζει. Εδώ όταν απαντούσε ναι η όχι ο λαός, το ερώτημα είχε ήδη αποσυρθεί από την πλευρά των «θεσμών». Βλέπετε απέφυγαν να προσθέσουν τα πρόσθετα ερωτήματα που πρότεινε το ΚΚΕ ακριβώς επειδή έτσι θα δίνονταν μια πιο ουσιαστική απάντηση που πραγματικά θα άξιζε καταγραφής.

γ) Είχε το όχι πολλά νοήματα;

Ναι, το συγκεκριμένο όχι το νοηματοδοτούσε καθείς όπως ήθελε, για κάποιους ήταν ένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της κυβέρνησης, για κάποιους άλλους ένα όχι στα μνημόνια η ακόμη και άρνηση του χρέους, για κάποιους τρίτους επιστροφή στη δραχμή, έξοδος από την ΕΕ κλπ. Επίσης αρκετός κόσμος με το ζάλισμα από τα κανάλια και την τρομοκρατία δεν είχε καταλάβει καν για τι πράγμα ακριβώς ψηφίζαμε.

δ) Μπορούσε η κυβέρνηση να αξιοποιήσει αυτό το όχι του λαού με φιλολαϊκό τρόπο;

Καταρχήν η κυβέρνηση το μόνο που ήθελε ήταν να αξιοποιήσει το όχι ως ναι για να περάσει το δικό της μνημόνιο, να μετατρέψει δηλαδή το όχι του λαού σε νομιμοποίηση για την αντιλαϊκή πολιτική της. Ακόμα όμως και αν ήθελε η κυβέρνηση-λέμε τώρα- να αξιοποιήσει το όχι και να έρθει σε ρήξη με τους δανειστές, αυτό στην καπιταλιστική οικονομία σημαίνει κλείσιμο της κάνουλας και χρεοκοπία. Δεν είναι δυνατό να πεις πραγματικά όχι ούτε και στο πιο στοιχειώδες, όσο παίζεις στο δικό τους παιχνίδι με τους δικούς τους κανόνες και με μια εθνική οικονομία εξαρτημένη από Ε.Ε και λοιπά ιμπεριαλιστικά κέντρα.

ε) Το όχι του λαού σήμαινε ναι στα σχέδια της κυβέρνησης;

Με κανένα τρόπο η κυβέρνηση δεν νομιμοποιείται να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, το όχι του λαού μπορεί να είχε πολλά νοήματα αλλά ήταν μόνο μια μειοψηφία εκείνη που ψήφισε όχι στο ένα μνημόνιο και θα ψήφιζε ναι, αν ποτέ ερωτούνταν, στο μνημόνιο της κυβέρνησης(α συγνώμη, συμφωνία της κυβέρνησης ήθελά να πω)

ζ) Θέλει ο κόσμος «αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία»;

Ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει καν τι είναι αυτό, η συνείδηση του δεν είναι ριζοσπαστικοποιημένη και δεν ψάχνει λύσεις εκτός καπιταλισμού, ούτε καν εκτός Ε.Ε. Δεν έχει πειστεί για κάποια εναλλακτική και αποδέχεται στην πλειοψηφία του τον καπιταλισμό-πού ούτε αυτόν τον κατανοεί στην πραγματικότητα- ως αναγκαίο κακό. Ο λαός δεν είναι έτοιμος να υποστηρίξει το όχι του προς την κατεύθυνση της αποδέσμευσης και μάλιστα για πολλούς κάτι τέτοιο δεν υπάρχει ούτε καν ως ιδέα.  Θεωρώ πως η όλη κατάσταση θυμίζει λιγάκι αγανακτισμένους, έχεις έναν λαό δηλαδή που χλιαρά διαμαρτύρεται μην έχοντας καταλάβει ότι ούτε τον σέβονται ούτε τον λυπούνται ούτε τον φοβούνται στα σαλόνια της Ε.Ε και της πραγματικής εξουσίας, και ότι όσο αυτός δεν κάνει τίποτα παραπάνω από το να «φωνάζει» περιστασιακά ή να κλαίγεται τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το συμφέρον του.

Και μερικές γενικές παρατηρήσεις:

Παρότι ούτε οι δομές οι ανάλογες υπάρχουν(ισχυρά σωματεία, ισχυρές λαϊκές επιτροπές, κλπ) και κατ επέκταση ούτε ο υποκειμενικός παράγοντας έχει διαμορφώσει ταξική συνείδηση(αυτά έτσι και αλλιώς αλληλεξαρτώνται), ούτε και η επανάσταση βρίσκεται στην επόμενη γωνία, το όχι αυτό του ελληνικού λαού θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από τις ταξικές δυνάμεις και να τις ενυσχύσει ως ενα βαθμό. Να έχουμε υπόψη πως κάποιοι άνθρωποι, έστω και για να ψηφίσουν αυτό το εν πολλοίς κούφιο όχι, έδωσαν σκληρή μάχη με τον εαυτό τους μετά από τόση τρομοκρατία που αντιμετώπισαν(κλείσιμο τραπεζών, όριο στις αναλήψεις, τρομοκρατία από εργοδότες κλπ) και αυτό έχει την αξία του. Είναι λάθος να λέμε στον κόσμο αυτό ότι είναι κορόιδα, είναι λάθος να τους κουνάμε το δάχτυλο ή να τους προβάλουμε το επιχείρημα ότι το όχι το στήριξε και η Χρυσή Αυγή(έτσι και αλλιώς και το ΚΚΕ έχει υπερψηφίσει ή καταψηφίσει νομοσχέδια ή άρθα νομοσχεδίων που υπερψήφισε η καταψήφισε αντίστοιχα και η Χρυσή Αυγή). Η σωστή αντιμετώπιση, κατά τη γνώμη μου πάντα, είναι να τους λέμε «καλά έκανες και ψήφισες όχι, αλλά να ξέρεις τα όρια αυτού του όχι που ψήφισες», να τους εξηγούμε ότι το όχι αυτό, είτε ήταν στο μυαλό τους όχι στο χρέος, είτε όχι στα νέα μέτρα, είτε όχι στο ευρώ, δεν μπορείς να το υποστηρίξεις παρά μόνο οργανωμένα και στην πράξη, και μόνο με ένα γενικό σχέδιο ικανό να σε οδηγήσει τελικά κάπου και όχι στην ανακύκλωση της εκμετάλλευσης. Εκεί λοιπόν του μιλάς για αποδέσμευση, για εργατικό έλεγχο, για κεντρικό σχεδιασμό κλπ κλπ κλπ. Στην αντίθετη περίπτωση άμα τον απαξιώνεις ή του κουνάς το δάχτυλο ή του λες «εγώ στα είχα πει καλά να πάθεις τώρα» ή περιμένεις από αυτόν να ντρέπεται για το όχι του, ενώ στην πραγματικότητα δεν θα έπρεπε, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα σου δώσει την ευκαιρία να του μιλήσεις, ή και αν στην δώσει θα είναι εξαρχής αρνητικά προκατειλημμένος απέναντι σου. Από την άλλη ούτε να του χαϊδέψεις τα αυτιά δεν πρέπει, ενισχύοντας του τις όποιες αυταπάτες και δίνοντας περισσότερη αξία σε αυτό το όχι από ότι έχει. Κάτι τέτοιο κάνει με διάφορους τρόπους η Ανταρσύα που σαν ουρά του Σύριζα εδώ και καιρό:

ι) προέβη σε πανηγυρισμούς και μηχανοκίνητρς πορείες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος(λες και έπεσε ο τσάρος),

ιι) Τους προηγούμενους μήνες καλούσε τον κόσμο σε κοινές πορείες με το Σύριζα για να πάει καλά η διαπραγμάτευση

ιιι) Παράλληλα δίνει αριστερό άλλοθι στην πολιτική της σοσιαλδημοκρατίας με σταδιολογικά τερτίπια λες και η ανατροπή του καπιταλισμού θα γίνει κομμάτι κομμάτι και πριν καλά καλά το καταλάβει ο καπιταλισμός θα έχει μετατραπεί στο αντίθετό του, «χα σε ξεγελάσαμε καπιταλισμέ». Για να μη μιλήσουμε για τον προεκλογικό παροξυσμό του «χώρου», «να φύγει ο Σαμαράς» [τόπο στο μνημόνιο της αριστεράς]

Αν πάντως θέλουμε να παλέψουμε από καλύτερη θέση, και με αυτό εννοώ να φέρουμε περισσότερο κόσμο στις γραμμές μας ή έστω η άποψη μας να φτάσει αδιαμεσολάβητη σε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, πρέπει αυτό το όχι του λαού να το δούμε με συμπάθεια, και να μην βοηθήσουμε να χαριστεί στο όχι η ερμηνεία που θέλει να του δώσει ο Σύριζα, δηλαδή ως επιδοκιμασία της δικής του πολιτικής.

Αυτά τα ολίγα

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: