Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Αναδημοσιεύσεις’ Category

%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%87%ce%b9%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%cf%81-22-1946-02-23-1a1393075662

Συμπληρώνονται 74 χρόνια, όταν στις 23 Φλεβάρη του 1943 στο σπίτι του αντιστασιακού δασκάλου Παναγή Δημητράτου [1], στους Αμπελόκηπους μέσα στη μαύρη Κατοχή, ιδρύθηκε η θρυλική Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (ΕΠΟΝ).
Ηδη από το φθινόπωρο του 1941 «[…] η νεολαία των Χανίων είχε προηγηθεί, γιατί, πρώτη στην Κρήτη και πιθανότατα ολόπρωτα στην Ελλάδα πριν την ΕΠΟΝ, ιδρύεται  στα Χανιά η Παγκρήτια Οργάνωση Ελεύθερων Νέων (ΠΟΕΝ) […]» [2]. «Η ΕΠΟΝ γεννήθηκε στην Κρήτη» [3], γράφει ο αγωνιστής της Αντίστασης Παύλος Μιχελιουδάκης για την ίδρυση της ΠΟΕΝ, την οποία αφηγείται σε άλλη του μαρτυρία [4]: «[…] Έτσι αποφασίσαμε να φτιάξουμε την Παγκρήτια Οργάνωση Ελεύθερων Νέων. Αυτή η οργάνωση πρέπει να έγινε, κατά την άποψη τη δική μου, κατά τα τέλη του ’41. Θυμάμαι την πρώτη ιδρυτική συνέλευση της ΠΟΕΝ που έγινε στο σπίτι μου (στη Νέα Χώρα). Η αδερφή μου – μικρό κοριτσάκι τότε – κρατούσε τις τσίλιες. Μαζευτήκαμε: ο Μίμης ο Λιονάκης, σπουδαστής της Ανωτάτης Εμπορικής (εξετελέσθη από τους Γερμανούς σαν Ποενίτης, ήταν το πρώτο μας θύμα), ο Γιάννης ο Κουμής δικηγόρος. Επειδή ήταν ο μεγαλύτερος στην ηλικία από εμάς, τον είχαμε ανακηρύξει Πρόεδρο. Γραμματέας ήταν ο Λιονάκης. Επίσης εκεί ήταν ο Αρτέμης ο Παπαδάκης, ο οποίος είχε επαφή από τότε με το Κόμμα (σ.σ. ήταν στέλεχος της ΟΚΝΕ). Ήταν κι ένας Τσάπας ή Τσαπάκης, ο οποίος – δε με βοηθά η μνήμη μου απόλυτα – πρέπει να ήταν αυτός που προηγήθηκε από την πλευρά του Κόμματος, εκτός κι αν ήταν ο Κοντοκώτσος. Κι εγώ φυσικά […]».
Στην Κρήτη, την ΕΠΟΝ οργάνωσε ο φοιτητής του Πολυτεχνείου από την Πηγή του Ρεθύμνου, Μανόλης Σταυρουλάκης μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της. Το Μάη του 1943 κατέβηκε μ’ ένα γερμανικό επίτακτο καΐκι ως φοιτητής στα Χανιά.  Ύστερα από ενημέρωση, αποφασίστηκε η προσχώρηση σ’ αυτήν της ΠΟΕΝ και η μετατροπή του κεντρικού της οργάνου «Ελεύθερα Νειάτα», σε όργανο της ΕΠΟΝ καθώς και όλων των οργανώσεων της ΠΟΕΝ στην Κρήτη σε οργανώσεις της ΕΠΟΝ.[5]

893

Νεοχωρίτες ΕΠΟΝίτες σε παράταξη μετά την απελευθέρωση. Από δεξιά: Κώστας Διαμαντάκης, Νίκος Χατζηδάκης, Γιώργος Χριστοδουλάκης,  Μιχάλης Μαστρομανώλης(Συλλογή Φ. Χριστοδουλάκη)

Η Ε.Π.Ο.Ν. ΝΕΑΣ ΧΩΡΑΣ
Στη Νέα Χώρα έως τις αρχές του 1943 δρούσαν η ΠΟΕΝ και το ΕΑΜ Νέων. Ο Γιώργος Χριστοδουλάκης [6] και ο Λευτέρης Κυριμάκης [7] διηγούνται ως πρωταγωνιστές,  την ίδρυση της ΕΠΟΝ στη Νέα Χώρα: «Ένα βράδυ ο Παύλος Μιχελιουδάκης κάλεσε μερικούς νέους: εμένα τον Κυριμάκη το Λευτέρη, το Χαριτάκη τον Αντώνη, τον Αντώνη τον Μαρκαντωνάκη (ή Τσέπολα) και μας ανακοίνωσε την ίδρυση της ΕΠΟΝ. […] Στη συνέχεια κάτσαμε μια μέρα στο φούρνο του Κυριμάκη και χωρίσαμε την οργάνωση σε τομείς: Στο Συνοικισμό, στο Βαρούσι και στη στην παραλία που ήταν ο κορμός της ΕΠΟΝ. Είμαστε 3 τριάδες ντόπιοι Νεοχωρίτες. Η Νέα Χώρα ήταν μια οργάνωση ξεχωριστή. […]». Η ΕΠΟΝ Νέας Χώρας ήταν η μεγαλύτερη οργάνωση της πόλης στην οποία συμμετείχαν πλήθος νέων αγοριών και κοριτσιών αλλά και μικρότερων παιδιών των «αετόπουλων», με πολυποίκιλες και πολύμορφες, μαχητικές δράσεις αντίστασης και εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι η οργάνωση διέθετε δύο λέσχες στη συνοικία γεγονός μοναδικό στην πόλη, ούτε το γεγονός ότι, από όσα μέχρι σήμερα είναι γνωστά ήταν η μοναδική συνοικιακή οργάνωση που εξέδιδε πολυγραφημένο έντυπο με τίτλο «Η εφημερίδα της Νέας Χώρας». Δεν θα αναφερθούμε αναλυτικά στη δράση της ΕΠΟΝ στη συνοικία και ευρύτερα διότι αφενός μεν είναι πολύ μεγάλη και οι μαρτυρίες πάρα πολλές, αφετέρου δε η ιστορία της δεν έχει ακόμη καταγραφεί πλήρως όπως και στην υπόλοιπη πόλη και τον νομό κάτι που θα πρέπει να γίνει σύντομα γιατί οι εναπομείναντες πρωταγωνιστές, άντρες και γυναίκες, είναι ήδη υπερήλικες.

%ce%b5%cf%80%ce%bf%ce%bd%ce%b9%cf%84%ce%b5%cf%83-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%cf%89%cf%83-%ce%bd%ce%b5%ce%bf%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b5%cf%83
Παρακάτω θα παρουσιάσουμε κείμενα και ειδήσεις από τη δράση της ΕΠΟΝ Νέας Χώρας μετά την απελευθέρωση όπως τα καταγράψαμε από επονίτικα έντυπα που εντοπίσαμε στο αρχείο του σεμνού αντιστασιακού αγωνιστή – οραματιστή της Αριστεράς και βουλευτή της ΕΔΑ Γιάννη Κοντουδάκη. Τότε, μεταξύ του τέλους της Κατοχής και στην απελευθέρωση μόνο στην πόλη των Χανίων από την ΕΠΟΝ εκδόθηκαν ο «Μαχητής» όργανο του Συμβουλίου Πόλης της ΕΠΟΝ που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά πολυγραφημένος την Πρωτομαγιά του 1944, η «Εξόρμηση» όργανο του Συμβουλίου ΕΠΟΝ ν. Χανίων που το πρώτο της φύλλο βγήκε στον πολύγραφο τον Ιούνη του 1944, και το Νοέμβρη του 1945 η εφημερίδα «Κρητικά Νιάτα» όργανο του Συμβουλίου Περιοχής ΕΠΟΝ Κρήτης. Οι βάρβαροι χιτλερικοί κατακτητές φεύγοντας και οι τελευταίοι από τα Χανιά τον Ιούλη του 1945, άφησαν πίσω τους ερείπια κι ένα λαό καθημαγμένο. Η ΕΠΟΝ, μεταξύ των άλλων, ανέλαβε να συνεπικουρήσει το δύσκολο έργο της ανόρθωσης, βοηθώντας με όλες της τις δυνάμεις το χειμαζόμενο λαό.
Από την «Εξόρμηση» και τα «Κρητικά Νιάτα» σταχυολογήσαμε με χρονολογική σειρά, ειδήσεις με δραστηριότητες της ΕΠΟΝ Νέας Χώρας.
• Στις 26 Ιούλη 1945 στην Εξόρμηση (αρ. φύλ. 15, σελ. 4) και στη στήλη «Απ’ τη ζωή και τη δράση μας» γράφεται: «Ο ΕΚΔΡΟΜΙΚΟΣ ΜΑΣ ΟΡΓΑΣΜΟΣ […] Χαιρόμαστε τον αέρα, τον ήλιο, τη θάλασσα. […] Η ομάδα “Σπύρου Περάκη” της Νέας Χώρας πήγε στη Σπηλιά της Κισσάμου. Η πειθαρχεία κι η υποδειγματική της στάση κατάπληξε το χωριό […]».
• Στις 17 Αυγούστου 1945 η Εξόρμηση (αρ. φύλ. 18, σελ. 4) αναφέρει: «Στα Χανιά κατατέθηκαν 2 στεφάνια από την ΕΠΟΝ Πόλης και την Ομάδα “Σπύρου Περάκη” που σκοτώθηκε στη Παναγιά, στο μνημόσυνο του Σπύρου Περάκη [8] που έγινε στον Άγιο Κωνσταντίνο Νέας Χώρας».
• Στην Εξόρμηση (αρ. φύλ. 24, σελ. 4) τον Νοέμβρη του 1945 δημοσιεύεται: «Οι επονίτες άνοιξαν τη λέσχη τους. Κινούνται για τη διακόσμησή της. Αυτή τη βδομάδα θα την εγκαινιάσουν με γιορτή».

884

Η ΕΠΟΝ Νέας Χώρας τον Απρίλη ή το Μάη του 1944 στα Νεροκούρου, με το βιολί, το λαγούτο, το ακορντεόν και το σύνθημα της «Πολεμάμε και Τραγουδάμε). (Συλλογή Γ. Χριστοδουλάκη).

• Τον Δεκέμβρη του 1945 στα Κρητικά Νιάτα (αρ. φύλ. 3, σελ. 4) και στη στήλη “Με της νιότης τον παλμό” καταγράφονται οι παρακάτω ειδήσεις: α. «Δεκαπέντε ψαροκάικα τραβηγμένα στην αμμουδιά της Καινούργιας Χώρας κινδύνευσαν να τσακιστούν και να μείνουν 60 οικογένειες στο δρόμο τη νύχτα της 13ης του Δεκέμβρη. 40 επονίτες της Καινούργιας Χώρας με κίνδυνο της ζωής τους κι ύστερα από άγρια πάλη με τα κύματα, τα τράβηξαν έξω. Οι ψαράδες με δάκρυα στα μάτια αγκάλιαζαν και φιλούσαν τους επονίτες που τους γλύτωσαν απ΄ την καταστροφή», β. «Οι επονίτες της Καινούργιας Χώρας επιχωμάτωσαν 7 μεγάλα ορύγματα. 20 επονίτισες παρακολουθούν μαθήματα ραπτικής στο εργαστήρι».
• Τον Γενάρη του 1946 τα Κρητικά Νιάτα (αρ. φύλ. 5, σελ. 6) γράφουν: «Η χορωδία της ΕΠΟΝ Νέας Χώρας, την παραμονή της πρωτοχρονιάς έψαλλε τα κάλλαντα στη συνοικία και μάζεψε 32.000 δρχ. που τις διέθεσε σε φτωχές οικογένειες. Παράλληλα οι επονίτες Νέας Χώρας με έρανο μεταξύ των μάζεψαν 4 οκάδες γλυκά και 40 τσιγάρα που δόθηκαν στο ψυχιατρείο».
• Στα Κρητικά Νιάτα τον Οκτώβρη του 1946 (αρ. φύλ. 18, σελ. 4) σημειώνεται: «Τα Επονίτικα νιάτα του τμήματος της Νέας Χώρας Χανιών οργάνωσαν στις 8 Σεπτέμβρη μεγάλο γλέντι με συμμετοχή περίπου 100 νέων. Με τραγούδια, απαγγελίες και χορό, πέρασαν χαρούμενα τη βραδυά τους».
• Τον ίδιο μήνα στα Κρητικά Νιάτα (αρ. φύλ. 19, σελ. 4) και στη στήλη «Από τη ζωή και τη δράση μας» δημοσιεύεται: «Την ίδια μέρα (6-10), Επονίτισες του Άη-Γιάννη, Νέας Χώρας και Κέντρου πόλης, επισκέφθηκαν το Σανατόριο, μοίρασαν στους άρρωστους 280 γλυκά και τους χάρισαν λίγες ώρες ψυχαγωγίας με μουσική και τραγούδια. Στις 13-10 στη Χαλέπα και στις 20-10 στη Νέα Χώρα οργανώθηκαν με πλούσιο εκπολιτιστικό πρόγραμμα και με γλυκά, παιδικές γιορτές. Τις παρακολούθησαν συνολικά 130 παιδάκια και πολλοί γονείς που έμειναν κατενθουσιασμένοι».

880

ΕΠΟΝίτες και Αετόπουλα της Νέας Χώρας στα Τσικαλαριά το 1945 ή 1946. Όρθα αριστερά μπροστά η Αγγελική Δαμιανάκη και πίσω ο Γιώργος Χριστοδουλάκης(Συλλογή Γ. Χριστοδουλάκη).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ. ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΕΤΑΞΥ ΕΡΕΙΠΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΩΝ
Στα Κρητικά Νιάτα (αρ. φύλ. 3, σελ. 3-4) στις 17 Δεκέμβρη του 1945 δημοσιεύεται «Μια έρευνα στην Καινούργια Χώρα» με τίτλο «Να έτσι ζούμε» και αποτελεί ένα οδοιπορικό στη συνοικία που συγκεντρώνει πλήθος πολύτιμων πληροφοριών και συγκλονιστικών εικόνων από την κατοχική και την απελευθερωμένη Νέα Χώρα. Το ρεπορτάζ και το κείμενο που ακολουθεί και φέρει την υπογραφή «Π.», έχει γίνει κι έχει γραφεί από τον αείμνηστο Νεοχωρίτη αντιστασιακό αγωνιστή της Αριστεράς και της Δημοκρατίας Παύλο Μιχελιουδάκη [9], σύμφωνα με τη σημερινή μαρτυρία του Γιώργη Χριστοδουλάκη [10] γραμματέα τότε της ΕΠΟΝ Νέας Χώρας και αυτόπτη μάρτυρα. (Διατηρήθηκε η ορθογραφία του πρωτότυπου).
ΝΑ ΕΤΣΙ ΖΟΥΜΕ!
Καθώς προχωρούμε στον «κεντρικό» δρόμο της Καινούργιας Χώρας κατεβαίνοντας προς την «Αμμούτσα», μας χαιρετάνε απ’ τα χαμόσπιτα, τα μισοσβυμένα πια απ’ τη βροχή συνθήματα: «Ζήτω η Λευτεριά, ΕΠΟΝ».
Θάχαν πολλά να μας πουν τούτοι οι τοίχοι αν είχαν μιλιά. …Για τον τηλεβόα που πίσω απ’ τούτες τις γκρεμισμένες μάντρες μίλησε, για πρώτη φορά, στην Κρήτη. Για τα εργατόπαιδα που σαν σκολνούσαν απ’ τη δουλειά γέμιζαν τις τσέπες προκηρύξεις, παίρναν στο ΄να χέρι το μπουγιέλο του μπογιά και το πιστόλι στ’ άλλο και κόλλαγαν ύστερα τις προκηρύξεις στις πλάτες των Γερμανών και γέμιζαν συνθήματα τη γειτονιά… . Για την πείνα…
. Για τα μπλόκα… . Για το λεβεντόπαιδο το Σπύρο που ΄φυγε ένα πρωί στ΄αντάρτικο και δεν ξαναγύρισε… . Εκεί σ’ ένα βράχο της Παναγιάς ένα βόλι του ΄κοψε στη μέση το τραγούδι… . Να ένα σύνθημα που μας λέει πολλά για την Καινούργια Χώρα: «Κάθε σπίτι και καλύβα είναι φρούριο απόρθητο, τάφος του φασισμού». Λάκκοι με νερά κάνουν το δρόμο, δρόμο «μετ’ εμποδίων».
– Χρειάζεται «ειδική εξάσκηση» κανείς για να περπατά στους δρόμους μας, λέει μια γυναίκα – καθώς προσπαθούμε να περάσουμε ανάμεσα απ’ τις «λίμνες».                                                        Δεξιά, αριστερά, στις αυλές, σε κάθε γωνιά, σωριασμένα και σκορπισμένα σκουπίδια.
– Το κάρρο περνά απ’ το μεγάλο δρόμο μόνο, μας λέει μια νοικοκερά. Εμάς απ’ το δρόμο μας δεν περνά καθόλου.
Δίπλα σ’ ένα σωρό σκουπίδια τρία παιδάκια – το μεγαλύτερο δεν είναι πέντε χρονών – «παίζουν». Βουτούν τα γυμνά τους ποδαράκια στα νερά και πιτσιλίζουν.  Ανακατεύουν χώματα με νερά. Κι είναι κρύο – παγωνιά! (Δεν ξέρουμε πως λέγεται αυτό το πράμμα στην Αγγλία ή στην Αμερική… . Εμείς στην Ελλάδα θα το πούμε «ψυχαγωγία και προστασία του παιδιού»).
Στη μέση του δρόμου μια παρέα μεγάλα παιδιά παίζουν βόλους. Είναι δεκάξη παιδιά. Απ’ αυτά τα δώδεκα είναι ξυπόλητα τα δυό φορούνε ξύλινα τσοκαράκια, το ένα πέδιλα καλοκαιρινά και μόνο ένα, ένα ζευγαράκι τρύπια παπούτσια. Τα ρούχα τους είναι σύρραμμα από κουβέρτες, γερμανικά παντελόνια και άλλα υφάσματα απροσδιόριστα απ’ τη πολυκαιρία. (Αν γι’ αυτά τα πράμματα αμφιβάλλει ο κ. Γενικός Διοικητής, ο κ. Νομάρχης και ο Διευθυντής της ΟΥΝΡΑ να κάμουν μια βόλτα, ότι ώρα θέλουν για να ιδούν πως λίγα είναι αυτά που γράφουμε).
– Και τι να πρωτοπάρουμε με 500 δρχ. μεροκάματο μας λέει ένας εργάτης!                           Ακολουθούμε μια παρέα αετόπουλα που κατεβαίνουν προς τη λέσχη, τραγουδώντας: «Κάτω του φασισμού η ψώρα, μακρυά μακρυά από την Καινούργια Χώρα …». Ρωτούμε τον Παναγιώτη, ένα όμορφο γελαστό παιδάκι, τι φάγανε σήμερα σπίτι τους.
– Ντοματοσαλάτα, μας λέει και κοκκινίζει. Ο μπαμπάς μου είναι άρρωστος και δεν έχουμε κανένα να δουλεύει.
– Εγώ έφαγα φασόλες απ’ το συσσίτιο. Χτες μας είχαν σούπα και προχτές πάλι σούπα, μας λέει ο Γιαννάκης.                                                                                                                                                  Τα ρωτάμε για κρέας.
– Είναι ένας μήνας από τότε που μας δώσανε κρέας κονσέρβα… . Στην αρχή μας δίνανε και ψάρι… μα τώρα… λέει με παράπονο.
Σ’ ένα καθαρό δωμάτιο  έχουν τη λέσχη τους οι επονίτες της Καινούργιας Χώρας. Μαζεύονται εδώ κάθε βράδυ τα αγόρια και τ’ απόγευμα εμείς τα κορίτσια, μας λέει μια κοπέλα. Ρωτούμε ένα γεροδεμένο παλληκάρι που βρίσκουμε στη λέσχη πως πάνε οι δουλειές.
– Οι μισοί νέοι της Καινούργιας Χώρας είμαστε άνεργοι, μας λέει. Κι οι περισσότεροι απ’ αυτούς που δουλεύουν κάνουν 2 – 3 μεροκάματα τη βδομάδα.
– Και τα κορίτσια που δούλευαν στο Καπνεργοστάσιο [11] μας λέει η κοπέλλα είναι τώρα χωρίς δουλειά. Κλειστό και το Καπνεργοστάσιο… .
Μπαίνουμε σε μιαν αυλή – μάντρα. Σε 6 δωμάτια έχουν στριμωχθεί 4 οικογένειες με 18 άτομα. Μυρωδιά ανυπόφορη.
–  Νερό κουβαλούμε απ’ το πηγάδι. Και σαπούνι δεν έχουμε. Φως ηλεκτρικό λίγα σπίτια έχουν σε τούτη τη γειτονιά. Τα πιο πολλά λύχνους και λάμπες.
Πάμε στο σχολειό. Η πρώτη εντύπωση. Ακαθαρσία όσο παίρνει. Πολλά τζάμια λείπουν. Δυό σχολειά κάνουν μάθημα εδώ.
Το πρωί το 6ο. Το απόγευμα το 5ο. Μας κάνει εντύπωση πόσο λίγοι είναι οι μαθητές. Μα ένας μικρός μας εξηγεί:
– Πεινούμε… δεν έχουμε βιβλία… τετράδια. Στο σχολειό πως θα πάμε; Τι να κάνουν κι οι δάσκαλοι! (Εδώ το κράτος έχει σοβαρές ασχολίες «την εξόντωση του εαμοκομμουνισμού». Τα σχολειά θα κοιτάζουμε τώρα!).
Στα «Πευκάκια» μας δείχνει ο γραμματέας της ΕΠΟΝ της Νέας Χώρας τα ορύγματα που έχουν σκεπάσει οι επονίτες. Και πιο κάτω τα οδοφράγματα που χάλασαν.
– Κάνουμε ότι μπορούμε και θα κάνουμε και τ’ αδύνατα για να καλιτερέψουμε τη ζωή της γειτονιάς μας, μας λέει.                                                                                                                                       Φεύγουμε… εκεί σε μια γωνιά ένα κοριτσάκι κι ένα αγοράκι χτίζουν ένα σπιτάκι. Για παράθυρα του βάζουν φύλλα από μανταρίνι. Και φαντάζει το σπιτάκι σαν παλατάκι… .
Τα εργατόπαιδα σκολνούν αυτήν την ώρα [12]. Μια φάλαγγα νέοι με λαδωμένες φόρμες με μαύρα μα αποφασιστικά πρόσωπα ανεβαίνει. Να ο Γιώργος, ο Γιακουμής, ο Νίκος. Να η Κατίνα και η Μαρίκα.
– Γεια σας παιδιά.
– Γεια σας.
– Προχωράτε παιδιά. Και πιο δυνατά  τ’ αμόνι. Πιο γρήγορα το χτίσιμο. Για να κάμουμε να λάμψουν γρήγορα πάνω απ’ τη Καινούργια Χώρα τα άσπρα όμορφα σπιτάκια με τα κόκκινα – σαν από μανταρινόφυλλο – παράθυρά τους.

897

Επονίτες της Νέας Χώρας στην παραλία κατά την απελευθέρωση(Συλλογή Γ. Χριστοδουλάκη).

%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%ce%b1-%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-18-2-1945

Ο ανταρτοεπονίτης Παύλος Μιχελιουδάκης με άλλους αντάρτες του ΕΛΑΣ στα Παλιά Ρούματα στις 18/2/45. (Συλλογή Π.Μιχελιουδάκη).

* Η Νεα Χώρα είναι γειτονιά των Χανίων που κατά τη διάρκεια της κατοχής είχε πλούσια αντιστασιακή δράση. Οι κάτοικοι της είχαν αριστερές καταβολές, για αυτό και απέκτησε το προσωνύμιο «Μικρή Μόσχα».

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1]  Ο Π. Δημητράτος από την Κεφαλονιά, στις αρχές του 20ου αιώνα συνεργάστηκε με τις σοσιαλιστικές οργανώσεις του Ν. Γιαννιού και του Πλ. Δρακούλη και συνδέθηκε με τη «Φεντερασιόν» της Θεσσαλονίκης. Είχε διατελέσει πρόεδρος (1927-28) και γραμματέας (1930-31) της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας καθώς και γραμματέας της «Συνομοσπονδίας Δημοσίων Υπαλλήλων Ελλάδος» (ΣΔΥΕ). Έλαβε μέρος στην αντίσταση του λαού μας κατά των κατακτητών με τη συμμετοχή του το 1941 στην οργάνωση «Δημοκράτης» και αργότερα από ηγετική θέση στο Ε.Α.Μ. Αθήνας. Πιάστηκε και βασανίστηκε σκληρά. Για τη σωτηρία του έγιναν πολλές προσπάθειες και διαβήματα στον τότε κατοχικό «υπουργό» Παιδείας Λογοθετόπουλο, της δωσιλογικής κυβέρνησης Τσολάκογλου, χωρίς αποτέλεσμα. Εκτελέστηκε το Μάη του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.
[2]  Γ. Δ. Τσίβης, Χανιά, Κατοχή και Αντίσταση, σελ. 66, εκδ. Γνώση, Αθήνα 1985.
[3]  Βλ. Π. Μιχελιουδάκης, Η ΕΠΟΝ γεννήθηκε στην Κρήτη, άρθρο στην εφημ. «Αυγή»,  27 Φεβρουαρίου 1988.
[4]  Οντέτ Βαρών – Βασάρ, Η ενηλικίωση μιας γενιάς: Νέοι και νέες στην Κατοχή και στην Αντίσταση, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2009.
[5]  Βλ. Άννα Μανουκάκη – Μεταξάκη, Η θρυλική ΕΠΟΝ και η δράση της στην Κρήτη, άρθρο στην εφημ. ΠΑΤΡΙΣ (Ηρακλείου), 28 Φεβρουαρίου 2005 και Αντώνης Μπριλλάκης, ΕΠΟΝ Κρήτης: Μια παράλληλη ιστορία, άρθρο στο περιοδικό ΑΝΤΙ, τεύχος 13, 22/2/1975.
[6] Βλ. Η Αλίβρεκτος Νέα Χώρα: Μαρτυρία, Γ. Χριστοδουλάκης 2009, σελ. 205-206.
[7] Προφορική συνέντευξη που δόθηκε στον γράφοντα τον Αύγουστο του 2010 και επιβεβαιώνει όσα αναφέρονται στη μαρτυρία του Γ. Χριστοδουλάκη.
[8] Ο ανταρτοεπονίτης Σπ. Περάκης από τη Νέα Χώρα πρωτοστάτησε στην ίδρυση και ανάπτυξη της ΠΟΕΝ κι αργότερα της ΕΠΟΝ στο ν. Χανίων. Βγήκε στο βουνό και σκοτώθηκε στη μάχη της Παναγιάς στις 14 Νοέμβρη 1944. Στη μνήμη του η ΕΠΟΝ Νέας Χώρας συγκρότησε μια εκλεκτή ομάδα από νέους της συνοικίας και της έδωσε τιμητικά το όνομά του.
[9] Ο Π. Μιχελιουδάκης (1919-1989) γεννήθηκε στη Νέα Χώρα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο και συμμετείχε στη Μάχη της Κρήτης. Συνιδρυτής της ΠΟΕΝ και μετά στην ΕΠΟΝ, υπήρξε πρόεδρος του Φοιτητικού Συνεταιρισμού. Ύστερα από τις μεγαλειώδεις αντιστασιακές εκδηλώσεις της 25ης Μαρτίου του 1944 στην Τριμάρτυρη, οι Γερμανοί τον επικήρυξαν και ο Παύλος ανέβηκε στο βουνό ως αντάρτης του ΕΛΑΣ αναλαμβάνοντας υπασπιστής του ιλάρχου Κρίτωνα Κυανίδη (καπετάν Φλωριά). Πήρε μέρος στη μάχη της Φουντάνας, στην επιχείρηση στη θέση Φώκιες, στη μάχη της Παναγιάς και ήταν γραμματέας στην συμφωνία της Τρομάρισσας μεταξύ ΕΑΜ και ΕΟΚ. Το 1947 σαν «δεσμώτης του πελάγους και των βράχων» εκτοπίζεται ως πολιτικός εξόριστος στην Ικαρία, στη Μακρόνησο, στον Άη Στράτη. Από το 1963 ασκεί τη δημοσιογραφία (Αυγή, Αλήθεια). Ήταν υποψήφιος σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις της ΕΔΑ στο νομό Χανίων έως τη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 η οποία τον εξορίζει ξανά στη Γυάρο και στη Λέρο. Το 1974 ήταν υποψήφιος με την «Ενωμένη Αριστερά» κι αργότερα με το ΚΚΕ Εσωτερικού στα Χανιά. Ήταν από τους πρωταγωνιστές της ΑΝΕΚ και ιδρυτικό μέλος της ΕΤΑΝΑΠ. Υπήρξε μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Κρητών Επιστημόνων. Έχει γράψει πλήθος άρθρων, μελετών, επιφυλλίδων και κριτικών σημειωμάτων σε εφημερίδες και περιοδικά στα Χανιά και στην Αθήνα.
[10] Ο Γ. Χριστοδουλάκης (1925) γεννήθηκε και μεγάλωσε δίπλα στην  «Αμμούτσα». Ατρόμητος, άφοβος και ακούραστος νέος, στην Κατοχή ήταν Γραμματέας της ΕΠΟΝ της Νέας Χώρας. Πρώτος έπιασε το επονίτικο χωνί και από το «μικρό τρουλί» (ανάμεσα στις σημερινές οδούς Βαλέστρα και Στυλ. Μακράκη), διαλάλησε, μέσα στη μαύρη ναζιστική νύχτα την ιαχή της λευτεριάς, χωρίς να λογαριάζει αν θα τον δουν τα μάτια των χαφιέδων. Το 1944 φυλακίστηκε για λίγο στο κολαστήριο της Αγιάς και αργότερα βγήκε για μικρό διάστημα στο βουνό στον υποδειγματικό λόχο της ΕΠΟΝ. Μετά την απελευθέρωση το μεταπολεμικό και μετεμφυλιακό κράτος τον «αντάμειψε» για την αντιστασιακή του δράση με 16 περίπου χρόνια με βασανιστήρια, φυλακές και εξορίες στα Γιούρα, στον Άη Στράτη, στη Μακρόνησο. Μετά την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης αγωνίζεται και μέχρι σήμερα για τη διάδοση της ιστορίας, των ιδανικών και των αξιών της Αντίστασης του λαού μας ενάντια στον φασισμό.
[11] Μιλά για το καπνεργοστάσιο του Μανωλικάκη που έβγαζε και τα λεγόμενα «στούκας» τσιγάρα.
[12] Τα εργατόπαιδα δούλευαν στα εργοστάσια επεξεργασίας ελαιολάδου και σαπωνοποιείας, της ΑΒΕΑ και του Πρέβε – Ιωαννίδη.

Πιτσιτάκης Γιώργος

Δάσκαλος/Ιστορικός Ερευνητής

Πρώτη δημοσίευση «Χανιώτικα Νέα»

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

Από 902.gr

Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση της Συνόδου Κορυφής μετά από 17 ώρες με κύρια χαρακτηριστικά, τους ανταγωνισμούς, τα παζάρια και τις οξυμένες αντιθέσεις ανάμεσα στα κράτη μέλη για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους αλλά και την πλήρη ομοφωνία ως προς την ομοβροντία των αντιλαϊκών μέτρων.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού  Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ η Σύνοδος Κορυφής κατέληξε σε ομόφωνη απόφαση που προβλέπει «σοβαρές μεταρρυθμίσεις» και χρηματοδότηση.

Νωρίτερα, «Συμφωνία» έγραψε στο Twitter ο πρωθυπουργός του Βελγίου Σαρλ Μισέλ. Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ξαβιέ Μπετέλ έγραψε ότι «βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία».

Η Σύνοδος που ξεκίνησε το απόγευμα της Κυριακής διέκοπτε κατά διαστήματα τις εργασίες της για τετραμερείς συναντήσεις μεταξύ Αλέξη Τσίπρα με την Άγκελα Μέρκελ, τον Φρανσουά Ολάντ και τον Ντόναλντ Τουσκ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο θέμα που παρέμενε ανοιχτό, από τα δύο που ήταν τα ξημερώματα ήταν για τη δημιουργία ταμείου ιδιωτικοποιήσεων στο οποίο θα μεταβιβαστούν περιουσιακά στοιχεία αξίας 50 δισ. ευρώ σαν ενέχυρα.

Στο κείμενο του Eurogroup που παρουσιάστηκε στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης γίνεται λόγος για ψήφιση έως την Τετάρτη 15 Ιούλη των πρώτων αντιλαϊκών μέτρων για ΦΠΑ, συντάξεις, Δημοσιονομικό Συμβούλιο και ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας περί εξυγίανσης των τραπεζών. Εφόσον τα μέτρα αυτά ψηφιστούν, τότε θα ξεκινήσει η διαπραγμάτευση για το 3ο μνημόνιο για δάνεια ύψους 82 με 86 δισ. ευρώ και με την προϋπόθεση ότι «η ελληνική προσφορά για μεταρρυθμιστικά μέτρα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά».

Μεταξύ άλλων ζητούν «φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις στο Συνταξιοδοτικό» και «αυστηρή αναθεώρηση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του συνδικαλισμού και των συλλογικών απολύσεων». Στο κείμενο γίνεται λόγος για «σαφές χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή όλων των συστάσεων του ΟΟΣΑ, μεταξύ των οποίων και άνοιγμα των καταστημάτων την Κυριακή, περίοδοι εκπτώσεων, άνοιγμα του επαγγέλματος του φαρμακοποιού, της αγοράς γάλατος και των αρτοποιείων».

Για τις ιδιωτικοποιήσεις αναφέρεται «πρόοδος στην ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ» και «ένα σημαντικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων», ενώ προτείνεται κατά πλειοψηφία πως «αξιόλογα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία [αξίας 50 δισ. ευρώ] θα πρέπει να μεταβιβαστούν σε ένα υπάρχον εξωτερικό και ανεξάρτητο ταμείο όπως το Institution for Growth στο Λουξεμβούργο, ώστε να ιδιωτικοποιηθούν με την πάροδο του χρόνου και να μειωθεί το χρέος. Ένα τέτοιο ταμείο θα είναι υπό τη διαχείριση των ελληνικών αρχών, υπό την επίβλεψη των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών».

Ολόκληρο το κείμενο του Eurogroup (στις αγκύλες είναι οι προτάσεις που δεν είναι ομόφωνες).

«Το Eurogroup υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη με τις ελληνικές αρχές ως προαπαιτούμενο για ενδεχόμενη μελλοντική συμφωνία για πρόγραμμα διάσωσης μέσω ESM. Σε αυτό το πλαίσιο, η εμπέδωση του προγράμματος από τις ελληνικές αρχές είναι ζωτικής σημασίας και η επιτυχής εφαρμογή του πρέπει να ακολουθήσει τις πολιτικές δεσμεύσεις.

Το Eurogroup αναμένει τη συνέχιση της πλήρους συμμετοχής του ΔΝΤ (και καλωσορίζει την πρόθεση της Ελλάδας να επιδιώξει πλήρη εμπλοκή του ΔΝΤ στην παρακολούθηση και χρηματοδότηση του προγράμματος). Αυτό αποτελεί προαπαιτούμενο για το Eurogroup προκειμένου να υπάρξει συμφωνία επί ενός προγράμματος στον ESM.

Δεδομένης της ανάγκης για ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης με την Ελλάδα, το Eurogroup καλωσορίζει τις δεσμεύσεις των ελληνικών αρχών να νομοθετήσουν χωρίς καθυστέρηση μέχρι τις 15 Ιουλίου ένα πρώτο πακέτο μέτρων. Αυτά τα μέτρα, έχοντας ληφθεί σε πλήρη συμφωνία με τους θεσμούς, θα περιλαμβάνουν:

– Εξορθολογισμό του ΦΠΑ και διεύρυνση της φορολογικής βάσης για την αύξηση των εσόδων.

– Προκαταβολικά μέτρα για τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου μεταρρυθμιστικού προγράμματος στο Συνταξιοδοτικό.

– Υιοθέτηση Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι σημαντική αναδιάρθρωση των διαδικασιών και των κανονισμών για το σύστημα της αστικής δικαιοσύνης, αλλά και σημαντική επιτάχυνση της δικαστικής διαδικασίας και μείωση του κόστους.

– Διασφάλιση της πλήρους νομικής ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ.

– Πλήρης εφαρμογή των σχετικών προβλέψεων που περιλαμβάνονται στη Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, ιδιαίτερα με το να καταστεί λειτουργικό το Δημοσιονομικό Συμβούλιο προτού οριστικοποιηθεί το MoU [και εισαγωγή αυτόματων περικοπών δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τους φιλόδοξους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος που θα υπόκειται στην έγκριση των Θεσμών].

– Ενσωμάτωση της οδηγίας BRRD τουλάχιστον σε διάστημα μιας εβδομάδας με τη στήριξη της Κομισιόν.

Άμεσα, και μόνο μετά τη νομική εφαρμογή των προαναφερόμενων μέτρων, καθώς και την επικύρωση όλων των δεσμεύσεων που περιλαμβάνονται στο παρόν έγγραφο από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, μπορεί να ληφθεί μια απόφαση εντολής προς τους Θεσμούς για διαπραγμάτευση ενός Μνημονίου Κατανόησης (MoU). Η απόφαση αυτή θα ληφθεί υπό τον όρο ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες σε εθνικό επίπεδο και ότι θα πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 13 της Συνθήκης του ESM, στη βάση της αξιολόγησης που προβλέπει το Άρθρο 13.1.

Προκειμένου να διαμορφωθεί η βάση για μια επιτυχή κατάληξη του MoU, η ελληνική προσφορά για μεταρρυθμιστικά μέτρα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά, ώστε να λαμβάνει υπόψη την έντονα επιδεινωμένη οικονομική και δημοσιονομική θέση της χώρας κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δεσμευθεί επισήμως ως προς την ενίσχυση των προτάσεών της σε ένα αριθμό πεδίων που προσδιορίζονται από τους Θεσμούς, με ένα ικανοποιητικό ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για τη νομοθέτηση και την εφαρμογή τους, συμπεριλαμβάνοντας δομικής φύσης σημεία αναφοράς, ορόσημα και ποσοτικά κριτήρια, ώστε να υπάρχει σαφήνεια για την κατεύθυνση των πολιτικών σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο.

Κυρίως χρειάζεται, σε συνεννόηση με τους θεσμούς:

– Να διενεργηθούν οι φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις στο Συνταξιοδοτικό, καθώς και συγκεκριμένες πολιτικές που θα ισοφαρίσουν πλήρως τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου για τη μεταρρύθμιση στις συντάξεις του 2012 και την εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος ή κοινώς συμφωνημένα ισοδύναμα μέτρα έως τον Οκτώβριο του 2015.

– [Πώληση Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων από σούπερ μάρκετ σε επόμενο βήμα], όπως και το άνοιγμα κρίσιμων μακροοικονομικά κλειστών επαγγελμάτων (για παράδειγμα οι μεταφορές με πλοία). Σύμφωνα με τη δεύτερη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, οι κατασκευές θα πρέπει να συμπεριληφθούν στα προαπαιτούμενα.

– Στην αγορά Ενέργειας, η πρόοδος στην ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ [εκτός αν μπορούν να βρεθούν άλλα μέτρα που να έχουν ισοδύναμη επίδραση στον ανταγωνισμό, όπως συμφωνήθηκε με τους Θεσμούς].

– Στην αγορά εργασίας, να προχωρήσει σε αυστηρή αναθεώρηση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων, του συνδικαλισμού και των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα και την προσέγγιση που προτείνεται από τους Θεσμούς. [Επίσης, οι ελληνικές αρχές θα εκσυγχρονίσουν το νομοθετικό πλαίσιο των ομαδικών απολύσεων, σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές]. Στο πλαίσιο αυτών των αξιολογήσεων, οι αλλαγές στην αγορά εργασίας θα πρέπει να βασίζονται σε διεθνείς και ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές και δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν επιστροφή σε πολιτικές του παρελθόντος, οι οποίες δεν είναι συμβατές με το στόχο προώθησης της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης.

– Να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης αποφασιστικής δράσης για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και μέτρα για την ενίσχυση της διακυβέρνησης του ΤΧΣ και των τραπεζών, συγκεκριμένα περιορίζοντας ενδεχόμενο πολιτικής παρέμβασης ειδικά στις διαδικασίες διορισμού.

Επιπλέον αυτών, οι ελληνικές αρχές θα πρέπει να προχωρήσουν στις ακόλουθες ενέργειες:

– Να αναπτύξουν ένα σημαντικά αναβαθμισμένο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων με βελτιωμένη διακυβέρνηση.

[Οι ελληνικές αρχές θα προσκαλέσουν ένα ανεξάρτητο σώμα που θα αποτιμήσει την αξία των προς πώληση παγίων και θα αναζητήσουν τον καταλληλότερο τρόπο προκειμένου να ενισχυθεί περαιτέρω η ανεξαρτησία του ΤΑΙΠΕΔ, με τη συμμετοχή της Κομισιόν] ή

[Επιπλέον, αξιόλογα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία (αξίας 50 δισ. ευρώ) θα πρέπει να μεταβιβαστούν σε ένα υπάρχον εξωτερικό και ανεξάρτητο ταμείο όπως το Institution for Growth στο Λουξεμβούργο, ώστε να ιδιωτικοποιηθούν με την πάροδο του χρόνου και να μειωθεί το χρέος. Ένα τέτοιο ταμείο θα είναι υπό τη διαχείριση των ελληνικών αρχών υπό την επίβλεψη των αρμόδιων ευρωπαϊκών θεσμών].

– Σε συμφωνία με τις φιλοδοξίες της ελληνικής κυβέρνησης, να εκσυγχρονιστεί και να ενισχυθεί σημαντικά η δημόσια διοίκηση και να τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα, υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την ενίσχυση των δεξιοτήτων και την αποπολιτικοποίηση της ελληνικής διοίκησης. Μια πρώτη πρόταση θα πρέπει να κατατεθεί μέχρι τις 20 Ιουλίου μετά από συζητήσεις με τους Θεσμούς. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να μειώσει περαιτέρω το κόστος της ελληνικής διοίκησης, με βάση ένα πρόγραμμα το οποίο θα συμφωνηθεί με τους Θεσμούς.

– Να ομαλοποιήσουν πλήρως τις μεθόδους εργασίας με τους Θεσμούς, περιλαμβανόμενης της αναγκαίας εργασίας στην Αθήνα, για να βελτιωθεί η εφαρμογή του προγράμματος και η εποπτεία. Η κυβέρνηση χρειάζεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με τους Θεσμούς σε όλα τα προσχέδια των νομοσχεδίων στις σχετικές περιοχές, με επαρκή χρόνο πριν την υποβολή τους για δημόσια διαβούλευση ή στο Κοινοβούλιο. Το Eurogroup υπογραμμίζει και πάλι ότι η εφαρμογή είναι το κλειδί και στο πλαίσιο αυτό καλωσορίζει την πρόθεση των ελληνικών αρχών να ζητήσουν έως τις 20 Ιουλίου υποστήριξη από τους Θεσμούς και τα κράτη – μέλη για τεχνική βοήθεια και ζητούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντονίσει την υποστήριξη αυτή από την Ευρώπη.

-[Τέλος, να τροποποιήσουν ή να αντισταθμίσουν ακυρωτικούς νόμους (roll-back legislation) που υιοθετήθηκαν μέσα στο 2015, οι οποίοι δεν είχαν συμφωνηθεί με τους Θεσμούς και είναι αντίθετοι στις δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της ανακοίνωσης του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου του 2015].

Οι παραπάνω δεσμεύσεις είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις με τις ελληνικές αρχές. Ωστόσο, το Eurogroup κατέστησε σαφές ότι η έναρξη των διαπραγματεύσεων δεν αποκλείει κάποια πιθανή τελική συμφωνία για ένα νέο πρόγραμμα του ESM, το οποίο θα πρέπει να βασίζεται σε μια απόφαση για το συνολικό πακέτο (περιλαμβανόμενων των χρηματοδοτικών αναγκών, της βιωσιμότητας του χρέους και πιθανής χρηματοδότησης – γέφυρας).

Το Eurogroup υπολογίζει τις πιθανές χρηματοδοτικές ανάγκες του προγράμματος μεταξύ 82 δισ. ευρώ και 86 δισ. ευρώ όπως αξιολογήθηκε από τους Θεσμούς. Το Eurogroup προσκαλεί τους Θεσμούς να εξετάσουν πιθανότητες για να μειωθεί το χρηματοδοτικό πακέτο μέσω ενός εναλλακτικού δημοσιονομικού δρόμου ή υψηλότερων εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις. Η αποκατάσταση της πρόσβασης στις αγορές, το οποίο αποτελεί στόχο κάθε προγράμματος χρηματοοικονομικής βοήθειας, μειώνει την ανάγκη για άντληση από το συνολικό χρηματοδοτικό πακέτο. Το Eurogroup σημειώνει τις επείγουσες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας, οι οποίες υπογραμμίζουν την ανάγκη για πολύ γρήγορη πρόοδο στην κατάληξη μιας συμφωνίας για ένα νέο MoU: Αυτές εκτιμάται ότι φτάνουν τα 7 δισ. ευρώ έως τις 20 Ιουλίου και επιπλέον 5 δισ. ευρώ μέχρι τα μέσα Αυγούστου.

Το Eurogroup αναγνωρίζει τη σημασία να διασφαλιστεί ότι το ελληνικό κράτος μπορεί να εκπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ΔΝΤ και την Τράπεζα της Ελλάδας και να εκπληρώσει τις δανειακές υποχρεώσεις τις επόμενες εβδομάδες, για να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις που θα επιτρέψουν την οργανωμένη ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Οι κίνδυνοι να μην ολοκληρωθούν ταχέως οι διαπραγματεύσεις παραμένουν πλήρως στην Ελλάδα. Το Eurogroup θα συζητήσει επειγόντως αυτά τα θέματα.

Δεδομένων των σημαντικών προκλήσεων του ελληνικού χρηματοπιστωτικού κλάδου, ο συνολικός φάκελος ενός νέου προγράμματος με τον ESM θα πρέπει να περιλαμβάνει την πρόβλεψη ενός «μαξιλαριού» ρευστότητας 10-25 δισ. ευρώ για τον τραπεζικό κλάδο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης και τα κόστη εξυγίανσης, εκ των οποίων ποσό ύψους 10 δισ. ευρώ θα διατίθετο άμεσα σε ξεχωριστό λογαριασμό στο ESM.

Το Eurogroup αναγνωρίζει πως μια ταχεία απόφαση για την υλοποίηση νέου προγράμματος αποτελεί προϋπόθεση για να ανοίξουν ξανά οι τράπεζες, αποφεύγοντας έτσι την αύξηση του συνολικού προγράμματος χρηματοδότησης. Η ΕΚΤ/SSM θα προχωρήσει σε μία ολοκληρωμένη αξιολόγηση μετά το καλοκαίρι. Συνολικά το «μαξιλάρι» ρευστότητας θα καλύψει πιθανά κεφαλαιακά ελλείμματα μετά τις ολοκληρωμένες αξιολογήσεις όταν θα έχει τεθεί σε εφαρμογή το νομικό πλαίσιο.

Υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες αναφορικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Αυτό οφείλεται στη χαλάρωση των πολιτικών κατά τους τελευταίους 12 μήνες, που είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση του εγχώριου μακροοικονομικού και οικονομικού περιβάλλοντος. Το Eurogroup επαναλαμβάνει πως οι χώρες – μέλη της Ευρωζώνης έχουν -κατά τα προηγούμενα χρόνια- υιοθετήσει σημαντικά μέτρα που στηρίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ελαφρύνοντας το μονοπάτι εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, μειώνοντας σημαντικά το κόστος αποπληρωμής του.

Σε αυτή τη βάση και στο πλαίσιο ενδεχόμενου μελλοντικού προγράμματος μέσω του ESM και σε ευθυγράμμιση με το πνεύμα της ανακοίνωσης του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012, το Eurogroup είναι έτοιμο να εξετάσει ενδεχόμενα πρόσθετα μέτρα περαιτέρω χαλάρωσης των όρων εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους, αν αυτό χρειαστεί, ώστε να διασφαλιστεί πως οι καθαρές χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν σε βιώσιμο μονοπάτι. Αυτά τα μέτρα, περιλαμβανομένης μεγαλύτερης περιόδου χάριτος και επιμήκυνση των περιόδων αποπληρωμής, θα εξαρτηθούν από την πλήρη εφαρμογή των μέτρων που θα συμφωνηθούν σε ενδεχόμενο νέο πρόγραμμα ανάμεσα στην Ελλάδα και τους Θεσμούς και θα εξεταστούν μετά τη θετική ολοκλήρωση της εφαρμογής των εν λόγω μέτρων.

Το Eurogroup υπογραμμίζει πως δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κούρεμα της ονομαστικής αξίας του χρέους.

Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τηρήσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και εγκαίρως.

Δεδομένου ότι όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις πoυ περιλαμβάνονται σε αυτό το έγγραφο εκπληρωθούν, το Eurogroup μαζί με το διοικητικό συμβούλιο του ESM και με βάση το άρθρο 13.2 της Συνθήκης του ESM, θα εξουσιοδοτήσουν τους θεσμούς να διαπραγματευτούν ένα νέο πρόγραμμα, αν οι προϋποθέσεις του άρθρου 13 της συνθήκης του ESM πληρούνται στη βάση της αξιολόγησης που αναφέρεται στο άρθρο 13.1.

Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία, θα πρέπει άμεσα να προταθεί στην Ελλάδα προσωρινή αναστολή (time out) από την Ευρωζώνη με ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους».

——Σχόλιο δικό μου—–

Ελπίζω να καταλαβαίνει μέχρι και η τελευταία πετρά πια, ότι οι «δημοκρατικοί θεσμοί» της ΕΕ σταματούν εκεί που ξεκινά η οικονομία και την κοιτούν σαν ντροπαλά κορίτσια να κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιοτέρους…

Read Full Post »

Μιας και μας λογοκρίνει το “δημοκρατικό” facebook… ως ανατρεπτικό ιστολογοφόρο… περιστασιακή ανάρτηση από το απαγορευμένο “Sibilla»

Έχετε δει χώρα όπου οι διανοούμενοι της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης (Βουλή) και τα μεγάλα στελέχη των Υπουργείων… κάθε Παρασκευή προσφέρουν ΔΩΡΕΑΝ χειρωνακτική εργασία στις αγροτικές καλλιέργειες;
Στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, εκεί που όλα τα αργυρώνητα ΜΜΕ και πολλά δημοκρατικά ιστολόγια έγραφαν ότι 120 σκυλιά κατασπάραξαν τον αντίπαλο του προέδρου της χώρας (είδηση κατασκευασμένη από την Cia), οι διανοούμενοι προσφέρουν χειρωνακτική εργασία και ειδικά όταν είναι η περίοδος μαζέματος του ρυζιού καταλαβαίνουν τι ετσί βερίκοκο (όχι αυτό του νεοφασίστα τηλέμπορα).
Έτσι ξέρουν πως ν’ αντιμετωπίζουν τους πολίτες!
Ο ανεπάγγελτος, πάντα κρατικοδίαιτος Στουρνάρας, ο κουβαλητής της τσάντας του Σημίτη αν εργαζόταν κάθε Παρασκευή στα χωράφια… θα ήξερε τι σημαίνει αγρότης;
Τα 153 γερμανοτσογλάνια θα θα ήξεραν όταν «ψήφιζαν» τι σημαίνει πλειστηριασμός σπιτιών πολιτών;
Θα υπήρχαν βουλευτές που θα ψήφιζαν κλείσιμο σχολείων, νοσοκομείων, εξαθλίωση του λαού μας;

~.~

Σημείωση δική μου:
Αυτού του είδους η εργασία θα μπορούσε να έχει νόημα μόνο σε σοσιαλιστικά κράτη όπως η Β. Κορέα. Στο αστικό δικό μας κράτος, οι αντιλαϊκές αποφάσεις που παίρνουν δεν έχουν να κάνουν με την έλλειψη κατανόησης του πως περνάει ο λαός(όχι ότι νιώθουν στο πετσί τους πως περνάει), αλλά με τα μονοπώλια που βρίσκονται πάνω από τους πολιτικούς και καθορίζουν τις αποφάσεις τους. Όσους σπόρους και να φυτέψει ο Σαμαράς, αυτοί που θα θεριστούν θα είναι οι φτωχοί έλληνες πολίτες.

Βέβαια άμα είσαι σοσιαλιστής πρέπει και να το δείχνεις

Για τη σημείωση Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Οι ερυθρές φυλακές(Αναδημοσίευση από Σφυροδρέπανο)

 
Οι αναμνήσεις του καζαντζάκη από τα ταξίδια του στη σοβιετική ένωση, όπως μας τις δίνει συγκεντρωμένες στο βιβλίο του «ταξιδεύοντας στη ρουσία», είναι τόσο πλούσιες σε υλικό κι εύστοχες αξιολογικές κρίσεις, που δεν είναι εύκολο να συνοψιστούν και να παρουσιαστούν σ’ ένα μόνο κείμενο. Σε κάποια σημεία, νιώθει κανείς την ανάγκη να πάρει αυτούσια κάποια κεφάλαια και να τα τρίψει στη μούρη διάφορων «έγκυρων σοβιετολόγων» που δεν έχουν (όχι το ταλέντο και τη διεισδυτικότητα του συγγραφέα καζαντζάκη αλλά έστω) την έντιμη κριτική ματιά ενός ανθρώπου που μόνο κομμουνιστής δεν μπορεί να θεωρηθεί –παρά μόνο με μια πολύ ευρεία και χαλαρή έννοια.
 
Ένα τέτοιο απόσπασμα είναι και το παρακάτω κεφάλαιο, όπου ο καζαντζάκης μιλάει για τις ερυθρές φυλακές, δηλ για την εμπειρία του από το σοβιετικό σωφρονιστικό σύστημα. Και έχει κατά τη γνώμη μου μια ιδιαίτερη αξία, όχι μόνο επειδή μας δίνει τις βασικές αρχές του συστήματος και σημαντικές πληροφορίες για ένα θέμα στο οποίο οι «γνώσεις» των περισσότερων εξαντλούνται στη λέξη γκούλαγκ, χωρίς να νιώθουν την ανάγκη να μάθουν κάτι πέραν αυτού· αλλά ακόμα και για το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει στην τελευταία πρότασή του –που είναι από τους βασικούς ‘νόμους’ που ακολουθεί κάθε επαναστατικό εγχείρημα. Καλή ανάγνωση.
 
 
 
 Ο Παναγής Σκουριώτης της Σοβιετικής Ρουσίας είναι, όπως κι ο δικός μας, ένας ισχυρός οργανισμός, όλος φλόγα, αφιερωμένος με φανατισμό στο σκοπό που έθεσε στη ζωή του: ν’ αναμορφώσει τις φυλακές. Ξανθός, γαλάζια μάτια, ξεχειλισμένος από χαρά, σαν τους ανθρώπους που, κυριεμένοι από ένα μεγάλο πάθος, το ικανοποιούν και χαίρουνται. Χαρούμενος, γοργοκίνητος, με άρπαξε στο αυτοκίνητό του και μ’ έφερε στις μεγάλες φυλακές έξω από τη Μόσχα.
 
Μέσα στην πυκνήν ομίχλη, το πρωί εκείνο, τα σπίτια κι οι εκκλησιές γυάλιζαν αχνά, εξαϋλωμένα, σα χτίρια ξωτικά καμωμένα από καπνούς κι υγρασία. Τα ηλεχτρικά ήταν αναμμένα κι έφεγγαν θαμπά τους δρόμους και τις παγωμένες βιτρίνες. Κοράκια περνούσαν σιωπηλά και κάθιζαν στα κρυσταλλωμένα δέντρα, τα σπίτια όλο και λιγόστευαν, είχαμε πια βγει στο μοσχοβίτικο κάμπο, φτάναμε στις φυλακές.
 
Σε όλο το δρόμο ο νέος σύντροφός μου μου ξηγούσε ότι η Σοβιετική Ρουσία αντικρίζει και το δύσκολο πρόβλημα φυλακών και φυλακισμένων:
-Δύο είναι οι βασικές αρχές μας: α) η μόρφωση του κατάδικου β) η εργασία
 
α) Κάθε φυλακή έχει: το σκολειό της για τους αναλφάβητους· όλοι, όταν θα βγουν από τη φυλακή, πρέπει να ξέρουν ανάγνωση και γραφή· έχει τη λέσχη της, το θέατρό της, τον κινηματογράφο της, τη βιβλιοθήκη της· στη λέσχη συζητούν, γίνουνται ομιλίες, θεατρικές παραστάσεις, διαβάζουν και μορφώνουνται. Κάθε φυλακή έχει τη δική της «εφημερίδα του τοίχου», όπου οι ίδιοι οι φυλακισμένοι γράφουν με απόλυτη ελευτερία για όλα τα θέματα που αφορούν την υλική ή πνευματική ζωή τους. Οι φυλακισμένοι διαιρούνται σε διάφορες ομάδες και καθεμιά αναλαβαίνει ορισμένο κλάδο: υπάρχουν ομάδες για τη μόρφωση, για την πολιτική, τα οικονομικά, την υγιεινή, άλλες αναλαβαίνουν τη φιλολογία, τη μουσική, τις γιορτές. Όλες οι ομάδες αποτελούνται από φυλακισμένους και μονάχα ο πρόεδρός τους είναι κρατικός υπάλληλος. Μεγάλη προσοχή συνάμα δίνουμε στο κορμί: καθαριότητα, ηλιοθεραπεία, αεροθεραπεία, γυμναστική, εκδρομές.
 
β) Σύμφωνα με τη δεύτερή μας αρχή, όσοι κατάδικοι μπορούν, πρέπει να εργάζουνται. Η εργασία δεν έχει σκοπό την τιμωρία του φυλακισμένου, παρά την ανθρωπιστική κι επαγγελματική του μόρφωση· γι’ αυτό η εργασία πρέπει να ‘ναι ανάλογη με την κλίση και τις ικανότητες του κάθε ατόμου. Σωματική ή ψυχική ποινή απαγορεύεται, όχι μονάχα γιατί αντιστρατεύεται στις σοβιετικές μας αρχές παρά και γιατί εξαγριώνει τον άνθρωπο και του γεννάει μίσος για την κοινωνία. Η πείρα μας απόδειξε πως τίποτα δεν επιδράει τόσο ευεργετικά στο φυλακισμένο, όσο ο σεβασμός στην ατομικότητά του.
 
Ευτύς ως ο κατάδικος μπει στη φυλακή, πάνε και τον βλέπουν ο διευθυντής κι οι προϊστάμενοι στο μορφωτικό ή εργατικό τμήμα. Κουβεντιάζουν μαζί του, μελετούν το χαραχτήρα και τη μόρφωσή του, τις επαγγελματικές του ικανότητες. Την άλλη μέρα του δίνουνε το βιβλιάριο, όπου αναγράφουνται τα δικαιώματα και τα χρέη του.
 
Οι φυλακισμένοι διαιρούνται σε τρεις τάξες: Κατώτατη, μέση κι ανώτατη. Κάθε φυλακισμένος παραμένει υποχρεωτικά ορισμένο χρονικό διάστημα στην τάξη όπου κατατάχτηκε, ωσότου η διεύθυνση του επιτρέψει να μετατοπιστεί στην αμέσως ανώτερη. Η παραμονή του στην ίδια τάξη ή η μετάθεση σε άλλη εξαρτάται από την πρόοδο του φυλακισμένου στην εργασία του και στη συμπεριφορά του, και γενικά από την επίδραση που είχε απάνω του το σωφρονιστικό σύστημα.
 
Η προαγωγή σε ανώτερη τάξη συνεπάγεται ορισμένα προνόμια: Αλαφρώνουν οι όροι του κανονισμού, μπορεί ν’ απολυθεί ο κατάδικος προτού λήξει ο χρόνος της ποινής κτλ. Όσοι ανήκουν στην κατώτατη τάξη δικαιούνται να δέχουνται επίσκεψες και να ‘χουν αλληλογραφία κάθε 15 μέρες· όσοι στην ανώτατη, κάθε μέρα. Όσο ανεβαίνουν σε ανώτερη τάξη αποχτούν και μεγαλύτερη ελευτερία να διαχειρίζουνται τα χρηματικά ποσά που κερδίζουν και ν’ αγοράζουν τρόφιμα, φορέματα, βιβλία. Όσοι ανήκουν στη μεσαία τάξη δικαιούνται εφτά μέρες άδεια το χρόνο· όσοι στην ανώτατη δεκατέσσερεις. Επίσης μπορεί να χορηγηθεί στους αγρότες που έδειξαν καλή διαγωγή άδεια απουσίας τρεις τέσσερεις μήνες, να πάνε στα χωριά τους και να βοηθήσουν στο θερισμό. Οι μήνες αυτοί υπολογίζουνται ως φυλακή.
 
Έχουμε διάφορους τύπους φυλακές, ανάλογα με τα διάφορα μέτρα της κοινωνικής προστασίας:
α) Σωφρονιστικές· αυτές υποδιαιρούνται: σε οίκους φυλακής· σωφρονιστικούς οίκους προστασίας· παροικίες αγροτικές, επαγγελματικές, βιομηχανικές· ειδικά απομονωτήρια· μεταβατικούς, σωφρονιστικούς οίκους.
β) Γιατροπαιδαγωγικές· υποδιαιρούνται σε οίκους εργασίας για ανηλίκους· σε οίκους εργασίας για εγκληματίες προερχόμενους από αγροτοεργατική νεολαία.
γ) θεραπευτικές· υποδιαιρούνται: σε ιδρύματα για ψυχικά ανισόρροπους και σωματικά άρρωστους· σε ινστιτούτα ψυχιατρικής θεραπείας, νοσοκομεία κτλ.
 
Το σοβιετικό σωφρονιστικό σύστημα θέσπισε ακόμα μια σημαντική καινοτομία: Ως σήμερα, επικρατούσε η Ιδέα πως το δικαστήριο είναι ο μόνος ρυθμιστής της ποινής· σ’ εμάς όμως η δικαστική κι η σωφρονιστική εξουσία είναι δυο ισότιμοι παράγοντες της ενιαίας ποινικής πολιτικής του Κράτους. Το έργο της σωφρονιστικής εξουσίας δεν έχει σε μας μηχανικό χαραχτήρα· έγινε καθαρά δημιουργικό.
 
Από τη στιγμή που, ευτύς μετά τη δίκη, το κέντρο του βάρους μεταφέρεται στη σωφρονιστική εξουσία, τα εχτελεστικά σωφρονιστικά όργανα επιδίδουνται στη μελέτη –ψυχική, σωματική, πνευματική- των καταδίκων. Τους ταξινομούν, ορίζουν ειδικούς κανονισμούς, χρησιμοποιούν διάφορα, ανάλογα με την κάθε κατηγορία, μέσα σωφρονισμού και μόρφωσης.
 
Και το σπουδαιότερο: μπορούν όχι μονάχα ν’ αλλάξουν τους όρους της εχτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, παρά και να συντομέψουν το χρόνο της ποινής που όρισε το δικαστήριο και να μεταβάλουν ριζικά τα μέτρα της κοινωνικής προστασίας. Η Σοβιετική Ρουσία κλόνισε την αρχή πως οι δικαστικές ετυμηγορίες είναι απαραβίαστες· τα εχτελεστικά όργανα μπορούν, ανάλογα με τη διαγωγή του κατάδικου, να τροποποιήσουν ριζικά την ποινή.
 
Με τα μέσα αυτά προσπαθούμε όχι να τιμωρήσουμε τον κατάδικο παρά να τον κάμουμε ικανό να συνεργαστεί κι αυτός μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία: του μαθαίνουμε γράμματα, του θεραπεύουμε την ψυχή και το σώμα, του διδάσκουμε μιαν τέχνη για να μπορεί να ζήσει και να φανεί χρήσιμος στο σύνολο.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε να νικήσουμε το σκοτάδι του μυαλού και της ψυχής του ανθρώπου.
 
Μέσα από την πυκνήν ομίχλη έβλεπα τα υπερβόρεια μάτια του συντρόφου μου να λάμπουν σα δυο φλόγες. Μπαίναμε στη μεγάλη αυλή της φυλακής.
Το χτίριο είναι παλιό, απέραντο και ξεμοναχεμένο στην πεδιάδα. Κάμποσοι φυλακισμένοι έκοβαν ξύλα, άλλοι κουβαλούσαν κάρβουνα· ο διευθυντής χαιρέτησε τους «συντρόφους φυλακισμένους» μ’ εγκαρδιότητα. Μπήκαμε σ’ ένα μακρύ, φωτισμένο διάδρομο· ευτύς εξαρχής σου γεννιέται η εντύπωση πως δε βρίσκεσαι σε φυλακή παρά σε σιωπηλό, πειθαρχημένο εργοστάσιο.
 
Ανοίγαμε τις πόρτες κατά σειρά και βρισκόμασταν πάντα μπροστά σ’ ένα καινούρια αργαστήρι: Εδώ το τυπογραφείο που αναλαβαίνει, με τη φίρμα της φυλακής, να εκδίδει βιβλία, παραπέρα το βιβλιοδετείο, έπειτα το ξυλουργείο, το παπουτσίδικο, το σιδεράδικο, το ψωμάδικο. Οι ίδιοι οι φυλακισμένοι ζυμώνουν, φουρνίζουν, μαγερεύουν, πλένουν. Παντού μας υποδέχουνται χαρούμενα κι εγκάρδια· πουθενά δεν είδα φύλακες με στολή ή με όπλα· ελάχιστοι οι φύλακες και ντυμένοι πολιτικά. Οι κατάδικοι πάλι φορούν ό,τι ρούχα τους αρέσουν, τίποτα δε σου θυμίζει πως βρίσκεσαι σε φυλακή.
 
Πολλοί μαθαίνοντας πως είμαι ξένος, με ζυγώνουν με περιέργεια και σφοδρό ανθρώπινο ενδιαφέρον και με ρωτούν για την πατρίδα μου: «Τι γίνεται εκεί κάτω, υπάρχουν άνθρωποι να εκμεταλλεύουνται ανθρώπους, υπάρχουν σύντροφοι που να υποφέρουν; Τι ενέργεια κάνετε να φωτιστεί, να λευτερωθεί ο λαός;» Ρωτούσαν, μ’ έπιαναν από τα χέρια, με κοίταζαν, περίμεναν κι εγώ απαντούσα με αοριστία.
 
Στο σιδεράδικο ένα φυλακισμένος στέκουνταν σε μια γωνιά με σταυρωμένα χέρια:
-Αυτός δε θέλει να δουλέψει, μου ξήγησε ο διευθυντής χαμογελώντας· μα σε λίγες μέρες θα βαρεθεί, θα ντραπεί, θα ζουλέψει και θα πιάσει κι αυτός δουλειά. Όταν ένας κατάδικος έρθει, τον ρωτούμε αν θέλει να δουλέψει και πού· μερικοί αποκρίνουνται πως καμιά διάθεση δεν έχουν για δουλειά κι εμείς τότε τους αφήνουμε· καθένας είναι λεύτερος. Όμως φροντίζουμε να παραστέκουν άνεργοι μαζί μ’ εκείνους που δουλεύουν και πάντα, ύστερα από λίγες μέρες, έρχουνται μόνοι τους και μας παρακαλούν να τους δώσουμε εργασία.
 
Πήγαμε στη λέσχη. Ήταν άλλοτε εκκλησία και σώζουνται ακόμα μερικές αγιογραφικές τοιχογραφίες απάνω από το ιερό· τώρα είναι καταστόλιστη με κόκκινες σημαίες και κόκκινα ρητά· και στο βάθος, όπου μια φορά κι έναν καιρό ήταν η Αγία Τράπεζα, είναι τώρα η μαρμαρένια προτομή του Λένιν δεξιά του, το ξύλινο αντίγραφο του Μνημείου του στην Κόκκινη Πλατεία· κι αριστερά, το αποτύπωμα της φτωχικιάς ίσμπας που είχε καταφύγει ο Λένιν όταν τον κυνηγούσαν τα όρνια του Τσάρου.
 
Ως μπήκαμε, μια ορχήστρα από φυλακισμένους έπαιξε τη Διεθνή, η αυλαία άνοιξε και φάνηκαν στη σκηνή μια τριανταριά μεσόγυμνοι αθλητές κι άρχισαν να εχτελούν διάφορα δύσκολα γυμνάσματα.
Μια από τις μεγαλύτερες φροντίδες μας είναι και τούτη, μου κάνει ο διευθυντής: μαθαίνουμε τους συντρόφους φυλακισμένους ν’ αναπνέουν, να γυμνάζουν το σώμα τους, να το διατηρούν γερό και καθαρό· να ζουν όσο το δυνατό περισσότερο στο ύπαιθρο. Γι’ αυτό τους βλέπετε τόσο ζωηρούς και ροδοκόκκινους.
 
Ήταν πια μεσημέρι. Καθίσαμε και φάγαμε όλοι μαζί στους μεγάλους ξύλινους πάγκους: σούπα, κρέας με πατάτες, τσάι. Οι φυλακισμένοι έρχουνταν από τ’ αργαστήρια τους, πλένουνταν και κάθιζαν κεφάτοι κι έτρωγαν.
 
Έλεγα στο διευθνυτή:
Κι εμείς στην Ελλάδα προσπαθούμε κάποτε με την εργασία να καλυτερέψουμε την ψυχή και το σώμα των φυλακισμένων κι εμείς ξέρουμε τις θεωρητικές αρχές που εφαρμόζετε και προσπαθούμε να τις πραγματοποιήσουμε. Έχω ένα φίλο που ‘χει αφιερώσει τη ζωή του για τη μεγάλη τούτη αποστολή. Τον λένε Παναγή Σκουριώτη.
 
Ο διευθυντής κούνησε το κεφάλι του:
Σε όλο τον κόσμο, αποκρίθηκε, υπάρχει η προσπάθεια που λέτε· όλες οι θεωρίες είναι γνωστές και κυκλοφορούνε στον αγέρα της εποχής μας· παντού κάποιος αγνός και φλογερός ιδεολόγος θα βρεθεί, που θα θυσιάσει τη ζωή του για να τις εφαρμόσει· όμως, θαρρώ, του κάκου. Καμιά γενναία ριζική μεταβολή δεν μπορούν να πετύχουν και στο ζήτημα αυτό οι αστικές χώρες· είναι κι οι φυλακές μέρος ενός συνόλου και καμιά ριζική αναμόρφωση δεν μπορεί ποτέ να γίνει ξεκάρφωτη.
 
Στις αστικές χώρες, οι χαραχτηριζόμενες αξιόποινες πράξες αιτία έχουν συχνότατα όχι την ατομική διάθεση του φταίχτη παρά το σύνολο των κοινωνικών συνθηκών. Συχνότατα, στις αστικές κοινωνίες, ο εγκληματίας σπρώχνεται απ’ όλη την κοινωνία στο έγκλημα. Κι όταν τον κλείνουν στη φυλακή, έχει βαθιά του την πεποίθηση πως δεν είναι αυτός ο κακούργος παρά ολάκερη η κοινωνία· αυτός είναι το θύμα. Κι η πεποίθησή του αυτή τον γιομώνει πίκρα και μίσος. Με τέτοια ψυχολογία είναι φυσικό ν’ αντιδράει σε κάθε προσπάθεια που κάνει μια τέτοια κοινωνία για να τον καλυτερέψει.
 
Η αστική προσπάθεια για αναμόρφωση δεν μπορεί να ‘ναι ούτε ολοκληρωτική ούτε συνεχής. Είναι στη φύση του αστικού Κράτους να μη θέλει ποτέ –γιατί δεν το συφέρει- να ξυπνήσει εντελώς την ψυχή του λαού. Δε συφέρει να δει ο λαός πόσο κι από ποιους αδικιέται, ούτε να νιώσει πως έχει στα χέρια του όλη τη δύναμη. Γι’ αυτό, αν σε οποιοδήποτε κλάδο κρατικής ή κοινωνικής ενέργειας ξεπεταχτεί μια στιγμή μια αγνή προσπάθεια, η προσπάθεια αυτή είναι, αναγκαστικά, ξεμοναχιασμένη και μισερή, οφείλεται σε κανένα απροσάρμοστο στη γύρα του σαπίλα ιδεολόγο, βρίσκει οργανωμένη λυσσαλέα αντίδραση, φανερή ή κρυφή και γρήγορα ξεθυμαίνει.
 
Την άλλη μέρα, κάποιος γνώριμός μου Πολωνοεβραίος, παμπόνηρος κι αντιδραστικός, που του διηγήθηκα την επίσκεψή μου στις σοβιετικές φυλακές, καθώς κι όλα τα θαμαστά που ‘βλεπα κάθε μέρα, μου αποκρίθηκε σατανικά χαμογελώντας:
 
Ο Ποτιέμκιν, όταν έβγαζε σε περιοδεία την αυτοκρατορικιά μετρέσα του, τη Μεγάλη Αικατερίνη, έστελνε μπροστά έτοιμα χωριά από καρτόνι και τα στερέωνε κοντά στα μέρη απ’ όπου θα περνούσαν. Χωριάτες και χωριάτισσες, ντυμένοι λαμπερά κοστούμια, γλεντούσαν ευτυχισμένοι κάτω από τα δέντρα, έπαιζαν μπαλαλάικα, πηδοκοπούσαν και ζητωκραύγαζαν την αυτοκρατόρισσα. Δεν ήταν χωριάτες και χωριάτισσες· ήταν ηθοποιοί που τους είχε νοικιάσει ο Ποτιέμκιν· κι η ερωτευμένη χοντρο-Κατερίνα δάκρυζε από κατάνυξη κι ευτυχία.
 
Όμοια κι οι μπολσεβίκοι σας περιοδεύουν στη Μόσχα –στη μεγάλη από καρτόνι, από ηθοποιούς και μπαλαλάικες βιτρίνα της Ρουσίας –και σας δείχνουν (οι Ρούσοι είναι, κατά παράδοση, περίφημοι σκηνοθέτες) μερικά καλοβαλμένα, πιτήδεια τρουκαρισμένα θεάματα: σκολειά, σανατόρια, φυλακές, δικαστήρια, οι σειρήνες των εργοστασίων όταν περνάτε σφυρίζουν, τάχατε πως δουλεύουν ακατάπαυτα, οι ίδιες πάντα γεωργικές μηχανές περνούν από τους δρόμους που είναι για να περάσετε, τάχατε έτσι, κατά τύχη… Και σεις χάσκετε, οι κουτόφραγκοι, και πέφτετε στην παγίδα Ποτιέμκιν νεότατου συστήματος –στην παγίδα «Καρλ Μαρξ».
 
Γελούσε ο φίλος μου σαρκαστικά και με κοίταζε με τα παμπόνηρα ματάκια. Με διαπέρασε αλαφριά ανατριχίλα. Ανάμεσα στους φλογερούς στενοκέφαλους πιστούς που δουλεύουν με αγάπη και πείσμα, υπάρχουν οι πολύ μορφωμένοι, χαριτωμένοι και χαιρέκακοι άπιστοι. Τούτοι όλα τα ξέρουν, τίποτα δεν μπορεί να τους ξεγελάσει, πολύ έξυπνα αποσυνθέτουν και καταγγέλνουν τον «ιερό δόλο», που χωρίς αυτόν ποτέ δεν μπόρεσε να θεμελιωθεί μια νέα θρησκεία.
 

Όλα τα ξέρουν οι φίνοι τούτοι άπιστοι· μονάχα τούτο ξεχνούν: πως μονάχα επιθυμώντας, απατώμενος κι απατώντας –δηλαδή πιστεύοντας- ο άνθρωπος μπορεί ν’ αλλάξει το πρόσωπο της γης.

Και μια προσθήκη για να κάνουμε σύγκριση με την πολιτισμένη Δύση(αλήθεια μιλάμε σήμερα για τον πολιτισμό της Δύσης ή η δύση του πολιτισμού;) του σήμερα προσφορά του Αμπελοφιλοσοφίες:

Γκουαντάναμο, παιδαγωγικές ασκήσεις που κρατούν σώμα και πνεύμα σε ακμαία κατάσταση.

Και επειδή και εμείς ανήκωμεν εις την Δύσην…

Κόρινθος: Ξένιος Διας το συνώνυμο του Greek Hospitality

Χίλιοι καλοί χωρούνε

Read Full Post »

Το παρόν άρθρο μου το έδωσε ο Θερσίτης και το αναδημοσιεύω, να σημειωθεί πως για μερικά από αυτά που γράφει διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις.

Ε ναι λοιπόν, είμαστε το ίδιο αντισυστημικοί με την Ντόρα

-ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΕΡΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥΣ. ΔΕΙΡΕ ΚΙ ΕΛΛΗΝΕΣ!!!
ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ.
ΜΑ ΤΙ ΛΕΩ; ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Για ποιους λόγους η αστική τάξη η οποία χρηματοδότησε, προεβαλλε, ενίσχυσε και ανέχτηκε το ναζιστικό αυτό κόμμα τελικά το εξόντωσε;

1) Όταν στην συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ βρίσκονται οι Μάκης Βοριδης, Άδωνης Γεωργιάδης, σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά είναι ο Φαηλος Κρανιδιώτης και τομεαρχης η Σιδερη για ποιο λογο να λαμβάνει ξεχωριστά χρήματα ως βουλευτική αποζημίωση το ναζιστικό αυτό έκτρωμα;

Οι φασίστες είναι ήδη στην κυβέρνηση γιατί να ανεχτούν άλλο μια ενοχλητική και προκλητική αντιπολίτευση;

2) Το σχέδιο «Ξένιος Δίας» δεν συναντά κανένα πρόβλημα στην υλοποίηση του. Οι μετανάστες και πέφτουν θύματα ανελέητης εκμετάλλευσης από την εργοδοσία και οπότε γουστάρουν τους απελαύνουν χωρίς καν να τους δώσουν ούτε ένα ξεροκόμματο.

Εφ’ όσον ο νόμος επιτρέπει στην πλουτοκρατία να υπερεκμεταλευται όσο θέλει την ανθρώπινη εργασία, πολλές φορές μέχρι θανάτου, η ύπαρξη της Χ.α μονό αντιδράσεις αρνητικές στους σχεδιασμούς μπορεί να προκαλέσει.

Αφού όλα μπορούν να γίνονται στο φως του ήλιου.

Τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως λειτουργούν κανονικότατα και έχουν γίνει αποδεκτά από το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας.

Οι χρυσαυγiτες όμως με τις προκλητικές τους ενέργειες, τους θρασύδειλους ξυλοδαρμούς τους, τις απόπειρες δολοφονιών και τις δολοφονίες τους, κάνουν το ελληνικό αστικό κράτος να φαίνεται ξέφραγο αμπέλι.

Η εικόνα της κυβέρνησης αμαυρώνεται (σιγά την εικόνα) διότι η δράση των χρυσαυγιτών δείχνει περιφρόνηση στο «νομός και τάξη».

3) Τα μέτρα που θέλει να πάρει η συγκυβέρνηση τα παίρνει με υποτονικές αντιδράσεις από τον ελληνικό λαό.

Μόνο το ΚΚΕ ,και ελάχιστοι ακόμα τίμιοι αγωνιστές, με τις λίγες του δυνάμεις παλεύει να βάλει φρένο στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Όμως οι προκλήσεις των ηλίθιων τραμπούκων της Χ.α. αφυπνίζουν τον λαό.

Και όλα μέλι γάλα (και ξανά μελιγαλα) όταν τσακίζονται, σακατεύονται και σκοτώνονται οι αλλοδαποί.

Η συγκυβέρνηση δεν έχει κανένα πρόβλημα όπως και ολόκληρος ο χώρος της δεξιάς.

Αλλά τώρα τα «ζώα» σκότωσαν Έλληνα

Και ο συνδυασμός φτώχειας και αγρίου ξύλου και τώρα δολοφονίας είναι ένα πολύ εκρηκτικό μείγμα.

Την φτώχεια πολλοί άντεξαν το ξύλο επίσης, τον συνδυασμό όμως ουδεις.

4) Η θέση της ΕΕ είναι ξεκάθαρη. Εξίσωση φασισμού και κομμουνισμού είναι η ανιστόρητη, αισχρή κι επικίνδυνη πολιτική που έχει αποφασίσει να επιβάλλει.

Αυτή η θέση έμενε χωρίς εφαρμογή σε μια σειρά χωρών, εκτός αυτών της Βαλτικής, και η δράση της Χρυσής αυγής ήταν μια ολόχρυση ευκαιρία για να γίνει η αρχή.

Έκαναν μεγάλο κόπο να παρασύρουν σε πόλεμο το τιμημένο ΚΚΕ με την Χ.α αλλά το κόμμα αντιλαμβανόμενο από την πρώτη μέρα τις μεθοδεύσεις του αστικού πολιτικού κράτους δεν παρασύρθηκε να απαντήσει σε αντίποινα, που θα του έδιναν την λαβή, που αναζητά εδώ και 4 χρόνια για να το κυρηξουν εκτός νόμου.

Από τα γεγονότα στην MARFIN, στο σύνταγμα και στο υπουργείο εργασίας στήνεται μεθοδικά η προβοκάτσια.

Ελπίζουν στο λάθος του κόμματος. Δεν έπεσε όμως στην παγίδα.

Οι χρυσαυγιτες όχι μονό δεν πέτυχαν την αποστολή που τους είχε ανατεθεί να παρασύρουν το ΚΚΕ σε ανταρτοπόλεμο κόντρα στις χρυσαυγιτικες συμμορίες αλλά κατάφεραν και να το κινητοποιήσουν και να το ηρωοποιήσουν.

Κόμμα παντος καιρού. Όλων των  συνθηκών δεν ήταν δυνατό να το βάλουν στο χέρι οι τραμπούκοι και οι νονοί της νύχτας.

5) Εκκαθαρίσεις στην ηγεσία της αστυνομίας. Ήταν καιρός κάποιοι πασοκοι διοικητές αστυνομικών τμημάτων και φυσικά η ηγεσία να πάρουν τον πουλο και να μπουν στην θέση τους τα γαλάζια παιδιά. Με γελοίες προφάσεις τους απέπεμψαν.

Θα ακολουθήσουν άραγε και στο στρατό;

http://www.action24.gr/2013-08-09-08-11-13/item/2044-eisaggeliki-erevna-gia-to-dimosievma-apo-apostratous-lokatzides

http://www.blog.gr/article.php?id=117999&category_id=40

6) Η εξόντωση της Χ.α. κάνει πολύ καλό στην εικόνα της συγκυβέρνησης. Δείχνει τις «δημοκρατικές» της ευαισθησίες και ενισχύει το δόγμα νόμος και τάξη. Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου και το συνταγματικό τόξο θα ρίξει ανελέητα τα βέλη του σ’ όσους «παρεκτρέπονται».

Ξεκάθαρος στόχος το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, το οποίο με όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και τις αδυναμίες του κάποια στιγμή θα αντιδράσει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Οι εικόνες βουλευτών να στέλνονται στα μπουντρούμια, χωρίς να έχει αρθεί η βουλευτική τους ασυλία από την βουλή, (ένα άρθρο του συντάγματος που σε άλλες περιπτώσεις κακουργημάτων δεν μας είχαν ενημερώσει ότι υπάρχει ενεργοποιήθηκε σχετιζομενο με τα αυτοφώρω κακουργήματα και μάλιστα διαρκείας. Τελικά δεν ήταν απαραίτητος ο αντιρατσιστικός νόμος), (που όμως με την ευκαιρία  http://www.action24.gr/2013-08-09-08-10-16/item/2149-baries-kampanes-provlepei-o-neos-antiratsistikos-nomos) θα είναι οικείες στο μέλλον στο μέσο μαλακά τηλεθεατή. Κι έτσι όταν βουλευτές του ΚΚΕ η και άλλων κομμάτων θα συλλαμβάνονται επειδή συμμετείχαν στηρίζοντας ηθικά πολιτικά και οικονομικά μια απεργία που τα αστικά δικαστήρια έχουν κυρηξει όπως πάντα παράνομη, όταν συμμετέχουν μαζί με μέλη, φίλους και αλλά τμήματα του λαού σε προσπάθειες επανασυνδέσεων ρεύματος και φυσικά όταν θα κυκλώνουμε τα σπίτια για να μην τα πάρουν οι ξεφτιλισμένες τράπεζες το δικαστικό προηγούμενο σε συνδυασμό με την βρωμερή θεωρία των δυο ακρών θα είναι σε απόλυτη ετοιμότητα για να χτυπήσουν τους λαϊκούς αγώνες.

7) Μέρες Δεκέμβρη 2008 όπως τότε με την δολοφονία Γρηγοροπουλου δεν θέλουν να ξαναζήσουν. Ανεξάρτητα από το αν ήταν σε λάθος κατεύθυνση οι αντιδράσεις αναρχικών και αντεξουσιαστικων ομάδων θα προσέθεταν νέους πονοκεφάλους στην συγκυβέρνηση που έχει πολλά μέτωπα να αντιμετωπίσει.

Και η πιθανότητα  γέννησης νέων τρομοκρατικών οργανώσεων όπως τους πυρήνες της φωτιάς  θα ήταν πολύ δυσάρεστη εξέλιξη. Και παραπάνω κονδύλια στην αντιτρομοκρατική σε χαλεπούς καιρούς και κατσάδα από τις τράπεζες και το State Department.

Μην ξεχνάμε ότι φίλος του Γρηγοροπουλου ήταν ένας εκ των συλληφθεντων.

Η δολοφονία του Φυσσα, ενός πραγματικού παλικαριού ο οποίος μονός του, στάθηκε σαν ηρώας και υπερασπίστηκε τους φίλους του, πάλεψε για τις ιδέες του και πέθανε για αυτές μαχαιρωμένος από μια ομάδα άνανδρων, ελεεινών χρυσαυγιτων δολοφόνων είναι πιθανό να δημιουργούσαν τέτοιου τύπου αντιδράσεις.

8) Η ελίτ του πολιτικού προσωπικού δεν επιθυμεί να συγκυβερνήσει με τους πρωην υπαλλήλους της. Με τους πρωην μπράβους της, τους οποίους τους είχε μέχρι χτες στην δούλεψη της δεν μπορεί να τους δεχτεί τώρα και ως ίσους.

Ποσό μάλλον να δίνουν διαταγές και να απειλούν.

Έπεσαν θύμα κοινωνικού ρατσισμού τα φασιστικά κατακάθια.

9) Οι περισσότεροι είναι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. άνθρωποι της νύχτας. Έμποροι οπλών, πουλάνε προστασία και ξεπλένουνε μαύρο χρήμα. Ονειρευτήκαν κονόμα στην Χρυσή Αυγή και τις εποχές αυτές το χρήμα είναι πολύ λίγο.

Εδώ φάγανε Σμπωκο, Άκη και άλλους, τον Κασιδιάρη θα αφήνανε;

Όσο κι αν ο Μπαμπης με καημό αναζητούσε μια σοβαρή χρυσή αυγή να συγκυβερνήσει , το αστικό πολιτικό προσωπικό εξέφρασε τις διαφωνίες του.

Μια ακροδεξιά πιο κυριλέ, πιο σαλονατη τύπου Λε Πεν η τύπου Τζημερου ίσως να ήταν πιο ευπρόσδεκτη.

Το Λ.Α.Ο.Σ. είναι καμμένο χαρτί αφού έκανε το λάθος να μπει σε κυβερνητικό σχήμα.

10) Ταύτιση απόψεων και ιδεών ανάμεσα σε ΝΔ και Χ.Α προκαλούν μια αμηχανία σε μεγάλη μερίδα της ας το πούμε κεντροδεξιάς.

Είναι κάπως άκομψο Κεφαλογιαννης και Λαγός να μοιράζονται ακριβώς τις ίδιες απόψεις για τους εφοπλιστές και τα νομοσχέδια που τους αφορούν.

Μιλά για ανακατάληψη των πόλεων ο Αντώνης Σαμαράς, τα ιδία λέει κι χρυσή αυγή.

Μόνο που η Χρυσή αυγή προσπαθεί να νομιμοποιήσει την βίαια δράση της για την επίτευξη των ίδιων στόχων με τη Ν.Δ.την στιγμή που η κυβέρνηση πουλά το παραμύθι της καταδίκης της βίας από όπου κι αν προέρχεται εκτός κι αν προέρχεται από το ίδιο το κράτος..

11) Το κουτάβι μεγάλωσε κι έγινε ροντβαιλερ, μεγάλο κι επικίνδυνο. Χρήσιμο για μερίδα του κεφαλαίου αλλά αποκρουστικό στην όψη και πολύ άγριο.

Δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα αν ήταν ένας πιστός και υπάκουος φύλακας αλλά κάποια στιγμή πίστεψε ότι μπορεί να αναλάβει τα ηνία της διακυβέρνησης.

Δάγκωσε το χέρι των μέχρι σήμερα προστατών του.

Χυδαίες ύβρεις εναντίον των βουλευτών της ΝΔ και του Πασοκ εντός της βουλής

Επίθεση εναντίον του Καμίνη, επίθεση στο σπίτι της Πιπιλη.

http://www.onalert.gr/stories/oxi-kai-antisystimikoi-oi-xrysaygites-pipili-xeimaros

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5028492/airetai-h-asylia-xrysaygith-boyleyth-gia-epithesh-kata-toy-dhmarxoy-kaminh/

Το αστικό πολιτικό προσωπικό αρχίζει να θορυβείται. Η άνοδος της δημοσκοπικά είναι μεγάλη και αρνειται να μπει σε συγκυβέρνηση. Οι διερευνητικές προσεγγίσεις που κάνουν οι Πολύδωρας και Ψωμιαδης που τείνουν χέρι φιλίας. πάνε ακλαφτες συνοδευμένες με προσβολές από μέρους της Χ.α..

Οι θυλάκες που έχει στην αστυνομία και στο στρατό πείθουν την χρυσή αυγή να νομίζει ότι μπορεί να στήσει ακόμα και πραξικόπημα. Θεωρούν τους εαυτούς τους παντοδυνάμους και κάνουν το μοιραίο λάθος.

Η αλαζονεία της δύναμης τα τρέλανε τα δυστυχισμένα και θεωρούν ότι έρχεται η ώρα τους. Και ηρθε αλλά με τρόπο που δεν φανταζόταν.

12) Μεθυσμένοι από την άνοδο τους, η οποία προσωπικά υποψιάζομαι ότι ήταν στημένη για να τους οδηγήσει στο λάθος τα οδηγεί σε απροκάλυπτες επιθέσεις εναντίον του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ ήταν, είναι και θα είναι στόχος του αστικού πολιτικού προσωπικού αλλά δεν θέλει να πραγματοποιούνται χτυπήματα εναντίον του και από το επίσημο κράτος.

Από την επίσημη πολιτεία. Και στο Πέραμα όπου χτυπηθηκαν ο μάγκας ο Πουλικογαιννης και οι συντρόφου του ήταν το πρώτο φαουλ.

Τα βλητα μεθυσμένα από το νέκταρ της εξουσίας, είπαν μέχρι και τα ονόματα τους στους συντρόφους, παρουσία των μπατσων, απροκάλυπτα, πανηλιθια.

Τέτοιο θράσος και τέτοια ωμότητα δεν επιθυμεί το αστικό πολιτικό προσωπικό σ’ αυτήν την φάση.

Τα χτυπήματα εναντίον του ΚΚΕ τα θέλει και τα στήνει το κράτος αλλά επιθυμεί τα δακτυλικά αποτυπώματα να βρίσκονται στα χεριά του παρακράτους.

Η χρυσή αυγή όμως πλέον δεν είναι μια απλή παραστρατιωτική οργάνωση αλλά ένα κοινοβουλευτικό κόμμα και αυτό αλλάζει τα δεδομένα. Παρουσία της αστυνομίας επιθυμητή και απαραίτητη.

13) Κι έρχεται η στιγμή του μοιραίου λάθους. Η αρχή του τέλους πλέον είναι θέμα χρόνου.

18 Σεπτεμβρίου μια οργανωμένη, θρασύδειλη και καλά σχεδιασμένη επίθεση εναντίον του Παύλου Φυσσα ξεφεύγει από το αρχικό πλάνο.

Τα ανθρωπόμορφα κτήνη που αποτελούν τα τάγματα εφόδου αντί να δείρουν και να εκφοβίσουν τον αντιφασίστα, αριστερό Παύλο Φυσσα του καταφέρνουν θανάσιμο χτύπημα με μαχαίρι.

Ο άτυχος νέος ξεψυχά στα χεριά της συντρόφου του. Ο Ρουπακιάς είναι ο δράστης της δολοφονίας.

Ο έλεγχος έχει πλέον χαθεί. Παρουσία δυνάμεων της αστυνομίας ξανά, οι οποίες καμαρώνουν την εξέλιξη της επιθέσεως, και αξιόπιστων μαρτύρων, πάλι χωρίς κουκούλες, χωρίς κράνη επιτίθενται και αυτή την φορά σκοτώνουν Έλληνα.

Η δολοφονία αυτή με τον τρόπο που έγινε και μάλιστα με την παρουσία του χαφιεδοτσουρμου δηλαδή της ελληνικής αστυνομίας προκαλεί θύελλα αντιδράσεων και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Το θύμα δεν είναι κάποιος τυχαίος. Είναι γνωστός αντιφασίστας που ανήκει και στον καλλιτεχνικό χώρο με συνδικαλιστική δράση και με φιλίες στον ευρύτερο χώρο της αριστερας. Xωρις να είναι οργανωμένος σε κάποιο κόμμα.

Η ελληνική κυβέρνηση λαμβάνει ξεκάθαρο μήνυμα από το εξωτερικό να βρει λύση στο θέμα της χρυσής αυγής την ιδία μέρα

http://www.tanea.gr/news/politics/article/5041794/sbomponta-h-ellhnikh-proedria-tha-einai-aparadekth-an-h-kybernhsh-den-antimetwpisei-th-xrysh-aygh/

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231265922

Αυτή ήταν η άμεση αντίδραση της ΕΕ. Και εντός των πλαισίων της πρώτες αντιδράσεις.

Ευθεία απειλή στην κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να αναλάβει την προεδρία της ΕΕ ένα κράτος στο οποίο λαμβάνουν χωρά τέτοια φαινόμενα

Και εν συνεχεία έρχεται  και το State Department να καταδικάσει τα επεισόδια βίας στην Ελλάδα και μάλιστα να εκφράσει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια του θύματος.

http://www.matrix24.gr/2013/09/το-state-department-καταδικάζει-τα-επεισόδια-βίας-σ/

Ο αμερικανικός παράγοντας θεωρεί την ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό προσωπικό που την υπηρετεί εγγυητή σταθερότητας στα βρώμικα σχέδια που έχει για την Μεσόγειο και την Μέση ανατολή.

Τα μέτωπα που έχει η κυβέρνηση Ομπαμα είναι πολλά. Και το τελευταίο που θα ήθελε μετά τις κινήσεις στην διπλωματική σκακιέρα του Πουτιν θα ήταν η αποσταθεροποίηση και στην Ελλάδα στην οποία υπάρχουν ίσως οι σημαντικότερες βάσεις του αμερικανικού ιμπεριαλισμού.

Κίνδυνος αποσταθεροποίησης όταν ελέγχεις όλο το αστικό πολιτικό προσωπικό καθώς Σαμαράς και Βενιζέλος έγιναν δεκτοί με ανοικτές αγκάλες στις ΗΠΑ και με τον Συριζα να είναι καθαρά αμερικανικό κόμμα ,με εμμονή στον ανώδυνο και ψεύτικο αντιγερμανισμο, είναι κάτι που θα ήθελαν να αποφύγουν διότι όσο οι ενδοιμπεριαλιστικες διαμάχες οξύνονται πάντα υπάρχει φόβος ο αστάθμητος λαϊκός παράγοντας να βάλει το χέρι του και σπρώξει τις εξελίξεις αλλού.

Ο κρατικός μηχανισμός πανικόβλητος από τα μηνύματα της ΕΕ και των ΗΠΑ αρχίζει να λειτουργεί.

Στοιχεία και ντοκουμέντα τα οποία ήταν γνωστά εδώ και δεκαετίες βγαίνουν από τα συρτάρια και οι σπιούνοι αρχίζουν να τα ξερνάνε όλα.

Η αντιτρομοκρατική η οποία όταν χτυπηθηκε η Κανελλη, ο Κοτζαριδης, οι αφισσοκολλητες του ΚΚΕ, οι 3 άνθρωποι  που καηκαν στην Μαρφιν ήταν μάλλον σε εφεδρεία ξαφνικά ενεργοποιείται και αναλαμβάνει δράση.

Ολόκληρο το νομικό, πολιτικό, και δικαστικό οπλοστάσιο του κράτους που μέχρι εκείνη την στιγμή έκλεινε τα μάτια στα εγκλήματα των συγχρόνων SS ξαφνικά βγαίνει από τον λήθαργο.

Τα τμήματα του κεφαλαίου που έθρεψαν στήριξαν και γιγάντωσαν το κόμμα – συμμορία το αφήνουν στο έλεος του ανυπάρκτου θεού, τον οποίο επικαλούνται στις απομαγνητοφωνημενες τους συνομιλίες απελπισμένα βλέποντας να γκρεμίζονται από το θρόνο τους.

Η προστασία έλαβε τέλος και μια συγχρονισμένη επίθεση από κανάλια, εφημερίδες και περιοδικά τα οποία μέχρι πριν λίγο καιρό στήριζαν το κτήνος πέφτουνε με λύσσα στην ξεψυχισμένη του σάρκα και το κατακρεουργούν.

14) Η κίνηση αυτή της Χ.α. ξαναέφερε στο προσκήνιο το «αντιφασιστικό μέτωπο».

Για το ΚΚΕ δεν υπάρχει θέμα συμμετοχής στα πλαίσια ενός τέτοιου μετώπου, όμως κύκλοι του εσωτερικού και του εξωτερικού είναι βέβαιο ότι δεν θέλουν ούτε καν να σκέφτονται το ενδεχόμενο ενός ιστορικού συμβιβασμού ανάμεσα στα κόμματα της αριστερας και το κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδος.

Η φασιστική απειλή είναι επικίνδυνο να συσπειρώσει δυνάμεις στο ΚΚΕ. Κάτι που κατά το παρελθόν ήταν μεγάλο πρόβλημα για το καπιταλιστικό σύστημα.

Άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις!!!!

Κάποτε θυμάμαι μ’ αγαπούσες τώρα ντροπή

δηλώσεις Ντορας Μπακογιαννη

http://www.capital.gr/News.asp?id=1878817

Η χρυσή αυγή είναι ο «αποδιοπομπαίος σκύλος» με τον οποίο το αστικό πολιτικό προσωπικό και από πίσω η πλουτοκρατία θέλει να ξεπλύνει τις αμαρτίες της και να συσκοτίσει για τους πραγματικούς υπαιτίους που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στην φτώχεια, στην απόγνωση και στην εξαθλίωση.

Τα βρωμερά σκουλήκια της χρυσής αυγής αν και μακρύ χέρι του συστήματος δεν είναι το βασικό πρόβλημα.

Πρόβλημα είναι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής ο οποίος παραμένει στο απυρόβλητο.

Η εξουσία του μεγάλου κεφαλαίου οι βιομήχανοι και οι εφοπλιστές. Το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο παραμένουν πανίσχυρα και έχουν στην δούλεψη τους κι αλλά σκυλιά, πιο πιστά και πιο αποτελεσματικά από την χρυσή αυγή.

Η σοσιαλδημοκρατία και οι αυταπάτες που δημιουργεί ήταν και είναι αιώνιος Κέρβερος της αστικής τάξης και είναι βέβαιο ότι θα σταθει στο πλευρό της, τιμώντας τον βρωμερό ιστορικό ρόλο της.

Κανένας εφησυχασμός λοιπόν. Καμιά αυταπάτη. Η εξόντωση του φασιστικού αυτού μορφώματος δεν αποτελεί νίκη του εργατικού λαϊκού κινήματος αλλά προσπάθεια αποκοίμησης του.

Καμιά εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη, στις αστικές κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Ο μόνος που πραγματικά μπορεί να τσακίσει οριστικά και αμετάκλητα το ναζιστικό κτήνος είναι ο ίδιος ο λαός και κανείς αστικός μηχανισμός δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι φασιστικά μορφώματα δεν θα ξαναπαρουσιαστούν στο μέλλον.

Το αντίθετο μάλιστα θα συμβεί.

Οι αιτίες που το γεννούν παραμένουν και μονή ελπίδα είναι η ενίσχυση του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ για την δημιουργία μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας απαλλαγμένης από την καπιταλιστική ιδιοκτησία, το κυνήγι του κέρδους, που στόχο θα έχει την κάλυψη των ανθρωπίνων αναγκών.

Μια κοινωνία στην οποία όλη αυτή η καπιταλιστική κτηνωδία θα διδάσκεται στα βιβλία της ιστορίας και μόνο.

Γεια σας

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: