Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Επικαιρότητα’ Category

Ο λόγος για τον Αθανάσιο Καλογερίδη, αρνητή των εμβολίων (και της θεωρίας της εξέλιξης) και γιατρό, ο οποίος είναι ένας ακόμη από τους ήρωες του αντιεμβολιαστικού κινήματος. Μερικές φορέες ο καλύτερος τρόπος να ξεμπροστιάσεις κάποιον είναι να αφήσεις τον ίδιο να μιλήσει, παραθέτω μερικά αποσπάσματα από τη σελίδα του στο facebook και ας βγάλει ο κάθε ένας τα συμπεράσματα του.

«Kalogeridis Athanasios2 Μαρτίου 2020 ·Είμαστε μόνοι όπως είμασταν άλλωστε πάντα. Πριν 2500 χρόνια σώσαμε τα τομαρια των Ευρωπαιων χωρίς να το ξέρουν απο τις ορδες των Περσών. Σήμερα είμαστε εδώ να τους σώσουμε και πάλι και να τους αποδείξουμε ότι όσα όπλα και να έχουνε όσο προηγμένα και να είναι όσο περισσότερο στρατό και να έχουνε ΔΕΝ έχουν κάτι που εμείς οι Λίγοι Ελληνες είχαμε έχουμε και θα έχουμε. ΨΥΧΗ και ΠΙΣΤΗ. Με αυτά και πάλι θα κάνουμε το καθήκον όπως το κάναμε αμετρητες φορές ¨ΟΧΙ βέβαια για αυτούς αλλά ΓΙΑ εμάς, για τα παιδιά μας για τους γέροντες γονείς μας. Για αυτό όσοι δεν πιστεύουν στα ιδανικά της πατρίδας και της σημαίας ας κάτσουν απλά ήσυχοι στην άκρη. Εαν μπούν μπροστα θα περάσουμε απο πάνω τους. Τέθηκε θέμα Εθνικής Ασφάλειας. Η πατρίδα καλεί και εμείς θα είμαστε όταν μας φωνάξει εκεί. Αν φοβόμαστε? Όποιος πεί ότι δεν φοβάτε η Θεός είναι ή μεγάλος ψεύτης. Αλλά ο φόβος θα μας κάνει καλύτερους και πιο προσεκτικούς μαχητές. Είναι ο υγιής φόβος που οδηγεί στην Δόξα. Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΜΑΣ…»»

«»Kalogeridis Athanasios commented on a link.25 Απριλίου 2015 ·Η θεωρία της εξέλιξης είναι όπως το λέει και η λέξη μια θεωρία χωρίς να σημαίνει ότι ισχύει. Η θρησκεία είναι επίσης μια θεωρία. Στην πρώτη κυριαρχεί η τύχαιότητα στην δεύτερη ο σκοπός. Όποια και από τις δύο και εάν ακολουθήσεις απαιτείται η λέξη πίστη. Εγώ σαν Μοριακός Γενετιστής μόνο τυχαιότητα δεν βλέπω στην μελέτη των χιλιάδων μοριακών μηχανισμών που διενεργούνται ταυτόχρονα σε κάθε στιγμή μέσα σε ένα κύτταρο. Και όταν αδυνατούμε να κατανοήσουμε την μη τυχαία αλληλουχία γεγονότων που συμβαίνουν σε ένα κύτταρο πώς θέλουμε να κατανοήσουμε τον μηχανισμό με τον οποίο λειτουργεί απροσκοπτα εδώ και δισ χρόνια το σύμπαν. Πολλοί αναφέρουν ότι η κίνηση απο την τάξη στην αταξία σημαίνει ότι δεν υπάρχει Θεός. Καλό θα ήταν να σκεφτούμε ότι εμείς μπορούμε να δούμε μόνο ένα μικρό απειροελάχιστο σημείο της θεατρικής σκηνής που παίζεται το έργο της ζωής. Σκέφτηκε ποτέ κανείς από όλους αυτούς τους αγνωστικιστές ότι αυτό που εμείς βλέπουμε και θεωρούμε ώς αταξία ίσως είναι ένα μικρό κομμάτι μιας απέραντης τάξης που δεν μπορούμε να συλλάβουμε γιατί δεν το βλέπουμε. Άλλωστε εάν σε έαν μυρμήγκι έλεγε κάποιος για την ύπαρξη μας δεν θα τον πίστευε γιατί παρόλο που μπλέκεται στα πόδια μας καθημερινά εντούτοις είμαστε τόσο άπειροι για αυτό που δεν μπορεί να μας δεί με τα όργανα αντίληψης του χώρου που του έχει δώσει ή φύση. Το ίδιο λοιπόν μπορεί να συμβαίνει και με έμας για αυτό ας είμαστε ταπεινοί και να μην λέμε μεγάλα λόγια. Ερευνήστε καθημερινά και όλα σιγά σιγά αποκαλύπτονται.»

«»Kalogeridis Athanasios commented on a link.2 Μαΐου 2015 ·Τελικά ευτυχώς ελάχιστοι συμπατριώτες μας μόλις πάνε στο εξωτερικό και λιγδώσει το έντερο όπως έλεγαν οι παλιοί ξαφνικά παθαίνουν αμνησία ξεχνούν ποιοί είναι και από που προέρχονται και αρχίζουν να μιλάνε για την Ελλάδα την πατρίδα τους σαν να μιλάνε για μια ξένη πρός αυτούς χώρα. Και μην μου πείτε ότι κάνουν από πίκρα απλά τώρα που βολεύτηκαν κουνάνε το δάκτυλο. Ευτυχώς όμως όπως είπα και πρίν είναι λίγοι. Έχοντας λοιπόν τις καταθέσεις που έχετε κυρια Ξαφά είναι γελοίο και μόνο που μιλάτε για λιτότητα και επιλογές και μας κουνάτε το δάκτυλο εκ του ασφαλούς. Εσείς όμως όπως και αρκετοί άλλοι «πατριώτες» αυτής της χώρας προχωράτε με θράσος ακόμα παραπέρα και λέτε με υπερηφάνια ότι αποσύρατε όλες σας τις καταθέσεις από την Ελλάδα αποδυναμώνοντας την και εμείς θα πρέπει να σας πούμε μπράβο καλά κάνατε? ¨ΟΧΙ κυρία Ξαφά θα σας πούμε ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ εσείς και οι όμοιοι σας και να πάτε να μείνετε εκέι όπου πήγατε γιατί κάτι παράσιτα σας και εσας κατέστρεψαν αυτή τη χώρα υπογείως και μετά πήδηξαν από το πλοίο και άφησνατο κοσμάκη να βγάλει το φίδι απο την τρύπα. Σας το ξαναλέω λοιπόν ΑΝΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΕΑΝ ΕΧΕΙ αν και για όλους εσας μάλλον ευχή σας δίνω παρά βρισιά.»

«Kalogeridis Athanasios commented on a link.6 Ιουλίου 2015 ·Τι λές μωρή πεινασμένη που μέχρι πρίν απο μερικά χρόνια ερχόσασταν στην Ελλαδα για να βγάλετε ένα κομμάτι ψωμί και είσασταν οι περιπλανώμενοι γύφτοι της Ευρώπης. Ξέρεις μωρή τον καιρό που σαν κυνηγούσαν για τις ιδέες σας περί ελευθερίας στην χώρα σου που βρίσκανε καταφυγιο οι συμπατριώτες σου. Εδώ σε αυτή τη χώρα την Ελλάδα που τώρα θέλεις να φύγει από το Ευρώ. Εμείςρε ηλίθια πολωνέζα μπορεί να φύγουμε απο το Ευρώ εσείς όμως είσσασταν και θα παραμείνετε τελικά οι υπηρέτες των Γερμανών για να μηνπώ κάτιάλλο χειρότερο. Άλλωστε από την εποχή του Β’ΠΠ είσασταναυτοί που γυάλιζαν τα παπούτσια των Γερμανικών σκουλικιών. Άντε ρε Βάρβαροι στα δέντρα σας..»

Read Full Post »

Και να θέλουν να κρυφτούν δεν μπορούν, και αυτή τη φορά δεν πρόκειται για ματατζήδες. Σοβαρό ατύχημα συνέβη μπροστά στη βουλή όταν μοτοσικλετιστής συγκρούστηκε με περιπολικό. Αυτόπτης μάρτυρας που βρέθηκε στη σκήνη φωνάζει ότι το περιπολικό ευθύνεται για το ατύχημα μόνο για να εισπράξει προσβολές από τα παριστάμενα «όργανα της τάξης» και πρόστιμο. Όχι ότι χρειάζεται αυτόπτης μάρτυρας για να μας επιβεβαιώσει αυτό που βιώνουμε καθημερινά όσοι οδηγάμε, δηλαδή την αστυνομία να περνάει με το παραμικρό και χωρίς λόγο κόκκινα φανάρια ή να κάνει άλλες τροχαίες παραβάσεις. Να σημειωθεί πως οι αστυνομικοί που έσπευσαν στο σημείο δεν φορούσαν προστατευτική μάσκα.

  • Τροχονόμος φωνάζει «διώξε τον να μη λέει χαζομάρες»
  • Μάρτυρας «Μα το παιδί…»
  • Τροχονόμος φωνάζει «ασε το παιδί, εσύ φοράς το κράνος σου; Σήκω φύγε από ‘δω, εξαφανίσου!»

Ασχέτως αν φορούσε η δεν φορούσε κράνος ο διερχόμενος μοτοσυκλετιστής, έχει κάθε δικαίωμα ως μάρτυρας να καταθέσει τη μαρτυρία του, ακόμα και στο δικαστήριο αν χρειαστεί. Τα όργανα τουν «νόμου και της τάξης», όμως, έχουν διαφορετική άποψη και είναι οι πρώτοι που δεν σέβονται το νόμο όπως ξεκάθαρα φαίνεται και στο βίντεο. Με τα όσα βλέπουμε καθημερινά δεν δικαιολογείται κανείς να έχει αυταπάτες για το ρόλο της αστυνομίας και το ήθος μιας μεγάλης μερίδας αστυνομικών. Ευτυχώς που υπάρχουν τα κινητά, αν και δε δείχνουν να πτοούνται ούτε και με όλες αυτές τις αποκαλύψεις, τόσο η κυβέρνηση, όσο και η αστυνομία.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

ΥΓ: Τελικά ο μοτοσικλετιστής είναι νεκρός, η οικογένεια του θύματος δηλώνει ότι θα δωρίσει τα όργανα του και καλεί τους μάρτυρες να εμφανιστούν. Πηγή

Read Full Post »

Από τη στιγμή που η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας παρατηρούμε μια συνεχή προσπάθεια απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και του πανεπιστημίου και εκθειασμού των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Η κυρία Κεραμέως δεν δίστασε μάλιστα, ούτε λίγο ούτε πολύ, να διαφημίσει στην ουσία αμερικάνικα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια με βίντεο που αναρτήθηκε στο internet και αφορά τη μαθητική επιχειρηματικότητα.

Για τα δημόσια πανεπιστήμια ακούμε συνέχεια από τους κυβερνητικούς ότι είναι άνδρα ακολασιας και ότι χρειάζεται νόμος και τάξη για αυτό και βάζουν αστυνομικά τμήματα στις σχολές. Το σχετικό νομοσχέδιο πέρασε μάλιστα και μένει να δούμε αν θα εφαρμοστεί τελικά στην πράξη ή αν οι φοιτητές και η ευρύτερη κοινωνία θα καταφέρει με τους αγώνες της να ανατρέψει τον εκφασισμό.

Σε κάθε περίπτωση, για την όποια υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας υπεύθυνη είναι η τωρινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις που εδω και δεκαετίες μειώνουν τη χρηματοδότηση, που δεν παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα (ούτε σε συνθήκες πανδημίας) για να μπορούν φοιτητές και μαθητές να έχουν την παιδεία που θα έπρεπε, που αλλάζουν κάθε τόσο τους όρους εισαγωγής στα πανεπιστήμια, που φροντίζουν ο αριθμός των εκπαιδευτικών να παραμένει δυσανάλογα μικρός σε σχέση με τον αριθμό των μαθητών/φοιτητών, που εγκαταλείπουν στην μοίρα τους τα σχολικά κτήρια, που, που, που ….

Φροντίζουν πρώτα να κάνουν τα σχολεία και τις σχολές σαν τα μούτρα τους (και ας είναι καλά κάποιοι εκπαιδευτικοί που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν ένα επίπεδο) και μετά κάνουν συγκρίσεις με την ιδιωτική εκπαίδευση και βρίσκουν την δημόσια ελλειμματική. Είναι όμως τα πράγματα στην ιδιωτική εκπαίδευση τόσο ρόδινα; Μάλλον πως δεν είναι! Και αναφέρομαι στο κείμενο που υπέγραψαν 285 πρώην μαθητές του Aρσάκειου, το οποίο απλά επιβεβαιώνει όλες τις φήμες που ακούγονται τις τελευταίες μέρες για περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης και κακομεταχείρισης μαθητών. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υπογράφοντες το κείμενο είναι πρώην μαθητές που καλύπτουν ενα χρονικό εύρος 25ετίας. Όπως φαίνεται, λοιπόν, το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής στην πράξη έχει μπεί στο Αρσάκειο εδώ και πολλές δεκαετίες.

Αλήθεια, τι έκανε η κυβέρνηση τόσα χρόνια που στο Αρσάκειο γίνονταν σημεία και τέρατα; Εκεί δεν στέλνει κλούβες με ΜΑΤ; Εκεί δεν στήνει αστυνομικά τμήματα; Έχει ευθύνες ο «βούδας» Μπαμπινιώτης για όλα αυτά και αν έχει γιατί μέχρι τώρα οι της κυβέρνησης έπιναν νερό στο όνομα του, μήπως δεν ήξεραν; Πως γίνεται να μην ήξεραν, όταν περιστατικά τα οποία καταγγέλθηκαν εδώ και καιρό αφορούν και την κόρη του κυρίου Μπαμπινιώτη, η οποία τότε απομακρύνθηκε από τη σχολή μόνο για να την ξαναπροσλάβουν αργότερα. Να υποθέσουμε ότι για όλα αυτά θα πέσει άπλετο φώς και θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο; Αναμένουμε… αν και δεν περιμένουμε και πολλά…

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

Read Full Post »

Διαβάζω από το R.T σχετικά με τη νεα πολιτική λογοκρισίας του Facebook (μτφ. δική μου)

Αυτή τη στιγμή σκεφτόμαστε να κάνουμε κάποια βήματα έτσι ώστε να μειώσουμε το ποσοστό πολιτικού περιεχομένου στην ροή ειδήσεων […] Ένα από τα κύρια κομμάτια ανατροφοδότησης (feedback) που ακούμε από την κοινότητα αυτή τη στιγμή είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν πολιτική και καυγάδες να τους χαλάνε την εμπειρία (take over their experience).

Αστικά και πολιτικά (civic and political) γκρουπ θα  αντιμετωπίσουν σκιώδη ban (shadow bans) μια πρακτική στις πλατφόρμες Social Media που περιορίζει την διάδοση συγκεκριμένου περιεχομένου αντί να το σβήνει εντελώς. Ο Ζούκερμπεργκ είπε ότι τέτοιου τύπου σελίδες φρόντιζαν να τις αφαιρούν από τις προτάσεις του Facebook στις προεδρικές εκλογές του 2020. Αυτή η πολιτική τώρα θα γίνει μόνιμη.

Συνεχίζουμε να ρυθμίζουμε το πώς αυτό λειτουργεί, αλλά σχεδιάζουμε να κρατήσουμε τα αστικά και πολιτικά γκρουπ εκτός του προτεινόμενου περιεχομένου για μεγάλο χρονικό διάστημα, και σχεδιάζουμε να επεκτείνουμε αυτήν την πολιτική μας παγκόσμια. Ο Ζούκερμπεργκ περιέγραψε αυτή την κίνηση ως την συνεχιζόμενη προσπάθεια να μην ανεβαίνουν οι τόνοι και να αποθαρρύνεται ο πολωτικός διάλογος.

-.-

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από όταν έγραφα αυτό και αυτό και ήρθε για ακόμη μια φορά η επικαιρότητα να δείξει το δρόμο που σχεδιάζουν να τραβήξουν τα Social Media. Ο Ζούκερμπεργκ, λοιπόν, σχεδιάζει να εφαρμόσει παγκόσμια στην πλατφόρμα του Facebook πολιτική λογοκρισίας της … πολιτικής, που πιλοτικά εφαρμόστηκε στα πλαίσια των αμερικάνικων εκλογών.

Θυμίζει όλο αυτό πραγματικά, δυστοπικά σενάρια από βιβλία επιστημονικής φαντασίας, στα οποία κάποιοι άνθρωποι ζουν τη ζωή τους σε τύπους κοινωνιών που είναι αποκομμένοι από την πραγματικότητα και λαμβάνουν από τα μέσα ενημέρωσης αποστειρωμένες πληροφορίες για το τι γίνεται στον κόσμο.

Δεν θέλω να γράψω πολλά πράγματα, όσοι θέλετε διαβάσετε τα προηγούμενα άρθρα. Απλά θα πω ότι όλο αυτό προωθεί μια γενικότερη λογική συναίνεσης, να ζούμε δηλαδή σε ένα κόσμο που απέξω θα βράζει, αλλά στα media θα φαίνεται σαν να είναι παράδεισος. Εναν κόσμο που οι αντιφάσεις του θα είναι τεράστιες, αλλά τα social media θα μας αποτρέπουν να αναφερόμαστε σε αυτές τις αντιφάσεις διότι θα θεωρούνται πολωτικές (μάλλον από εδώ και πέρα θα βλέπουμε μόνο διαφημίσεις, αγαπησιάρικα post και καλημέρα, καλό μήνα, καλή βδομάδα). Είναι λογοκρισία καραμπινάτη όπως και αν την σερβίρουν και κάπου αποσκοπεί.

Νιώθω ότι υπάρχει γενικότερα μια τάση «απάλυνσης» του δημόσιου λόγου, που συχνά φοράει και προοδευτικό μανδύα, την οποία πρέπει να την προσέχουμε. Διότι με το πρόσχημα του να αποφεύγονται οι συγκρούσεις και οι αντιπαραθέσεις, αυτό που υποβόσκει είναι η κοινωνική συναίνεση και η παθητική στάση απέναντι σε όλα αυτά που καθημερινά γίνονται.

Αυτά τα λίγα

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

Read Full Post »

Με αφορμή την καταγγελία της Ζέτα Δούκα για την εργοδοτική κακομεταχείρηση της από τον Κιμούλη έχει άτυπα ανοίξει ενας «διάλογος» σχετικά με το αν η κακοποίηση, η κακομεταχείριση και ο σεξισμός έχουν ιδεολογικό πρόσημο. Στην περίπτωση της σεξουαλικής κακοποίησης της Σοφίας Μπεκατώρου από τον Αρ. Αδαμόπουλο πολλοί είχαν συνδέσει  την πράξη του κατηγορούμενου με τον ιδεολογικό του προσανατολισμό και την κομματική του στράτευση. Αναφέρθηκαν μάλιστα και άλλα παραδείγματα «δεξιών» που είχαν κάνει ανάλογες αξιόποινες πράξεις. Τώρα με την περίπτωση Κιμούλη, υπάρχει ο αντίλογος ότι αυτού του είδους οι πράξεις δεν έχουν ιδεολογικό πρόσημο.

Βέβαια αυτό που κατηγορείται ότι έκανε ο Κιμούλης είναι κάτι διαφορετικό από την τραυματική εμπειρία που είχε η Μπεκατώρου με τον παράγοντα της ιστιοπλοίας, χωρίς να σημαίνει ότι δεν είναι και αυτό κάτι πολύ σοβαρό. Ας προσπαθήσουμε όμως να απαντήσουμε στο κρίσιμο ερώτημα, αν δηλαδή η κακοποίηση, και ιδιαίτερα η κακοποίηση ανάμεσα σε ανισοβαρείς σχέσεις (δλδ μεταξύ εργοδότη εργαζόμενου, προπονητή αθλητή, δασκάλου μαθητή)  μεταξύ ανθρώπων έχουν τελικά ιδεολογικό πρόσημο.

Εννοείται ότι ανεξάρτητα από την  ιδεολογία του ο κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι εκμεταλλευτής, μπορεί να κακοποιεί σεξουαλικά, μπορεί να κάνει χίλια δυο απαράδεκτα πράγματα, όμως ανάλογα με την ιδεολογία του αυτά που κάνει μπορεί να τα κάνει κόντρα σε αυτή ή σε συμφωνία με αυτή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι από τη φύση της η κομμουνιστική ιδεολογία, σε σχέση με διάφορες όψεις της αστικής δεξιάς ιδεολογίας είναι ηθικά πιο κοντά σε μια ιδέα περί ισότητας των ανθρώπων. Το να θεωρεί κάποιος ότι ο ρόλος της γυναίκας για παράδειγμα είναι να κάνει τις δουλειές του σπιτιού και να φυλάει τα παιδιά, τον προσανατολίζει ιδεολογικά στην δεξιά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άτομα που βλέπουν τον εαυτό τους ως κομμουνιστή και η ιδέα τους για τη γυναίκα είναι να είναι στην κουζίνα της, όμως αυτά τα άτομα πάνε κόντρα στην ιδεολογία τους στο βαθμό που πιστεύουν κάτι τέτοιο. Αντίστοιχα, η ΔΑΠ ως νεολαιίστικη πολιτική οργάνωση, έχει εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό από την ΚΝΕ, όλοι έχουμε «θαυμάσει» αφίσες από πάρτι της πρώτης οι οποίες είναι μνημεία σεξισμού, όπως άλλωστε και τα πάρτι τα οποία διαφημίζουν. Υπό αυτήν την έννοια μια τέτοια οργάνωση θα μπορούσε να ειδωθεί ως φυτώριο σεξισμού κάτι που φυσικά για την ΚΝΕ δεν ισχύει.

 Οι αντιλήψεις των κομμουνιστών για τη σχέση ανάμεσα στον εργαζόμενο και τον εργοδότη είναι εντελώς διαφορετικές με αυτές της ΝΔ και άλλων αστικών κομμάτων. Οι μεν έτσι και αλλιώς τάσσονται υπέρ του κεφαλαίου και οι δε υπέρ των εργατών. Αυτό ξαναλέω, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εκμεταλλευτές κομμουνιστές εργοδότες που προσβάλουν τους υπαλλήλους τους ή ακόμα χειρότερα που χειροδικούν ή που τους εκμεταλλεύονται με χιλίους δυο άλλους τρόπους, αυτοί όμως πάνε κόντρα στις αρχές που υποτίθεται ότι πρεσβεύουν. Ένας δεξιός, για παράδειγμα, νομιμοποιείται (με βάση την ιδεολογία του) να έχει στο μυαλό του την ιδέα ότι αυτός ζει τις οικογένειες όσων εργάζονται για τον ίδιο, και από αυτήν την αντίληψη μπορεί να πηγάσουν μια σειρά από απαράδεκτες πατερναλιστικές συμπεριφορές. Για έναν κομμουνιστή αυτή η αντίληψη είναι απαράδεκτη, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως κομμουνιστές οι οποίοι συμπεριφέρονται στους εργαζόμενους τους με βάση αυτή τη λογική εξάρτησης.

Απέναντι στην ακραία αστυνομική καταστολή, για την οποία υπάρχουν αναρίθμητα περιστατικά άσκησης αδικαιολόγητης βίας, προσβολής, σεξισμού, εξύβρισης κλπ κλπ, βλέπουμε οι δεξιοί να έχουν μια τάση δικαιολόγησης ή και αποδοχής όλων αυτών των φαινομένων ενώ για έναν κομμουνιστή, αλλά ακόμη και ένα συνεπή αριστερό, αυτή η συμπεριφορά των οργάνων της τάξης θεωρείται απαράδεκτη. Βέβαια οι μπάτσοι όταν κυβερνούσε το ΣΥΡΙΖΑ πάλι με γκλομπ βάραγαν αθώο κοσμάκη, όμως ακριβώς επειδή το έκαναν αυτό η διακυβέρνηση του έρχονταν σε ανίθεση με αυτά που υποτίθεται ότι πρεσβεύει το συγκεκριμένο κόμμα (αν και προσωπικά το ΣΥΡΙΖΑ δεν το θεωρώ καν αριστερό).

Όμως και στον τρόπο διακυβέρνησης υπάρχει τεράστια διαφορά. Στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη, θεσμικά, η θέση της γυναίκας και τα εργασιακά δικαιώματα ήταν προστατευμένα με ένα νομικό πλαίσιο πολύ πιο εξελιγμένο σε σχέση με τη Δύση (που τότε ήταν ακόμη ζητούμενο το εκλογικό δικαίωμα των γυναικών) ακόμα και σε σύγκριση με το σήμερα. Όμως όχι μόνο στους νόμους αλλά και στην πράξη στις σοσιαλιστικές κοινωνίες οι γυναίκες ήταν πολύ πιο χειραφετημένες, αφού δεν εξαρτιόνταν οικονομικά ούτε από τον άντρα τους ούτε από κάποιο αφεντικό. Δεν παρατηρούνταν δηλαδή το φαινόμενο μια γυναίκα να δέχεται κακοποίηση και να μένει στο σπίτι μαζί με τον άντρα κακοποιητή της επειδή σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει τα προς το ζειν. Αλλά και στη χώρα μας, το κομμουνιστικό κόμμα εκ των θεμελίων του αντιμετώπιζε ισότιμα τις γυναίκες, σε εποχές πολύ διαφορετικές μάλιστα από ότι σήμερα.

Στην ερώτηση λοιπόν αν η εκμεταλλευτική η σεξιστική και η κακοποιητική συμπεριφορά στο χώρο της εργασίας ή στο χώρο της άθλησης ή και γενικότερα στην κοινωνία έχει ιδεολογικό πρόσημο, για εμένα η απάντηση είναι ναι. Τα αστικά κόμματα, η δεξιά και ειδικότερα η ακροδεξιά, ιδεολογικά ταυτίζεται με συντηρητικές αντιλήψεις για τη θέση της γυναίκας, για τα δικαιώματα στην εργασία, για μια σειρά από ευαίσθητα ζητήματα. Βέβαια δεν σου λέει ο δεξιός «πήγαινε να βιάζεις παιδάκια», αλλά στη δεξιά λογική ανήκει η αντίληψη ότι για το βιασμό φταίει και το θύμα επειδή μπορεί να ήταν ντυμένο προκλητικά ή από δεξιούς κυρίως θα ακούσεις τα περισσότερα «ναι μεν αλλά» για την υπόθεση της Μπεκατώρου. Ακριβώς όμως επειδή η δική μας η ιδεολογία είναι αντίθετη σε τέτοιες αντιλήψεις και θέλει να πάει την κοινωνία μπροστά (και όταν λέω δική μας εννοώ την κομμουνιστική), ακριβώς για αυτό όταν κάποιος εκφράζεται και εκφράζει αυτήν την ιδεολογία πρέπει και να την εφαρμόζει στο μέτρο του δυνατού και στην πράξη, διαφορετικά διαπράττει διπλό σφάλμα και εκθέτει όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και τον χώρο με τον οποίο ιδεολογικά [θέλει να] συνδέεται.

Πάντως, καλό θα ήταν όλοι όσοι με αφορμή τα όσα ακούστηκαν για τον Κιμούλη βγαίνουν από τα ρούχα τους, να έχουν την ίδια ευαισθησία για όλα τα περιστατικά εργοδοτικής ασυδοσίας που τείνουν να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση και να μην είναι ευαίσθητοι κατά περίπτωση. Αντίστοιχα και από την πλευρά μας ως άτομα, να μη δικαιολογούμε συμπεριφορές στους «δικούς μας» (όχι ότι ο Κιμούλης είναι ΚΚΕ ή Κομμουνιστής, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει κάπως πλησιάσει αυτόν το χώρο) που δεν θα δικαιολογούσαμε στον ιδεολογικό μας αντίπαλο. Να μην αναζητάμε ελαφρυντικά κατά περίπτωση, ανάλογα δλδ σε ποιο ιδεολογικό χώρο ανήκει ο ένας ή ο άλλος, γιατί ακριβώς εξαιτίας της ιδεολογίας μας η όποια υπέρβαση έχει περισσότερο βάρος.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

Read Full Post »

Είχα πριν από λίγο καιρό γράψει ένα άρθρο με τίτλο “No politica και η ελευθερία της έκφρασης ως ανέκδοτο». Προς το τέλος του άρθρου ανέφερα κάποιους προβληματισμούς σε σχέση με τη δύναμη που έχουν τα social media να προωθούν, να επιτρέπουν ή να μπλοκάρουν πράγματα με ένα και μόνο κλικ. Να μπορούν πχ με ένα κλικ να κατεβάσουν ένα site το οποίο για κάποιον άνθρωπο αποτέλεσε έργο ζωής (πχ ένα blog ή ένα κανάλι στο facebook) ή να μπορούν να μπλοκάρουν, με την μια ή την άλλη πρόφαση, μια άποψη, μια ιδέα, ένα κάλεσμα σε δράση κλπ.

Πριν από μερικές μέρες, όταν έκοβαν όλα τα social media τους λογαριασμούς του Τραμπ κάποιοι ήταν πολύ χαρούμενοι, προσωπικά όλο αυτό με προβλημάτισε πάρα πολύ. Για εμένα έγινε αντιληπτό ως μια επίδειξη δύναμης, από την πλευρά των social media, έστω και αν δεν δρούσαν απολύτως αυτόβουλα[1]. Κάθε πράγμα βέβαια μπορεί να χρησιμεύσει για να βγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα, και τα τρια κύρια συμπεράσματα που μπορούμε να βγάλουμε από το γεγονός είναι:

  1. Αν μπορούν να κάνουν αυτού του επιπέδου τη λογοκρισία στον πρόεδρο των ΗΠΑ, ένα δηλαδή συστημικό σύμβολο, φανταστείτε τι μπορούν να κάνουν σε αντισυστημικούς φορείς και οργανώσεις. Δεν ισχυρίζομαι ότι θα κόβουν κάθε λέξη που θα γράφεται, όμως όταν θα χρειαστεί και όταν θα υπάρχει λόγος, τα social media δεν θα ειναι στη διάθεση του λαού αλλά στη διάθεση της πλουτοκρατίας να τα χρησιμοποιήσει όπως αυτή θέλει.
  2. Πόσο μικρή σημασία έχουν τελικά τα πρόσωπα και οι όποιοι θεσμοί, και πόσο περιορισμένη είναι η εξουσία τους, όταν αυτοί που ασκούν την πραγματική εξουσία αποφασίσουν ότι δεν τους χρειάζονται πια. Και δεν εννοώ τους Ιλουμινάτι και λοιπές βλακείες, αλλά τα οργανωμένα οικονομικά συμφέροντα, τα οποία κάθε φορά βρίσκονται πίσω από τους πολιτικούς και σε μεγάλο βαθμό τους ελέγχουν.
  3. Το πως ενα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, σάπιο μέχρι το μεδούλι, προσπαθεί χρησιμοποιώντας τον Τραμπ σαν αποδιοπομπαίο τράγο, να ξεπλύνει τις χιλιάδες αμαρτίες του, διώχνοντας υποτίθεται τον τύραννο για να έρθουν τώρα οι φρεσκαδούρες να αποκαταστήσουν την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Και πραγματικά στα …… μου για τον Τραμπ, όμως οι εξελίξεις έρχονται να επιβεβαιώσουν τους όποιους φόβους μου. Αναφέρομαι στο μπλοκάρισμα από το Facebook του κείμενου των 870 πανεπιστημιακών που τάσσονται κατά της πανεπιστημιακής αστυνομίας (υπάρχουν βέβαια μυριάδες παραδείγματα ακόμα). Καλό θα ήταν λοιπόν, όλα αυτά να τα έχουμε στο μυαλό μας και να γνωρίζουμε από πριν τα όποια όρια της δράσης μας μέσα στον κυβερνοχώρο (από καιρό ήθελα να τη χρησιμοποιήσω αυτή τη λέξη), γιατί βλέπω σε κάποιους ανθρώπους μια ψευδαίσθηση για τις δυνατότητες των social media ως μέσου λαϊκής παρέμβασης και πολιτικής επιρροής.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)


[1] Γιατί πίσω από αυτή την κίνηση βρίσκονταν οργανωμένα συμφέροντα που θεωρούν ότι ο κύκλος του Τραμπ έκλεισε, καθώς και πολιτικοί του αντίπαλοι εντός και εκτός του κόμματος του

Read Full Post »

Read Full Post »

Το βίντεο εδώ

https://www.efsyn.gr/ellada/ygeia/274442_proedros-pfizer-den-gnorizoyme-ean-embolio-einai-apotelesmatiko-sto-neo

Λοιπόν, η κοροϊδία της κυβέρνησης ‘οτι κάθε μήνα θα γίνονται 2.000.000 εμβόλια έχει ναυαγήσει απο καιρό όμώς τώρα έρχεται ο εκπρόσωπος της Pfizer και με βάση αυτά που λέει τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. 200.000.000 δόσεις αναφέρει για όλη την Ευρώπαική Ένωση το 2021 (+100.000.000 αν ζητηθούν λέει θα προσπαθήσει η εταιρία να τα δώσει). 1.900.000-2.000.000 για την Ελλάδα.

Έχουμε και λέμε:

Η ευρωπαική ένωση έχει 450 εκατομμύρια κατοίκους, το εμβόλιο για κάθε ενα θα αφορά δυο δόσεις, άρα σε όλη την Ευρώπαϊκή Ένωση μόλις 100.000.000 από τους συνολικά 450 εκ. θα εμβολιαστούν το 2021 ενω μας λένε ότι χρειάζεται ένα περίπου 60/100 εμβολιασμένων για να καταπολεμηθεί η μετάδοση του ιού. Στην Ελλάδα έχουμε 11 εκατομμύρια πληθυσμό, άρα οι δόσεις δε θα φτάσουν ούτε καν για το 1/10 του πληθυσμού μέσα στο 2021, αν όντως είναι περίπου 2 εκατομμύρια. Ολα αυτά σε ένα ιο που συνεχώς έχει μεταλλάξεις και που δεν ξέρουμε με αυτο το ρυθμό εμβολιασμού αν καταφέρουμε να τον ανασχέσουμε πριν μεταλλαχθεί σε κάτι που να μην το πιάνουν τα εμβόλια. Με λίγα λόγια η κοροϊδία πάει σύννεφο … γιατί υπό αυτές τις συνθήκες δεν νομίζω ότι μπορεί το εμβόλιο να αποτελέσει σοβαρή λύση. Πιθανόν βέβαια θα προμηθευθούμε εμβόλια και από άλλες φαρμακευτικές… βλέπουμε.

Επίσης ο εκπρόσωπος της εταιρίας λέει ότι το εμβόλιο θα μοιραστεί αναλογικά σε κάθε χώρα σε ίδιο ποσοστό με τον πληθυσμό της. Όμως οι 1.900.000 δόσεις που θα δωθούν στην ελλάδα για 11 εκατομμύρια πληθυσμό είναι πολυ κάτω απο το γενικό μέσο όρο της ΕΕ με 200.000.000 δόσεις για 450 εκ. πληθυσμό (1.900.000/11.000.000 = 0,172… ενώ 200.000.000/450.000.000 = 0,4444…). Γιατί στην Ελλάδα σε σχέση με τον ευρωπαικό μέσο όρο τα εμβόλια που θα έρθουν είναι κατά πολύ λιγότερα; Ισως να έκανε κάποιο λάθος ο εκπρόσωπος της Pfizer στο πως παρουσίασε τα στοιχεία βέβαια, όμως αν είναι έτσι όπως τα λέει προκύπτουν πολλά ερωτηματικά.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

Read Full Post »

Read Full Post »

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: