Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Ποίηση’ Category

Λάδι σε μουσαμά

Πολύ καλός ζωγράφος …

… δείτε πόσο όμορφο έκανε το μήλο, τόσο λαχταριστό

Και το τσαμπί το σταφύλι με τις μαβιές ρόγες σα να έχει βγει μόλις από δροσερό νερό

Τα μανταρίνια έτοιμα να εκτοξεύσουν το «θυμό» τους

Πόσο ζωντανά χρώματα αλήθεια… τόσο που αποδίδουν τα φυσικά αρώματα

Τα πινέλα στάζουν χυμούς… και όλα αυτά έχοντας μπροστά του μοναχά ένα πανέρι με σκονισμένα πλαστικά φρούτα

Read Full Post »

Pop εμβατήριο

Τελείωσε ο πόλεμος …

Ίσα που πρόλαβες να μπεις στη μάχη

Ίσα που πρόλαβες να μυρίσεις το μπαρούτι

Τελείωσε ο πόλεμος

Και πάνω στις λασπωμένες διαδρομές υπάρχουν πατημασιές από άρβυλα και ερπύστριες

Καθάρισαν οι καπνοί

Και φαίνονται εκεί στο βάθος οι ανεμόμυλοι

Οι έλικες τους περιστρέφονται στο ίδιο σημείο όπως κάνανε πάντα

Όμοια με τα αστέρια του ουρανού

Τελείωσε ο πόλεμος πριν καν αρχίσει

Και τώρα υπογράφονται οι συνθήκες

Απάνω σε ανακυκλωμένο χαρτί

Ήταν μικρός πόλεμος

Δε καταστράφηκαν αυτοκρατορίες

Δεν είχε εκατομμύρια νεκρούς

Δεν θα μιλάει κανείς για αυτόν μετά από εκατό χρόνια

Δεν θα απαγγέλουν ποιήματα τα παιδιά σε σχολικές εορτές

Ήταν σαν να μην έγινε

Και τίποτα δεν θα αλλάξει

Κανείς δεν πήρε από κανέναν τίποτα

Ήτανε λες και τα άρματα απλά ήθελαν να ξεσκουριάσουν

Πράγμα διόλου απίθανο

Τελείωσε ο πόλεμος

Και σαν τους θεατρίνους μετά την παράσταση

Θα βγάλουν οι στρατηγοί τις στολές τους

Θα φυλαχτούν τα λάβαρα

Και το πρωί όλοι θα πάνε κανονικά στις δουλειές τους

Read Full Post »

Απελευθερωτής

Ετούτο το μικρό χωράφι

Ετούτο το λίγο χώμα

Που έχει μπει κάτω απ τα νύχια σου

Μέσα στους πόρους του δέρματος σου

Στα μαλλιά σου 

Στα γένια σου

Έχει κάνει πάνω σου τσίπα

Όπως τσίπα κάνει στο γέρο ναυτικό το θαλασσινό αλάτι

Από τούτο το μικρό χωράφι έβλεπες τους σταυροφόρους να προχωράνε

Όσο εσύ χτυπούσες τη σκαλίδα σου πάνω στο χώμα και πάνω στις πέτρες

Κάποιοι ήταν ξυπόλυτοι σαν και σένα

Σε κάποιους αναγνώριζες το ίδιο χώμα με το δικό σου

Εκείνοι είχαν κάτι σκουριασμένα δικράνια για όπλα

Κι έκαναν τόσο μεγάλο ταξίδι για να οργώσουν ξένους τόπους

Άλλοι πάλι βαστούσαν μεγάλα σπαθιά που αστράφτανε στον ήλιο και σε στραβώνανε

Όπως σε στραβώνει ο χωματένιος σου ιδρώτας που κυλάει στα μάτια

Εκείνοι πήγαιναν για να ποτίσουν το χώμα

Με το δικό τους αίμα ή με του εχθρού

Πιο πίσω πόρνες και παρατρεχάμενοι

Άλλοι φόραγαν πολύχρωμα ρούχα

Άλλοι τραγουδούσαν και χόρευαν σα να πήγαιναν σε γιορτή

Τώρα περισσότερο έβλεπες γαιδάρους παρά άλογα

Φορτωμένους με κατσαρολικά και άλλα ταπεινά πράγματα που χτύπαγαν σαν ντέφια

Σε τούτες τις μεγάλες αμαρτίες δεν μπορούσες να ακολουθήσεις και ούτε ήθελες

Όμως υπήρχε μια ατιμία που σου έτρωγε και εσένα τα σωθικά

Μια κόκκινη τριανταφυλλιά στον κήπο του γείτονα

Και παρακαλούσες εκείνος να ακολουθήσει τους σταυροφόρους

Και με το χώμα της μαζί να την πάρεις και να τη φέρεις στο δικό σου χωράφι

Πριν μαραθεί και πριν πεθάνει

Και πριν τα αγριόχορτα της κρύψουν τον ήλιο

Read Full Post »

Μόνο είσοδος

Μόνο είσοδος

Δεκάδες μικρά μονοπάτια…

Χάνονται στο δάσος

Δεν είναι ότι πηγαίνουνε κάπου

Υπάρχουν μονάχα για να τα ακολουθήσεις και να χαθείς

Ανάμεσα σε γέρικα δέντρα

Σε μικρούς λόφους

Μέσα από λαγούμια και ακανθωτούς θάμνους

Πίσω από μεγάλους μονόλιθους

Δεν υπάρχει άλλη πλευρά

Το δάσος ποτέ δεν τελειώνει

Απλά ακολουθείς τα μονοπάτια του

Που αργότερα χορταριάζουν και χάνονται

Και σε καταπίνει ολόκληρο

Read Full Post »

Ο επιβάτης

Το τρένο έφτασε στον τερματικό σταθμό

Γυναίκες και άνδρες κατέβασαν τις βαλίτσες τους και άρχισαν να απομακρύνονται

Σε 15 λεπτά είχανε μείνει εκεί γύρω λίγοι άνθρωποι, ήταν το τελευταίο δρομολόγιο

Ένας κύριος με γκρι καπέλο κάθονταν ακόμη μέσα στο τρένο απ την πλευρά του παράθυρου

Κανείς δεν φαίνονταν να τον προσέχει

Φορούσε ένα καρό σακάκι, ασορτί χρωμα με το καπέλο

Κρατούσε ένα μπαστούνι που τώρα το είχε ακουμπισμένο στα δυο του πόδια

Ήταν φεγγαροπρόσωπος, καλοξυρισμένος, έμοιαζε καλοσυνάτος

Κάποια φώτα έκλεισαν

Ο κύριος δεν έδειχνε να το προσέχει

Τώρα όλος ο σταθμός είχε αδειάσει, είχαν μείνει μόνο οι φύλακες

Ο κύριος κοίταξε το ρολόι του

Χαμογέλασε ελαφρώς και κατέβασε πάλι το μανίκι

Ήταν σα να ήξερε κάτι που δεν το ήξερε όλος ο υπόλοιπος πλανήτης

Πράγματι, μετά από λίγα λεπτά ο σταθμός άρχισε πάλι να απομακρύνεται

Ξάπλωσε το κεφάλι του λίγο πίσω και έκλεισε τα μάτια

Read Full Post »

Κατέληξες στην έρημο από κάτι που είχε ξεκινήσει σαν ταξίδι στην παραλία

Γυάλιζε η άμμος κάτω απ τον ήλιο και φαινόταν υγρή

Τώρα έχει νυχτώσει … κάπου είχες αφήσει τα ρούχα σου να μη μουσκέψουν

Τα βήματα σου έχουν όλα σβηστεί

Δεν υπάρχει μπρός, δεν υπάρχει πίσω

Είναι σαν το διάστημα που δεν υπάρχει το πάνω και το κάτω

Θα ορκιζόσουν ότι κάποτε υπήρχε θάλασσα εδώ

Το μαρτυρούν και οι σκουριασμένες αλυσίδες που έχουν δεθεί γύρω στα πόδια σου

Κάποτε με αυτές οι Πέρσες μαστιγώναν τα νερά

Τώρα νύχτωσε

Υπάρχουν μόνο τα αστέρια

Ούτε πάνω, ούτε κάτω, ούτε μπρός, ούτε πίσω

Ολα το ίδιο ίδια όλα το ίδιο απέραντα

Read Full Post »

Βλασφήμια

Είναι κάτι μέρες που το χω ανάγκη να κλέψω απ’ τους θεούς

Το χρυσόμαλλο δέρας, τα μήλα των Εσπερίδων, την ωραία Ελένη

Να γίνω αδερφός με τον Προμηθέα, τον Τάνταλο, τον Σίσυφο

Αδερφός στο μαρτύριο τους, αδερφός στην επιθυμία τους

Γιατί δεν ξέρω ποια είναι πιο μεγάλη τιμωρία αλήθεια

να σου κόψουν το χέρι επειδή το άπλωσες ή να το χεις δεμένο;

Τραγικός ήρωας ή σκέτα τραγικός;

Read Full Post »

39251176395_079a485273_b

Αδράνεια

Άλλαξε ροή το ποτάμι, κι εσύ που νόμιζες ότι ταξιδεύει πάντα προς τη θάλασσα, τώρα μπορεί ποτέ  να μην τη φτάσεις

Έπλεες τόσο καιρό σύμφωνα με το ρεύμα, τα κουπιά δεν σου είχαν χρειαστεί για αυτό τα πέταξες, τα πανιά δεν σου είχαν χρειαστεί για αυτό δεν ασχολήθηκες να τα μπαλώσεις

Τώρα, το πλεούμενο σου είναι απλά ενα κούτσουρο και αναρωτιέσαι αμα πρέπει να βλαστημήσεις τις νύμφες που σε καταράστηκαν ή να τις παρακαλέσεις να πάρουν πίσω το ξόρκι

Ή έστω αν πρέπει, να κολυμπήσεις στα παγωμένα νερά, να βγείς στην όχθη και από εκεί να περπατήσεις, τώρα, πριν σε πάει το ρεύμα πιο πίσω και από εκεί που ξεκίνησες

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

 

Read Full Post »

Κλιματική αλλαγή

Σιρόκος φύσηξε σήμερα και γέμισε φύλλα τις αυλές
Κάποια από αυτά σκάλωσανε στους σιδερένιους φράχτες των χωριατόσπιτων
Οι νοικοκυρές βγήκαν έξω με τις σκούπες τους μοιάζοντας αγριεμένες, έτσι που δεν καταλάβαινες αν ήθελαν να σκουπίσουν τα φύλλα ή να πετύχουν κάποιον με το σκουπόξυλο
Χτυπιόνταν και φώναζαν πως καλύτερα θα ήταν αν είχαν κλαδέψει τα δέντρα οι άντρες τους
Η μνήμη τους βλέπετε δεν ήταν αειθαλής
Είχε μαδήσει και είχαν ξεχάσει πως τα ίδια εκείνα δέντρα τους καλοκαιρινούς μήνες τους σκίαζαν το σπίτι και τους το δρόσιζαν
Τα παιδιά είχανε πιεί νερό από το λάστιχο, σχηματίζοντας ετσι μια μικρή λιμνούλα στο πεζοδρόμιο
Επέπλεε πάνω της ένα φύλλο, κιτρινισμένο, με το κοτσάνι μπροστά και έμοιαζε με βαρκούλα.
Μετά από λίγο, ενα περαστικό σκυλί που προπορεύονταν του αφεντικού του το πάτησε και το στραπατσάρισε πλατσουρίζοντας, ο κύριος του κάνοντας ενα μεγάλο βήμα απέφυγε την κολύμπα
Πόσο περίεργος καιρός αλήθεια, τα έχει επηρεάσει τελικά όλα η κλιματική αλλαγή. Θα ορκίζονταν κανείς ότι τα απέναντι βουνά στέκονταν χιονισμένα περίπου μια δεκαετία, εκεί δεν πέρασαν καλοκαίρι ούτε φθινόπωρο, από την άνοιξη πήγαν απευθείας στο χειμώνα.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

ae41b17ed1e8c7848bc8f76d7f7995e0

Read Full Post »

koronaios

Οδηγίες για τον κορονοϊο

 

Ο βρώμικος ιος αυξάνει διαρκώς και αυτά που λένε στις ειδήσεις μη τα τρως

Δε μένεις ζωντανός, ούτε κακήν κακώς, κανένας δεν θα βγει αλώβητος

Κινέζος ιταλός, ή μηπως και γραικός αυτό που μας ενώνει ειν΄ ο κορονοϊος

Πλανητική σαπίλα, παγκόσμια καραντίνα και ο ΠΟΥ κλαψουρίζει σαν Κατίνα

 

Ούτε το τσερνομπίλ, ούτε ο wild bill δεν είχαν τόση αγριάδα οση ο κορόνα κιντ

Σφοδρά συμπτώματα, βήχας φουσκώματα, στο δρόμο σκόνταφτες σε πτώματα

Ζορό ή κολομπίνα, στην Πάτρα στην Αθήνα, δεν θα κυκλοφορήσει αυτό το μήνα

Οι μάσκες ακριβές, λίαν δυσεύρετες, οχι οι αποκριάτικες μα οι ιατρικές

 

Αν τρέξεις να σωθείς, θα ποδοπατηθείς μες την ασφάλεια του σπιτιού σου να χωθείς

Πλύσεις με betadine με μάσκα και κασκόλ τα χέρια τρίφτα με μανία με Dettol

Άμεσος πανικός, για λίγο ακόμα ζωντανός, ρύζι και μακαρόνια αν έχεις για να τρως

Ήρθε το τέλος φίλε μου, λίγα λουδούδια στείλε μου, στον τάφο να τα βάλω και στο μνήμα μου

 

Ιος βασιλικός, μα δημοκρατικός, θα σε τελειώσει είτε πλούσιος είσαι ή φτωχος

Δεν έρχεται ο γιατρός, θα τρέχει όλη μέρα, σα να έχεις φάει μήλο που τον κάνει πέρα

Όταν θα σου κολλήσει, σαν τόστ θε να σε ψήσει, και μέσα σε τρεις μέρες θα σε καθαρίσει

Δεν πα’ να εισαι κόρακας, ακμαίος ή μαγκιόρακας, είναι το σκόρδο και είσαι ο βρυκόλακας

 

Τρέχεις στο Μαρινόπουλο, ακέφαλο κοτόπουλο, ομως δεν εχει μείνει ούτε μπρόκολο

Ολοκληρωτική, θα ναι η καταστροφή, σαν τους δεινόσαυρους θε να χαθεις και συ

Για αυτό σου λεω άραξε, και στωικά το τέλος άδραξε, δεν έγινε και τίποτα κουλάρισε

Κατσε με τα παιδιά σου, και πες τους άντε γεια σου, οσο ακόμα έχεις την υγειά σου

 

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: