Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Games’ Category

Άντε να βγει, το περιμένω πως και πως, από τις πιο καλές σειρές παιχνιδιών ever για παλιούς και νέους! Φοβερό το περσινό reboot, αντάξιο του προγόνου του. Ελπίζω και αυτό να μην μας απογοητεύσει, αν και εχω ακούσει ήδη ενα κακό νεο, ότι δεν θα έχει αερομαχίες… κρίμα, γιατί πάντα γούσταρα την οθόνη των αερομαχιών! Φέρτε μας τον ιντερσέπτορα ρεεεεεεε……….!!!!

 

Read Full Post »

Είχα γράψει και παλιότερα ένα άρθρο για τον αντικομουνισμό στα videogames, την προπαγάνδιση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και την αμερικάνικη περί του κόσμου αντίληψη. Αυτή τη φορά θα μας απασχολήσει η προπαγάνδα ψυχροπολεμικού τύπου που καλά κρατεί ακόμα και τόσα χρόνια μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ τόσο στο χώρο του Holywood και των ΜΜΕ, όσο και στην βιομηχανία του gaming στην οποία και θα εστιάσουμε.

Πριν από μερικές μέρες κατέβασα το παιχνίδι Company Of Heroes, το οποίο αποτελούσε ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια στρατηγικής της χρονιάς. Ο λόγος που το παιχνίδι αυτό είχε τραβήξει την προσοχή των strategαδωv είναι κυρίως ότι το πρώτο μέρος αποτελούσε ένα πολύ προσεγμένο παιχνίδι, και έτσι οι προσδοκίες ήταν μεγάλες. Για εμένα υπήρχε ακόμα ένας λόγος που ανυπομονούσα να παίξω το Company Of Heroes 2, το γεγονός ότι καταπιανόταν με το ανατολικό μέτωπο του ΒΠΠ και μάλιστα από την πλευρά των σοβιετικών. Είχα την ελπίδα πως επειδή το πρώτο παιχνίδι έπαιρνε τον εαυτό του στα σοβαρά, θα υπήρχε κάποια ιστορική ακρίβεια και στο δεύτερο μέρος και ότι δεν θα περιείχε ακραία αντισοβιετική προπαγάνδα.

Ε λοιπόν το παιχνίδι ήταν μια απογοήτευση! Καταρχήν οι μηχανισμοί του gameplay δεν είχαν τίποτα καινούριο να προσφέρουν, και αν εξαιρέσει κάποιος τα αρκετά καλά γραφικά(που δεν είναι και state of the art πάντως), τις εντυπωσιακές εκρήξεις και τα ποιοτικά ηχητικά εφέ, θυμίζει ξαναζεσταμένη σούπα του πρώτου, κάτι ιδιαίτερα απογοητευτικό αν υπολογίσουμε ότι σχεδιαζόταν για περίπου μια 7ετία. Αλλά ακόμα και τα καλά γραφικά έχουν το κόστος τους, αφού απαιτούν έναν δυσανάλογα καλό υπολογιστή αν δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το γνωστό εκείνο φαινόμενο μεταξύ slideshow και slow-motion που κάνει ένα παιχνίδι unplayable. Και επειδή κανένας strategας που σέβεται τον εαυτό του δεν αξιολογεί ένα τέτοιο παιχνίδι με προτεραιότητα τα γραφικά, ούτε και έχουν οι strategαδες τα γρηγορότερα συστήματα, μάλλον αυτά λειτουργούν αρνητικά στο τελικό αποτέλεσμα ειδικά αν συνυπολογίσουμε ότι εξαιτίας του κακού προγραμματισμού ζητούν περισσότερα από όσα δίνουν. Όμως σκοπός μου δεν είναι να κάνω συνολική παρουσίαση του παιχνιδιού αλλά να εστιάσω στην προπαγάνδα οπότε θα αφήσω τις γενικές παρατηρήσεις και θα μπούμε στο ψητό.

Όσοι από εσάς έχετε δει την ταινία «Ο εχθρός προ των πυλών» πραγματικά αν παίξετε το παιχνίδι θα νιώσετε ότι την ξαναβλέπετε. Όλες οι σκηνές της αντισοβιετικής προπαγάνδας είναι παρούσες και ξεδιπλώνονται από τις πρώτες κιόλας αποστολές του παιχνιδιού. Τι τάγματα στρατιωτών που αντιμετωπίζουν άοπλα τον εχθρό, τι διαταγές που τους στέλνουν σε σίγουρο θάνατο, τι εκτελέσεις…! Ακόμα και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής βρίσκεται φυλακισμένος στην Σιβηρία και αφηγείται τις εμπειρίες του από τον πόλεμο στον απεσταλμένο της κυβέρνησης ο οποίος έχει πάει εκεί με σκοπό να του αποσπάσει πληροφορίες. Συχνές είναι και οι μπηχτές εναντίον της σοβιετικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Κάποια στιγμή για παράδειγμα, ο απεσταλμένος της κυβέρνησης ρωτάει τον φυλακισμένο στρατιωτικό:

– Μα εσύ παλιά πίστευες στο σκοπό!

Και ο στρατιωτικός απαντά ηρωικά

– Στους στρατιώτες μου πίστευα!

Το Company Of Heroes 2 βρίθει από τέτοιου είδους διαλόγους και σκηνές…οι άμοιροι στρατιώτες, η σκληρή ηγεσία, ο ψυχοπονιάρης κομισάριος που μπήκε φυλακή επειδή αντιστάθηκε στους ανώτερους του που απαιτούσαν να στείλει τους άνδρες του σε σίγουρο θάνατο κλπ. Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, δεν είναι υπερβολικό να πω ότι το παιχνίδι κάνει τους ναζί να φαίνονται ως τα θύματα της υπόθεσης και τους σοβιετικούς, κάτω πάντα από τις απάνθρωπες εντολές της ηγεσίας, να φαίνονται ως οι θύτες. Τα κακόμοιρα τα ναζιστάκια, επειδή χάνουν κιόλας τον πόλεμο, είναι αξιολύπητα. Οι σοβιετικοί στρατιώτες έχουν διαταχθεί να είναι αμείλικτοι και δεν παίρνουν ομήρους, οι πάντες εκτελούνται επί τόπου και με συνοπτικές διαδικασίες. Για τις θηριωδίες των ναζί δεν γίνεται ούτε λόγος στο παιχνίδι, είναι απλά ένας στρατός που χάνει σιγά σιγά τον πόλεμο επειδή βρέθηκε σε λάθος τόπο και χρόνο, βλέπετε παίζουν και όλα τα κλισέ περί ρωσικού χειμώνα και τα ρέστα. Επειδή όμως το δικό μου κριτήριο μπορεί να πει κάποιος ότι είναι υποκειμενικό, θα παραθέσω αποσπάσματα από διάφορα mini reviews χρηστών στο metacritic. Να σημειωθεί ότι το παιχνίδι παίρνει κατά μέσο όρο βαθμολογία 5.8 από τους παίκτες και 8 από τους επαγγελματίες reviewers, δείγμα του πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το marketing που εξασφαλίζει καλές βαθμολογίες από τα περιοδικά του ειδικού τύπου, δίνοντας τους διαφημιστικά πακέτα ή απλά εξαγοράζοντας απευθείας reviewers.

tamtam77

Jun 25, 2013

This is a complete political Why anglo-games are so narrow minded. This game is just an epic fail of trying to prove that the soviets were monsters. I guess cold war continues, and there is fight going on for youth minds. Same is in metro last light.

alex_scob

Jun 29, 2013

Campaign scenario is written by Joseph Goebbels fans.
It’s shame. Cold War is over there is no reason to picture USSR as Mordor.
But why to bother and read real history books? Let’s just make another game about this terrible unhuman russians.

Rekkie

Jun 25, 2013

For the love of god DON’T BUY IT! This game is a failure on so many levels. Firstly as some of you could have guessed somebody was going to complain about, day one DLC, I don’t care what anybody says content created pre-release should be in the game, especially when it is important content like commanders etc. Secondly the campaign is horribly done they have put almost no work into this campaign making it a chore to play through (besides that fact like some other users have pointed out I feel like the campaign is a slight bit racist towards Russians).

famiak

Jul 1, 2013

Russians eating russians, great story, no history at all. Hello, we were people, not orcs! Bugs, frezes, too overpriced. This should be presented, but I have no idea to who.

Shadeborn

Jun 27, 2013

Another AntiRed game. Why not? I’ts like a mainstream today to show, khm…to show «how brutal was the russian tiranny». Thank God I ain’t bought it. Played it on my pal’s PC.
If you american? buy it.
If you don’t give a to realy history? Sure thing buy it, you’ll love it.
If you’re pretty sure, that there was some tiranny in USSR? Game’s made for you.
If you sure that russian soldiers were killing women and children? I feel sorry for you and…YES! This game was made for you!
Rest of you, those, who still can think with your heads stay away form this game.
«Historical» bull***

v-snejok

Jun 29, 2013

I am fan of 1st CoH< and I really dislike CoH2. I dont know, why they change doctrines to commanders? Doctrines were more interesting and tactic, because they have 3 branches of units. I dont like summer multiplayer maps, no details, blurry textures… units feel like the same for ussr and germany, no diversity. I dont like campaign, russians like murderers… CoH 1 a lot better. I will play CoH Eastern front mod, not CoH2

Danchik

Jun 29, 2013

Having all Relic WH40K games I expected better value for the price. Bad performance, crashes and silly plot. Portraying of Russians in a «historical» game was ridiculous. Orcs look like a charming persons compared with these «evil russkies».

TheAIDSgiraffe

Jun 30, 2013

This game gives Russians a bad name, game play is often repetitive, unsatisfying game play, lackluster soundtrack, very demanding graphics, gives this game a negative score.

Hamlsh

Jul 3, 2013

The campaign story is awful, I think they used the same historical adviser from the movie «Enemy at the Gates»

Ascendant

Jun 28, 2013

The game is pretty good, but has an intense amount of problems. The many betas did not solve and made severe balance issues worse. The engine is poorly coded and not optimized for Nvidia cards, and has no SLI support due to poor coding and optimization. The campaign and multiplayer are not historically accurate and are full of a lot of offensive propaganda and such. Do not buy this game unless you have an extremely good gaming PC and are ready for a future pay2win.

volchonok1

Jun 30, 2013

Unfortunately, this game is a letdown, compared to the CoH 1. Less units, removed commander trees, less maps. And most of all uninteresting and quite political campaign, clearly anti-soviet, that shows all soviet officers as beasts, who sent soldiers to die and executed them every single day.

Talualki

Jul 2, 2013

I love sega. I love relic. I love CoH, but i hate liers. Game have cool onlina battle, cool gameplay… bot worts story. So many lie about soviet army.

~.~

Στο παρακάτω βίντεο θα μπορέσετε να άπολαύσετε κάποια από τα σκανδαλιστικά cutscenes του παιχνιδιού:

Τώρα αν πρέπει να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω, είναι ότι οι καπιταλιστές κατανοούν αυτό που δεν έχει ακόμα καταλάβει ο λαός, ότι είναι αναπόφευκτη η ανατροπή του συστήματος τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι ξοδεύουν τόσα και τόσα χρήματα στην προπαγάνδα με κάθε μέσο, προκειμένου να δαιμονοποιήσουν τον σοσιαλισμό/κομμουνισμό και να κερδίσουν χρόνο. Γνωρίζουν βλέπετε, ότι αν οι συνειδήσεις των ανθρώπων απεμπλακούν από τις διδαχές τους και ριζοσπαστικοποιηθούν, αν ο λαός πιστέψει στην δύναμη του, τότε οι πλουτοκράτες θα χάσουν τον ταξικό πόλεμο και το σύστημα τους θα σταλεί εκεί που έπρεπε να είχε σταλεί από καιρό, στον σκουπιδότενεκέ της ιστορίας.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania).

ΥΓ: Παραθέτω δυο τρια ακόμα reviews από το metacritic που μου φάνηκαν καλά:

Jul 6, 2013

It would seem the Relic company is involved in rigging the reviews, ..look at all the 10 marks, and unsubstantiated claims, and then look at bad grades and markes and how wonderfully articulated they are.. its clear Relic is in the business of not only falsifying Russian and WW2 history but also the reviews))lol..
CoH2 is bad,if we look at the game,graphic wise,AI wise,variety wise of units,tactics,its just horrible excuse of an addon for CoH1..

When you add insult to injury in the form of anti-russian propaganda is just criminal in my opinion. I’m not a russian, i’m european and its disgusting to see a campaign that doesn’t EVEN MENTION that Nazis murdered up to 20 MILLION civilians in East.that is 20 MILLION children,women, old men..civilians..brutally slain, raped, dismembered, buried in mass graves ALIVE!!.. all the campaign talks about is how russians are evil and for some reason don’t want to fight for their families and children who will die from nazis, so you need stalin the evil man to kill russians so bad russia can kill good hearted germans who only want to bring peace to mother earth..but russia so bad, so evil,they just kill germans for no reason..

insulting is not big word enough for this criminal crappy piece of game.. if you want a-political game with serious fun and attention to detail and tank warfare look at Men of War:Assault Squad.. it beats Coh1 100 times over, and Coh2 can’t even rank..

AVOID this crap if you care for your money.. i mean 60 euros? are they crazy? i wouldn’t play this if somebody paid me money, i watched my friend buy it, then curse it for loosing 60 euros on this fuming pile of crap..

Jul 4, 2013
russophobia and a set of myths about the heroism of the Soviet people. Developers like the Nazis rather than a Russian who saved their asses.
Storyline like the idiots who do not have representation of the heroism of the Soviet people, and read the «historical», «facts» from the books of the traitor and a liar Solzhenitsyn.
Jul 8, 2013

The Eastern Front mod for COH1 was better than this, and I can only look to the endless ingenuity of the modding community to make this one playable. Here’s why:
-1. Story that could have been (and probably was) written by a racist 12 year old Ron Paul internet troll. All characters are one dimensional caricatures of simplified and heavily propagandized Western portrayals of the Soviets. No attention paid to the millions of Soviet heroes who willingly sacrificed everything for their nation and ideals, the story is simply as follows. Good Guy: «But sir, wat about owr FREEDUMZ!!!!!» Bad Guy: «Dam ur Freedummz! We r commy monsters who h8 everyone freedom!!!! Bwahahaha». Then libertarian commissar wins because the bad guy says «OMG u war rite all along muh freedumz!» And then the bad guy just kinda kills himself and freedom reigns. I’m not making that up. That’s the five hour story. Plus they just don’t sound Russian, accent or anything. Horribly done all around. Also about as historically accurate as Dino D-Day.

Read Full Post »

Ρε θα σου σκίσω ρε, μη με βλέπεις έτσι μικρό…

Έχω ξαναπεί και στο παρελθόν ότι είμαι μεγάλος gamer, και σε ηλικία, αλλά και σε εμπειρία, ολόκληροι μεγάτονοι από pixels, vertex, voxels, και αργότερα πολύγωνα, έχουν περάσει μπροστά από τα μάτια μου. Όσοι δεν καταλαβαίνετε τίποτα, δεν πειράζει, δεν αποτελούν όλα αυτά γνώσεις τις οποίες πρόκειται να χρησιμοποιήσετε στις απλές, καθημερινές σας συναναστροφές με άλλους ανθρώπους, οπότε πάμε παρακάτω.

Τα παιχνίδια στους υπολογιστές προσφέρουν κυρίως διασκέδαση, ή, εφόσον είναι αρκετά ποιοτικά, το πάνε ένα σκαλί πιο πάνω και προσφέρουν ψυχαγωγία. Ωστόσο μερικές φορές μέσα από αυτά μπορεί κάποιος να συνειδητοποιήσει και χρήσιμα πράγματα τα οποία πιθανόν να έχουν εφαρμογή έξω και πέρα από τον κόσμο του gaming.

Υπάρχει λοιπόν ένα είδος παιχνιδιών με το ακρωνύμιο MMORPG, δηλαδή mass multiplayer online role playing games. Τα παιχνίδια αυτά, σε μεγάλες δόσεις, μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και θάνατο, πραγματικό θάνατο, να πεθάνεις στην καρέκλα που λένε, το γιατί μπορεί να φτάσει κάποιος εκεί δεν πρόκειται να το αναλύσω, πάντως όλο και κάτι θα έχει πάρει και εσάς το αυτί σας για κάτι κορεάτες(Νότιους έτσι) που τους ανακάλυψαν σαπισμένους πάνω στο πληκτρολόγιο. Με το να είμαι και εγώ χρόνια στο κουρμπέτι, έχω ρίξει τα ξενύχτια μου, έχω τραβήξει κάτι σερί 8ωρα(απ, το 8ωρο δεν το υπερβαίνουμε, τι διάλο, τζάμπα αγωνιζότανε οι άλλοι στο Σικάγο) να σφαγιάζω νομιστεράκια και να μαζεύω πολύχρωμες παπαριές από το πάτωμα προκειμένου να συγκεντρώσω υλικά για να φτιάξω ένα φωσφόριζε σπαθί που θα με βοηθήσει στις pvp(player vs player) μονομαχίες. Tragic θα πει κάποιος, δεν λέω όχι, πάντως η αλήθεια είναι ότι παρόλο που το 99,9/100 από αυτές τις εργατοώρες αποτελεί χαμένο χρόνο, το υπόλοιπο 0,01/100, δηλαδή το απόσταγμα όλης αυτής της εμπειρίας, μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στον κόσμο! ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!!

Ε καλά όχι και τόσο μεγάλη, αν κρατήσατε την ανάσα σας μπορείτε να επιδοθείτε ξανά στο ευγενές σπορ της εκπνοής…

Υπάρχουν λοιπόν στα MMORPG κάτι εχθροί, τι να σας πω, πάς εκεί, πλησιάζεις, σε βλέπει, σου δίνει μια σφαλιάρα και τέλος. Τι να του κάνεις εσύ ο κακομοίρης με τους 12.000 πόντους ζωής, όταν ο Bordac ο Βάρβαρος έχει 500.000 και σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε λίγο και λιγάκι καλεί και 4-5 λακέδες να πολεμήσουν στο πλευρό του…

…ε, όπως είναι φυσιολογικό, μετά από δυο τρείς προσπάθειες, αν είσαι επίμονος στόκος, απογοητεύεσαι και επιστρέφεις στο αγαπημένο σου χόμπι, το να σκοτώνεις κακορίζικα νομιστεράκια που είναι πιο αδύναμα από σένα και άρα ασφαλή, μπορεί να είναι λίγο ντροπιαστικό, αλλά του φευγάτου η μάνα…

Όμως το καλό το παλληκάρι δεν καταθέτει ποτέ τα όπλα, μπορεί ο αντίπαλος να είναι πολύ δύσκολος, και φαινομενικά ανίκητος, αλλά when there is a will there is a way(and i dont mean the obvious way out). Στο κάτω κάτω ο Bordac είναι μεγάλο ρεμάλι, έχει βάλει όλους τους κατοίκους της περιοχής(νέους γέρους γυναίκες και μικρά παιδιά) να δουλεύουν στα ορυχεία για λογαριασμό του σε συνθήκες μεσαίωνα. Πατάς λοιπόν enter και γράφεις /wisper vrasidas ela re malaka na moy kaneis healing, einai edo o Bordac kai me exei skisei, fonakse kai toy perikefalaia poy einai tank

Έρχεται λοιπόν μαζί και ο vrasidas και ο perikefalaias, ο ένας θα γιατρεύει και ο άλλος θα φροντίζει να εισπράττει τα χτυπήματα του Bordac αφού αντέχει περισσότερο, έχει 20.000 πόντους ζωής. Ready Go!!!!!!

Μετά από 45 λεπτά και καμπόσες αποτυχημένες προσπάθειες ξεκινάμε και οι τρείς για πολλοστή φορά από το νεκροταφείο, έχουμε ξοδέψει τα 35 λεπτά στο να τσακωνόμαστε για το ποιός έφταιγε που τον ήπιαμε και τα υπόλοιπα 10 να ξύνουμρ την επιδερμίδα του Bordac σε μια παρωδία μάχης.

Δεν πεθάναμε, οχι οχι, κανουμε ηλιοθεραπεία στην ζεστή άμμο…

– Vrasidas: den ton exoyme re, pame na figoyme exo afisei kai ena quest sth mesi

– Perikefalaias: thelei kai episkeyes h panoplia moy, tzaba lefta

– Poexania: statheite mwre, na rotisoyme mia stigmh sto guild(συνδικάτο), ama einai na ftiaksoyme raid group(κοινώς να μαζευτούμε καμιά 100στή άτομα) na ton fame(με την καλή έννοια αυτήν την φορά).

Μετά από καμιά ώρα καταφέρνουμε και μαζευόμαστε καμπόσα συντρόφια, οργανώνουμε καλά τις επιθέσεις μας, αναλαμβάνει ο καθένας ένα ρόλο, buffαριζομαστε(σαν να λέμε ντοπαριζόμαστε), και χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος πάμε και στεκόμαστε μπροστά στον καταδικασμένο πλέον Vordac. Εκείνος μας κοιτάει σαν χαζός, η τεχνητή του νοημοσύνη δεν του επιτρέπει να καταλάβει πόσο ταπεινωτικά θα πεθάνει, διαφορετικά θα τρέπονταν σε φυγή κλαίγοντας.

All r?(ρωτάει ο raid leader για να δει αν είναι όλοι έτοιμοι)

– perikefalaias: sec pee break(κανείς δεν θέλει να έχει πρόβλημα με τα υδραυλικά του την ώρα της μεγάλης μάχης, εδώ δεν τα κάναμε πάνω μας όταν τον πίναμε ανελέητα, θα τα κάνουμε πάνω μας τώρα που τον έχουμε για πλάκα;).

…2 λεπτά αργότερα

– perikefalaias: ok r

– raid leader: go(Γιουρούσιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!)

Δεν θα σας πω ψέματα, στην πρώτη απόπειρα χάσαμε, κάτι που αποσυντονιστήκαμε, κάτι που τα νέα μέλη του συνδικάτου δεν είχαν και τόση πείρα, κάτι που δεν τους είχαμε οργανώσει καλά και εμείς…

Ο επιμένων όμως νικά

βάλαμε το κεφάλι κάτω και ορμήσαμε με τα νεύρα μαινόμενου ταύρου, την αυτοσυγκράτηση του φιδιού το μάτι του αετού και την ταχύτητα της Τσιτάρα…

…15 λεπτά αργότερα τα κόκαλα του Bordac ψηνόταν κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου(η αποσύνθεση πρέπει να γίνει γρήγορα βλέπετε γιατί ο Bordac θα ξαναγεννηθεί σε λίγα λεπτά για να δώσει την ευκαιρία και σε άλλους να τον ταπεινώσουν, ή να ταπεινωθούν). Εμείς θεραπεύσαμε τους τραυματίες μας, αναστήσαμε τους νεκρούς συντρόφους(ναι αυτή η λεπτομέρεια διαφοροποιεί τα παιχνίδια από την πραγματικότητα), απελευθερώσαμε τους σκλάβους και φωνάξαμε δυνατά το πολεμικό σύνθημα του συνδικάτου μας.

ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ!!!

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος

Πάρτα καριόλη!

Read Full Post »

Wtf!!!!!!

Πηγαίνετε και παίξτε αυτό το παιχνιδάκι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, αλλά δεν μπορώ να σας πω τίποτα γιατί ότι και αν πω θα είναι spoiler. Απλά κάντε υπομονή και σκεφτείτε εναλλακτικά!

 

http://twinbeardstudios.com/frog-fractions

Μανυ εσυ να το δεις όπωσδήποτε!!!

Read Full Post »

Its Alive!

Κοπέλια ζω ακόμα απλά έχω αρκετό διάβασμα και αυτός είναι ο λόγος που έχω να κάνω δημοσίευση από του αγίου ανήμερα(σε περίπτωση που ανησυχήσατε δηλαδή).

Ps: Αν και για να πούμε του στραβού το δίκο έχω φάει και ενα μικρό κόλλημα με το Kings Bounty Warriors Of the North, το οποίο μου καταναλώνει κάμποσο ελεύθερο χρόνο.

Read Full Post »

Φόρος τιμής

Μιας και το θυμήθηκα αναπολώντας το παρελθόν, ενα βίντεο αναφορά στους παιδικούς μου έρωτες, ακόμα και σήμερα η μουσική του με κάνει να ανατριχιάζω απο συγκύνηση:

!!!!

 

Μόλις τώρα είδα οτι κάναν remake για το PS3!!!!

Read Full Post »

Έπαιζα παλιότερα ένα βιντεοπαιχνίδι με ζόμπι, όπου 4 στρατιώτες κλεισμένοι σε ένα μισοερειπωμένο σπίτι προσπαθούσαν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους από τα αλλεπάλληλα κύματα επιθέσεων των νεκροζωντανων. Προκειμένου να αμυνθούν οι πολεμιστές, κάρφωναν με τάβλες τα παράθυρα, αμπάρωναν τις πόρτες, πυροβολούσαν, χτύπαγαν, έτρεχαν, κρύβονταν κλπ. Σταδιακά οι επιθέσεις όμως  γινόταν όλο και πιο πολυάριθμές, οι απέθαντοι όλο και πιο γρήγοροι και πιο ανθεκτικοί, ενώ δεν υπήρχε άλλος τρόπος να τελειώσει το παιχνίδι εκτός από το να μην αντέξουν οι παίχτες και να τους μακελέψουν τα ζόμπι.

Αναρωτιέστε που το πάω ε;

Λοιπόν αυτές τις μέρες επισκέφθηκα ξανά την Αθήνα για κάτι δουλειές, ε λοιπόν η πόλη μου έδωσε πραγματικά την εντύπωση ότι ζούσα μέσα  στο εν λόγω παιχνίδι. Ένα μισοκατεστραμένο ερείπιο, γεμάτο ανθρώπους που πασχίζουν εναγωνίως να μείνουν στην ζωή, ενώ πολιορκούνται από ορδές ζητιάνων, άστεγων, μισότρελων, τοξικομανών οι οποίοι μοιάζει να θέλουν να τους εντάξουν στις λεγεώνες τους, και η μάχη δείχνει να χάνεται.

Ας αναφερθώ όμως σε καναδυο περιστατικά…

Είχα καθήσει το πρωί στον Πειραιά για καφέ, στον σταθμό του ηλεκτρικού, και από την τζαμαρία της καφετέριας χάζευα έναν κάδο απορριμμάτων. Ε, κάθε 20-30 λεπτά, κάποιος ρακένδυτος πλησίαζε τον κάδο και έψαχνε μέσα μήπως και βρει κάτι να φάει, κάτι να φορέσει, κάτι να ανταλλάξει. Το ίδιο σκηνικό παντού, άστεγοι, πεινασμένοι, χαμένοι, να ανοίγουν με λαχτάρα τους κάδους λες και είναι σεντούκια θησαυρού και να ψάχνουν μέσα μήπως και βρούνε τα «ναύλα» για να την βγάλουν ακόμα ένα 24ωρο.

Κατά την επιστροφή μου με τον ηλεκτρικό στον Πειραιά για να φύγω, έκατσε απέναντι μου ένας νεαρός με γρατζουνιές στο πρόσωπο, που κρατούσε ένα τεράστιο σακίδιο ίσα με το μπόι του. Υποθέτω πως μέσα εκεί είχε όλα τα υπάρχοντα του σαν ανθρώπινη χελώνα, καμιά κουβέρτα, τίποτα δεύτερα ρούχα, ίσως και τίποτα σκεύη, ποιος ξέρει. Το βλέμμα του χαμένο στο υπερπέραν, οι κινήσεις του νωχελικές, έμοιαζε με τοξικομανή. Κάποια στιγμή έβγαλε από την τσάντα του μισό κουλούρι και άρχισε να το μασουλάει αργά, κάθε τόσο τον έπαιρνε ο ύπνος και το κουλούρι του έπεφτε κάτω, ξυπνούσε, το μάζευε, και συνέχιζε να το τρώει.

Δίπλα του καθόταν ένας παππούς, μου έκανε εντύπωση ότι είχε γαλάζια μάτια, το βλέμμα του ήταν διαυγές, ή έκφραση του όμως μαρτυρούσε απογοήτευση και παραίτηση. Μετά από λίγο ο νεαρός του ζήτησε τσιγάρο, αυτός του είπε ότι τα είχε ξεχάσει σπίτι και μουρμούρισε πώς το τσιγάρο του έχει καταστρέψει ανεπανόρθωτα την υγεία. Συνεχίσανε για λίγο την κουβέντα τους, την οποία άκουγα με ενδιαφέρον και κάποια στιγμή ο παππούς είπε στον νεαρό τα παρακάτω περίπου λόγια.

«Εμένα πλέον δεν με νοιάζει τίποτα, έζησα τόσα χρόνια και τώρα βλέπω έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα τώρα που τελειώνει η ζωή μου και δεν ελπίζω πια…»

Όλα έδειχναν πως ήταν ένας άνθρωπος που είχε χάσει το νόημα της ζωής, που συνετρίβησαν τα πιστεύω του, που πήγαν χαμένοι οι κόποι του, και που τώρα είναι πια πολύ αργά για δεύτερες ευκαιρίες, τώρα πια που δεν μπορεί να βρει απάγκιο ούτε στην σύνταξη του, που θα του έχει περικοπέι, όπως και όλων των υπολοίπων.

Στην πρωτεύουσα πλέον δεν μπορεί να κάνει κανείς τα στραβά μάτια, τα προβλήματα έχουν οξυνθεί, κάθε ένα ενάμισι μήνα που ανεβαίνω θυμίζει όλο και περισσότερο τις ιστορίες που άκουγα για την κατοχή, τις φωτογραφίες των σκελετωμένων παιδιών με τα γερασμένα πρόσωπα.

Κι όμως, υπάρχει μια σημαντική διαφορά με τα χρόνια της κατοχής…

Στην κατοχή υπήρχε αντίσταση απέναντι στον δυνάστη, ένοπλη, άοπλη, κάθε είδους, σήμερα τι υπάρχει;

Ρακένδυτα σώματα ανάμεσα σε εμάς και τον δυνάστη, και μια μηχανή ολάκερος ο κόσμος που παράγει συντονισμένα εκατομμύρια μισοπεθαμένου καθημερινά. Τρέχεις κιολο τρέχεις πάνω κάτω στους κυλιόμενους διαδρόμους της και τελικά μένεις πετσί και κόκκαλο, μέχρι να μην αντέξεις άλλο και να σε φτύσει και εσένα σαν κάποιο ερείπιο σε κάποιο σοκάκι.

Τρέχουμε για να γλιτώσουμε την ζομποποίηση, δεν στρεφόμαστε ενάντια στην μηχανή που την παράγει, δεν το σκεφτόμαστε καν, από φόβο να μη μας μακελέψει στα γρανάζια της. Εκείνη μοιάζει απρόσβλητη, ανίκητη, παντοδύναμη, στριγκλίζει τρομαχτικούς μεταλλικούς θορύβους από τα σπλάχνα της που μας ανατριχιάζουν.

Υποτασσόμαστε, γινόμαστε κι εμείς γρανάζια της, το βλέμμα μας θολώνει, ο νους μας έχει παραδοθεί, κινούμαστε σαν μαριονέτες, έχουμε ήδη γίνει ένα με τον στόλο τον νεκροζωντανών από τον οποίο προσπαθούμε να ξεφύγουμε. Η πόλη καταρρέει στα κεφάλια μας, τα στενά της γεμίζουν ανθρωποειδή πλάσματα, απανθρωπισμένα πια. Τρέχουμε να κρυφτούμε σαν τις κατσαρίδες, να γλιτώσουμε το τομάρι μας, άντε και των παιδιών μας, έτσι μας έχουν μάθει, νομίζουμε ότι θα είμαστε ασφαλείς στις φωλιές μας. Οι κάμαρες γίνονται κελιά, εμείς σαν τους τρωγλοδύτες, αμπαρώνουμε τις πόρτες στην προσπάθεια μας να βρούμε άσυλο, όμως πριν προλάβουμε να το πάρουμε χαμπάρι ανακαλύπτουμε ότι έχουμε κλειδωθεί απέξω.

Όχι δεν τα βάζουμε με τον δυνάστη, τα βάζουμε με τους ίδιους μας τους εαυτούς νομίζοντας ότι έτσι τους προστατεύουμε, μα κάνουμε λάθος.  Γίνομαι εγώ ο καθρέφτης του δικού σου κακού εαυτού και εσύ του δικού μου, και επειδή δεν βρίσκουμε κάτι καλύτερο να πούμε λέμε ότι μας έρθει στο κεφάλι μήπως και ξορκίσουμε από μέσα μας τα κακά πνεύματα που μας έχουν κυριεύσει.

Το έδαφος από κάτω μοιάζει να μας ρουφά, είναι ο χρόνος που μας καταπίνει όπως την κινούμενη άμμο.  Δεν μας μένει πολύς καιρός να δράσουμε, όχι παραπάνω από στιγμές, ύστερα θα χαθεί ευκαιρία η δική μας και η ευκαιρία των παιδιών μας να απαλλαγούν από την κρεατομηχανή. Οι βαριοί μεταλλικοί της ήχοι και οι στριγκλιές των γραναζιών, οι κουρασμένες περιστροφές των αξόνων της, τα κούφια χτυπήματα των σφυριών της, οι γκρίζοι καπνοί, η μπόχα των εξατμίσεων, φανερώνουν έναν φυματικό οργανισμό, ετοιμοθάνατο, που όμως παρασέρνει στην μοίρα του, χωρίς δισταγμό τους πάντες και τα πάντα, κλέβοντας  χρόνο απ την δική τους ζωή για να παρατείνει τη δική του.

Μπήκα στο τρένο για τον Πειραιά, και ύστερα στο πλοίο για την Σούδα, όμως γνωρίζω και ελπίζω ότι δεν το έχω δει ακόμα το τελευταίο λιμάνι. Εμπιστεύομαι τους χάρτες μου, όμως δεν αρκούν ούτε οι χάρτες ούτε εγώ για να μην καταλήξει το σκαρί μας σε ξέρα. Χρειάζεται κι άλλοι να κάνουν κουπί, που έτσι και αλλιώς κάνουν, αλλά προς την σωστή κατεύθυνση αυτήν την φορά. Μα για να μας αφήσουν να πάμε εκεί που πρέπει χρειάζεται να προβούμε σε ανταρσία, να σηκώσουμε παντιέρα, να ρίξουμε στην θάλασσα εκείνον που βαράει με το μαστίγιο, να πετάξουμε στους καρχαρίες τους σκλαβέμπορους καπεταναίους, να σπάσουμε τις αλυσίδες μας και να μοιράσουμε τον φόρτο και την ευθύνη. Στην αντίθετη περίπτωση, αν μας επιτρέψουν να γεράσουμε και αν ως τότε έχουμε επίγνωση, θα φτάσουμε να επαναλαμβάνουμε τα λόγια του παππούλη στο τρένο  και θα νιώθουμε  για τον εαυτό μας ότι έχουμε ματαίως σπαταληθεί.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: