Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Games’ Category

 

Τις προάλες είχα γράψει ένα άρθρο για το Battlefield One , σήμερα θα δημοσιεύσω μερικά βιντεάκια που τράβηξα με τις επιδόσεις μου στο παιχνίδι, απολαύστε με:)

Read Full Post »

Δημοσιεύθηκε και στην katiousa

WarDrums

Όχι, δεν αναφέρομαι στην αύξηση της έντασης της επιθετικότητας ένθεν κακείθεν που παρατηρείται στον κόσμο την τελευταία τουλάχιστον επταετία –και η οποία είναι πραγματική και ιδιαίτερα επικίνδυνη- αλλά το πάω πολύ πιο πίσω χρονολογικά και συγκεκριμένα στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (στο εξής Α’ Π.Π). Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, τα όσα ακολουθούν παρακάτω αφορούν το Battlefield One (και γενικότερα τη σειρά αυτή των παιχνιδιών), ένα [κυρίως] multiplayer1 παιχνίδι το οποίο κυκλοφορεί στο playstation, το xbox one και τα PC.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι Battlefield (πεδίο μάχης) δεν λέγεται One επειδή είναι το πρώτο μιας σειράς παιχνιδιών (αντιθέτως στη σειρά είναι 8ο ή 9ο ανάλογα με την πλατφόρμα ή και ακόμη παραπάνω αν υπολογίσουμε και τα spinoff2) αλλά επειδή το πεδίο μάχης του είναι ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Οι καινοτομίες που έφερε η σειρά battlefield στα multiplayer παιχνίδια πρώτου προσώπου3 είναι πολλές, θα αναφερθούμε σε μερικές από αυτές.

  • Πολλοί παίχτες ταυτόχρονα να πολεμούν σε δυο αντίπαλες ομάδες μέσα σε τεράστιους χάρτες.
  • Δυνατότητα ο παίκτης να οδηγήσει διάφορα οχήματα, από μοτοσυκλέτες, κλαρκ, τζιπάκια, φορτηγά, τανκ, μέχρι αεροπλάνα, ελικόπτερα, πλοία, άλογα, τρένα … Ζέπελιν και πολλά ακόμα.
  • Συνεργασία των παικτών και ειδικότητες (Classes) όπως Medic, Assault, support, κλπ, που κάθε μια έχει το δικό της ρόλο.
  • Διαχωρισμός σε υπο-ομάδες (squads) με ομαδάρχη που δίνει εντολές στους φαντάρους για τον καλύτερο συντονισμό της ομάδας.
  • Πολλά είδη όπλων που είναι παραμετροποιήσιμα (διόπτρες, εναλλακτική στόχευση, διαφορετικές γεμιστήρες κλπ.), καθώς επίσης και gadgets (c4, δυναμίτες, κιάλια, νάρκες, ρομποτάκια, ραντάρ κ.α).
  • Διαφορετικά είδη παιχνιδιού, από πιο απλά όπως death match, μέχρι και πολύ πιο πολύπλοκα, operations.
  • Κατά παράδοση τα παιχνίδια της σειράς έχουν γραφική και ηχητική πανδαισία, με αποτέλεσμα να σε βάζουν μέσα στη μάχη εφόσον έχεις ένα καλό υπολογιστή και δυνατά την ένταση του ήχου.
  • Αποθήκευση λεπτομερών στατιστικών, έτσι ώστε ο κάθε παίκτης να μπορεί να βλέπει τις δικές του επιδόσεις αλλά και των φίλων του.
  • Πρωτοποριακό μοντέλο φυσικής, με κτήρια και περιβάλλοντα που καταστρέφονται μέχρι ισοπέδωσης, αλλαγή καιρικών συνθηκών την ώρα του παιχνιδιού κ.α.

Εδώ να σημειωθεί, ότι για κάποια από τα όσα ανέφερα παραπάνω, τα πρωτεία δεν ανήκουν στα battlefield, όμως η σειρά battlefield ήταν εκείνη που τα συνδύασε όλα μεταξύ τους άψογα, πρωτοτυπώντας έτσι όχι μόνο στα επί μέρους αλλά και στο σύνολο.

Από τα όσα έχω γράψει ως τώρα ίσως έχετε βγάλει το συμπέρασμα ότι τα battlefield είναι παιχνίδια που απευθύνονται σε στρατόγκαυλους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παιχνίδια που μπορεί να εθίσουν τον καθένα με τη φρενήρη δράση τους, τους εναλλακτικούς τρόπους παιχνιδιού ανάλογα με τις προτιμήσεις του καθενός, και το βάθος χρόνου που μπορεί κανείς να ασχολείται χωρίς να βαρεθεί, λόγω της πολυπλοκότητας τους που σου δίνει συνεχώς νέες εμπειρίες. Και, για να πω την αλήθεια, είμαι και εγώ ένα από τα θύματα της γοητείας τους, αφού τα έχω αγοράσει σχεδόν όλα, μαζί με τα expansion (επεκτάσεις) τους και σε κάποια από αυτά μάλιστα έχω αφιερώσει πολύ παραπάνω από 100 ώρες παιχνιδιού.

EIMETHA FANTAROI.png

Ιδού η παρουσία μας στο παιχνίδι, katiousa_mag, έτυχε στο χάρτη αυτό να είμαστε με τους Γερμαναράδες

Σκόπιμα δεν ανέφερα παραπάνω –μαζί με τους υπόλοιπους- τον νούμερο ένα λόγο που εγώ προσωπικά θεωρώ τα battlefield την καλύτερη σειρά πολεμικών παιχνιδιών πρώτου προσώπου, και αυτός είναι η ισορροπία μεταξύ ρεαλισμού και διασκέδασης που προσφέρουν. Κατά καιρούς, πολλοί έχουν κατηγορήσει τα battlefield για έλλειψη ρεαλισμού, και αυτό είναι κάτι που όντως ισχύει. Πχ, στον πραγματικό πόλεμο δεν μπορείς να αναστήσεις ένα σύντροφο σου, που έχει φάει στη μάπα κοτζάμ όλμο, με έναν απινιδωτή ή μια σύριγγα. Επίσης δεν μπορείς να οδηγήσεις πολεμικό πλοίο χρησιμοποιώντας 7-8 πλήκτρα, ούτε και να σου ρίξουν 6-7 σφαίρες και εσύ να συνεχίσεις να πολεμάς και μετά από μισό λεπτό να έχεις γιατρευτεί κιόλας. Όμως, αν το παιχνίδι ήταν απόλυτα ρεαλιστικό, τότε θα έχανε σε ψυχαγωγία. Σκέψου δηλαδή να πρέπει να περπατήσεις 2-3 ώρες πριν φτάσεις στο πεδίο της μάχης, ή να πρέπει να έχεις γνώσεις πιλότου για να οδηγήσεις ένα αεροπλάνο ή να σημαδεύεις με τα κοντάρια πριν ρίξεις με όλμο (πώς φαίνεται ο ολμιστής) και να χρειάζονται 4 κάθε φορά για να τον χρησιμοποιήσουν και να τον κουβαλήσουν. Υπάρχουν βέβαια και παιχνίδια που φλερτάρουν με αυτό το επίπεδο ρεαλισμού –πχ εξομοιωτές πτήσης- αλλά αυτά απευθύνονται σε ειδικότερο κοινό και είναι λιγότερο παιχνίδια και περισσότερο …εξομοιωτές. Κάποια μάλιστα από αυτά χρησιμοποιούνται και στην εκπαίδευση των στρατιωτών/αξιωματικών σε διάφορους στρατούς ανά τον κόσμο και σίγουρα στον αμερικάνικο.

SKORAKI KALO.png

Πρώτοι στον πόλεμο, πρώτοι στον αγώνα

Από όλα τα παιχνίδια battlefield εγώ ξεχωρίζω κυρίως τρία:

  • Το πρώτο (battlefield 1942), επειδή εγκαινίασε τη σειρά.
  • Το bad company 2 επειδή ήταν από τα πιο διασκεδαστικά.
  • Και το battlefield one, που είναι και το πιο πρόσφατο, για τους λόγους που θα αναλύσουμε ακριβώς παρακάτω.

Γιατί μου αρέσει τόσο πολύ το Battlefield One;

Καταρχήν, όσον αφορά στα πολεμικά παιχνίδια, προτιμάω εκείνα που έχουν να κάνουν με Α’ και Β’ Π.Π. Και, ενώ για τον Β’ Π.Π. υπάρχει μια πλειάδα παιχνιδιών πρώτου προσώπου, για τον Α’ ΠΠ είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, και ούτε καν δεν τα εξαντλούν και αυτά. Πέρα από τα άλλα υπάρχει και το φαινόμενο, όσο πιο σύγχρονα είναι τα θέατρα των επιχειρήσεων στα παιχνίδια, τόσο περισσότερη προπαγάνδα να πέφτει, που μερικές φορές φτάνει στο σημείο να αποτελεί προέκταση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. «Θύμα» αυτού του φαινομένου έχει πέσει και ή σειρά battlefield, αν και σε πιο ακραία σημεία έχει φτάσει πιστεύω η σειρά Call Of Duty (Cod) σε ένα από τα οποία μάλιστα της σειράς, καλείσαι να δολοφονήσεις τον Φιντέλ Κάστρο (μόνο στα παιχνίδια μπορούσαν να τον σκοτώσουν βλέπετε) και η σειρά Homefront, που θέλει την Βόρεια Κορέα να έχει κάνει επίθεση και να έχει καταλάβει τις ΗΠΑ.

Υπάρχουν, βέβαια και λαμπρές εξαιρέσεις, όπως είναι για παράδειγμα το παιχνίδι Spec Ops The Line, το οποίο μπορεί να θεωρηθεί και αντιπολεμικό, παρότι ασχολείται με σύγχρονα πιθανά πολεμικά σενάρια. Στο συγκεκριμένο, ο G Ι Joe ήρωας που χειρίζεται ο παίκτης διαπράττει απίστευτες ακρότητες στο όνομα της «ειρήνης και της δημοκρατίας», κάτι που οι δημιουργοί παρουσιάζουν με τρόπο που κάθε άλλο παρά δοξάζει τις πράξεις τόσο του ίδιου όσο και του σκοπού που εκπροσωπεί.

Στα πολεμικά παιχνίδια που αναφέρονται σε παλιότερες εποχές, δεν λείπει πάντα η προπαγάνδα, αφού συχνά εισάγεται με όχημα την «ιστορική ακρίβεια» που μεταφράζεται σε αντικομουνιστική ακρίβεια. Ακραίο παράδειγμα αποτελεί το παιχνίδι company of heroes 2 το οποίο παρουσιάζει τους σοβιετικούς σαν να είναι χειρότεροι και από τους Ναζί. Στο Battlefield one, πάντως, δεν παρατηρώ να υπάρχουν φαινόμενα προπαγάνδας, αν και ίσως πρέπει να περιμένουμε ως το επόμενο expansion για να σιγουρευτούμε, με τίτλο “in the name of the Tzar4 που εισάγει τον Ρωσικό στρατό στο παιχνίδι.

Και μιας και αναφερθήκαμε στην ιστορική ακρίβεια, να πούμε ότι και εκεί το παιχνίδι έχει βρει την χρυσή τομή. Αντλεί μεν από την ιστορία, αλλά μέχρι το σημείο που αυτό δεν γίνεται εις βάρος της διασκέδασης που προσφέρει. Οι χάρτες του αποτελούν πεδία που διεξήχθησαν πραγματικές μάχες, όπως το Verdun5, που έχουν αναπαραχθεί από φωτογραφίες, αεροφωτογραφίες, και εικόνες της εποχής με καταπληκτική ακρίβεια σε σημείο να αποτελούν υπέροχες αναπαραστάσεις της φρίκης. Οι στολές, οι εμφανίζεις των όπλων, τα οχήματα, και γενικά ό,τι αφορά στον οπτικό τομέα, αποτελεί ιδανική αναπαράσταση των πραγματικών.

verden

Η κόλαση του Βερντέν όπως αποτυπώνεται στο παιχνίδι

Κατά την ώρα της δράσης, ο παίκτης καλείται να παίξει γρήγορα, και παράλληλα στρατηγικά, ενώ η συνεργασία με τα άλλα μέλη της ομάδας είναι απαραίτητη για την επιτυχή του πορεία. Για παράδειγμα, αν είσαι τραυματισμένος μπορεί να σε γιατρέψει ο medic, αν ξεμείνεις από σφαίρες μπορεί να σε προμηθεύσει ο support, αν το όχημα σου έχει πάθει βλάβη μπορεί να στο επισκευάσει ο μηχανικός. Όλα αυτά βέβαια μη φανταστείτε ότι γίνονται με ρεαλιστικό τρόπο, η επισκευή του οχήματος παίρνει 4 με 5 δευτερόλεπτα, και το μπαντάρισμα του τραυματία το ίδιο. Πάντως η ομάδα και το squad (υπο-ομάδα) έχουν τεράστια σημασία, αφού έχω παρατηρήσει πως όταν η ομάδα μου δεν πηγαίνει καλά κάνω και εγώ χαμηλότερο σκορ, ενώ όταν το squad μου αδιαφορεί εντελώς και δεν συνεργάζεται, τα πράγματα πάνε ακόμη χειρότερα.

Τα όπλα του παιχνιδιού είναι λίγο πουσαρισμένα, και με αυτό θέλω να πω, ότι για χάρη της διασκέδασης τα έχουν κάνει κάπως πιο αποτελεσματικά από ό,τι τα πραγματικά εκείνης της εποχής. Πάντως σε σχέση με άλλα παιχνίδια της σειράς που εξελίσσονται στο σήμερα, τα όπλα και τα gadgets του one είναι αρκετά πιο «ταπεινά», κάτι που έχει και τα καλά του και τα κακά του. Σαν καλό, θεωρώ, το ότι δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι να «κλέψει» κάποιος κάνοντας κατάχρηση κάποιων ιδιοτήτων των όπλων και των gadgets, σαν κακό το ότι δεν υπάρχουν –σε σχέση με άλλα battlefield– τόσο πολλά πράγματα να ξεκλειδώσεις. Και όταν λέω να ξεκλειδώσεις, εννοώ ότι όσο περισσότερο παίζει κάποιος, τόσο αυξάνεται η πρόσβαση του σε όπλα, gadgets, χειροβομβίδες, πρόσθετα των όπλων κλπ.

Υπάρχει εξοπλισμός στο παιχνίδι για όλα τα γούστα, τον οποίο καλείσαι να προσαρμόσεις στις ανάγκες σου, αλλά και να προσαρμοστείς σε αυτόν. Ένα όπλο που χρησιμοποιείς πρώτη φορά, κατά πάσα πιθανότητα θα σου φανεί κάπως άχρηστο, αν όμως του δώσεις χρόνο θα δεις ότι θα βελτιωθείς και ίσως να γίνει το αγαπημένο σου. Αν και για να πω την αλήθεια, ποτέ δεν κατάφερα να γίνω καλός σε όπλα sniper, με αποτέλεσμα να είναι τα λιγότερο χρησιμοποιημένα όπλα από εμένα, και να μισώ όσο τίποτα άλλο όταν κάποιος πετυχημένα με σκοτώνει από 500 μέτρα απόσταση. Πάντως η κατάχρηση των όπλων sniper καταντάει αηδία, και, όταν ο χάρτης γεμίζει με ακροβολιστές χάνεται κατά τη γνώμη μου η πλάκα, γιατί σε τρώνε από όλα τα σημεία του ορίζοντα χωρίς να μπορείς να αμυνθείς. Είναι η λεγόμενη τεχνική του «καμπερώματος» που βγαίνει από την λέξη κάμπινγκ, ότι και καλά ο sniper στήνει σε ένα σημείο τη σκηνή του και δεν κουνάει από εκεί μέχρι να ολοκληρωθεί η πίστα. Άλλα «καρκινώματα» του παιχνιδιού είναι οι cheaters, αυτοί δηλαδή που χρησιμοποιούν hacks για να κλέψουν στο παιχνίδι, πχ να σε βλέπουν μέσα από τοίχους, να σε πετυχαίνουν αυτόματα στο κεφάλι κ.α. Οι servers διαθέτουν προγράμματα που εντοπίζουν τους cheaters, όμως αυτοί που φτιάχνουν τα hacks τα εξελίσσουν και έτσι τα αντικλεπτικά συστήματα είναι αδύνατον να τους εντοπίσουν όλους, με αποτέλεσμα να την πληρώνουν οι τίμιοι βιοπαλαιστές παίκτες.

karaviabghkan.png

Καράβια βγήκαν στη στεριά… με με ρωτάτε πώς κατέληξε το πολεμικό πλοίο στην έρημο.

Ακόμη ένα καλό που έχει το battlefield one, και η σειρά γενικότερα, είναι ότι ο κόσμος συνεχίζει να τα παίζει πολύ καιρό μετά την κυκλοφορία τους. Για παράδειγμα, στους servers του bad company 2 συνεχίζουν να υπάρχουν πολλοί ενεργοί παίκτες, παρότι το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 2010, ενώ και τα παλιότερα battlefield συνεχίζουν να έχουν μια αξιοσέβαστη βάση παικτών σε επίσημους και ανεπίσημους servers. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις ότι το παιχνίδι που αγοράζεις θα συνεχίσει να έχει πέραση μετά από καιρό, διότι τα περισσότερα multiplayer παιχνίδια σπάνια έχουν κύκλο ζωής πάνω από 5-6 χρόνια, κάτι που τα καθιστά άχρηστα όταν παλιώσουν αφού δεν μπορούν πια να παιχτούν.

Πέρα από τα χαρακτηριστικά τους, την διασκέδαση που προσφέρουν και τις καινοτομίες τους, δεν μπορεί παρά να μας δημιουργηθούν ερωτήματα για τις πιθανές αρνητικές πλευρές αυτού του είδους των παιχνιδιών. Όχι μόνο για το ζήτημα του εθισμού, καθώς υπάρχουν άνθρωποι που περνούν το μεγαλύτερο κομμάτι της ημέρας τους παίζοντας τέτοια παιχνίδια, αλλά και για μια σειρά από άλλους προβληματισμούς, ειδικότερα σε σχέση με τις μικρότερες ηλικίες. Φέρ’ ειπείν, το κατά πόσο τέτοιου είδους παιχνίδια δημιουργούν στα μυαλά των παιδιών μια ρομαντική εικόνα για τον πόλεμο, μια εξύμνηση της επικράτησης μέσω της βίας, και μια αποδοχή, σε βαθύτερο συνειδησιακό επίπεδο, του ρόλου τους ως πιθανοί αυριανοί στρατιώτες στην υπηρεσία του «έθνους». Πάντως, ακόμη και πριν εφευρεθούν οι υπολογιστές, η κοινωνία «εκπαίδευε» από μικρά τα παιδιά στην ιδέα του πολέμου μέσα από τα παιχνίδια, τα κόμικς, την τηλεόραση, ακόμη και το σχολείο. Από την άλλη, είναι αλήθεια ότι τα ανθρώπινα υποκείμενα έχουν τον τρόπο να ξεχωρίζουν το πραγματικό από το φανταστικό, και να κατανοούν ότι άλλο το παιχνίδι και άλλο η πραγματικότητα. Βέβαια η εξύμνηση της βίας μέσα από τηλεόραση, υπολογιστές, κόμικ κ.α, ακόμα και αν είναι βία φανταστική, όλο και κάποιο αποτύπωμα θα αφήσει. Πιστεύω όμως ότι θα ήταν ίσως υπερβολική μια a priori δαιμονοποίηση όλων των παιχνιδιών/ταινιών/βιβλίων/κόμικ, σχετικών με τον πόλεμο, καθώς θα αποτελούσε μια τυφλή στροφή στον πουριτανισμό.

Πάντως, το ζήτημα των συνεπειών σηκώνει πολύ κουβέντα, που ίσως θα είχε αξία να γίνει αυτοτελώς σε κατοπινό άρθρο. Όσον αφορά το παρόν άρθρο, ελπίζω να το βρήκατε ενδιαφέρον καθώς θα ακολουθήσουν και άλλα παρόμοια από τον φαντασμαγορικό κόσμο του gaming.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania)

1 Παιχνίδι πολλών παικτών

2 Δηλαδή παιχνίδια που είναι παρακλάδια της βασικής σειράς και δεν προσμετρώνται ως συνέχειες

3 Πρώτου προσώπου λέγονται εξαιτίας της οπτικής τους, επειδή παίζεις το παιχνίδι κοιτάζοντας μέσα από τα μάτια του ήρωα

4 Στο όνομα του Τσάρου

5 Στο Verdun στη βορειοανατολική Γαλλία, έλαβε τόπο μια από τις πιο αιματηρές συμπλοκές του ΑΠΠ που κράτησε 11 μήνες και κόστισε τη ζωή σε περισσότερα από 710.000 άτομα.

Read Full Post »

Άντε να βγει, το περιμένω πως και πως, από τις πιο καλές σειρές παιχνιδιών ever για παλιούς και νέους! Φοβερό το περσινό reboot, αντάξιο του προγόνου του. Ελπίζω και αυτό να μην μας απογοητεύσει, αν και εχω ακούσει ήδη ενα κακό νεο, ότι δεν θα έχει αερομαχίες… κρίμα, γιατί πάντα γούσταρα την οθόνη των αερομαχιών! Φέρτε μας τον ιντερσέπτορα ρεεεεεεε……….!!!!

 

Read Full Post »

Είχα γράψει και παλιότερα ένα άρθρο για τον αντικομουνισμό στα videogames, την προπαγάνδιση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και την αμερικάνικη περί του κόσμου αντίληψη. Αυτή τη φορά θα μας απασχολήσει η προπαγάνδα ψυχροπολεμικού τύπου που καλά κρατεί ακόμα και τόσα χρόνια μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ τόσο στο χώρο του Holywood και των ΜΜΕ, όσο και στην βιομηχανία του gaming στην οποία και θα εστιάσουμε.

Πριν από μερικές μέρες κατέβασα το παιχνίδι Company Of Heroes, το οποίο αποτελούσε ένα από τα πιο αναμενόμενα παιχνίδια στρατηγικής της χρονιάς. Ο λόγος που το παιχνίδι αυτό είχε τραβήξει την προσοχή των strategαδωv είναι κυρίως ότι το πρώτο μέρος αποτελούσε ένα πολύ προσεγμένο παιχνίδι, και έτσι οι προσδοκίες ήταν μεγάλες. Για εμένα υπήρχε ακόμα ένας λόγος που ανυπομονούσα να παίξω το Company Of Heroes 2, το γεγονός ότι καταπιανόταν με το ανατολικό μέτωπο του ΒΠΠ και μάλιστα από την πλευρά των σοβιετικών. Είχα την ελπίδα πως επειδή το πρώτο παιχνίδι έπαιρνε τον εαυτό του στα σοβαρά, θα υπήρχε κάποια ιστορική ακρίβεια και στο δεύτερο μέρος και ότι δεν θα περιείχε ακραία αντισοβιετική προπαγάνδα.

Ε λοιπόν το παιχνίδι ήταν μια απογοήτευση! Καταρχήν οι μηχανισμοί του gameplay δεν είχαν τίποτα καινούριο να προσφέρουν, και αν εξαιρέσει κάποιος τα αρκετά καλά γραφικά(που δεν είναι και state of the art πάντως), τις εντυπωσιακές εκρήξεις και τα ποιοτικά ηχητικά εφέ, θυμίζει ξαναζεσταμένη σούπα του πρώτου, κάτι ιδιαίτερα απογοητευτικό αν υπολογίσουμε ότι σχεδιαζόταν για περίπου μια 7ετία. Αλλά ακόμα και τα καλά γραφικά έχουν το κόστος τους, αφού απαιτούν έναν δυσανάλογα καλό υπολογιστή αν δεν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το γνωστό εκείνο φαινόμενο μεταξύ slideshow και slow-motion που κάνει ένα παιχνίδι unplayable. Και επειδή κανένας strategας που σέβεται τον εαυτό του δεν αξιολογεί ένα τέτοιο παιχνίδι με προτεραιότητα τα γραφικά, ούτε και έχουν οι strategαδες τα γρηγορότερα συστήματα, μάλλον αυτά λειτουργούν αρνητικά στο τελικό αποτέλεσμα ειδικά αν συνυπολογίσουμε ότι εξαιτίας του κακού προγραμματισμού ζητούν περισσότερα από όσα δίνουν. Όμως σκοπός μου δεν είναι να κάνω συνολική παρουσίαση του παιχνιδιού αλλά να εστιάσω στην προπαγάνδα οπότε θα αφήσω τις γενικές παρατηρήσεις και θα μπούμε στο ψητό.

Όσοι από εσάς έχετε δει την ταινία «Ο εχθρός προ των πυλών» πραγματικά αν παίξετε το παιχνίδι θα νιώσετε ότι την ξαναβλέπετε. Όλες οι σκηνές της αντισοβιετικής προπαγάνδας είναι παρούσες και ξεδιπλώνονται από τις πρώτες κιόλας αποστολές του παιχνιδιού. Τι τάγματα στρατιωτών που αντιμετωπίζουν άοπλα τον εχθρό, τι διαταγές που τους στέλνουν σε σίγουρο θάνατο, τι εκτελέσεις…! Ακόμα και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής βρίσκεται φυλακισμένος στην Σιβηρία και αφηγείται τις εμπειρίες του από τον πόλεμο στον απεσταλμένο της κυβέρνησης ο οποίος έχει πάει εκεί με σκοπό να του αποσπάσει πληροφορίες. Συχνές είναι και οι μπηχτές εναντίον της σοβιετικής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Κάποια στιγμή για παράδειγμα, ο απεσταλμένος της κυβέρνησης ρωτάει τον φυλακισμένο στρατιωτικό:

– Μα εσύ παλιά πίστευες στο σκοπό!

Και ο στρατιωτικός απαντά ηρωικά

– Στους στρατιώτες μου πίστευα!

Το Company Of Heroes 2 βρίθει από τέτοιου είδους διαλόγους και σκηνές…οι άμοιροι στρατιώτες, η σκληρή ηγεσία, ο ψυχοπονιάρης κομισάριος που μπήκε φυλακή επειδή αντιστάθηκε στους ανώτερους του που απαιτούσαν να στείλει τους άνδρες του σε σίγουρο θάνατο κλπ. Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, δεν είναι υπερβολικό να πω ότι το παιχνίδι κάνει τους ναζί να φαίνονται ως τα θύματα της υπόθεσης και τους σοβιετικούς, κάτω πάντα από τις απάνθρωπες εντολές της ηγεσίας, να φαίνονται ως οι θύτες. Τα κακόμοιρα τα ναζιστάκια, επειδή χάνουν κιόλας τον πόλεμο, είναι αξιολύπητα. Οι σοβιετικοί στρατιώτες έχουν διαταχθεί να είναι αμείλικτοι και δεν παίρνουν ομήρους, οι πάντες εκτελούνται επί τόπου και με συνοπτικές διαδικασίες. Για τις θηριωδίες των ναζί δεν γίνεται ούτε λόγος στο παιχνίδι, είναι απλά ένας στρατός που χάνει σιγά σιγά τον πόλεμο επειδή βρέθηκε σε λάθος τόπο και χρόνο, βλέπετε παίζουν και όλα τα κλισέ περί ρωσικού χειμώνα και τα ρέστα. Επειδή όμως το δικό μου κριτήριο μπορεί να πει κάποιος ότι είναι υποκειμενικό, θα παραθέσω αποσπάσματα από διάφορα mini reviews χρηστών στο metacritic. Να σημειωθεί ότι το παιχνίδι παίρνει κατά μέσο όρο βαθμολογία 5.8 από τους παίκτες και 8 από τους επαγγελματίες reviewers, δείγμα του πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το marketing που εξασφαλίζει καλές βαθμολογίες από τα περιοδικά του ειδικού τύπου, δίνοντας τους διαφημιστικά πακέτα ή απλά εξαγοράζοντας απευθείας reviewers.

tamtam77

Jun 25, 2013

This is a complete political Why anglo-games are so narrow minded. This game is just an epic fail of trying to prove that the soviets were monsters. I guess cold war continues, and there is fight going on for youth minds. Same is in metro last light.

alex_scob

Jun 29, 2013

Campaign scenario is written by Joseph Goebbels fans.
It’s shame. Cold War is over there is no reason to picture USSR as Mordor.
But why to bother and read real history books? Let’s just make another game about this terrible unhuman russians.

Rekkie

Jun 25, 2013

For the love of god DON’T BUY IT! This game is a failure on so many levels. Firstly as some of you could have guessed somebody was going to complain about, day one DLC, I don’t care what anybody says content created pre-release should be in the game, especially when it is important content like commanders etc. Secondly the campaign is horribly done they have put almost no work into this campaign making it a chore to play through (besides that fact like some other users have pointed out I feel like the campaign is a slight bit racist towards Russians).

famiak

Jul 1, 2013

Russians eating russians, great story, no history at all. Hello, we were people, not orcs! Bugs, frezes, too overpriced. This should be presented, but I have no idea to who.

Shadeborn

Jun 27, 2013

Another AntiRed game. Why not? I’ts like a mainstream today to show, khm…to show «how brutal was the russian tiranny». Thank God I ain’t bought it. Played it on my pal’s PC.
If you american? buy it.
If you don’t give a to realy history? Sure thing buy it, you’ll love it.
If you’re pretty sure, that there was some tiranny in USSR? Game’s made for you.
If you sure that russian soldiers were killing women and children? I feel sorry for you and…YES! This game was made for you!
Rest of you, those, who still can think with your heads stay away form this game.
«Historical» bull***

v-snejok

Jun 29, 2013

I am fan of 1st CoH< and I really dislike CoH2. I dont know, why they change doctrines to commanders? Doctrines were more interesting and tactic, because they have 3 branches of units. I dont like summer multiplayer maps, no details, blurry textures… units feel like the same for ussr and germany, no diversity. I dont like campaign, russians like murderers… CoH 1 a lot better. I will play CoH Eastern front mod, not CoH2

Danchik

Jun 29, 2013

Having all Relic WH40K games I expected better value for the price. Bad performance, crashes and silly plot. Portraying of Russians in a «historical» game was ridiculous. Orcs look like a charming persons compared with these «evil russkies».

TheAIDSgiraffe

Jun 30, 2013

This game gives Russians a bad name, game play is often repetitive, unsatisfying game play, lackluster soundtrack, very demanding graphics, gives this game a negative score.

Hamlsh

Jul 3, 2013

The campaign story is awful, I think they used the same historical adviser from the movie «Enemy at the Gates»

Ascendant

Jun 28, 2013

The game is pretty good, but has an intense amount of problems. The many betas did not solve and made severe balance issues worse. The engine is poorly coded and not optimized for Nvidia cards, and has no SLI support due to poor coding and optimization. The campaign and multiplayer are not historically accurate and are full of a lot of offensive propaganda and such. Do not buy this game unless you have an extremely good gaming PC and are ready for a future pay2win.

volchonok1

Jun 30, 2013

Unfortunately, this game is a letdown, compared to the CoH 1. Less units, removed commander trees, less maps. And most of all uninteresting and quite political campaign, clearly anti-soviet, that shows all soviet officers as beasts, who sent soldiers to die and executed them every single day.

Talualki

Jul 2, 2013

I love sega. I love relic. I love CoH, but i hate liers. Game have cool onlina battle, cool gameplay… bot worts story. So many lie about soviet army.

~.~

Στο παρακάτω βίντεο θα μπορέσετε να άπολαύσετε κάποια από τα σκανδαλιστικά cutscenes του παιχνιδιού:

Τώρα αν πρέπει να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα από όλα τα παραπάνω, είναι ότι οι καπιταλιστές κατανοούν αυτό που δεν έχει ακόμα καταλάβει ο λαός, ότι είναι αναπόφευκτη η ανατροπή του συστήματος τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι ξοδεύουν τόσα και τόσα χρήματα στην προπαγάνδα με κάθε μέσο, προκειμένου να δαιμονοποιήσουν τον σοσιαλισμό/κομμουνισμό και να κερδίσουν χρόνο. Γνωρίζουν βλέπετε, ότι αν οι συνειδήσεις των ανθρώπων απεμπλακούν από τις διδαχές τους και ριζοσπαστικοποιηθούν, αν ο λαός πιστέψει στην δύναμη του, τότε οι πλουτοκράτες θα χάσουν τον ταξικό πόλεμο και το σύστημα τους θα σταλεί εκεί που έπρεπε να είχε σταλεί από καιρό, στον σκουπιδότενεκέ της ιστορίας.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania).

ΥΓ: Παραθέτω δυο τρια ακόμα reviews από το metacritic που μου φάνηκαν καλά:

Jul 6, 2013

It would seem the Relic company is involved in rigging the reviews, ..look at all the 10 marks, and unsubstantiated claims, and then look at bad grades and markes and how wonderfully articulated they are.. its clear Relic is in the business of not only falsifying Russian and WW2 history but also the reviews))lol..
CoH2 is bad,if we look at the game,graphic wise,AI wise,variety wise of units,tactics,its just horrible excuse of an addon for CoH1..

When you add insult to injury in the form of anti-russian propaganda is just criminal in my opinion. I’m not a russian, i’m european and its disgusting to see a campaign that doesn’t EVEN MENTION that Nazis murdered up to 20 MILLION civilians in East.that is 20 MILLION children,women, old men..civilians..brutally slain, raped, dismembered, buried in mass graves ALIVE!!.. all the campaign talks about is how russians are evil and for some reason don’t want to fight for their families and children who will die from nazis, so you need stalin the evil man to kill russians so bad russia can kill good hearted germans who only want to bring peace to mother earth..but russia so bad, so evil,they just kill germans for no reason..

insulting is not big word enough for this criminal crappy piece of game.. if you want a-political game with serious fun and attention to detail and tank warfare look at Men of War:Assault Squad.. it beats Coh1 100 times over, and Coh2 can’t even rank..

AVOID this crap if you care for your money.. i mean 60 euros? are they crazy? i wouldn’t play this if somebody paid me money, i watched my friend buy it, then curse it for loosing 60 euros on this fuming pile of crap..

Jul 4, 2013
russophobia and a set of myths about the heroism of the Soviet people. Developers like the Nazis rather than a Russian who saved their asses.
Storyline like the idiots who do not have representation of the heroism of the Soviet people, and read the «historical», «facts» from the books of the traitor and a liar Solzhenitsyn.
Jul 8, 2013

The Eastern Front mod for COH1 was better than this, and I can only look to the endless ingenuity of the modding community to make this one playable. Here’s why:
-1. Story that could have been (and probably was) written by a racist 12 year old Ron Paul internet troll. All characters are one dimensional caricatures of simplified and heavily propagandized Western portrayals of the Soviets. No attention paid to the millions of Soviet heroes who willingly sacrificed everything for their nation and ideals, the story is simply as follows. Good Guy: «But sir, wat about owr FREEDUMZ!!!!!» Bad Guy: «Dam ur Freedummz! We r commy monsters who h8 everyone freedom!!!! Bwahahaha». Then libertarian commissar wins because the bad guy says «OMG u war rite all along muh freedumz!» And then the bad guy just kinda kills himself and freedom reigns. I’m not making that up. That’s the five hour story. Plus they just don’t sound Russian, accent or anything. Horribly done all around. Also about as historically accurate as Dino D-Day.

Read Full Post »

Ρε θα σου σκίσω ρε, μη με βλέπεις έτσι μικρό…

Έχω ξαναπεί και στο παρελθόν ότι είμαι μεγάλος gamer, και σε ηλικία, αλλά και σε εμπειρία, ολόκληροι μεγάτονοι από pixels, vertex, voxels, και αργότερα πολύγωνα, έχουν περάσει μπροστά από τα μάτια μου. Όσοι δεν καταλαβαίνετε τίποτα, δεν πειράζει, δεν αποτελούν όλα αυτά γνώσεις τις οποίες πρόκειται να χρησιμοποιήσετε στις απλές, καθημερινές σας συναναστροφές με άλλους ανθρώπους, οπότε πάμε παρακάτω.

Τα παιχνίδια στους υπολογιστές προσφέρουν κυρίως διασκέδαση, ή, εφόσον είναι αρκετά ποιοτικά, το πάνε ένα σκαλί πιο πάνω και προσφέρουν ψυχαγωγία. Ωστόσο μερικές φορές μέσα από αυτά μπορεί κάποιος να συνειδητοποιήσει και χρήσιμα πράγματα τα οποία πιθανόν να έχουν εφαρμογή έξω και πέρα από τον κόσμο του gaming.

Υπάρχει λοιπόν ένα είδος παιχνιδιών με το ακρωνύμιο MMORPG, δηλαδή mass multiplayer online role playing games. Τα παιχνίδια αυτά, σε μεγάλες δόσεις, μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και θάνατο, πραγματικό θάνατο, να πεθάνεις στην καρέκλα που λένε, το γιατί μπορεί να φτάσει κάποιος εκεί δεν πρόκειται να το αναλύσω, πάντως όλο και κάτι θα έχει πάρει και εσάς το αυτί σας για κάτι κορεάτες(Νότιους έτσι) που τους ανακάλυψαν σαπισμένους πάνω στο πληκτρολόγιο. Με το να είμαι και εγώ χρόνια στο κουρμπέτι, έχω ρίξει τα ξενύχτια μου, έχω τραβήξει κάτι σερί 8ωρα(απ, το 8ωρο δεν το υπερβαίνουμε, τι διάλο, τζάμπα αγωνιζότανε οι άλλοι στο Σικάγο) να σφαγιάζω νομιστεράκια και να μαζεύω πολύχρωμες παπαριές από το πάτωμα προκειμένου να συγκεντρώσω υλικά για να φτιάξω ένα φωσφόριζε σπαθί που θα με βοηθήσει στις pvp(player vs player) μονομαχίες. Tragic θα πει κάποιος, δεν λέω όχι, πάντως η αλήθεια είναι ότι παρόλο που το 99,9/100 από αυτές τις εργατοώρες αποτελεί χαμένο χρόνο, το υπόλοιπο 0,01/100, δηλαδή το απόσταγμα όλης αυτής της εμπειρίας, μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στον κόσμο! ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΜΕ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!!

Ε καλά όχι και τόσο μεγάλη, αν κρατήσατε την ανάσα σας μπορείτε να επιδοθείτε ξανά στο ευγενές σπορ της εκπνοής…

Υπάρχουν λοιπόν στα MMORPG κάτι εχθροί, τι να σας πω, πάς εκεί, πλησιάζεις, σε βλέπει, σου δίνει μια σφαλιάρα και τέλος. Τι να του κάνεις εσύ ο κακομοίρης με τους 12.000 πόντους ζωής, όταν ο Bordac ο Βάρβαρος έχει 500.000 και σαν να μην έφτανε αυτό, κάθε λίγο και λιγάκι καλεί και 4-5 λακέδες να πολεμήσουν στο πλευρό του…

…ε, όπως είναι φυσιολογικό, μετά από δυο τρείς προσπάθειες, αν είσαι επίμονος στόκος, απογοητεύεσαι και επιστρέφεις στο αγαπημένο σου χόμπι, το να σκοτώνεις κακορίζικα νομιστεράκια που είναι πιο αδύναμα από σένα και άρα ασφαλή, μπορεί να είναι λίγο ντροπιαστικό, αλλά του φευγάτου η μάνα…

Όμως το καλό το παλληκάρι δεν καταθέτει ποτέ τα όπλα, μπορεί ο αντίπαλος να είναι πολύ δύσκολος, και φαινομενικά ανίκητος, αλλά when there is a will there is a way(and i dont mean the obvious way out). Στο κάτω κάτω ο Bordac είναι μεγάλο ρεμάλι, έχει βάλει όλους τους κατοίκους της περιοχής(νέους γέρους γυναίκες και μικρά παιδιά) να δουλεύουν στα ορυχεία για λογαριασμό του σε συνθήκες μεσαίωνα. Πατάς λοιπόν enter και γράφεις /wisper vrasidas ela re malaka na moy kaneis healing, einai edo o Bordac kai me exei skisei, fonakse kai toy perikefalaia poy einai tank

Έρχεται λοιπόν μαζί και ο vrasidas και ο perikefalaias, ο ένας θα γιατρεύει και ο άλλος θα φροντίζει να εισπράττει τα χτυπήματα του Bordac αφού αντέχει περισσότερο, έχει 20.000 πόντους ζωής. Ready Go!!!!!!

Μετά από 45 λεπτά και καμπόσες αποτυχημένες προσπάθειες ξεκινάμε και οι τρείς για πολλοστή φορά από το νεκροταφείο, έχουμε ξοδέψει τα 35 λεπτά στο να τσακωνόμαστε για το ποιός έφταιγε που τον ήπιαμε και τα υπόλοιπα 10 να ξύνουμρ την επιδερμίδα του Bordac σε μια παρωδία μάχης.

Δεν πεθάναμε, οχι οχι, κανουμε ηλιοθεραπεία στην ζεστή άμμο…

– Vrasidas: den ton exoyme re, pame na figoyme exo afisei kai ena quest sth mesi

– Perikefalaias: thelei kai episkeyes h panoplia moy, tzaba lefta

– Poexania: statheite mwre, na rotisoyme mia stigmh sto guild(συνδικάτο), ama einai na ftiaksoyme raid group(κοινώς να μαζευτούμε καμιά 100στή άτομα) na ton fame(με την καλή έννοια αυτήν την φορά).

Μετά από καμιά ώρα καταφέρνουμε και μαζευόμαστε καμπόσα συντρόφια, οργανώνουμε καλά τις επιθέσεις μας, αναλαμβάνει ο καθένας ένα ρόλο, buffαριζομαστε(σαν να λέμε ντοπαριζόμαστε), και χωρίς φόβο αλλά με πολύ πάθος πάμε και στεκόμαστε μπροστά στον καταδικασμένο πλέον Vordac. Εκείνος μας κοιτάει σαν χαζός, η τεχνητή του νοημοσύνη δεν του επιτρέπει να καταλάβει πόσο ταπεινωτικά θα πεθάνει, διαφορετικά θα τρέπονταν σε φυγή κλαίγοντας.

All r?(ρωτάει ο raid leader για να δει αν είναι όλοι έτοιμοι)

– perikefalaias: sec pee break(κανείς δεν θέλει να έχει πρόβλημα με τα υδραυλικά του την ώρα της μεγάλης μάχης, εδώ δεν τα κάναμε πάνω μας όταν τον πίναμε ανελέητα, θα τα κάνουμε πάνω μας τώρα που τον έχουμε για πλάκα;).

…2 λεπτά αργότερα

– perikefalaias: ok r

– raid leader: go(Γιουρούσιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!!!!!!)

Δεν θα σας πω ψέματα, στην πρώτη απόπειρα χάσαμε, κάτι που αποσυντονιστήκαμε, κάτι που τα νέα μέλη του συνδικάτου δεν είχαν και τόση πείρα, κάτι που δεν τους είχαμε οργανώσει καλά και εμείς…

Ο επιμένων όμως νικά

βάλαμε το κεφάλι κάτω και ορμήσαμε με τα νεύρα μαινόμενου ταύρου, την αυτοσυγκράτηση του φιδιού το μάτι του αετού και την ταχύτητα της Τσιτάρα…

…15 λεπτά αργότερα τα κόκαλα του Bordac ψηνόταν κάτω από τον καυτό ήλιο της ερήμου(η αποσύνθεση πρέπει να γίνει γρήγορα βλέπετε γιατί ο Bordac θα ξαναγεννηθεί σε λίγα λεπτά για να δώσει την ευκαιρία και σε άλλους να τον ταπεινώσουν, ή να ταπεινωθούν). Εμείς θεραπεύσαμε τους τραυματίες μας, αναστήσαμε τους νεκρούς συντρόφους(ναι αυτή η λεπτομέρεια διαφοροποιεί τα παιχνίδια από την πραγματικότητα), απελευθερώσαμε τους σκλάβους και φωνάξαμε δυνατά το πολεμικό σύνθημα του συνδικάτου μας.

ΕΝΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ!!!

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος

Πάρτα καριόλη!

Read Full Post »

Wtf!!!!!!

Πηγαίνετε και παίξτε αυτό το παιχνιδάκι, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, αλλά δεν μπορώ να σας πω τίποτα γιατί ότι και αν πω θα είναι spoiler. Απλά κάντε υπομονή και σκεφτείτε εναλλακτικά!

 

http://twinbeardstudios.com/frog-fractions

Μανυ εσυ να το δεις όπωσδήποτε!!!

Read Full Post »

Its Alive!

Κοπέλια ζω ακόμα απλά έχω αρκετό διάβασμα και αυτός είναι ο λόγος που έχω να κάνω δημοσίευση από του αγίου ανήμερα(σε περίπτωση που ανησυχήσατε δηλαδή).

Ps: Αν και για να πούμε του στραβού το δίκο έχω φάει και ενα μικρό κόλλημα με το Kings Bounty Warriors Of the North, το οποίο μου καταναλώνει κάμποσο ελεύθερο χρόνο.

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: