Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουνίου 2011

Αγώνας Δρόμου

Χτυπούν δυνατά, ανοίγουν κεφάλια, χτυπούν δυνατά, οργή, αίμα και πόνος παντού. Τρέχουν και μπερδεύονται με το πλήθος, βγαίνουν απ το πλήθος, μπαίνουν στο πλήθος, προκαλούν και προκαλούνται, στήνεται η σκηνή.

Το πλήθος, η μάζα, ο λαός, ανάμεσα τους θεατές και κομπάρσοι σε μια παράσταση που δεν χειροκροτείται από κανέναν. Εφέ καπνού ολόγυρα και ήχοι μάχης, όπως μια ταινία που είχες δει καθιστός στο σινεμά μασουλώντας πασατέμπο. Κάτι για μια διάσωση ενός γνωστού στρατιώτη, σε έναν γνωστό πόλεμο με γνωστή κατάληξη.

Τώρα εσύ μπροστά σε στρατιώτη άγνωστο, ή μέσα απ το είδωλο του, αναρωτιέσαι ποιος ο εχθρός και ποιος ο φίλος και ποιόν πόλεμο τελικά πρέπει να δώσεις. Ωστόσο αυτοί χτυπούν δυνατά και ανοίγουν κεφάλια, φοβούνται βλέπεις μην ανοίξουν μυαλά, και στρέφουν το βλέμμα μακριά από τον πόλεμο, σε μια στοιχειωμένη μάχη χωρίς τελειωμό, μόνο οργή αίμα και πόνο.

Σήκωσε το κεφάλι και κοίτα μακριά, πέρα από τις σιδερόφρακτες λεγεώνες, πέρα από τους καπνούς, πέρα απ τους χρησμούς και τα μαντεία. Σήκωσε το κεφάλι και σήκωσε το βλέμμα, ίσως τότε να δεις τη δική μας αλήθεια, τη δική σου, κάνε την αλήθεια κτήμα σου και πάψε πια να είσαι κτήμα δικό τους.

 

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Advertisements

Read Full Post »

Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο από το in.gr, σχετικό με τις δηλώσεις Παγκάλου, με Bold στα ενδιάμεσα κενά είναι ο δικός μου σχολιασμός.

Στην πρόβλεψη ότι εάν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο η χώρα θα επιστρέψει στη δραχμή και θα χρειαστεί η επέμβαση του στρατού και των τανκς για να προστατεύσουν τις τράπεζες από τρομαγμένα πλήθη που θα θέλουν να αποσύρουν τα χρήματά τους προχωρά ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος μέσα από τις σελίδες της ισπανικής εφημερίδας El Mundo.«Εάν δεν έχουμε πάρει μέχρι τις 12 Ιουλίου τα χρήματα τότε θα βρεθούμε αντιμέτωποι με ένα τρομερό σενάριο. Η επιστροφή στη δραχμή σημαίνει ότι την επόμενη ημέρα οι τράπεζες θα κατακλυσθούν από τρομαγμένο πλήθος που θα θέλει να αποσύρει τα χρήματά του.
Ποια χρήματα του ακριβώς, ποιο πλήθος, αυτό που έχετε εξαθλιώσει οικονομικά; Μήπως νομίζετε ότι ο ελληνικός λαός έχει τις δικές σας καβάτζες; Μάλλον άμα καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα θα είναι χαρούμενος ο λαός αφού θα του σβηστούνε και τα χρέη από τα δάνεια. Αλλά δεν σας νοιάζει για το πλήθος έτσι και αλλιώς, άντε στην καλύτερη περίπτωση να ρίχνετε κανένα δάκρυ για το ντόπιο κεφάλαιο.

»Ο στρατός θα πρέπει να προστατεύσει με τανκς τις τράπεζες επειδή δεν θα επαρκούν οι αστυνομικές δυνάμεις. Θα ξεσπάσουν ταραχές σε όλη τη χώρα, τα καταστήματα θα αδειάσουν και μερικοί άνθρωποι θα πηδήξουν από τα παράθυρα» λέει ο Θ.Πάγκαλος και προσθέτει ότι αυτό θα ήταν καταστροφή και για την οικονομία όλης της Ευρώπης.
Δηλαδή κυρ. Θόδωρα, μας λέτε ότι βάζετε τα τανκ να προστατέψουν τις τράπεζες από τον ελληνικό λαό; Αυτές έχουν για εσάς προτεραιότητα; Όχι δηλαδή ότι δεν το γνωρίζαμε, αλλά τέτοια κρίση ειλικρίνειας δεν την περίμενα από εσάς. Προσέξτε μόνο μην πηδηχτήτ…εεε μην πηδήξετε εσείς από το παράθυρο και αφήστε τις υποκρισίες ότι σας πιάνει τάχα ο πόνος για τον ελληνικό λαό, η κρίση ανθρωπισμού δεν σας ταιριάζει.Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης χαρακτηρίζει «τεράστια ανοησία» τις εισηγήσεις περί αποχώρησης της χώρας από την Ευρωζώνη, λέγοντας πως είναι «βλάκες» όσοι επιμένουν σε αυτό το σενάριο -«μπορεί να είναι αναλυτές, πανεπιστημιακοί καθηγητές και οικονομολόγοι, αλλά και μόνο που το λένε συνιστά τεράστια βλακεία».Μιλά, επίσης, για το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα, αναφέροντας ότι δούλευε με τέτοιο τρόπο επί χρόνια ώστε ο κόσμος με αντάλλαγμα την ψήφο του προσλαμβανόταν στο Δημόσιο. «Οι ψηφοφόροι που πουλούσαν τις ψήφους τους είναι και αυτοί υπεύθυνοι» δηλώνει.
Καλά μας το είπατε ότι θα γράψετε βιβλίο «γιατί τα φάγαμε μαζί», αφήστε όμως και τίποτα για το βιβλίο, μην μας τα αποκαλύψετε όλα, γιατί μετά πως θα γίνει Best Seller. Και βέβαια δεν σας αρκεί η ψήφος, αφού ζητάτε πλέον από τους «ψηφοφόρους» να πουλήσουν και το κορμί τους για χάρη των εταιριών που θα μπουκάρουν στην χώρα μετά το μεγάλο ξεπούλημα.

Στη συνέντευξη στην ισπανική El Mundo ο Θ.Πάγκαλος εκτιμά ότι το Μεσοπρόθεσμο θα ψηφιστεί τελικά χωρίς δυσκολίες στο Κοινοβούλιο, ωστόσο προβλέπει ότι θα είναι πολύ πιο δύσκολη η ψήφιση του εφαρμοστικού νόμου και των ιδιωτικοποιήσεων κρατικών εταιρειών.

Μπορεί τις δυσκολίες με το κοινοβούλιο να τις ξεπεράσετε κύριε Πάγκαλε εσείς και οι υπόλοιποι ξεπουλημένοι, αλλά το ανυπέρβλητο εμπόδιο του λαού που μάχεται οργανωμένα τον ταξικό αγώνα, όσα κιλά και να χάσετε κύριε αντιπρόεδρε, δεν το υπερπηδάτε…
…και ούτε τα τανκ δεν θα είναι σε θέση να σας βοηθήσουν τότε.


«Εκεί είναι που μπορεί να έχουμε προβλήματα. Δεν γνωρίζω εάν κάποια από τα δικά μας μέλη [του ΠΑΣΟΚ] στο Κοινοβούλιο θα καταψηφίσουν. Είναι πιθανό» δηλώνει.

Ε και να μην το ψηφίσουν 2-3 δικοί σας, εφεδρείες υπάρχουν και από άλλους χώρους, μην μου πείτε ότι δεν το γνωρίζετε.

Αποδεικνύεται ότι γνωρίζουν καλά στον χώρο του ΠΑΣΟΚ πώς να χρησιμοποιούν τον Πάγκαλο. Οι δηλώσεις του φυσικά δεν έχουν καμία αξιοπιστία, και δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές, που ο αντιπρόεδρος με κωλοτούμπες πιο εντυπωσιακές και από εκείνες του Καρατζαφέρη, λέει και ξελέει διάφορα φαιδρά. Ακόμη μια φορά το ΠΑΣΟΚ, προσπαθεί να τρομοκρατήσει, να αποπροσανατολίσει και να κοροϊδέψει τον κόσμο. Επιστράτευσε ακόμη και τα τανκ, για να μας τρομάξει, και δεν έχω καμία αμφιβολία πως όταν τους χρειαστούν, άμα μπορέσουν, δεν θα διστάσουν να τα χρησιμοποιήσουν ενάντια στον λαό. Όμως έτσι και αλλιώς, ότι και να λέει ο Θόδωρας, οι πασόκοι μπορούν κάλλιστα να πουν ότι δεν εκφράζει το κόμμα ότι είναι προσωπική του εκτίμηση ή ότι τα παραλέει. 
Φυσικά όποιος θέλει να καταλάβει τι είναι ο Πάγκαλος, μπορεί εκτός από το να ακούσει τα όποια λεγόμενα του, να δει και τα πεπραγμένα του, ονόματα δεν λέμε… Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Με αφορμή το ότι σήμερα είναι η παγκόσμια μέρα των….στρούμφ(!;!;!;!), και επειδή μου έκανε εντύπωση το πόσο γελοίος έχει καταντήσει αυτός ο θεσμός των παγκόσμιων ημερών, έκατσα και σκέφτηκα τι μπορεί να κρύβεται από πίσω του. Κατέληξα, κουβεντιάζοντας το κιόλας, στα παρακάτω λογικά κατ εμέ συμπεράσματα.

Καταρχήν η μια διάσταση του όλου ζητήματος είναι η εμπορική. Οκ, μπορεί την ημέρα των στρούμφ να μην πλακώσει ο κόσμος στα μαγαζιά να ζητάει φιγούρες του Δρακουμέλ(αν και συνδυάζεται το όλο πράγμα με την κυκλοφορία της ταινίας Smurfs), αλλά σίγουρα, ημέρες όπως η παγκόσμια μέρα της γυναίκας, τα γεμίζουν τα στριπτιτζάδικα[1](όλες τις υπόλοιπες μέρες είναι γεμάτα από άνδρεςJ).

Προεκτείνοντας το λιγάκι, αναρωτήθηκα, «στην Κούβα, την Κορέα, το Βιετνάμ, την Κίνα, το Αυφγανιστάν, το Ιράκ, αναγνωρίζουν άραγε και γιορτάζουν την ημέρα των στρούμφ;», στα περισσότερα από αυτά τα μέρη υποθέτω ότι ούτε την αναγνωρίζουν, αλλά ούτε και την γιορτάζουν. Άρα, έχουμε το δικαίωμα όλοι εμείς οι δυτικοί και οι δυτικίζοντες να θεωρούμε μια τέτοια ημέρα παγκόσμια, από την στιγμή που δεν είναι αποδεκτή σε όλα τα μέρη του κόσμου; Μήπως αυτό το πράγμα αποτελεί ένα είδος «πολιτισμικού»[2] ιμπεριαλισμού; Μήπως και στην χώρα μας δεν δεχθήκαμε μια τέτοιου είδους πολιτισμική επίθεση, στα πλαίσια όχι βέβαια του διεθνισμού, αλλά της παγκοσμιοποίησης; Το χριστουγεννιάτικο δέντρο, ο Άγιος Βαλεντίνος, το έλκηθρο του ντυμένου στα κόκκινα Άγιου Βασίλη με τους τάρανδους δεν είναι μέρος της δικής μας, αλλά μιας δανεικής/επιβεβλημένης παράδοσης.

Συζητώντας τον συλλογισμό μου με τον φίλο Θερσίτη, μου έδωσε ακόμα μια εκδοχή, η οποία σχετίζεται και αυτήν με την παγκοσμιοποίηση. Ότι δηλαδή με το να ορίζεις παγκόσμιες ημέρες,  σταδιακά αυτές έρχονται και αντικαθιστούν την τοπική παράδοση(θρησκευτικά έθιμα, τοπικά έθιμα, λαϊκές παραδόσεις) με αποτέλεσμα να υποχωρεί το τοπικό, προς όφελος του «παγκόσμιου», και συγκεκριμένα, του παγκόσμιου και ιμπεριαλιστικού. Είναι λοιπόν και αυτός ένας τρόπος να επιβάλεις μια συγκεκριμένη «κουλτούρα» τυλιγμένη σε ένα χαζοχαρούμενο περιτύλιγμα, συνδυασμένο με χαρές και πανηγύρια[3](για να πέσουν οι αντιστάσεις), αλλά που σε βάθος χρόνου, μαζί με την υπόλοιπη προπαγάνδα(Κινηματογράφος, Διαφήμιση, Τηλεόραση, «Ενημέρωση»), οι τομές που ανοίγονται στην κοινωνία είναι βαθιές(όπως του αρέσει να λέει και του ΓΑΠ) και αθεράπευτες.

Γράφοντας την παραπάνω παράγραφο δεν θέλω να δώσω την εντύπωση του συντηρητικού ή του εθνικιστή. Όμως όταν το τοπικό, το παραδοσιακό και το εθνικό ακόμα, υποχωρεί για χάρη της νέας τάξης πραγμάτων και του ιμπεριαλισμού, τότε χρειάζεται μεγάλη προσοχή όσον αφορά το τι κρατάς και τι αφήνεις. Διότι η «εθνική ταυτότητα», με τα καλά της και τα κακά της, έχει διαμορφωθεί σε ένα βάθος χρόνου μεγάλο και ως ένα βαθμό αντανακλά τις ανάγκες, τα πιστεύω και τα θέλω ενός λαού. Στο άλλο άκρο, μια επιβεβλημένη, κατασκευασμένη σε εργαστήριο και άρα πλαστή, παγκόσμια ταυτότητα, εκφράζει και υπηρετεί καθαρά τις ανάγκες, τα πιστεύω και τα θέλω της παγκόσμιας άρχουσας τάξης.

Θέλει προσοχή λοιπόν, γιατί οι παγκόσμιες ημέρες, με όλη τους την χάρη και την λάμψη, ενδέχεται να μας οδηγήσουν(μεταξύ άλλων) σε κατασκότεινες νύχτες.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)


[1] Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αρκετές γυναίκες που βλέπουν την πολιτικοκοινωνική πλευρά του ζητήματος της χειραφέτησης

[2] Το πολιτισμικού το βάζω επίτηδες σε εισαγωγικά, μιας και οι παγκόσμιες ημέρες , παίρνει πολύ μεγάλη συζήτηση κατά πόσο μπορούν να ενταχθούν σε ένα πολιτισμικό πλαίσιο και αν ναι, ως τι.

[3] Αφού και την πρωτομαγιά, και την μέρα της γυναίκας, τις έχουν μετατρέψει από πολιτικές «επετείους», σε «καταναλωτικά όργια» για την αποθέωση του τίποτα.

Read Full Post »

Άκουγα σήμερα το πρωί, τον «κύριο» Καρατζαφέρη να λέει ότι ο Γ. Παπανδρέου, πρέπει να ζητήσει το μεσοπρόθεσμο να ψηφιστεί από 180 βουλευτές, προκειμένου όπως υποστήριζε, να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο.

Προφανώς, θα βόλευε τον «κύριο» Καρατζαφέρη  κάτι τέτοιο, μιας και στην περίπτωση αυτή, όλο και κάποιον τρόπο θα έβρισκε να δημοπρατήσει τους ψήφους του, ή έστω να κάνει το πατριωτικό του καθήκον απέναντι στα αφεντικά του, το ΔΝΤ, την ΤΡΟΙΚΑ, κα ι όλα εκείνα τα συμφέροντα που κρύβονται(αν και δεν κάνουν πια και τόσο κόπο να κρυφτούν) πίσω από αυτούς.


Οι δικαστές, μέλη του συμβουλίου επικρατείας βέβαια είχαν άλλη άποψη, και αποφάσισαν ότι το μνημόνιο ούτε αντισυνταγματικό είναι, αλλά ούτε και το μεσοπρόθεσμο χρειάζεται να ψηφιστεί από τα 3/5 των βουλευτών. Και για του λόγου το αληθές δείτε και τα παρακάτω αποσπάσματα από το http://dailynews24.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=4080:under-the-constitution-the-loan-agreement-decided-by-the-coe

 —

Οι δικαστές, μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσισαν πως η σύμβαση δανεισμού της Ελλάδας δεν προσκρούει στις συνταγματικές επιταγές, αλλά ούτε και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τις Διεθνείς Συμβάσεις. Σύμφωνα με τους δικαστές, η δανειακή σύμβαση που έχει υπογράψει η Ελλάδα τηρεί το γράμμα του νόμου και του Συντάγματος, ενώ υποστηρίζουν πως οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις δικαιολογούνται δεδομένου της οικονομικής κρίσης, ενώ εκ νέου τα όποια νέα μέτρα έρθουν, με βάσει τις συνθήκες και συγκυρίες, που θα επικρατούν στο χρονικό εκείνο σημείο. […]

[…]Η ολομέλεια του ΣτΕ δεν «είδε» παραχώρηση εξουσίας σε ξένες δυνάμεις αναφορικά με την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας και αντίθετα αποφάσισε πως η κυβέρνηση διατηρεί την κατ’ άρθρο 82 του Συντάγματος εξουσία της για τη χάραξη της γενικής πολιτικής της χώρας. Οι δικαστές έκριναν ότι το Μνημόνιο δεν χρειαζόταν να ψηφιστεί από τη Βουλή με την πλειοψηφία των 3/5, καθώς δεν αποτελεί διεθνή σύμβαση.

Στην περίπτωση αυτή, ο «κύριος» Καρατζαφέρης δεν θα χρειαστεί να παίξει το συγκρκριμένο χαρτί, της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου αφού αυτό ψηφίζεται μια χαρά από τους εναπομείναντες αν δεν κάνω λάθος 154 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, καταφέρνοντας έτσι το σύστημα να μην «κάψει» τις όποιες εφεδρείες του, και όταν λέω εφεδρείες, εννοώ φυσικά την ΝΔ. Γιατί να είστε σίγουροι πως άν για να περάσει το μεσοπρόθεσμο χρειαζόταν να ψηφιστεί και από βουλευτές της ΝΔ, ως δια μαγείας θα βρισκόταν οι καλοθελητές. Μην ξεχνούμε άλλωστε και τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος είπε πως αν υπήρχε ανάγκη θα την έδινε την ψήφο του υπέρ του νεου μνημονίου.

Δυστυχώς καθημερινά, διάφοροι, όπως είναι και ο νέος χαλίφης στην θέση του χαλίφη «κύριος» Βενιζέλος, βγαίνουν και μιλούν εξ ονόματος του Ελληνικού λαού, που είναι αλήθεια ότι τους ψήφησε, και εκείνοι τώρα έχοντας την ψήφο του, τον αψηφούν κανονικά. Έλεγε λοιπόν ο Βενιζέλος στην τελευταία συνέντευξη τύπου, ότι προσπαθεί σκληρά να μας σώσει, αλλά ότι πρέπει και εμείς, χάριν αξιοπρέπειας, συνέπειας και ελληνικού φιλότιμου, να σκύψουμε λιγάκι, τόσο δα, ίσα για να εισχωρήσει το κεφάλι ή πιο σωστά για να γίνουμε και λίγο πιο χυδαίοι, το κεφάλαιο, ακόμα πιο βαθιά(οι λεγόμενες βαθιές τομές) στην εγχώρια οικονομία.

Όμως άσχετα με το ποιοι είναι οι κατά καιρούς εκπρόσωποι του, ο ελληνικός λαός πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα, και όχι μόνο, υπηρετούν από την θέση τους κάθε φορά τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Δεν είναι ζήτημα προσώπων, δεν είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης, διαχείρισης, εντιμότητας ή ανικανότητας, είναι ζήτημα πολιτικής στάσης! Ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες όπως σωστά φωνάζουμε εμείς οι κομμουνιστές.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να ζητήσει εκλογές, διότι οι εν εξουσία, έχουν χάσει κάθε ηθικό-φυσικό και μεταφυσικό δικαίωμα(όπως έλεγε κάποτε και η Λιάνα) να τον εκπροσωπούν, μιας και είναι πια ξεκάθαρο πως η μόνη τους έγνοια ήταν, είναι και θα είναι το πως θα τον ρίξουν μια ώρα αρχύτερα στο στόμα του λύκου[1].

Ο ελληνικός λαός πρέπει να ζητήσει εκλογές, όχι για να αλλάξει πάλι τον χαλίφη του, αλλά για να δώσει δύναμη, μέσω της ψήφου του, αλλά κυρίως μέσω της οργανωμένης ταξικής πάλης, σε εκείνες τις δυνάμεις που χρόνια τώρα βρίσκονται στο πλευρό του και οικοδομούν το μέτωπο αντεπίθεσης.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)


[1] Όπου λύκος βλέπε, εταίροι, δανειστές, αγορές, επενδυτές, αξιολογητές και η υπόλοιπη αγέλη.

Read Full Post »

Στο παρακάτω άρθρο/βίντεο του in.gr ο Γ.Παπανδρέου μιλά για πολλά και διάφορα και είναι αρκετά τα συμπεράσματα που μπορούν να βγούν απο τα λεγόμενα του.

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231114057

Θέλω να σας εφιστήσω την προσοχή μετά το 23ο λεπτό, όπου αρχίζει να λέει για την αλλαγή συντάγματος και το δημοψήφισμα. Επειδή δεν εχω καταλάβει ακριβώς τι παίζεται με το δημοψήφισμα, το συμπέρασμα που βγάζω απο τα όσα αναφέρει ο πρωθυπουργός, είναι οτι αυτό θα πραγματεύεται την αποδοχή ή όχι, ενός νέου συντάγματος.

Στην περίπτωση που είναι έτσι όπως εγω το κατάλαβα από την ομιλία, ετοιμάζεται να αλλάξει το σύνταγμα, με βασικό του στόχο να θεσμοθετηθούν σε βάθος οι καταστροφικές

μεταρρυθμίσεις που έχουν εφαρμοστεί στην Ελληνική κοινωνία με πρόσχημα την κρίση.

Προσέξτε το ψευδοδίλλημα που βάζει ο Παπανδρέου!!!

Λέει ότι στα πλαίσια του νέου συντάγματος θα αρθεί η ασυλία των βουλευτών, κάτι που έχει διαφημιστεί πολύ τον τελευταίο καιρό, με αποτέλεσμα ο λαός που διψά για εκδίκηση για τα όσα του συμβαίνουν, να νομίζει ότι το πρόβλημα της χώρας αυτήν την στιγμή είναι η ατιμωρισία της διαφθοράς, ενώ στην πραγματικότητα η διαφθορά είναι ένα απο τα βασικά χαρακτηριστικά του καπιταλιστικού συστήματος και δεν γίνεται να λειτουργήσει χωρίς αυτήν.

Όμως εκεί που θέλω να εστιάσω δεν είναι αν είναι δίκαιο ή άδικο το μέτρο αυτό της άρσης, αλλά στον κίνδυνο που κρύβεται πίσω από όλο αυτό το δημοψήφισμα γενικά. Αν λοιπόν γίνει δημοψήφισμα για την αλλαγή του συντάγματος, εισάγοντας μέσα στο νέο σύνταγμα μια τέτοιου είδους μεταρρύθμιση που την έχουν κάνει να μοιάζει σαν λαϊκή εντολή, δηλαδή την άρση της ασυλίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως δόλωμα για να φάει ο λαός την παραμύθα και να ψηφίσει υπέρ ενός συντάγματος, το οποίο θα μπει ταφόπλακα στο μέλλον του.

Αν δείτε ολόκληρη την ομιλία του πρωθυπουργού, δίνονται μερικά tips για το τι μας περιμένει, με το νέο αυτό σύνταγμα. Μιλάει πχ για δημόσια τάξη, και εννοεί το κράτος του αστυνόμου, απαγόρευση διαδηλώσεων κ.α. Μιλάει για εργασιακά, για νομοθετικά, για

μεταρρυθμίσεις στην παιδεία κλπ.(καλύτερα να τα ακούσετε από τον ίδιο για να μην κάθομαι να τα επαναλαμβάνω από εδώ)

Δεν θα επεκταθώ παραπάνω καθότι μπορεί και να μην έχω καταλάβει καλά τι θα πραγματεύεται αυτό το περιβόητο δημοψήφισμα, πάντως σε κάθε περίπτωση ΠΡΟΣΟΧΗ, δεν γίναν αυτόματα δημοκράτες οι πασόκοι, το δημοψήφισμα άσχετα ποιά θα είναι η μορφή του, θα είναι παγίδα!!!

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Αφού σήμερα έφερα εις πέρας όλες μου τις υποχρεώσεις από νωρίς και δεν χρειαζόταν να το ξενυχτίσω για να διαβάσω ή να τελειώσω με την γυμναστική μου, αποφάσισα να relaxαρω. Οι επιλογές μου αρχικά ήταν δυο, ή να τελείωνα το πρώτο witcher(είναι ένα βιντεοπαιχνίδι) για να ξεκινήσω επιτέλους το δεύτερο ή που θα έγραφα ένα άρθρο για το blog. Τελικά το τερμάτισμα του witcher ήταν πιο κοντά απ όσο νόμιζα, οπότε θα γράψω και το άρθρο.

Αφορμή για το εν λόγω άρθρο είναι ένα περιστατικό που μου συνέβη προχθές. Μόλις που είχε τελειώσει η πορεία του ΠΑΜΕ εδώ στα Χανιά και είχαμε κάτσει με κάτι συντρόφους να πιούμε καφέ και να μιλήσουμε. Εκεί λοιπόν που καφεδοπίναμε και μιλούσαμε για τι άλλο…; (όχι για γκόμενες) για πολιτική, χτυπάει το τηλέφωνο μου. Ήταν ένας φίλος μου, νεοφώτιστος «επαναστάτης» αγανακτισμένος, ο οποίος ήταν στην παράλληλη συγκέντρωση που είχε γίνει στην πλατεία αγοράς. Ο φίλος μου αυτός μου τηλεφώνησε για να με επιπλήξει που μετά από την συγκέντρωση του ΠΑΜΕ δεν πήγα και στην δική τους αλλά κατέβηκα απευθείας για καφέ. Πριν προλάβω καλά καλά να του απαντήσω, άρχισε ένα μονόλογο, λες και ήταν ο φορέας της μιας και της μοναδικής αλήθειας, αποκαλώντας με στρατιωτάκι, κολλημένο, εντολοδόχο κλπ…

Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να εκνευριστώ και να αρχίσω να του λέω και εγώ παπαριές του στυλ «εσύ  μέχρι χθες ψήφιζες Καρατζαφέρη και τώρα μου κάνεις τον επαναστάτη;» και άλλα παρόμοια, μέχρι που τελικά μου έκλεισε το τηλέφωνο.

Παρότι δεν είμαι οργανωμένος στο ΚΚΕ, ακούω, όπως φαντάζομαι και οι υπόλοιποι που πρόσκεινται σε αυτό, συχνά την ατάκα «είσαι στρατιωτάκι», αλλά πρώτη φορά έκατσα να το σκεφτώ και λίγο, μιας και όταν κάποιος κατέληγε να μου το λέει αυτό, το επίπεδο της κουβέντας είχε φτάσει σε τέτοιο «βάθος» που δεν έδινα και μεγάλη σημασία.

Αυτή τη φορά όμως επειδή εκνευρίστηκα έκατσα και το περιεργάστηκα λίγο και αποφάσισα λοιπόν, ότι ναι, ακόμα και αν δεν είναι κάποιος στρατιωτάκι πρέπει να γίνει, αφού στην ουσία αυτή τη στιγμή, και κάθε στιγμή, βρισκόμαστε μέσα σε έναν εν δυνάμει, αλλά ως ένα βαθμό και εν ενεργεία πόλεμο. Ο πόλεμος αυτός  αφορά δύο απο την φύση τους προορισμένα να ειναι αντιμαχόμενα στρατόπεδα, εκείνο των εκμεταλλευτών και εκείνο της μερίδας των εκμεταλλευομένων που αντιστέκονται και θέλουν να αποτινάξουν τον ζυγό. Σε αυτόν «σιωπηλό» πόλεμο λοιπόν, οι εκμεταλλευτές έχουν συγκεκριμένη στρατηγική, όπλα, σχέδιο μάχης, στόχους και απολαβές. Οι εκμεταλλευόμενοι το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να οργανωθούν σε ένα κοινό μέτωπο και να τους πολεμήσουν συνειδητά και αποφασιστικά περνώντας στην αντεπίθεση.

 Είμαστε λοιπόν στρατιωτάκια ναι(και αυτό αφορά κυρίως τους οργανωμένους στο κόμμα), αλλά παλεύουμε μια δίκαιη μάχη για να χειραφετηθούμε, να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας. Είμαστε στρατιωτάκια, αλλά δεν μας υποχρέωσε κανείς να γίνουμε, δεν παλεύουμε τον πόλεμο κανενός έξω και πέρα από εμάς, παλεύουμε το δικό μας πόλεμο, για τα δικά μας δίκαια, για τα δικά μας ιδανικά, και όταν λέω τα δικά μας, εννοώ ολόκληρης της τάξης μας.

Την άλλη φορά λοιπόν που θα με πει κάποιος στρατιωτάκι, θα του απαντήσω ότι ναι, είμαι στρατιωτάκι και είμαι περήφανος για αυτό. Θα του πω επίσης ότι θα έπρεπε να αισθάνεται άσχημα για το γεγονός ότι ενώ εγώ παλεύω έναν πόλεμο που αφορά και τον ίδιο,  εκείνος κάθεται και με κοιτά επικριτικά από απόσταση, κρίνοντας και κατακρίνοντας την παραμικρή μου κίνηση, τη δική μου και του κόμματος, που δεν ταιριάζει με την πλαστή του μικροαστική ιδιοσυγκρασία.

Στρατιώτης λοιπόν και αν χρειαστεί θα γίνω και πολεμιστής αλλά ποτέ πιόνι των εχθρών μου…

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Παρακολουθούμε από εχθές, ένα θέατρο του παραλόγου να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας, και αφορά το πολιτικό προσωπικό που εκπροσωπεί το κεφάλαιο στην χώρα μας και τις σπασμωδικές του προσπάθειες για να δει με ποιο σχήμα είναι δυνατόν να καταφέρει να επιβιώσει για λίγο ακόμα.

Βασικός τους στόχος, όπως το βλέπω εγώ, δεν είναι άλλος από το να δουν με ποιο τρόπο, και σε ποια μορφή, θα καταφέρουν να περάσουν το «μεσοπρόθεσμο» που αποτελεί την νούμερο ένα προτεραιότητα για το μεγάλο κεφάλαιο, όσον αφορά την χώρα μας. Ακούστηκαν πολλά όπως συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, που θα κρατούσε όσο θα κρατούσαν οι «διαβουλεύσεις» για το μεσοπρόθεσμο, για κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Στεφανόπουλο, όπως πρότεινε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ «κ». Καρατζαφέρης, κ.α. Τελικά χθες το βράδυ ο πρωθυπουργός(η ιδιότητα αυτή δεν βλέπω να τον συνοδεύει για πολύ ακόμα), ανακοίνωσε ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι ένας μετασχηματισμός της κυβέρνησης, προκειμένου να συνεχιστεί στο ίδιο τέμπο η «σωτηρία» της Ελλάδας.

Ελπίζουν υποθέτω, ότι αν απομακρυνθούν από τον κυβερνητικό στίβο πρόσωπα που είναι «στιγματισμένα» στα μάτια του λαού, όπως για παράδειγμα ο Κ. Παπακωνσταντίνου, θα αμβλυνθούν οι αντιδράσεις και θα καταφέρουν να κερδίσουν χρόνο για να περάσουν το μεσοπρόθεσμο ή έστω για να βρουν ως τόσο μια εναλλακτική λύση.

Ήδη από εχθές ξεκίνησαν αυτού του είδους τα τεχνάσματα, όταν η κυβέρνηση παρουσίασε μια πιο «ήπια» εκδοχή του μνημονίου ελπίζοντας πως έτσι θα κατάφερνε να μετριάσει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού για να αφήσει τις πλατείες(που είναι η μια μορφή των διαμαρτυριών) και την ταξική πάλη(που είναι η άλλη και πιο επικίνδυνη για το σύστημα μορφή μιας και δημιουργεί στέρεες δομές για συνέχεια και κλιμάκωση του αγώνα) και να επιστρέψουν όλοι στα σπίτια τους, μιας και στην παρούσα φάση, αυτό είναι που τους ενοχλεί περισσότερο από όλα.

Ο λαός ευτυχώς δεν «τσίμπησε» και αντί να υποχωρήσει, κλιμάκωσε τον αγώνα του, ύψωσε την φωνή του και έδειξε ότι δεν είναι απλά αγανακτισμένος, αλλά και αποφασισμένος. Η άλλη πλευρά του (ίδιου) νομίσματος, ο λαός που είναι προσκείμενος στο ΚΚΕ με συνεχή εμπειρία στους δρόμους, με ασταμάτητη παρουσία και συμβολή εδώ και χρόνια στην οικοδόμηση ενός μετώπου ενάντια στην άρχουσα τάξη και την κυρίαρχη ιδεολογία, έδειξε ότι έχει τα απαραίτητα αντανακλαστικά για να συνεχίσει και να εντείνει την δράση του, προχωρώντας άμεσα σε προγραμματισμό κινητοποιήσεων πανελλαδικά για όλες τις επόμενες μέρες.

Με όχημα το ΠΑΜΕ έχουμε διπλό στόχο, αφενός να αντιταχθούμε (με τελικό σκοπό την ανατροπή του), στο βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα που δεν διστάζει να δείξει στις μέρες μας το σκληρό του πρόσωπο και να αρχίσουμε να οικοδομούμε μια άλλου είδους κοινωνία. Και αφετέρου, να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο, χωρίς την συμμετοχή του οποίου δεν πάμε πουθενά, και να τον κάνουμε να δει την πραγματική διάσταση των εξελίξεων. Δεν ψηφοθηρούμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θέλουμε μια εκλογική άνοδο, αλλά δεν είναι αυτό που μας ενδιαφέρει πάνω από όλα. Σκοπός μας είναι να δώσουμε στον κόσμο να καταλάβει, ότι πρέπει να βρει τρόπο να εκφραστεί, και να συσπειρώσει την δύναμη του, μέσα από τον οργανωμένο, συνειδητό, ταξικό αγώνα, απέναντι στον οποίο καμιά ΤΡΟΙΚΑ, κανένα μνημόνιο και κανένα μεσοπρόθεσμο δεν έχει νομιμοποίηση. Ο κόσμος να μην δεχθεί καμία «εκδοχή» του μεσοπρόθεσμου, να μην πειθαρχήσει σε κανένα πολιτικό «μόρφωμα» που πιθανόν να προκύψει με στόχο του να θολώσει τα νερά για την εκπλήρωση των σχεδίων της πλουτοκρατίας.

Ο λαός μα μην δεχθεί τίποτα λιγότερο από αυτό που του αξίζει, να γίνεται ο κόπος του κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα, να είναι ο ίδιος κοινωνός και αποδέκτης αυτού του αγαθού και όχι εργαλείο και ιδιοκτησία.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: