Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Οκτώβριος 2010

[…]

Η μέρα μου ξεκίνησε καλά, ξύπνησα έχοντας ξεχάσει πως έχει αλλάξει η ώρα και εκεί που ήμουν έτοιμος να παω στην δουλειά ανακάλυψα ότι το βιολογικό μου ρολόι είναι εκτός τόπου και χρόνου(λίγο περισσότερο απο ότι συνήθως). Έτσι έχοντας μια ώρα παραπάνω να ξεκουραστώ, αποφάσισα να τρέξω το αγαπημένο μου video game των ημερών, το Fallout Vegas, όπως και έκανα.

Μερικές χιλιάδες σφαίρες και 2-3 αποστολές αργότερα βρέθηκα στο μαγαζί να φτιάχνω καφέδες και ούζα για τους πελάτες που μας τίμησαν με την παρουσία τους, δεν ήταν και πολλοί, οπότε βρήκα λίγο χρόνο για να χάσω μερικές παρτίδες σκάκι με αντίπαλο το κινητό μου ώστε να περάσει η ώρα μέχρι να σχολάσω.

Όταν γύρισα στο σπίτι ξάπλωσα και είδα το τέλος μιας ταινίας που μου είχε ξεμείνει απο χθές με κάτι μαθητές που τους τρομοκρατούσαν οι ντραμπούκοι του σχολείου και μόλις τελείωσε αυτή η ταινία είδα μια άλλη μέχρι την μέση για ενα ζευγάρι που αγόρασε ενα σκύλο, τον ευνούχισε, και μετά έκαναν δυο παιδιά. Σταμάτησα την συγκεκριμένη ταινία λίγο πρίν το τέταρτο συζυγικό τους καβγαδάκι επειδή μου φάνηκε ιδιαίτερα βαρετή, ελπίζω και εύχομαι η πραγματική οικογενειακή ζωή να είναι πιο ενδιαφέρουσα και λιγότερο βάρβαρη για τα σκυλιά.

Τώρα προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να κάτσει να διαβάσει για μια εργασία σχετική με την αλλαγή των συνόρων στην Ευρώπη προκειμένου να παω να δω αργότερα χωρίς τύψεις μια ακόμη ταινία για εναν που τον έχουν θάψει ζωντανό με το κινητό του. Ναι ξέρω η παροιμία «σαν θα πεθάνω βάλτε μου το κινητό στο μνήμα μα μη με θάψετε βαθυά γιατί δεν θα χω σήμα» τώρα δικαιώνεται.

Γενικά όμως η μέρα σήμερα, εκτός απο την μια ώρα bonus το πρωί, δεν έκρυβε τίποτα συγκινήσεις και απορώ μάλιστα γιατί κάθομα και γράφω τα απομνημονεύματα της, ίσως επειδή αυτή τι στιγμή βαριέμαι να κάτσω να διαβάσω για την εργασία.

Πάντως αυτή η ταινία, βγήκε μάλιστα σήμερα σε dvd-rip, που ο άλλος μπαίνει απο όνειρο σε όνειρο για να μας μπερδέψει, ξέρετε αυτή που τελειώνει με τη σβούρα που γυρνάει και δεν ξέρει κανείς αμα θα σταματήσει(ούτε και αυτοί που φτιάξαν την ταινία), εμένα δεν μου άρεσε και τόσο όσο θα πρεπε, όμως έχω σκοπό να την ξαναδώ μήπως και καταφέρω να την αναλύσω σε μεγαλύτερο βάθος.

Παω να διαβάσω, βαρέθηκα να γράφω στα τυφλά…

Advertisements

Read Full Post »

Βρήκα τελικά εδώ ποιό είναι το σχέδιο των 7 σημείων που είχα αναφερθεί σε αυτό το άρθρο, σας το παραθέτω:

1. Η Γερμανία δεν είναι χώρα μετανάστευσης

2. Περιορισμός του δικαιώματος να φέρνουν οι μετανάστες τις οικογένειές τους μόλις πάρουν υπηκοότητα (πχ να μπορούν να φέρουν παιδιά μέχρι 12 ετών από το «μέχρι 16» που ισχύει σήμερα)

3. Στήριξη μεταναστών που θέλουν να ενσωματωθούν, καμία ανοχή και συστηματικές επιπτώσεις σε όσους δεν δείχνουν διάθεση να ενσωματωθούν

4. Ενσωμάτωση σημαίνει εκμάθηση της Γερμανικής γλώσσας

5. Ενσωμάτωση μέσω συμμετοχής και εργασίας

6. Κανένας αποκλεισμός-γκετοποίηση σε παράλληλες κοινωνίες

7. Η ενσωμάτωση και η συνοχή της κοινωνίας απαιτούν κοινές αξίες

Ας τα σχολιάσουμε λοιπόν 1 προς 1:

1. Η Γερμανία δεν είναι χώρα μετανάστευσης

Εδώ γελάμε, η Γερμανία δεν είναι χώρα μετανάστευσης; Ας ρίξουμε μια ματιά σε κάποιους χάρτες με στοιχεία απο την μεταπολεμική περίοδο της ανοικοδόμησης μέχρι και πρόσφατα:

 

Και όλα αυτά με φρενήρεις ρυθμούς ανάπτυξης:

Πηγή Cipolla C., The Fontana Economic History of Europe, 2, the twentieth Century

2. Περιορισμός του δικαιώματος να φέρνουν οι μετανάστες τις οικογένειές τους μόλις πάρουν υπηκοότητα (πχ να μπορούν να φέρουν παιδιά μέχρι 12 ετών από το «μέχρι 16» που ισχύει σήμερα)

Μήπως θα ήταν καλύτερα να φτιάξετε στρατόπεδα παιδικής εργασίας και να προτρέπετε τους μετανάστες να σας στέλνουν τα παιδιά τους; Δεν είναι κακό, απλά διαφημήστε το πρώτα λίγο σην Κομισιόν και θα τα καταφέρετε…

3. Στήριξη μεταναστών που θέλουν να ενσωματωθούν, καμία ανοχή και συστηματικές επιπτώσεις σε όσους δεν δείχνουν διάθεση να ενσωματωθούν

Πρώτον τι σημαίνει ενσωμάτωση; Αν θέλεις να ενσωματώσεις κάποιον του δίνεις ίσα δικαιώματα, δεν τον πετάς στα τάρταρα. Επίσης αποδέχεσαι την διαφορετικότητα δείχνοντας ευαισθησία στα ιδιαίτερα χαρακτηριστηκά του(θρησκεία, ήθη, έθιμα). Δεύτερον  οι επιπτώσεις ποιές θα είναι; Απέλαση, φυλάκιση; Οι μετανάστες θα έχουν το δικαίωμα να φτιάζουν κλαδικές ενώσεις, να έχουν όργανα εκπροσώπησης κλπ; Ποιά θα είναι τα εργασιακά τους δικαιώματα;

4. Ενσωμάτωση σημαίνει εκμάθηση της Γερμανικής γλώσσας

Θα υπάρχει κάποιο πρόγραμα εκμάθησης ή ο μετανάστης θα πρέπει να την μάθει με τη μέθοδο της αυτοδιδασκαλίας;

5. Ενσωμάτωση μέσω συμμετοχής και εργασίας

Α πέστο έτσι, αυτό ξέρετε τι μου θυμίζει ε; Όχι; Καλά θα σας δείξω:

Μετάφραση, "Η εργασία απελευθερώνει", στην φωτογραφία απεικονίζεται η κεντρική είσοδος του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς

6. Κανένας αποκλεισμός-γκετοποίηση σε παράλληλες κοινωνίες

Την Γκετοποίηση δεν την δημιουργούν οι ίδιοι οι μετανάστες αλλά το εκάστοτε σύστημα που δημιουργεί ανισότητες στην κοινωνία και που δεν δίνει ίσες ευκαιρίες και ίσα δικαιώματα. Τα μεγαλύτερα θύματα άλλωστε είναι εκείνοι που ζούνε στο γκέτο.

7. Η ενσωμάτωση και η συνοχή της κοινωνίας απαιτούν κοινές αξίες

Κοινές αξίες; Μα ο φιλελευθερισμός δεν διακυρήτει την ατομική ελευθερία έκφρασης ή έχω χάσει επεισόδια; Γίνεται να έχει κοινές αξίες ο εργοστασιάρχης με τον βιομηχανικό εργάτη; Ήθελα και να ήξερα ποιόν κοροιδεύετε…

Όλα τα παραπάνω κάνουν τον Προκρούστη να μοιάζει με τον Γκάντι καθώς επενδύουν σε μια κοινωνία αδικίας, καταπίεσης και μισαλοδοξίας που ευνοεί μονάχα εκείνους που καρπώνωνται την εργασία τόσο των μεταναστών όσο και των ντόπιων εργατών. Ας ελπίσουμε ότι αυτή η αποθράσυνση της ιμπεριαλιστικής μηχανής και η επίθεση που γίνεται στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι το κύκνειο άσμα που οδηγεί στο τέλος μιας εποχής και όχι σε εναν νεο Μεσαίωνα(βέβαια και ο Μεσαίωνας έδειξε το πιο σκληρό του πρόσωπο όταν η κοινωνία άρχισε να τον αφήνει πίσω της και να προχωρά προς κάτι νεο (Αναγέννηση, Διαφωτισμός))).

Παω για ύπνο καλό ξημέρωμα(αν και εδω έχει σχεδόν ξημερώσει).


Read Full Post »

Απο in.gr 19/10/2010
Αθήνα

Αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών κλινικών και των διαγνωστικών κέντρων προανήγγειλε ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Λοβέρδος, κατά τη συνάντηση που είχε την Τρίτη με τους εκπροσώπους των μεγάλων ιδιωτικών κλινικών.

Το υπουργείο Υγείας αυξάνει (μέχρι τον Δεκέμβριο) από ένα έτος σε τρία, τον χρόνο που απαιτείται για την ανανέωση της βεβαίωσης καλής λειτουργίας ιδιωτικών κλινικών.

Από την πλευρά τους, οι εκπρόσωποι των κλινικών έκαναν λόγο για εκτεταμένη διαφθορά και εμπόριο αδειών λειτουργίας ιδιωτικής κλινικής, το οποίο απέδωσαν στην αδυναμία των υπαρχουσών κλινικών να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των Προεδρικών Διαταγμάτων.

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά ότι με το υπάρχον πλαίσιο που ισχύει στη χώρα μας, δεν θα μπορούσαν να πάρουν άδεια λειτουργίας ακόμη και πολύ γνωστά ιδιωτικά νοσοκομεία που λειτουργούν στο Λονδίνο.

Ο υπουργός Υγείας επίσης εξήγγειλε αλλαγές στο σύστημα προμηθειών, με τις οποίες εκτιμά ότι θα εξοικονομηθούν 400 εκατομμύρια ευρώ.

Οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών ζήτησαν ανακοστολόγηση των ιατρικών πράξεων, καθώς όπως είπαν οι τιμές τους είναι καθηλωμένες εδώ και αρκετά χρόνια, κάτι όμως που απέρριψε ο υπουργός λόγω οικονομικής κρίσης.

Ένα ακόμη θέμα που ετέθη προς τον υπουργό αφορούσε τις διακομιδές του ΕΚΑΒ με επείγοντα περιστατικά προς τις ιδιωτικές κλινικές. Οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών ζήτησαν να γίνονται με φειδώ καθώς παρατηρείται το φαινόμενο να παίρνει εξιτήριο ο ασθενής και η κλινική να μην έχει πληρωθεί.

Ο υπουργός δεσμεύτηκε ότι θα εξετάσει τα θέματα και τους ζήτησε να του καταθέσουν υπόμνημα με τις προτάσεις τους μέσα στο επόμενο δεκαήμερο.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα(και σε μια ήπειρο σαν την Ευρώπη), που τα ασφαλιστικά ταμεία σε λίγο καιρό δεν θα δικαιολογούν στους ασφαλισμένους ούτε ασπιρίνες, και που τα νοσοκομεία θα αρχίσουν να λειτουργούν ως επαρχιακά ιατρικά κέντρα με τις τόσες ελλείψεις και περικοπές στα φάρμακα και στον εξοπλισμό, είναι λογικό να πάρουν τα πάνω τους οι ιδιωτικές κλινικές.

Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ενω επιδεικνείει απίστευτα σκληρή πολιτική λιτότιτας και αυτσηρών ελέγχων απέναντι στα δημόσια νοσοκομεία και τα ασφαλιστικά ταμεία, αποφασίζει ότι είναι καιρός να διευκολύνει τις ιδιωτικές κλινικές, αφήνοντας τους το πεδίο ελεύθερο, να δρούν και να λειτουργούν ακόμα πιο ανεξέλεκτα. Αποφασίζουν λοιπόν να μειώσουν τους ελεγχους στις ιδιωτικές κλινικές, αυξάνοντας απο 1 σε 3 χρόνια τον χρόνο ανανέωσης της βεβαίωσης καλής λειτουργιάς, δημιουργώντας έτσι δεκάδες ερωτήματα την ώρα μάλιστα που οι ίδιοι οι οι εκπρόσωποι των κλινικών έκαναν λόγο για εκτεταμένη διαφθορά και εμπόριο αδειών λειτουργίας ιδιωτικής κλινικής.

Ποιός ξέρει πως σκέφτονται οι κύριοι της κυβέρνησης, ίσως, αντιμετωπίζωντας τον τομέα της υγείας σαν μια ακόμη επιχείρηση, χάρην ανταγωνισμού, όπως έχουν κάνει και με τον ΟΤΕ(και μιάς και μίλησα για ΟΤΕ, δείτε τι ετοιμάζουν και εκεί για τους εργαζόμενους με πρόσχημα τις απώλειες), κρατούν πίσω τους κρατικούς(ή ημικρατικούς) οργανισμούς με περιοριστικούς νόμους, και βοηθούν τους ιδιωτικούς να αποκτήσουν το αντίστοιχο μερίδιο αγοράς. Το πως μπορεί να το χωρέσει ο νούς κάποιου, να περιορίζει η ίδια κυβέρνηση το ρόλο του κράτους, για να μπορέσουν οι ιδιώτες να γιγαντωθούν, δεν μπορώ να το καταλάβω(η αλήθεια είναι ότι μπορώ να το καταλάβω αλλά δεν μπορώ να το χωνέψω)…

Και έτσι για να καταλάβετε τι θα αρχίσει να γίνεται απο τώρα και έπειτα που η ιδιωτικές κλινικές θα αντικαταστήσουν τα δημόσια νοσοκομεία δώστε λίγο προσοχή στα παρακάτω:

Οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών ζήτησαν ανακοστολόγηση των ιατρικών πράξεων, καθώς όπως είπαν οι τιμές τους είναι καθηλωμένες εδώ και αρκετά χρόνια, κάτι όμως που απέρριψε ο υπουργός λόγω οικονομικής κρίσης.

Ένα ακόμη θέμα που ετέθη προς τον υπουργό αφορούσε τις διακομιδές του ΕΚΑΒ με επείγοντα περιστατικά προς τις ιδιωτικές κλινικές. Οι εκπρόσωποι των ιδιωτικών κλινικών ζήτησαν να γίνονται με φειδώ καθώς παρατηρείται το φαινόμενο να παίρνει εξιτήριο ο ασθενής και η κλινική να μην έχει πληρωθεί.

Μπορεί να μην πέτυχαν στην παρούσα φάση αυξήσεις των τιμών, όμως όταν ο θόρυβος της κρίσης καταλαγιάσει, και οι έλληνες προσαρμοστούν(αν προσαρμοστούν), στην κακομοιριά και την εξαθλίωση, κανείς δεν θα τους εμποδίσει να τις αναπροσαρμόσουν, άλωστε ποιός τους ελέγχει;

Περισσότερη όμως στημασία δώστε στην δεύτερη παράγραφο, εκεί που οι ιδιοκτήτες κλινικών διαμαρτύρονται που το ΕΚΑΒ τους παραδίδει ασθενείς οι οποίοι δεν έχουν να πληρώσουν, φανταστείτε λοιπόν τι έχει να γίνει, αν τα δημόσια νοσοκομεία απαξιωθούν και αφοπλιστούν σε μεγαλύτερο ακόμη βαθμό(άλλωστε η κυβέρνηση τη βούληση την έχει δείξει), που όταν δεν θα έχεις να πληρώσεις την νοσηλεία, τα «μαγαζιά θεραπείας» θα σε πετάνε εξω αφήνοντας σε στο έλεος της όποιας ασθένειας.

Έτσι για να καταλαβαίνουμε με τι πολιτικές έχουμε να κάνουμε και τι σημαίνει παγκοσμιοποίηση και «ελεύθερη αγορά», δυο όρους που προσπαθούν στις συνειδήσεις μας να τους περάσουν σαν κάτι θετικό. Και το καλύτερο για το τέλος, μετά το χάρισμα των χρεών απο ποινική ρήτρα προς το δημόσιο (400εκ. ευρω) των Ναυπηγείων Σκαραμαγκα η κυβέρνηση τώρα χαρίζει και τα πρόστιμα της Vodafone τα οποία της είχε επιβάλει για την υπόθεση των υποκλοπών(περίπου 83 εκ ευρώ), την ίδια στιγμή που ο λαος καλείται δίνοντας και την τελευτάια του δεκάρα, να σώσει την Ελλάδα.

Σχετικά άρθρα εδώ και εδώ

Πρέπει επιτέλους να καταλάβει ο Ελληνικός λαός, ότι οι πολιτικές της κυβέρνησης, τόσο αυτές που μας λένε ότι μας οδήγησαν ως εδώ(στην δημοσιονομική κρίση δηλαδή), όσο και αυτές που βάζουν τη χώρα στον γύψο για να τη θεραπεύσουν και καλά, ούτε τυχαίες είναι ούτε αποτυχημένες. Τον σκοπό τους τον πετύχαιναν και τον πετυχαίνουν μια χαρά, να τρομοκρατήσουν τον κόσμο υπονομεύοντας το μέλλον του για χάρη της ενίσχυσης του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτό λοιπόν το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο χωρίς τα δεκανίκια που του προσφέρει το κράτος και την αρπαγή της υπεραξίας των εργαζομένων δεν θα μπορούσε ποτέ να σταθεί, πρέπει επιτέλους να ανατραπεί και απο τα συντρίμια του να εγερθεί κάτι νεο και ελπιδοφόρο.

Viva la revolution(α να δούμε αν θα γίνει στην Γαλλία τώρα η νεα Γαλλική Επανάσταση:)

 

Read Full Post »

Η δύναμη της θέλησης

~

Τους γνωρίζω και τους καταλαβαίνω,

τόσο που θέλω και δεν θέλω να τους μοιάσω,

μα δεν μπορώ.

~

Θέλω και δεν θέλω να αποδεχθώ εκείνη τη «λευκότητα»,

που αγνοεί όλους τους λεκέδες,

πάνω τους πάνω μου,

σαν να μην υπάρχουν.

~

Να προσποιούμαι και εγώ ότι δεν βλέπω τους λεκέδες,

μονάχα τη λευκότητα,

και να ΄μαι ευτυχισμένος,

θέλω και δεν θέλω.

~

Με τα λευκά μου χείλια,

με τα λευκά μου χέρια,

θέλω και δεν θέλω να σε αγγαλιάσω, να σε φιλίσω,

μα θέλω και δεν θέλω να σε δαγκώσω και να σε στίψω.

~

Να εκπληρώσω τα θέλω μου,

και τα δε θέλω μου να τα εξαφανίσω,

θέλω και δεν θέλω.

~

Και θα θελα να θέλω να μη σε ξαναδώ,

μα δεν το θέλω,

όμως τους βλέπω ακόμα τους λεκέδες,

που κρύβει η λευκότητα,

κι ας μην το θέλω.

~

Θέλω και δεν θέλω να τους γυρίσω την πλάτη μου,

και να κοιτάξω προς τα εσένα,

μα μετά φοβούμαι ότι στο πλήθος των λεκέδων θα τρέξω να κρυφτώ,

ακόμα κι αν σε θέλω.

~

Θέλω και δεν θέλω να πέρναγε απ΄το χέρι μου,

μα όσο κι αν το θέλω δεν είσαι εδώ,

γιαυτό και κρύβω όλα τα θέλω μου,

πίσω απο τα δεν θέλω.

~

Τέλος

 

Read Full Post »

Απο in.gr 16/10/2010

Βερολίνο

Για «παταγώδη αποτυχία» του γερμανικού μοντέλου ένταξης και ενσωμάτωσης μεταναστών κάνει λόγο η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, ενώ εντείνεται στη Γερμανία η συζήτηση για το ρόλο των μεταναστών στη γερμανική κοινωνία.

Η Γερμανίδα καγκελάριος, σε συγκέντρωση της νεολαίας του κόμματός της το Σάββατο, έκρινε πολύ χαμηλές τις απαιτήσεις που είχε στο παρελθόν η Γερμανία από τους μετανάστες.

Σχολιάζοντας μάλιστα πρόσφατες δηλώσεις του Γερμανού προέδρου Κρίστιαν Βουλφ, ο οποίος ανέφερε πως το Ισλάμ είναι μέρος της Γερμανίας, η καγκελάριος αντέτεινε: «Αυτό ισχύει μόνο για τον ποδοσφαιριστή Μεζούτ Εζίλ».

Ωστόσο η Γερμανία χρειάζεται μετανάστες με εξειδικευμένη επαγγελματική κατάρτιση, καθώς δεν διαθέτει επαρκές εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, τόνισε η Μέρκελ, επισημαίνοντας ότι ότι η Γερμανία παραμένει μια χώρα ανοικτή στον κόσμο αλλά δεν χρειάζεται «μετανάστευση που βαρύνει το κοινωνικό μας σύστημα».

Με τα σχόλιά της, η Άνγκελα Μέρκελ συντάχθηκε ουσιαστικά με το πιο συντηρητικό στρατόπεδο μέσα στους Χριστιανοδημοκράτες για την αναμόρφωση της πολιτικής ένταξης μεταναστών. Κυριότερος «εκπρόσωπος» αυτού του ρεύματος θεωρείται ο πρόεδρος του CSU (αδελφό κόμμα του CDU της Μέρκελ στη Βαυαρία) Χορστ Ζίχοφερ, που παρουσίασε μάλιστα σχέδιο «επτά σημείων» για το μέλλον των μεταναστών στη Γερμανία.

Στα επτά σημεία του Ζίχοφερ επισημαίνεται ότι η Γερμανία έχει και πρέπει να διατηρήσει την κουλτούρα της, που βασίζεται σε «ιουδαϊκοχριστιανικές ρίζες και είναι σημαδεμένη από το Χριστιανισμό, τον Ανθρωπισμό και το Διαφωτισμό».

Το πολυπολιτισμικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο «ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και είμαστε ικανοποιημένοι, πέθανε» είχε αναφέρει ο Ζίχοφερ την Παρασκευή.

Ο Χ.Ζίχοφερ τάσσεται επίσης υπέρ «επαρκούς σχεδιασμού» προσέλκυσης εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού από ξένες χώρες. Παράλληλα, ο πρόεδρος του γερμανικού εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Χανς Χέινριχ Ντρίφτμαν ανέφερε την εκτίμησή του ότι η γερμανική οικονομία στερείται σχεδόν 400.000 μηχανικών και ανθρώπινου δυναμικού με επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης.

«Αυτό μας κοστίζει σχεδόν 1% της ανάπτυξης» είπε στην κυριακάτικη Welt o X.Ντρίφτμαν, συνηγορώντας υπέρ μιας μετανάστευσης ανθρώπινου δυναμικού με εξειδικευμένη γνώση και κατάρτιση.

Διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο δεν μπορούσαν παρά να μου δημιουργηθούν συγκεκριμένες σκέψεις στο νου. Κάποιες απο αυτές τις σκέψεις ίσως σας φανούν υπερβολικα τολμηρές, όμως αξίζει ακόμα και αυτές να τις κρατήσουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας, έτσι ώστε να μην βρεθούμε αύριο μεθάυριο προ εκπλήξεως αν επαληθευτούν.

Είναι ξακουστοί οι Γερμανοί για την «καλομεταχείρηση» των μεταναστών απο παλιά(δείτε εδω ενα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό άρθρο για τους Έλληνες μετανάστες στην Γερμανία(και εδώ ακόμα ενα:)), έτσι δεν μπορούσαμε να περιμένουμε απο αυτούς τίποτα λιγότερο απο αυτά που ετοιμάζεται να εφαρμόσει η Σιδιρά Κυρία Β Άντζελα Μέρκελ, γνωστή και ως Άγγελος Τιμωρός.

Όπως θα δείτε και στα άρθρα του ριζοσπάστη όσοι τα διαβάσετε, τον καιρό που η τότε Δυτική Γερμανία δεχόταν μετανάστες, επινόησε ή εφάρμοσε νόμους, μερικοί απο τους οποίους προερχόταν απο την περίοδο διακυβέρνησης του Χίτλερ. Να σταθούμε τώρα σε 2 σημεία:

α)» ο πρόεδρος του γερμανικού εμπορικού και βιομηχανικού επιμελητηρίου Χανς Χέινριχ Ντρίφτμαν ανέφερε την εκτίμησή του ότι η γερμανική οικονομία στερείται σχεδόν 400.000 μηχανικών και ανθρώπινου δυναμικού με επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης.«

β)»Με τα σχόλιά της, η Άνγκελα Μέρκελ συντάχθηκε ουσιαστικά με το πιο συντηρητικό στρατόπεδο μέσα στους Χριστιανοδημοκράτες για την αναμόρφωση της πολιτικής ένταξης μεταναστών. Κυριότερος «εκπρόσωπος» αυτού του ρεύματος θεωρείται ο πρόεδρος του CSU (αδελφό κόμμα του CDU της Μέρκελ στη Βαυαρία) Χορστ Ζίχοφερ, που παρουσίασε μάλιστα σχέδιο «επτά σημείων» για το μέλλον των μεταναστών στη Γερμανία.»

Απο τη μια λοιπόν θέλουν να πάρουν μέτρα «περιορισμού» όχι κατ ανάγκη των μεταναστών, αλλά των δικαιωμάτων τους, και απο την άλλη ζητούν 400.000 άτομα εξιδεικευμένο εργατικό δυναμικό. Αυτό για μια χώρα σαν την Ελλάδα, που αυτή τη στιγμή διαθέτει πολλους άνεργους, ή μη απασχολούμενους στον τομέα των σπουδών τους νεους, σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργήθει ενα νεο κύμμα μετανάστευσης ενδοευρωπαικής(αλλά και εξωευρωπαικής αν προκύψει ανάγκη) της οποίας τα χαρακτηριστηκά θα είναι τα περιορισμένα εργασιακά δικαιώματα και η χαμηλή αμοιβή. Οι επιπτώσεις που ενδέχεται να έχει κάτι τέτοιο εκτός απο τις άμεσες είναι.

– Καθυστέρηση της ανάπτυξης και της μαζικοποίησης του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, αφού αντί να πολεμάει ο εργαζόμενος για τα δικαιώματα του, θα μεταναστεύει, και έτσι θα μειώνεται η ένταση και η δυσσαρέσκεια εντός της χώρας, άσχετα αν εκείνοι που θα δουλεύουν εξω θα δουλεύουν κάτω απο άθλιες συνθήκες.

– Οι μετανάστες εργαζόμενοι, επειδή θα δουλεύουν για ψίχουλα στα ξένα κράτη, θα ρίχνουν τα ημμερομίσθια και θα περιορίζουν τα δικαιώματα και των ντόπιων εργαζομένων, αφού θα μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά για λιγότερα χρήματα, έτσι οι εργοδότες θα έχουνε τη δυνατότητα να πιέζουν ακόμη περισσότερο.

– Επειδή το κλίμα μεσα στην Ευρώπη, άσχετα με το τι θέλουν να νομίσουμε, είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικό, η ενίσχυση των καπιταλιστικών μέσων παραγωγής θα δημιουργήσει εταιρίες με ακόμη εντονότερη επιθετική στρατηγηκή οι οποίες θα θέσουν υπο καθεστώς ομηρίας άλλες μικρότερες αγορές της ευρώπης και θα εξαφανίσουν ασθενέστερους βιομηχανικούς ανταγωνιστές με αποτέλεσμα να ισχυροποιηθούν κάποια μονoπώλια.

Και τα παραπάνω είναι μόνο μερικές απο τις πιο αθώες σκέψεις που πέρασαν απο το μυαλό μου.

Τώρα δείτε και αυτό το άρθρο που αναφέρει ότι 1/5 Γερμανούς δηλλώνει πρόθεση ψήφου σε  ρατσιστικό κόμμα μεγάλου τραπεζίτη(του Κυρίου Τ. Ζαράτσιν της Bundensbang ο οποίος έγραψε ενα ρατσιστικό βιβλίο για τους μουσουλμάνους και τους Εβραίους), εφόσον αυτό δημιουργηθεί. Σκεφτείτε μόνο, το ενδεχόμενο δημιουργίας και επικράτησης κόμματος τραπεζιτών, με ιδεολογικό υπόβαθρο τον ρατσισμό!

Και πείτε μου ότι όλα αυτά εσας δεν σας θυμίζουν μεσοπολεμικό σενάριο:

~ Μια ευρωπαική οικονομία σε κρίση

~ Αμφισβήτηση του υπάρχοντος μοντέλου εξουσίας ως αναποτελεσματικό(αυτό είναι και καλό και κακό, γιατί δεν ξέρουμε αν πρόκειται να οδηγήσει τον κόσμο σε κάτι χειρότερο ή σε κάτι καλύτερο)

~ Η εμφάνιση του μεσσία Κυρίου Τ. Ζαράτσιν απο το πουθενά που θυμίζει σε όλους μας τον Χίτλερ, ο οποίος δείχνει να έχει μεγάλη αποδοχή στην Γερμανία(δείτε το έστω και ως πείραμα εκείνων που πραγματικά μας κυβερνούν).

~ Υψηλά ποσοστά ανεργίας, αλλά παράλληλα στο παρασκήνιο μοιάζει σαν κάτι να βράζει, είχα γράψει κάποτε ότι η πράσινη ανάπτυξη ίσως παίξει παρόμοιο ρόλο με την μεταπολεμική ανοικοδόμηση(δείτε εδώ το σχετικό άρθρο), τώρα αρχίζω να φοβάμαι ότι είναι κάτι πιο μεγάλο αυτό που σχεδιάζουν.

~ Αν ο Β παγκόσμιος ήταν εκείνο το γεγονός που πυροδότησε το σχηματισμό της Ε.Ε, τότε ποιό θα είναι το γεγονός που θα πυροδοτήσει το νεο παγκοσμιοποιημένο σχήμα διακυβέρνησης, έτσι ώστε ο κόσμος να αναγκαστεί να το αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα;

Δεν θα επεκταθώ άλλο γιατί δουλεύω πρωί, πιστεύω έτσι και αλλιώς είπα αρκετά, σας αφήνω και εσας να τα αξιολογήσετε και να τα σχολιάσετε αν θέλετε δίνοντας μας και τις δικές σας οπτικές επι του θέματος.

Άντε καληνύχτα…

 

Αν και δεν συνηθίζω να ακούω Καζαντζίδη, το συγκεκριμένο τραγούδι δένει απόλυτα με το θέμα του άρθρου.

 

-Γαπ: Κάτσε να γίνουν εκλογές και όσους δεν μας ψηφίσουν θα στους στείλω για Σέρβις

* Ψάχνω να βρω αυτό το «σχέδιο των 7 σημείων» αλλά δεν μπορώ, αν κάποιος αναγνώστες ξέρει γερμανικά και μπορεί να ψάξει σε γερμανικές εφημερίδες και να μας διαφωτίσει ας βοηθήσει την κατάσταση.

Read Full Post »

Με αφορμή την καταστολή των κινητοποιήσεων στήν ακρόπολη απο την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, θα ανασύρω μερικά παραδείγματα του παρελθόντος, όπου ναοί και μνημεία όπως η Ακρόπολη αποδείχθηκαν τα ύστατα καταφύγια σωτηρίας του Ελληνικού-Ελλαδικού λαού. Ας ρίξουμε όμως πρώτα μια ματιά στις δηλλώσεις του Κ. Παπανδρέου.

«Απαντώντας σε επίκαιρες ερωτήσεις κατά την Ώρα του Πρωθυπουργού, την Παρασκευή, ο Γ.Παπανδρέου τόνισε ότι το δικαίωμα στη διαμαρτυρία είναι ιερό, αλλά κανείς δεν έχει δικαίωμα να αιχμαλωτίζει αρχαία μνημεία.

[…]

Ο πρωθυπουργός επανήλθε, απαντώντας πως βάζοντας λουκέτο στην Ακρόπολη, διασύρεται η χώρα, εμποδίζεται η ανάπτυξη και ο τουρισμός.

[…]

Ζήτησε, δε, να μην υποθάλπονται τέτοιες κινητοποιήσεις που χτυπούν τον τουρισμό και ζήτησε υπεύθυνη στάση από όλους, έτσι ώστε να στέλνουμε το μήνυμα ότι η χώρα μας είναι σε πορεία ανάταξης της οικονομίας και της κοινωνίας.«(απόσπασμα απο in.gr)

Ξεχνά φένεται ο πρωθυπουργός, πως η Ακρόπολη είναι πρωτίστως ιστορικό, και δευτερευόνοτος τουριστικό μνημείο, την ίδια αντιμετώπιση βέβαια έχουν απο την κυβέρνηση του και τα υπόλοιπα μνημεία με αποκορύφωμα τον αποχαρακτηρισμό της Β Αρχαιολογικής περιοχής της Κνωσσού, προκειμένου να αξιοποιηθεί «αναπτυξιακά». (Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το θέμα της Κνωσσού δείτε εδώ)

Ξεχνά επίσης ο Κ. Παπανδρέου, πως απέναντι στην ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ακόμα και αυτά τα μεγάλης ιστορικής αξίας μνημεία δεν είναι τίποτα παραπάνω απο πέτρες και μάρμαρα.

Πιστεύω ότι στην εποχή μας, οπού η ΤΡΟΙΚΑΝΗ κατοχή και η Τσολακογλική διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εγκληματούν απέναντι στον Ελληνικό λαό είναι επίκαιρο ένα τέτοιο εγχείρημα ψηλάφισης της ιστορίας, έτσι ώστε να δούν οι κυβερνώντες αυτής της χώρας ότι ούτε το παρελθόν μας, ούτε και το μέλλον μας είναι κτήμα τους, και οτι έχουμε ιερή και ιστορική υποχρέωση να εκφραζόμαστε ελεύθεροι υπερασπίζοντας τα δικαιώματα μας ευρισκόμενοι συμβολικα στους χώρους αυτούς. Παρακάτω πρόκειται να αναφερθώ σε μερικά παραδείγματα που χώροι όπως η Ακρόπολη, που είναι για εμάς ιστορικής σημασίας, χρησίμευσαν στον λαό ως καταφύγια ή οχυρά για να προστετευθούν απο δυνάστες και κατακτητές.

Ακρόπολη

Το Κυλώνειο Άγος

Με το όνομα Κυλώνειον άγος έμεινε γνωστή στην ιστορία μια σειρά από δεινοπαθήματα και θεομηνίες που έπληξαν την αρχαία Αθήνα και που αποδόθηκαν στην οργή των θεών για τη σφαγή των οπαδών του Κύλωνα που συνέβη κάτω από τις ακόλουθες συνθήκες.

Μετά την εφαρμογή της Δρακόντειας νομοθεσίας μεγάλη μερίδα της Αθηναϊκής κοινωνίας ήταν έντονα δυσαρεστημένη λόγω της αυστηρότητας των νόμων. Τότε ο Κύλων που ανήκε στη τάξη των ευγενών, είχε αναδειχθεί ολυμπιονίκης και ήταν γαμπρός του Τυράννου των Μεγάρων Θεαγένη επεχείρησε να δώσει τέλος. Είχε μάλιστα πάρει και χρησμό από το Μαντείο των Δελφών που έλεγε: «εν του Διός τη μεγίστη εορτή καταλαβείν την Αθηναίων ακρόπολιν» (Θουκ. Α’ 126, 4). Θεώρησε ότι η μεγαλύτερη γιορτή του Δία ήταν τα Ολύμπια (κατά πάσα πιθανότητα όμως το Μαντείο αναφερόταν στα Διάσια). Κατά την διάρκεια της εορτής των Ολυμπίων επιτρεπόταν στους ολυμπιονίκες στην επέτειο της νίκης τους να πηγαίνουν με συγγενείς και φίλους και να κάνουν θυσίες σε διάφορα ιερά της πόλης. Εκμεταλλευόμενος τη συνήθεια αυτή αλλά και τη δυσαρέσκεια εκείνη των Αθηναίων, μαζί με τον αδελφό του και τους οπαδούς του κατέλαβε την Ακρόπολη το 620 π.Χ., (κατ΄ άλλους το 612 π.Χ.). Δεν επέτυχε όμως την ολοκλήρωση του σκοπού του γιατί ο τότε επώνυμος άρχων της Αθήνας ο Μεγακλής, που ανήκε στην ισχυρή οικογένεια των Αλκμαιωνιδών, αντέδρασε δραστήρια και πολιορκώντας την Ακρόπολη ανάγκασε τον μεν Κύλωνα και τον αδελφό του να διαφύγουν στα Μέγαρα, τους δε οπαδούς του να καταφύγουν ικέτες στον βωμό της Πολιάδος Αθηνάς. Τότε όσοι κατέφευγαν στους βωμούς θεωρούνταν προστατευόμενοι των θεών και συνεπώς ήταν απαραβίαστοι.
Οι οπαδοί όμως του Μεγακλή, ενώ τους υποσχέθηκαν πως αν βγουν από το ιερό δεν θα τους πείραζαν, παραβαίνοντας το πανελλήνιο εκείνο ιερό έθιμο, τους φόνευσαν προ του ιερού των Ευμενίδων, τη στιγμή που κατέρχονταν από την Ακρόπολη κρατώντας κατά την παράδοση ταινίες των οποίων η άλλη άκρη ήταν δεμένη στο βωμό, αφού προηγουμένως έκοψαν αυτές τις ταινίες, θεωρώντας έτσι ότι δεν τυγχάνουν πλέον της θείας προστασίας.

Το έγκλημα αυτό των ικετών προκάλεσε τη φρίκη των Αθηναίων και τη γενική κατακραυγή και εκτός της Αθήνας, και οι δε Αλκμαιονίδες θεωρήθηκαν «εναγείς», ενώ αντίθετα οι συμπάθειες στράφηκαν προς τον Κύλωνα. Του γεγονότος αυτού επακολούθησε σειρά στάσεων και ταραχών μέχρι το 597 π.Χ. που ανέλαβε ο Σόλων να συμβιβάσει τα αντιμαχόμενα μέρη παρακαλώντας τους «εναγείς» να υποβληθούν οικειοθελώς στη κρίση τριακοσιομελούς δικαστηρίου που θα αποφασίσει σχετικά. Οι Αλκμαιονίδες προ αυτής της κατακραυγής δέχτηκαν και το δικαστήριο εκείνο με κατήγορο τον Μύρωνα τον Φλυέα τους καταδίκασε σε εξορία. Αποφάσισε μάλιστα να εκταφούν όσοι εν τω μεταξύ είχαν πεθάνει και να θαφτούν έξω από τη πόλη.(πηγή Wikipedia)

Πολιορκία της Ακροπολεως(1826-1827)

 

 

Στις 21 Aπριλίου 1821 η Aθήνα κήρυξε την Eπανάσταση κατά των Tούρκων, με πολιορκία της Aκρόπολης, η οποία και παραδόθηκε στους Έλληνες τον Iούνιο του 1822. Tο 1826 ακολούθησε η πολιορκία της από τα στρατεύματα του Kιουταχή, ο οποίος την κατέλαβε τον Mάιο του 1827. Aκόμη και μετά την ανεξαρτησία της Eλλάδας (1830), η Aκρόπολη συνέχισε να είναι στα χέρια των Tούρκων μέχρι τον Mάρτιο 1833. Tον Σεπτέμβριο 1834 η Aθήνα ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Eλλάδας και μεταφέρθηκαν από το Nαύπλιο οι κεντρικές πολιτικές και στρατιωτικές υπηρεσίες. Tότε αριθμούσε μόλις 14.000 κατοίκους και αμέσως άρχισε η ανάπτυξή της οικιστικά και πληθυσμιακά.(πηγή http://www.travel.gr/portal/viewSection.x?section=14;5;130)

Ενα ακόμα ωραίο άρθρο για την πολιορκία της Ακρόπολης εδώ.

Δελφοί

 

 

Το 279 π.Χ., οι Γαλάτες εισέβαλαν στην Ελλάδα και έφθασαν μέχρι τις πύλες των Δελφών, η περιοχή όμως σώθηκε από τις πέτρες και τους βράχους που έριξαν οι κάτοικοι, από την τοποθεσία Φαιδριάδες αναγκάζοντας τους εχθρούς να αποσυρθούν.(πηγή http://artofwise.gr/html/categories_content/filosofia/arxaiaellinikaiera_delfoi.html)

Συνεχίζω αργότερα, θέλω να βρω ακόμα μερικές πληροφορίες…

Read Full Post »

Το πρώτο μέρος θα το βρείτε εδώ

Ζαν Ζακ Ρουσσώ(1712-1778)

Ο Ρουσσώ ήταν υπέρμαχος της ελευθερίας που πηγάζει απο την ανθρώπινη φύση, αυτός είναι και ο λόγος που αντιμετώπισε ως κάτι αρνητικό την επερχόμενη εμπορευματοποίηση της κοινωνίας στην εποχή του. Ο Ρουσσώ πίστευε πως οποιαδήποτε πολυτέλεια που προέρχεται απο την ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχει αρνητική επιρροή στον άνθρωπο. Σύμφωνα με τον Ρουσσώ, οι άνθρωποι θα έπρεπε να υπακούν μόνο στις φυσικές τους ανάγκες, και οχι στις πρόσθετες-πλαστές ανάγκες που τους δημιουργεί η ανάπτυξη μιας καταναλωτικής κοινωνίας.

Ακόμα και την άποψη των διαφωτιστών, ότι μέσω της τέχνης και της εξέλιξης των επιστημών η κοινωνία και ο άνθρωπος προοδεύει, ο Ρουσσώ την απέρριπτε λέγοντας ότι οι τέχνες και οι επιστήμες, υπάρχουν για να χρυσώνουν το χάπι των δεινών της εμπορευματοποίησης. Υποστήριζε δηλαδή, ότι μαζί με αυτά τα φαινομενικά καλά, εξαπλωνόταν και εντεινόταν ταυτόχρονα η υποδούλωση και η ανισότητα.

Συγκεκριμένα αυτό που ο Χόμπς θεωρεί ότι είναι στην φύση του ανθρώπου, δηλαδή η απληστία του για ολοένα αυξανόμενη δύναμη και συσσώρευση περιουσίας, ο Ρουσσώ το θεωρεί παραφύση και αρνητικό.

Η ιδανική κατάσταση για τον άνθρωπο σύμφωνα με τον Ρουσσώ είναι η φυσική ζωή, την οποία μάλιστα την περιγράφει τοποθετώντας την στο παρελθόν. Η περιγραφή του είναι περισσότερο φανταστική παρά επιστημονική(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν χρησιμοποίησε και επιστημονικά δεδομένα), παρόλα αυτά αξίζει να την αναφέρουμε επιγραμματικά.

Ο άνθρωπος του Ρουσσώ ζει στην φύση, ελεύθερος να ικανοποιεί τις φυσικές του ορέξεις. Ο φυσικός άνθρωπος είναι ευτυχισμένος, ζει ειρηνικά με τους συνανθρώπους του, χωρίς να θεωρεί ότι κάτι είναι δικό του, αλλά χωρίς να θεωρεί ότι και κάτι του απαγορεύεται. Ο φυσικός άνθρωπος είναι υγιής, έχει υπερανεπτυγμένες αισθήσεις, είναι συμπονετικός και κοινωνικός. Σε αυτό το σημείο αξίζει να δούμε πως περιγράφει ο ίδιος ο Ρουσσώ την έκπτωση του ανθρώπου απο την φυσική στην πολιτισμένη κατάσταση.

«Ο πρώτος άνθρωπος που περιέφραξε ενα κομμάτι γης και σκέφτηκε να πει «αυτό είναι δικό μου» και βρήκε ανθρώπους τόσο αφελείς ώστε να τον πιστέψουν ήταν πραγματικός θεμελιωτής της πολιτικής κοινωνίας. Απο πόσα εγκλήματα δεν θα είχε γλιτώσει το ανθρώπινο γένος αν κάποιος είχε βγάλει τους πασσάλους και σκεπάσει με χώμα τα χαντάκια και φώναζε στους συνανθρώπους του: Προσοχή στα λόγια αυτού του απατεώνα, είστε χαμένοι αν ξεχάσετε ότι οι καρποί της γης ανήκουν σε όλους και η ίδια η γη σε κανένα»

Δεν γνωρίζω αμα ο Ρουσσώ είχε σκεφθεί ότι ο πρώτος που θεώρησε τον εαυτό του ιδιοκτήτη θα έριχνε πέτρες στο κεφάλι όποιου αμφισβητούσε την ιδιοκτησία του, βέβαια και πάλι αν την αμφισβητούσαν πολλοί μαζί θα τον έπαιρνε ο διάολος τον επίδοξο ιδιοκτήτη, αυτό ονομάζεται συλλογικότητα αλλά θα την δούμε πιο αναλυτικά όταν θα μιλήσω για τον Μάρξ.

Ο Ρουσσώ αντιμετωπίζοντας την ανάδειξη της νέας αυτής εμπορευματοποιημένης κοινωνίας ως ενα αναπόφευκτο κακό, θεωρεί με τη σειρά του τους όρους του κοινωνικού συμβολαίου. Η προσέγγιση του, όπως είναι αναμενόμενο είναι ιδιαίτερα ιδεαλιστική.

Ο Ρουσσώ κάνει χρήση του όρου «γενική βούληση» για να περιγράψει την παρόρμηση του ανθρώπου να συννενωθεί σε μια σχέση με άλλους ανθρώπους ενώ παράλληλα θα μπορεί μέσα απο αυτή τη σχέση να προστατεύει τον εαυτό του και την περιουσία του. Πρέπει να δοθεί προσοχή στο γεγονός πως ο Ρουσσώ δεν θεωρούσε πως η γενική βούληση απαιτούσε την υποταγή του ατόμου στη βούληση του συνόλου, μιας και κάτι τέτοιο θα του στερούσε την πολυπόθητη για τον θεωρητικό φυσική ελευθερία, αλλά πήγαζε απο μια εσωτερική ανάγκη(δηλαδή και φυσική), που βρίσκεται σε όλα τα ανθρώπινα όντα, και που είναι δυνατόν να εκφραστεί με τέτοιο τρόπο ώστε το ατομικό να είναι ταυτόχρονα και γενικό.

Όπως χαρακτηριστικά γράφει ο ίδιος ο Ρουσσώ:

«Να βρούμε μια μορφή συνένωσης που θα υπερασπίζεται και θα προστατεύει το πρόσωπο και τα αγαθά κάθε μέλους με τη συλλογική δύναμη όλων και στην οποία κάθε άτομο, ενώ συννενώνεται με τους άλλους, δεν υπακούει κανέναν παρά τον εαυτό του και είναι ελεύθερος όπως πρίν»

Στην θέση του εγγυητή αυτής της συννένωσης ο Ρουσσώ δεν βάζει ούτε τον Κυρίαρχο του Χόμπς, αλλά ούτε και τον φυσικό νόμο όπως τον θεωρεί ο Λοκ, ως απόλυτη θεική βούληση. Εκφραστής και εγγυητής των όρων της συννένωσης αυτής είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, που για τον Ρουσσώ είναι και φορέας του φυσικού νόμου. Αυτό σημαίνει ότι οι μετέχοντες δεν είναι υπήκοοι αλλά πολίτες, γιαυτό ως ισότιμα μέλη ωφείλουν να εκφράζουν την ατομική τους βούληση ελεύθερα διαμορφώνοντας έτσι την κοινωνία προς το κοινό συμφέρον*. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Ρουσσώ αναβιώνει το αρχαίο κλασσικό ιδεώδες της συμμετοχικής δημοκρατίας.

* Ο Ρουσσώ θεωρεί ότι εφόσον η ανάγκη για δημιουργία της κοινωνίας πηγάζει απο μια κοινή ατομική βούληση, τότε συνεπάγεται ότι αυτό που το άτομο θεωρεί καλό και συμφέρον για τον εαυτό του είναι ταυτόχρονα καλό και συμφέρον για το σύνολο.

Πηγή, Γ Μολυβάς, Φιλοσοφία στην Ευρώπη, τόμος β, «Η εποχή του διαφωτισμού 17ος-18ος αιώνας», ενότητα 4.3.

Κάρλ Μάρξ(1818-1883)

Για τον Μάρξ το κοινωνικό συμβόλαιο δεν είναι τίποτα παραπάνω απο μια συμφωνία που επιβλήθηκε απο εκείνους που κατέχουν τα μέσα παραγωγής στην εργατική τάξη. Ο Μάρξ αναφέρει ότι αυτό έγινε στην Ευρώπη εξαιτίας της κορεσμένης ιδιοκτησίας γης σε χώρες όπως η Αγγλία, επειδή υπήρχαν πολλοί ακτήμονες που έβρισκαν ως μόνη διέξοδο την μισθωτή εργασία. Στην Αμερική αντίθετα, που στην εποχή του Μάρξ δεν ήταν αυτό που ξέρουμε εμείς σήμερα, ήταν δύσκολο να δημιουργηθεί μια τέτοια εργατική τάξη, ελεγχόμενη απόλυτα απο το κεφάλαιο, επειδή ήταν εύκολο ακόμα και κάποιος νεοφερμένος ακτήμονας να αποκτήσει γη. Έτσι υπήρχαν στην Αμερική φαινόμενα εργατών που δούλευαν για λίγο σε κάποιον κεφαλαιοκράτη, και με την πρώτη ευκαιρία τον εγκατέλειπαν για να ιδιωτεύσουν και εκείνοι, ενω παρατηρούνταν συχνά περιπτώσεις όπου οι εργάτες εκβίαζαν τον εργοδότη τους, γνωρίζοντας πως εκείνος δεν θα ήταν εύκολο να τους αντικαταστήσει, για να τους δώσει ιδιαίτερα ψηλά ημερομίσθια, αυτός ήταν και ενας λόγος που στην Αμερικάνικη ήπειρο εκείνη την εποχή ήκμαζε η δουλεία. (Το Κεφάλαιο, βιβλίο πρώτο, ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ, ΤΟ ΠPOTΣEΣ ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ)

Για των Μάρξ, η ιδιοκτησία, ο τρόπος παραγωγής και οι παραγωγικές σχέσεις ήταν εκείνα που ρύθμιζαν και διαμόρφωναν την κοινωνία, και όχι κάποιου είδους κοινωνικό συμβόλαιο βασισμένο σε μια αφηρημένη έννοια όπως πίστευαν οι προαναφερθέντες πολιτικοί φιλόσοφοι. Έτσι λοιπόν, ο ακτήμονας χωρικός, που με το πέρασμα στην καπιταλιστική κοινωνία μετατράπηκε απο ακτήμονα δουλοπάροικο σε ακτήμονα εργάτη κάτοικο πόλης, δεν διαπραγματευόταν το κοινωνικό συμβόλαιο, απλά το αποδεχόταν μην έχοντας άλλη εναλλακτική. Ο κεφαλαιοκράτης, στα πρώτα χρόνια της καπιταλιστικής ανάπτυξης, επέβαλε στους εργάτες σκληρές συνθήκες εργασίας καθόριζε τα πενιχρά ημερομίσθια, καθώς επίσης και τον τόπο που θα κατοικούν(συνήθως σε άθλιες εργατικές περιοχές των προαστείων κάτω απο το πυκνό νέφος των εργοστασίων), επιβάλοντας τους άμεσα και ανεμπόδιστα ενα εφιαλτικό και χωρίς καμιά διέξοδο τρόπο ζωής.

Η διέξοδος απο αυτού του είδους της μισθωτής δουλείας για τον Μάρξ έρχεται μέσα απο μια παγκόσμια συνειδητοποίηση του ρόλου της εργατικής τάξης, απο τους ίδιους τους εργάτες, η οποία θα οδηγήσει στην ενοποίηση τους για την αποτίναξη των ζυγών.

«Εργάτες όλου του κόσμου ενωθείτε! Δεν έχετε τίποτα να χάσετε, πέρα απο τις αλυσίδες σας.» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο, επίλογος)

Επηρρεασμένος και απο την Γαλλική Επανάσταση ο Μαρξ, πίστευε ακράδαντα ότι όπως και η φεουδαρχία, έτσι και ο καπιταλισμός, πρέπει και είναι νομοτελειακό να ανατραπεί με επανάσταση, την οποία ωφείλει να κάνει το προλεταριάτο και να οδηγήσει την κοινωνία στο επόμενο στάδιο, την δικτατορία του προλεταριάτου, και τέλος στον κομμουνισμό που για τους κομμουνιστές αποτελεί την ιδανική μορφή κοινωνίας. (Andrew Heywood, Πολιτικές Ιδεολογίες, Κεφ 4)

Έτσι ο Μάρξ, όπως είχε πει και ο Hegel, υποστηρίζει(έχοντας τελέσει εξαντλητική ιστορική έρευνα), ότι η κοινωνική πρόοδος έρχεται μέσα απο την σύγκρουση του συντηριτικού στοιχείου μέσα σε μια κοινωνία με το προοδευτικό. Για τον Μάρξ, όπως κάθε ατελές κοινωνικοπολιτικοοικονομικό σύστημα, έτσι και ο καπιταλισμός, κρύβει μέσα το τον νεκροθάφτη του, που στην περίπτωση της φεουδαρχίας ήταν η αστική τάξη, ενώ στον καπιταλισμό αυτόν τον ρόλο τον αναλαμβάνει το προλεταριάτο. (Andrew Heywood, Πολιτικές Ιδεολογίες, Κεφ 4)

Στην ιδανική κομμουνιστική κοινωνία που οραματίζεται ο Μάρξ, βασική αρχή θα είναι η ισότητα και η κατάργηση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων. Η παραγωγή θα είναι πάλι μια συλλογική διαδικασία, οι καρποί της οποίας όμως δεν θα ανήκουν σε άτομα, αλλά συνολικά στην κοινωνία, που ο καθένας θα προσφέρει σύμφωνα με τις ικανότητες του και θα αμοίβεται σύμφωνα με τις ανάγκες του. (Andrew Heywood, Πολιτικές Ιδεολογίες, Κεφ 4)

Read Full Post »

Older Posts »

Αρέσει σε %d bloggers: