Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Δημοσιεύθηκε και στο Katiousa

Η θρησκευτική πίστη ενός ενήλικα είναι γενικότερα από τα πιο αδιαπραγμάτευτα στοιχεία δόμησης της προσωπικότητάς του. Είναι αρκετοί αυτοί που τα καταφέρνουν να αποχωριστούν την πίστη τους σε νεαρή ηλικία, είναι πολύ λίγοι εκείνοι που το καταφέρνουν μετά τα 20-25. Για αυτό και το ξεπέρασμα της θρησκείας, ως επίτευγμα για την ανθρωπότητα, είναι μια διαδικασία η οποία απαιτεί να μεγαλώσουν κάποιες γενιές σε τέτοιο πολιτικό/κοινωνικό περιβάλλον που να μην την ευνοεί. Όταν λέω να μην ευνοεί, δεν εννοώ κατ’ ανάγκη να την απαγορεύει, αλλά να καταπολεμά όλες εκείνες τις συνθήκες που εξασφαλίζουν την διαιώνιση της.

Απέχουμε αρκετά από μια τέτοια «ουτοπία» που σιγά-σιγά θα εξαφανίσει τις θρησκείες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το ζήτημα δεν θα πρέπει να μας απασχολεί και στο σήμερα. Πόσο μάλλον όταν γύρω μας συμβαίνουν σημεία και τέρατα, και μάλιστα με πρωτοβουλία της επίσημης εκκλησίας. Μιλάω για τις περιπτώσεις των ιερών λειψάνων, των ιερών καστάνων (ίσως και των ιερών κοπράνων), των εικόνων που βαράνε, των εικόνων που δακρύζουν, των εικόνων που σβήνουν φωτιές, των πιστών που σέρνονται σαν τα φίδια για να προσκυνήσουν, κ.α. Είναι κατά τη γνώμη μου άλλο πράγμα να σέβεσαι την πίστη του οποιουδήποτε, και διαφορετικό πράγμα να ανέχεσαι μικρά ή και μεγαλύτερα παραθυράκια μεσαίωνα μέσα στον 21ο αιώνα.

poe1

Σκύψτε ευλογημένοι

poe2

Ακόμα μια εφαρμογή της πατέντας

poe3

Άμα είσαι αρκετά πιστός απέδειξε το και στα δύσκολα όπως λέει και ένας φίλος.

poe4.png

Χωρίς Λόγια

Και θα πει κανείς, «και τι να κάνεις σε αυτές τις περιπτώσεις;»… Πραγματικά είναι δύσκολο να σκεφτείς ποια θα μπορούσε να ήταν η αντιμετώπιση περιστατικών σαν αυτό της ιερής εικόνας που βαράει τους πιστούς. Θα μπορούσε το κράτος πχ να βάζει εμπόδια σε τέτοια «θεάματα», να υποχρεώνει τις εκκλησίες να παίρνουν ειδικές άδειες για τις διοργανώσεις happening, και όταν πρόκειται για τέτοια ακραία πράγματα η άδεια να μη δίνεται. Παρόλα αυτά, και ιδιαίτερα στη χώρα μας(1), ο μη διαχωρισμός κράτους/εκκλησίας λειτουργεί μόνο με θετικό προς την εκκλησία τρόπο. Δηλαδή σε ό,τι συμφέρει την εκκλησία συνεισφέρει το κράτος και βρίσκονται εις σάρκα μια (πχ φοροαπαλλαγές). Αντίθετα, σε ό,τι θα μπορούσε να θεωρηθεί αρνητική (για την εκκλησία) κρατική παρέμβαση (πχ προαιρετικοποίηση του μαθήματος των θρησκευτικών), η εκκλησία έχει το αυτοκέφαλο και το αυτοδύναμο. Με λίγα λόγια δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της.

Όσο και αν δεν θέλεις να το πολιτικοποιήσεις το ζήτημα, πολιτικοποιείται από μόνο του. Όπως είδαμε η απολύτως χαλαρή και «για τα μάτια» βούληση της «αριστερής κυβέρνησης» έστω και για υποτυπώδη διαχωρισμό εκκλησίας/κράτους, έλιωσε σαν το κεράκι της λαμπρής στην πρώτη επαφή της με τα δομημένα συμφέροντα του πατριαρχείου. Η αιχμή του δόρατος της κυβέρνησης, ο πρώην υπουργός παιδείας κύριος Φίλης, ενώ εμφανίστηκε να τα βάζει με το ιερατείο, τελικά βρέθηκε να ψέλνει δίπλα-δίπλα με τον Άδωνη, ενώ παράλληλα έχασε και τη θέση του στο υπουργείο. Αν κάτι κατάφερε η υπάρχουσα κυβέρνηση με την ψευτοπροσπάθειά της να πλήξει επιφανειακά τα συμφέροντα της εκκλησίας, ήταν να επανασφραγίσει και να ανανεώσει τους δεσμούς και τους όρκους του αστικού κράτους με την πνευματική ιεραρχία του τόπου. Η μεταξύ τους σχέση ίσως και να είναι win-win, αφού όσο οι πολίτες περιμένουν από την παναγία να σβήσει τις πυρκαγιές, η πολιτεία μπορεί από την πλευρά της να κάνει το κορόιδο και να μην παίρνει τις ευθύνες της. Πόσο μάλλον όταν και οι ίδιες οι πυρκαγιές, αντί να αντιμετωπιστούν ως εμπρησμοί, αντιμετωπίζονται ως θεϊκή παρέμβαση και συνωμοσία των στοιχείων της φύσης.

Ο άπιστος «Θωμάς» μπήκε τελικά στο δρόμο του θεού και απαρνήθηκε τα εγκόσμια

Σε κάθε περίπτωση είναι τεράστιο το θέμα και ευαίσθητο, σηκώνει μεγάλο διάλογο και απαιτείται τεράστια βούληση για να αλλάξει κάτι προς τη σωστή κατεύθυνση. Βούληση τέτοια που οι αστικές κυβερνήσεις του παρελθόντος είτε δεν είχαν είτε δεν μπόρεσαν να την επιβάλουν. Πέρα και πάνω από όλα, για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων δεν αρκούν τα όποια περιοριστικά μέτρα, οι νόμοι και οι κανόνες. Πρέπει παράλληλα να εξασφαλίσεις στο λαό σου και μια σειρά από αγαθά όπως η μόρφωση, οι ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, να καταπολεμήσεις την περιθωριοποίηση, την εξαθλίωση, και γενικότερα όλους εκείνους τους παράγοντες που οδηγούν τους ανθρώπους στην απόγνωση και στην αναζήτηση της σωτηρίας από υπερβατικές δυνάμεις. Όλα τα παραπάνω από ό,τι φαίνεται, οι καπιταλιστικές κοινωνίες ούτε θέλουν ούτε μπορούν να καταπολεμήσουν, για αυτό τόσο η θρησκεία όσο και οι λοιπές μεταφυσικές δοξασίες τις χαρακτηρίζουν και θα τις χαρακτηρίζουν στους αιώνες των αιώνων αμήν.

(1) Στις προτεσταντικές χώρες η μεταρρύθμιση περιόρισε την λατρεία των ιερών λειψάνων και την θεοποίηση των εικόνων, ενώ στο Βυζάντιο αυτή η ευκαιρία χάθηκε στις Εικονομαχίες και με την επικράτηση των εικονολατρών. Και στις δυο περιπτώσεις βέβαια, πίσω από τα περί πίστεως ζητήματα, βρίσκονταν διάφορα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα που πυροδοτούσαν τη σύγκρουση. Η Γαλλία από την πλευρά της, είχε τη δική της ιστορία διαχωρισμού κράτους/εκκλησίας με την επικράτηση της Γαλλικής Επανάστασης.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

 

Ο λόγος για τις απαντήσεις χρηστών του facebook στην είδηση ότι ξενοδοχείο στην Ελβετία ζητά συγκεκριμένα από τους Εβραίους πελάτες να κάνουν ντους πριν πέσουν στην πισίνα. Ας ελπίσουμε τα άτομα αυτά που σχολιάζουν να μην αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα της ανθρωπότητας. Πάλι καλά που υπάρχουν και 1-2 εύστοχα σχόλια σαν αυτό του Babis Fotos…

1.png

2.png

3

4.png

5.png

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Εικονομαχίες

Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, πόσο μάλλον όταν είναι και «τίμιο», αυτό είναι το μότο του Ιερού Ναού Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Νικητών, όσοι πιστοί προσέλθετε. Η εν λόγω εικόνα που βρίσκεται στην κατοχή του ναού προέρχεται από την εποχή των εικονομαχιών του Βυζαντίου και θεωρείται από τους ειδικούς ότι αποτελεί μέρος μιας σειράς θαυματουργών εικόνων που βοήθησαν τους εικονολάτρες να επικρατήσουν ρίχνοντας μπούφλες στους εικονομάχους.

«Η δύναμη της εικόνας» διατηρήθηκε στους αιώνες και συνεχίζει να προσφέρει το θεάρεστο έργο της. Οι πιστοί (απο)λαμβάνουν την ευλογία, και μαζί ένα εξαγνιστικό μπερτάκι ξύλο. Είναι όμως όλα πολύ οργανωμένα… υπάρχει ρινγκ, κάνει ο ιερέας τον διαιτητή, στρώνεται και χαλάκι κάτω για να μην λερώνεται όταν σκύβει για να τις φάει ο ευλογημένος, κυριλέ. Πως να μην παραληρεί το κοινό; Φουλ τα στοιχήματα. Ακούγεται δε, ότι οι υπεύθυνοι της εκκλησίας βρίσκονται σε συνεννόηση με τον μάνατζερ του Mike Tyson για να δοθεί το 15αύγουστο αγώνας μεταξύ της ιερής εικόνας και του δημοφιλούς πυγμάχου. Τα έσοδα θα διατεθούν για να φτιαχτούν κερκίδες πέριξ της παλαίστρας  έτσι ώστε οι παρακολουθούντες να βολεύονται καλύτερα.

slide_271617_1918056_free.jpg

Εν τούτο ήττα

«Κι ο άγιος φοβέρα θέλει» φέρεται να δήλωσε ο Tyson ενώ η εικόνα χαρακτηριστικά είπε «σιγά μη κλάψω». Εμείς από την πλευρά μας να του ευχηθούμε καλή τύχη, θα τη χρειαστεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εικόνα έχει στο ενεργητικό της 327 νίκες, εξ αυτών οι 245 νοκ αουτ, μηδέν ήττες και μηδέν ισοπαλίες.

ΥΓ: Οι φήμες θέλουν να είναι υπεύθυνη η εν λόγω εικόνα για το «συνετισμό» του τότε υπουργού κυρίου Φίλη ο οποίος έκανε το λάθος να μιλήσει για διαχωρισμό εκκλησίας – κράτους.

psaltes708-620x330

Κι ο άσωτος εσώθη

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

 

dimarxeio_katevase_ti_simaia_tis_europaikis_enosis_1Με αφορμή την κουβέντα που άνοιξε την προηγούμενη εβδομάδα για τη σημαία στις παρελάσεις και την φαγωμάρα των φιλελεύθερων με τους «αριστερούς» σκέφτηκα να γράψω δυο πραγματάκια. Δεν με απασχολεί τόσο αυτό καθεαυτό το ζήτημα της σημαίας αλλά όλα εκείνα που κρύβονται επιμελώς κάτω από το γαλανόλευκο πέπλο. Πάντως αυτή η φαγωμάρα κάθε ένα δύο χρόνια για τη σημαία τείνει να γίνει μέρος της παράδοσής μας και έχει αποκτήσει επετειακό χαρακτήρα. Αν θα σηκώσει τη σημαία το μαυράκι, αν θα σηκώσει τη σημαία το αλβανάκι, αν θα σηκώσει τη σημαία ο πρώτος, αν θα σηκώσει τη σημαία ο υπερτυχερός κοκ. Η γνώμη μου είναι ότι ο κανονισμός για τη σημαία θα πρέπει να συμπεριληφθεί στο επόμενο μνημόνιο, έτσι ώστε να μην υπάρχουν διχογνωμίες και αμφισβήτηση. Θα μπορούσε για παράδειγμα να γίνεται σημαιοφόρος αυτός/η που οι γονείς του/της χρωστάνε τα λιγότερα στην εφορία, ενώ η σημαία που θα σηκώνει θα είναι αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης (απορώ πως δεν το έχουν σκεφτεί ακόμα).

Για να σοβαρευτούμε…

Γενικότερα θεωρώ ότι όλη αυτή η κουβέντα για τις παρελάσεις είναι εξόχως αποπροσανατολιστική. Αντί να μας απασχολεί το αν έχουν τα σχολεία θέρμανση, αν τα σχολικά κτήρια πληρούν τους αντισεισμικούς κανονισμούς, αν γίνεται το αδιαχώρητο στις τάξεις, ή το γεγονός ότι μαθητές λιποθυμούν από την πείνα, δίνουμε μεγάλο χώρο στον κοινωνικό και δημόσιο διάλογο για τη σημαία. Αλήθεια, αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί κολλάμε με τα επουσιώδη και αφήνουμε πάντα στο background τα σημαντικά; Έχει καμιά σοβαρή επίπτωση στη ζωή μας το ποιος και το γιατί θα σηκώσει τη σημαία στην παρέλαση; Αντίθετα, η γενικότερη ποιότητα της προσφερόμενης εκπαίδευσης έχει άμεσο αντίκτυπο, αλλά αυτό δεν δείχνει να μας απασχολεί και τόσο.

Υπάρχει όμως και ένα ζήτημα το οποίο αναδύεται –κυρίως από φιλελεύθερους– σε σχέση με την επιλογή του σημαιοφόρου, το οποίο αξίζει να συζητηθεί παραπάνω. Είναι ο λόγος περί «αξιοκρατίας». Να σηκώνει τη σημαία αυτός που έχει τους καλύτερους βαθμούς… απλός και λειτουργικός κανόνας, ή μήπως όχι; Κατά τη γνώμη μου, πίσω από αυτήν την λατρεία για την πρωτιά κρύβεται μια από τις σημαντικές παθήσεις της καπιταλιστικής κοινωνίας. Ας εξετάσουμε μερικές προεκτάσεις του φαινομένου αυτού.

Τι πρέπει να ενδιαφέρει περισσότερο ένα εκπαιδευτικό σύστημα, ένα σχολείο που να παράγει έναν μικρό αριθμό από «άριστους» μαθητές ή ένα σχολείο που να παράγει όσο το δυνατόν μικρότερο αριθμό από μαθητές που οι ικανότητες τους έμειναν αναξιοποίητες; Ένα σχολείο που η γνώση θα απορροφάται μόνο από τους «λίγους και ικανούς» ή εκείνο που θα καταφέρνει να διαχέει τη γνώση στη συντριπτική πλειοψηφία των διδασκομένων; Ας αφήσουμε όμως την εκπαίδευση να πάμε και σε άλλους τομείς, τον αθλητισμό για παράδειγμα. Είναι προτιμότερο να έχεις μια κοινωνία που να λειτουργεί ως βιομηχανία παραγωγής πρωταθλητών ή μια κοινωνία η οποία να προάγει τον υγιή αθλητισμό στις ευρύτερες μάζες; Και μιας και μιλούσαμε πριν για την παιδεία, αλήθεια, πόσο στα σοβαρά παίρνει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα τον αθλητισμό και τη γυμναστική; Μάλλον όχι και τόσο σοβαρά… αφού στα σχολεία η γυμναστική είναι “η ώρα του παιδιού”. Ας κάνουμε τώρα zoom out και ας φέρουμε το ζήτημα στην κοινωνία ως σύνολο. Αλήθεια, ποιος τύπος κοινωνίας είναι προτιμότερος, εκείνος που έχει μια χούφτα από ακραία πλούσιους και μυριάδες ακραία φτωχούς, ή εκείνος που η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών απολαμβάνει μια ικανοποιητική ποιότητα ζωής;

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω δεν μπορούμε παρά να αντιμετωπίζουμε αυτόν τον παροξυσμό για «αξιοκρατία» και «αριστεία» με επιφύλαξη. Και αυτό επειδή από πίσω του πιθανόν να κρύβονται οι αξίες και τα συμφέροντα εκείνων των ολίγων που κυριαρχούν στις ζωές των πολλών. Το δύσκολο σε μια κοινωνία δεν είναι να παράγει μια χούφτα από «άριστους», αλλά να μην αφήνει όλους τους υπόλοιπους να καθίστανται άχρηστοι και πλεονάζοντες. Πιστεύω αυτός είναι ένας καλύτερος κανόνας για να εκτιμούμε την κοινωνική πρόοδο και την πρόοδο γενικότερα. Εσείς τι λέτε;

 

Φραγκίσκος Λαγωνικάκης(Poexania)

Δημοσιεύθηκε και στο Κατιούσα

Αρχηγός ναζιστικής οργάνωσης στην Ουκρανία πεθαίνει την ώρα που βγάζει λόγο

Τουλάχιστον έχουν από πίσω έτοιμα τα στεφάνια

Δημοσιεύθηκε και στο Κατιούσα

amal2017mnimosyn1_1-34c58z1o5yi57c4mg2mtca

(Ή αλλιώς «τα δρώμενα»)

Πάνω που ήταν έτοιμο να αποχωρήσει από την Κρήτη το ανεπιθύμητο καράβι με τους Ιταλούς φασίστες, οι ντόπιοι ναζιστές έρχονται να καλύψουν το κενό. Συγκεκριμένα, ο Ηλίας Κασιδιάρης με τη συνοδεία του εμφανίσθηκε στα Χανιά, μαζί με μέλη του εδώ υποκαταστήματος της συμμορίας, σε εκδηλώσεις μνήμης και τιμής για τους πεσόντες της 1ης ΜΑΛ (Μοίρας Αλεξιπτωτιστών) στο Μάλεμε.

Η παρουσία των φασιστοειδών στις εκδηλώσεις δεν είχε προαναγγελθεί –προφανώς για να αποφευχθούν πιθανές αντιδράσεις- και έτσι ανενόχλητοι και αγέρωχοι προσπάθησαν για ακόμη μια φορά να κάνουν μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα. Και λέω ξένα, διότι οι χρυσαυγίτες έχουν επανειλημμένως δηλώσει την αγάπη τους για τους απριλιανούς, δηλαδή εκείνους που με την προδοσία τους έδωσαν την αφορμή για την εισβολή στην Κύπρο. Πώς νομιμοποιούνται, λοιπόν, οι λάτρεις των θυτών να τιμούν τα θύματα; Ή όπως γράφει και ένας φίλος… «Η σαβούρα του ντουνιά, οι υμνητές της χούντας, αυτής που κοιμόμασταν με ανοιχτά παράθυρα και όταν ξυπνήσαμε έλειπε η μισή Κύπρος».

Γνωστή η τακτική τους, την έχουν επαναλάβει πολλές φορές στο παρελθόν, μέχρι και στις εκδηλώσεις για την 28η Οκτωβρίου προσπαθούν να αντλήσουν από τον πατριωτισμό και τις ηρωικές πράξεις άλλων, τη στιγμή που οι ίδιοι είναι –δηλωμένα- ιδεολογικοί απόγονοι των χιτών και των ταγματασφαλιτών.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος (Poexania) –Τετάρτη 2/8

hqdefault

Και ριζοσπάστες και άμπαλοι… τι να τους κάνεις;

Μου γνωστοποίησε χθες ένας φίλος το «παρόν» έγγραφο του υπουργείου εσωτερικών, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση ζητά κονδύλι ύψους 750.000 ευρώ για την καταπολέμηση του … εξτρεμισμού και της ριζοσπαστικοποίησης των νέων. Ή όπως το θέτουν οι ίδιοι:

«Πλαισίωση και καθοδήγηση, μέσω του αθλητισμού, των νέων που διατρέχουν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης (πρόσκληση υποβολής προτάσεων[…]»

Αποδέχομαι την πρόσκληση λοιπόν, και με αναφορά σε συγκεκριμένες παραγράφους του εγγράφου πρόκειται να κάνω τις δικές μου προτάσεις προς το υπουργείο.

«Η ανακοίνωση της Επιτροπής (COM(2016) 379 final της 14.6.2016) προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών για την υποστήριξη της πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης που οδηγεί σε βίαιο εξτρεμισμό επισημαίνει σαφώς ότι η πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης αποτελεί βασικό στοιχείο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας στην ΕΕ.»

Μάλιστα, τι μας λέει λοιπόν εδώ η κυβέρνηση του συνασπισμού της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ αριστεράς; Ότι ριζοσπαστικοποίηση = τρομοκρατία, για αυτό πρέπει να προλάβουμε την ριζοσπαστικοποίηση πρωτού αρχίσουν οι ελληνοπαίδες να ζώνονται εκρηκτικά και να σκάνε από ‘δω και από κει σπέρνοντας το θάνατο στο πέρασμα τους. Στο «μυαλό» της κυβέρνησης, ριζοσπαστικοποίηση δεν μπορεί να σημαίνει με κανένα τρόπο συνειδησιακό βήμα μπροστά, αντιθέτως, αποτελεί υποχώρηση προς τον φονταμενταλισμό, την τυφλή βία και την καταστροφή. Την ίδια στιγμή, βολεύονται μια χαρά με τα φασισταριά στα ίδια έδρανα – στο όνομα της δημοκρατίας- και, αν χρειαστεί, κάνουν και τις απαραίτητες κοινές εμφανισεις.

«Ο αθλητισμός μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της πρόκλησης που συνιστά η καταπολέμηση της ριζοσπαστικοποίησης, καθώς επίσης και στην προώθηση ευρωπαϊκών αξιών όπως η ανεκτικότητα, η ένταξη και ο διαπολιτισμικός διάλογος. Ταυτόχρονα, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αθλητικά σωματεία μπορούν επίσης να αποτελέσουν ευνοϊκό περιβάλλον για την προσέλκυση ευάλωτων νέων. Με βάση τα ανωτέρω, το παρόν πιλοτικό σχέδιο θα στηρίξει έργα από τη βάση προς την κορυφή στον τομέα του αθλητισμού µε στόχο τους νέους που διατρέχουν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης.»
Ναι τα παιδιά εκεί στη «θύρα» έτσι ακριβώς σκέφτονται, με άξονα την ανεκτικότητα, την ένταξη και τον διαπολιτισμικό διάλογο. Πέραν τούτου, σε ποιο σύμπαν είναι αυτές ευρωπαϊκές αξίες; Δηλαδή οι βομβαρδισμοί προάγουν το διαπολιτισμικό διάλογο; Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης καλλιεργούν την ανεκτικότητα; Το ξάφρισμα των τιμαλφών των μεταναστών γίνεται στα πλαίσια της ένταξης τους στον κοινωνικό ιστό; Το μάθαμε και αυτό.

upl590e0157080f9

Ορίστε φιλαράκι, πάρε καρέκλα να καθίσεις…

Υποσχέθηκα όμως ότι θα φέρω προτάσεις στο τραπέζι, ξεκινάμε οπότε με την πρώτη μου πρόταση προς το συΡΙζα. Ο ριζοσπαστισμός, κύριοι, υπάρχει στο όνομα του κόμματος σας, υποχρεούστε λοιπόν να δώσετε το καλό παράδειγμα πρώτοι εσείς για να σας φύγει η ρετσινιά. Προτείνω, εφόσον ο αθλητισμός καταπολεμά τον ριζοσπαστισμό όπως λέτε, να γίνει υποχρεωτική η σπορ ενδυμασία για τα μέλη και στελέχη του κόμματος(αθλητικό παπούτσι, φόρμα, αμάνικο). Οι βουλευτές σας θα υποχρεούνται επιπλέον να πηγαίνουν παντού τρέχοντας και κάθε 100 βήματα να πέφτουν για 20 κάμψεις, μόνο έτσι θα μπορέσουν να πείσουν την ευρύτερη κοινωνία και τους εταίρους ότι το έχουν πάρει στα σοβαρά.

nikos_filis_3

Ο Φίλης δίνει το καλό παράδειγμα με σπορτιφ εμφάνιση ιστιοπλοϊας

«Η παρούσα δράση έχει ως στόχο τη στήριξη έργων που έχουν σχέση µε τον αθλητισμό, διοργανώνονται από τοπικούς φορείς και την κοινωνία των πολιτών και εστιάζουν στην πρόληψη της περιθωριοποίησης και της ριζοσπαστικοποίησης, βοηθώντας, ιδίως, τους νέους που διατρέχουν κίνδυνο αποκλεισμού και ριζοσπαστικοποίησης να αποκτήσουν ταυτότητα και την αίσθηση του ανήκειν.»

 

Μάθε παιδί μου μπάσκετ: Δηλαδή σα να λέμε ότι τους νέους που αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας, έτσι, για να μην αισθάνονται ότι βρίσκονται στο περιθώριο και για να μην βουτυρέψουν στο κρεβάτι εξαιτίας της κατάθλιψης ή για να μη γίνουν ταλιμπάν, τους βάζουμε να παίζουν μπάσκετ μέχρι να τους φύγει το πνευμόνι. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο δεν θα μπορεί να τους πει κάποιος τεμπέληδες, αλλά και που διάθεση για ταλιμπανισμούς, άμα έχεις αφήσει το πνευμόνι στο γήπεδο. Το να τους βρούμε αξιοπρεπή δουλειά δεν παίζει, διότι δεν έχουν γίνει ακόμη οι απαραίτητες επενδύσεις. Φυσικά οι νέοι δεν περιθωριοποιούνται μόνο εξαιτίας της ανεργίας, αλλά και των ναρκωτικών… και, επειδή ως γνωστών ο αθλητισμός σε κρατάει μακριά από τα ναρκωτικά(τα αναβολικά είναι άλλου παπά ευαγγέλιο), καταπολεμάται παράλληλα και αυτό το πρόβλημα. Βέβαια στο ημίχρονο θα προβλέπεται να κάνεις κανένα μπαφίδιο για χαλάρωμα, εφόσον αυτό είναι «ελαφρύ» και η κυβέρνηση(τουλάχιστον το αριστερό της σκέλος) είναι υπέρ του legalize «κινήματος», ασε που έχει και ιατροφαρμακευτικές ιδιότητες.

mathe-paidi-mou-mpasket

Τέχνη και πρωτοπορία

«Το παρόν πιλοτικό σχέδιο θα εμπλέκει τοπικές αθλητικές οργανώσεις της ΕΕ οι οποίες, σε συνεργασία µε τις τοπικές αρχές που είναι αρμόδιες για τη ριζοσπαστικοποίηση και την τρομοκρατία, θα εντοπίζουν άτομα που διατρέχουν κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης και θα τους προσφέρουν κατάλληλη καθοδήγηση, στην προσπάθεια πρόληψης διαδικασιών ριζοσπαστικοποίησης. Τα αναμενόμενα αποτελέσματα περιλαμβάνουν»

Δηλαδή θα εντοπίζουν οι τοπικές αρχές (στις τοπικές πιάνεται και η cia;) τον υποψήφιο τεντυμπόι και θα του κάνουν μια πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί. «Παιδί μου διάλεξε ή στο κελί 33 ή τη φανέλα 33». Πχ βλέπεις ένα παιδάκι να το έχουν κυκλώσει τα κνιτάκια και να του κάνουν πλύση εγκεφάλου. Επεμβαίνουν οι αρχές, το παίρνουν από τα κνιτάκια, και του μαθαίνουν και μια πολεμική τέχνη για να μπορεί αύριο μεθαύριο να αμυνθεί απέναντι στους στρατολόγους του εξτρεμισμού, και έτσι δεν θα κινδυνέψει ούτε ο ίδιος ούτε η κοινωνία. Αντίστοιχα, αν συλλαμβάνεται κάποιος νέος να συμμετέχει σε πορείες, συγκεντρώσεις, να «σπρώχνει» Οδηγητή ή Ριζοσπάστη κλπ, θα υποβάλλεται σε (Χ) περίοδο καταναγκαστικής αθλοπαιδιάς για να στρώσει χαρακτήρα.

 

Όλα αυτά (τα οποία προωθεί η κυβέρνηση) βεβαίως βεβαίως είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον τρομονόμο, έτσι ώστε να εμπλουτιστεί το οπλοστάσιο της καταστ..γκουχ γκουχ πρόληψης και της τιμωρ…γκουχ γκουχ θεραπείας.

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος(Poexania)

Αρέσει σε %d bloggers: